Ίσος δρόμος δεν υπάρχει στην πολιτική έρημο;

Ίσος δρόμος δεν υπάρχει στην πολιτική έρημο;

Κάποτε ρώτησαν μια φορτωμένη καμήλα ποιον δρόμο προτιμά μέσα στην έρημο, ανηφόρα ή κατηφόρα; Κι αυτή απάντησε: «Ίσος δρόμος δεν υπάρχει στην έρημο;». Ο ίσος δρόμος λείπει, δυστυχώς, όχι μόνον στην πολιτική ζωή του τόπου, αλλά και στη νοοτροπία ορισμένων ψηφοφόρων, που βλέπουν τον άνθρωπο όχι στην καρδιά του, αλλά στις ιδέες του!..

Το πανέμορφο ξωκκλήσι του Αγίου Γεωργίου στην Ανθηδώνα Βοιωτίας, όπου βρεθήκαμε για πρώτη φορά τρεις επιστήθιοι φίλοι: Ο Βασίλειος Κατσιαδράμης, ο Μιχάλης Τζάνογου και ο γράφων." Την εκκλησία αγαπώ - τα εξαπτέρυγά της, / τ' ασήμια των σκευών, τα κηροπήγιά της..", που λέει κι ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης!..

ΕΙΧΑ πάντα μια απορία στο μυαλό μου: Πώς κατάφερε ο Χριστός να κερδίσει την  αγάπη του κόσμου εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια, αφού αυτά που έλεγε τα έλεγαν και οι αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι! Περί αυτού δεν υπάρχει αμφιβολία διότι έχουμε γράψει δεκάδες τόμους βιβλίων και το έχουμε αποδείξει περίτρανα, αφού ο Χριστός όχι μόνο γνώριζε , αλλά και μιλούσε και έγραφε ελληνικά!

Δεν ήταν δύσκολο να βρω την απάντηση αφού από την όλη ερευνητική μου πορεία διαπίστωσα ότι ο Χριστός διέδωσε με τόση ευκολία την Διδασκαλία Του διότι αδιαφόρησε για τις ιδέες των ανθρώπων και κοίταξε κατευθείαν την καρδιά τους!.. Κατάφερε δηλαδή να κάνει κοσμοθεωρία την αγάπη και όχι άλλες ιδέες, όπως έκαναν οι πρόγονοί μας!

Θα το πω πιο απλά: Πόσες φορές δεν λέμε: «Αυτός ο άνθρωπος, με τα λόγια, που μου είπε, με βάρεσε κατευθείαν στην καρδιά»; Δεν λέμε ποτέ μας: «με βάρεσε κατευθείαν στο μυαλό»!..

Τι σημαίνει αυτό; Ότι η καρδιά, το συναίσθημα δηλαδή, είναι πολύ πιο ισχυρό από τις ιδέες ή τις όποιες φιλοσοφικές αντιλήψεις των ανθρώπων, οι οποίοι –φευ!- αγωνίζονται και πασχίζουν πώς θα επιβάλουν στους άλλους τις δικές τους ιδέες –κάτι που είναι μοιραίο να μην ισχύσει διότι, όπως έλεγε η μακαρίτισσα η μανούλα μου «την ώρα που εσύ πείθεις κάποιον για τις δικές σου ιδέες, την ίδια στιγμή γεννώνται χιλιάδες άλλοι με άλλες ιδέες»!..

Δεν θα μπω στη λογική να εξηγήσω εδώ πόσο ουτοπικό και ανεδαφικό είναι να πείσουμε κάποιον για τις ιδέες μας όταν οι ίδιοι με τις πράξεις μας πολλές φορές αυτοαναιρούμαστε!.. Δείτε, για παράδειγμα, πώς διαφωνούν μεταξύ τους δύο άνθρωποι διαφορετικών πολιτικών παρατάξεων, οι οποίοι μπορούν να βγάλουν ακόμη και μαχαίρια, που λέει ο λόγος, αλλά μέσα στο γήπεδο αγκαλιάζονται και φιλιούνται γιατί η ίδια ομάδα που πιστεύουν πέτυχε ένα γκολ εις βάρος της άλλης!..

Κακά τα ψέματα!.. Ο άνθρωπος πρέπει να κουβαλά πολλά ψυχικά χαρίσματα και η καρδιά του να είναι πλημμυρισμένη από αυτά!.. Τι να το κάνω εγώ να επιχειρεί ένας ιερωμένος, για παράδειγμα, να με πείσει για την αγάπη και την ίδια στιγμή να βγάζει πύρινους λόγους εναντίον των … «αιρετικών» (το ποιος είναι ή όχι αιρετικός θέλει μεγάλη συζήτηση), ενώ στο παρελθόν είχαμε ακόμη και αφορισμούς και αναθέματα, μόνον και μόνον διότι ένας συνάνθρωπός μας έτυχε έχει διαφορετικές απόψεις από τις δικές μας!!

Κλείνοντας να πω κάτι που ζήσαμε με δύο επιστήθιους φίλους μου και μεγάλους Έλληνες ιστορικούς ερευνητές: Τον Βασίλειο Κατσιαδράμη, πολιτικό μηχανικό και τον Μιχάλη Τζάνογλου, δικηγόρο Αθηνών.

Είχαμε εκδράμει στην Ανθηδώνα την δεύτερη ημέρα του Πάσχα σε ένα πανέμορφο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου και μάλιστα καθίσαμε και τσουγκρίσαμε τα κόκκινα αυγά μας εκεί διότι γιόρταζε ο άγιος. Ήταν κι η μέρα όμορφη!..

Όταν φύγαμε ρωτήσαμε έναν παπά, που καθόταν στη βεράντα του, ποιον δρόμο πρέπει να ακολουθήσουμε για να έρθουμε πιο σύντομα στην Αθήνα κι αυτός κατέβηκε αμέσως, μας άνοιξε την πόρτα και προσφέρθηκε να μας κεράσει από ένα αναψυκτικό.

--Πάτερ, του είπα, πώς κατέβηκες και θέλησες αμέσως όχι μόνο να μας εξυπηρετήσεις, αλλά να μας βάλει και στο σπίτι σου; Δεν φοβήθηκες μήπως είμαστε ... εγκληματίες; Άγνωστοι άνθρωποι είμαστε για σένα!

--Εμείς οι παπάδες, μου λέει γεμάτος αγάπη ο κληρικός, πρώτα κοιτάζουμε τον άνθρωπο στην καρδιά του και μετά στο μυαλό του!..

Με συγκλόνισε αυτή η απάντηση!.. Και με συγκλόνισε τόσο πολύ, που από τότε αυτή η φράση έγινε κανόνας της δικής μου ζωής!

Τέτοιους παπάδες χρειαζόμαστε!... Και τέτοιους ανθρώπους!... Αυτούς που κάνουν πράξη την βιβλική φράση: «Εάν ταίς γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον» (Α΄ Κορ. 13, 1).

Αυτούς που κοιτάζουν τον άνθρωπο πρώτα στην καρδιά και μετά στο μυαλό του!..

Με σεβασμό και τιμή

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Παρασκευή, 29 Ιουλίου 2011