Κατηγορίες

Προς τι το πάθος για τις προβλέψεις του μέλλοντος από νέους ;

Προς τι το πάθος για τις προβλέψεις του μέλλοντος από νέους ;

Παρακαλουθώντας ορισμένους νέους Έλληνες ή Ελληνίδες να ασχολούνται με τις προβλέψεις του μέλλοντος, θυμηθήκαμε τι γράφει ένα βιβλίο της Μισελίν Γκρενέ, με τίτλο: "Το πάθος για τα άστρα τον 17ο αιώνα - Από την Αστρολογία στην Αστρονομία", όπου μιλάει για την αποτελεσματικότητα ή όχι των μεθόδων της αστρολογίας, η οποία στην αρχαιότητα ήταν η ίδια η αστρονομία – και όχι μόνο!...

Ο νέος και φέρελπις Έλληνας καλλιτέχνης, Δημήτρης Παλαιολόγου, στην καινούργια του εργασία: «Κρόνος με Ουρανό», που έχει μεγάλη εμπορική επιτυχία, ενώ έτυχε και της σχετικής προβολής από τους τηλεοπτικούς σταθμούς Star και Alpha, την ώρα, που, όπως μας ενημερώνει ο ίδιος, ήδη αγγίζει τον πενταψήφιο αριθμό των 90.000 προβολών μέσα στο διαδίκτυο (!!)

Για το πέρασμα από μια «επιστήμη» που της έλειπε μόνο η επιστημονική μέθοδος, που μόλις πριν από λίγο είχε ορίσει ο Μπέικον, σε μια επιστήμη πραγματικά λειτουργική, αποτελεσματική, αληθινά ορθολογιστική, χρειάστηκαν στην πραγματικότητα πολλοί αιώνες. Η πολιτιστική ιστορία της Γαλλίας του 17ου αιώνα, όπως τη ζωγραφίζει με πολλή σοφία και λεπτότητα η Μισελίν Γκρενέ, αυτή η ιστορία κάνει φανερή ιδιαίτερα τη μετάβαση, που φαίνεται μη αντιστρεπτή, από το βασίλειο της αστρολογίας στο βασίλειο της αστρονομίας. Το έργο, ευχάριστο στο διάβασμα και με ακρίβεια στην τεκμηρίωση του και στην επιχειρηματολογία του, μας κάνει να εισχωρήσομε σ' αυτήν την ιστορία της αστρονομίας, όπως την είδαν οι μη αστρονόμοι τον καιρό του Βασιλιά Ήλιου. Ο μικρός κόσμος της Αυλής, οι διάδρομοι του Λούβρου και των Βερσαλιών, τα αστικά σαλόνια απαλλάσσονται σιγά σιγά από μιαν αστρολογία σκοτεινή, την αστρολογία των φαρμακευτριών και των αυλικών ραδιουργιών. Και σιγά-σιγά, χάρη στους μεγάλους ιεροκήρυκες ειδικά -και στον Κολμπέρ!- επιβάλλεται ένα όραμα του κόσμου καθαρά αστρονομικό, το όραμα που αναγνώρισε το άπειρο του Σύμπαντος, το όραμα, όπου βασιλεύει ο Ήλιος στον ουρανό, όπως και στη Γη. Τα προβλήματα του Ουρανού μπαίνουν με μεγαλοπρέπεια στην ποίηση, στο θέατρο, στις καλές τέχνες... Ο Ήλιος θρονιάζεται σαν «εμβόλιμο» στο οικόσημο, που θα μπορούσαμε να δώσομε στο Μεγάλο Αιώνα...

Αυτή όμως η κατάσταση, που κάτω από τις συνθήκες αυτές περιορίζεται φρόνιμα στη Γαλλία, συρροή διαφόρων ρευμάτων, είναι για τη συγγραφέα η κατάληξη μιας μακριάς εξέλιξης. Η συγγραφέας χαράσσει πρώτα ένα σύντομο πίνακα των ιδεών που οικοδομούνται στο πέρασμα των αιώνων, από τους πρωτόγονους ως τους Έλληνες και από τον Πτολεμαίο ως τον Κοπέρνικο και τους διαδόχους του. Αυτές οι προσπάθειες είναι πολύ διαφορετικές στους τρόπους τους, αλλά συγκλίνουν ξεκάθαρα προς ένα ανανεωμένο και με ειρμό όραμα του Σύμπαντος. Έπειτα βυθιζόμαστε στο Μεγάλον Αιώνα. Και εξετάζεται η αστρολογία στην παντοτινή της κατάσταση, «όπως είναι». Στο δεύτερο κεφάλαιο βλέπομε τον ηλιοκεντρισμό να επιβάλλεται σιγά-σιγά στον επιστημονικό κόσμο (θα δούμε όμως πως η ιδέα αυτή έκρυψε μιαν άλλη, την ανακάλυψη της σε βάθος έκτασης του αστρονομικού κόσμου). Στη φιλοσοφία και έπειτα στη λογοτεχνία ο Γκασαντί και ο μαθητής του ο Συρανό ντε Μπερζεράκ (κεφάλαιο τρίτο) εκλαϊκεύουν τις νέες ιδέες στους καλλιεργημένους κύκλους του Παρισιού. Αλλά η Αυλή ταράζεται από την υπόθεση των Δηλητηρίων και η Εκκλησία (που υποστηρίζει την ελεύθερη βούληση), καθώς αργότερα ο Κολμπέρ για άλλους λόγους, ξεκινά έναν αγώνα εναντίον των αστρολογικών αυτών τάσεων.

Το δεύτερο μέρος του έργου αφιερώνεται στην απειλή της προσφυγής στο παράλογο και στην αναγκαία αντίδραση που προκαλεί... Η αστρική αιτιοκρατία κομματιάζεται από την καινούρια επιστήμη, που δίνει στο Σύμπαν τις διαστάσεις του• ο άνθρωπος δεν είναι πια παρά ένα πολύ μικρό συστατικό, δεν υπάρχει πια αναγκαστική ανταπόκριση ανάμεσα στο μικρόκοσμο του και στο μακρόκοσμο, που έγινε γιγάντιος• και η επιστημονική έρευνα οργανώνεται ορθολογιστική, αποτελεσματική γύρω από τους νέους θεσμούς της, την Ακαδημία των Επιστημών και το Αστεροσκοπείο των Παρισίων... Ο καλλιεργημένος κόσμος παθιάζεται για τις νέες προόδους αφήνοντας το δηλητήριο στις δηλητηριάστριες. Τα γράμματα, χωρίς να βαδίζουν αναγκαστικά πάνω στα ίδια βήματα, δείχνουν καθαρά τη βαθιά φύση της συζήτησης. Και η τέχνη, τέλος, βάζει τον ήλιο στην παράσταση της πραγματικής φύσης. Μετά τον Μπρύγκελ ο Κλωντ Λοραίν τοποθετεί, τέλος, ένα φωτεινό Ήλιο πάνω στο ύφασμα...

Το τρίτο και τελευταίο μέρος δείχνει πώς υιοθετείται τελικά το νέο Σύμπαν. Το αστρολογικό σύστημα και οι μαγικές πρακτικές χρεοκόπησαν (κεφάλαιο πρώτο)• εντελώς αντίθετα, το νευτώνειο σύστημα καταλήγει αμέσως σε ένα πολύ ικανοποιητικό όραμα του ουράνιου κόσμου, αυτό που εκλαϊκεύει ο Βολταίρος (κεφάλαιο δεύτερο). Ένας Φοντενέλ μένει βέβαια μάλλον Καρτεσιανός• δεν έχει σημασία• το έργο του «Συζητήσεις πάνω στην ύπαρξη πολλών κατοικημένων κόσμων» αποτελεί την πιο απολαυστική εισαγωγή που υπάρχει στη σύγχρονη αστρονομία (κεφάλαιο τρίτο). Μάλιστα! μέσα σε έναν αιώνα, από τον Κέπλερ ως το Βολταίρο, τα πράγματα άλλαξαν πολύ. Η Μισελίν Γκρενέ μας δείχνει τα καθρεφτίσματα της αναστάτωσης αυτής στα γράμματα και στις τέχνες.

Άλλη μία τηλεοπτική εμφάνιση του Δημήτρη Παλαιολόγου στην εκπομπή της Ελεονώρας Μελέτη («Πρωϊνή Μελέτη») με τις ιδιότητές του ως τραγουδιστή, αστρολόγου και … Παλαιολόγου!

Δεν είναι όμως σημαντικό επίσης να τοποθετήσομε την εκπληκτική αυτή πνευματική κίνηση μέσα στην ιστορία, αυτήν που από το θρησκευτικό ως τον πολιτικό κόσμο, από το στρατιωτικό ως τον κόσμο των εξερευνητών διαμόρφωνε το σύγχρονο κόσμο στην έξοδο από ένα Μεσαίωνα, που φαινόταν συντηρητικός, και από μιαν Αναγέννηση, που είχε ξαναδεθεί με τον πνευματικό αναβρασμό της Αρχαιότητας; Μιας ιστορίας, που την ξανάβαζαν σε κίνηση οι μεγάλες ανακαλύψεις, οι ανακαλύψεις των άγνωστων ως τότε χωρών.

Ανάμεσα στο τέλος του 15ου αιώνα και την αρχή του 17ου αιώνα, έναν αιώνα το πολύ πολύ, όσο ταραγμένος κι αν ήταν, το απεριόριστο γήινο είχε ήδη κυριεύσει στην πραγματικότητα την καθημερινή ζωή. Δεν υπήρχαν πια ανθρώπινα σύνορα, που να μην μπορεί κανείς να τα φτάσει. Μόλις έγινε ο διάπλους του Ατλαντικού, εξερεύνησαν τη νέα Αμερική, την εκμεταλλεύτηκαν, τη λεηλάτησαν. Παρακάμπτουν το ακρωτήριο Χορν, καθώς και το ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας. Ο κύκλος κλείνει. Τα μπαχαρικά συρρέουν, το χρυσάφι κυκλοφορεί (...)*

Ωστόσο, για να έλθουμε στο σήμερα, το πάθος των νέων ανθρώπων, όπως του Δημήτρη Παλαιολόγου, να επιχειρούν ν' ανοίξουν ένα δίαυλο επικοινωνίας με το υπερπέραν, δείχνει τις ανησυχίες που έχουν σήμερα οι νέοι και τις απαντήσεις που επιχειρούν να πάρουν μέσα από τα "ουράνια βιβλία", την ώρα που κάποιοι άνθρωποι, που περπατούν στο φλοιό της γης, τους απογοητεύουν πλήρως, αλλά οι ίδιοι δεν το βάζουν κάτω. Ευτυχώς που υπάρχει  και ο Χριστός!..

------------------------

* ΠΗΓΗ: MICHELINE GRENET: "ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΑ ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΤΟ 17ο ΑΙΩΝΑ - Από την Αστρολογία στην Αστρονομία", Εκδόσεις Παπαδήμα, Αθήα 2001.

Αναρτήθηκε: 30/06/12 20:00

 
Ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία είναι δύο ράγες της Ιστορίας πάνω στις οποίες κινείται το όχημα του Ελληνο-Χριστιανικού Πολιτισμού σε μια ατέρμονη πορεία προς την αιωνιότητα!... Λαός που περιφρονεί τις πέτρες και τα χαρτιά του είναι καταδικασμένος ν’ αυτοκτονήσει!..
 
Συνεντεύξεις του Άγγελου Σακκέτου, ως καταστάλαγμα μιας δημοσιογραφικής πορείας 35 περίπου ετών!... Ένας αγώνας δρόμου για την αναζήτηση της αλήθειας και μόνον της αλήθειας.. Την "αληθινής αλήθειας", όπως μάθαμε να λέμε στην δική μας Ελληνική Δημοσιογραφία!..
 
Διαλέξεις και Ομιλίες, έτσι όπως ακριβώς εδόθησαν στο παρελθόν σε διάφορα Πνευματικά Κέντρα, Συλλόγους, Σωματεία και διάφορα Ιδρύματα των Αθηνών ή της Περιφέρειας, ιδίως για θέματα σχέσεων Ελληνισμού και Ορθοδοξίας!..
 
Θύμησες και αναμνήσεις!... Νοσταλγικές ιστορίες, που φαντάζουν σήμερα σαν παραμύθι!.. Εκπληκτικές εμπειρίες και διηγήματα ή αφηγήσεις από διάφορους ανθρώπους, που έζησα ή γνώρισα στο διάβα της ζωής μου!.. Όλα εκείνα τα γεγονότα, που πέρασαν από τη φτωχική μου ζωή, ιδίως στο χωριό μου!
Αναζήτηση
Search
Newsletter
Για να λαμβάνετε newsletter παρακαλώ στείλτε μας το email σας!

Είσοδος χρηστών