31/10/17 19:38 - Είναι βέβαιο ότι οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται;

 

Είναι βέβαιο ότι οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται;

Διαβάστε το παράπονο του μεγάλου Έλληνα σατιρικού μας ποιητή, Ανδρέα Λασκαράτου, όπου, όταν γκρεμίστηκε το σπίτι του από τους σεισμούς της 17ης και ιδίως της 23ης Ιανουαρίου του 1867, στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς, οι μέχρις εκείνη την στιγμή πολυπληθείς φίλοι και αναγνώστες του ποιητή … εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας από προσώπου γης!!

ΔΗΜΟΦΙΛΗΣ για την εποχή του κι ο σατιρικός μας ποιητής Ανδρέας Λασκαράτος, ο οποίος γεννήθηκε το 1811 στο Ληξούρι και συγκεκριμένα στην εξοχική τοποθεσία Ριτσάτα, σε μία περίοδο που τα Επτάνησα περνούσαν από τη γαλλική στην αγγλική προστασία.
Τα πρώτα του γράμματα τα έμαθε κοντά στον Νεόφυτο Βάμβα στη Σχολή του Κάστρου. Σε ηλικία εικοσιενός ετών ο θειος του Δελαδέτσιμας τον διόρισε γραφέας στη Γερουσία στην Κέρκυρα και τον έγραψε στη Νομική Σχολή του Ιονίου Πανεπιστημίου επειδή τον πρόοριζε για δικαστή αν και ο ίδιος ο Λασκαράτος επιθυμούσε να σπουδάσει ιατρική. Από την Κέρκυρα γύρισε στην Κεφαλλονιά και εργάστηκε για κάποιο χρονικό διάστημα πρωτοκολλητής του Ειρηνοδικείου. Στη συνέχεια παραιτήθηκε και πήγε στην Πίζα και στο Παρίσι για νομικές σπουδές. Το 1839 επέστρεψε ασκώντας μόλις για τρία χρόνια το επάγγελμα του νομικού. Όμως ο θάνατος του πατέρα του το έκανε να ξαναασχοληθέι με τη δικηγορία λόγω κάποιων οικογενειακών υποθέσεών του, όμως η Γερουσία του αρνήθηκενα του χορηγήσει την άδεια. Την περίοδο αυτη ταξιδεύει στην Κρήτη για να μελετήσει το κρητικό γλωσσικό ιδίωμα και τα λαϊκά τραγούδια της. Ταξιδεύει επίσης στην Αθήνα, στη Σύρο, στην Κόρινθο, στην Πάτρα, στο Μεσολόγγι. Υπήρξε μαθητής του Ανδρέα Κάλβου, ενώ γνώρισε και τον Διονύσιο Σολωμό, κάτι που ασφαλώς επηρέασε τη μετέπειτα πορεία του. Ασχολήθηκε με τη δημοσιογραφία, την ποίηση, ενώ είναι πιο γνωστός ως λιβελογράφος. Ήταν παντρεμένος με την Πηνελόπη Κοργιαλένειου, από γνωστή και εύπορη οικογένεια του νησιού, με την οποία απέκτησε δύο γιους και εφτά κόρες.
Εξέδωσε αρκετές σατιρικές εφημερίδες όπως ο «Λύχνος», καυτηριάζοντας αδιακρίτως την ανηθικότητα, την αδικία, την υποκρισία. Πολλές φορές καταφέρθηκε εναντίον των πολιτικών και της ανικανότητάς τους, ενώ πολέμησε σκληρά τις θρησκευτικές προλήψεις και δοξασίες, κυρίως δε την αυθαιρεσία της θρησκευτικής αρχής. Στις 2 Μαρτίου 1856, ο μητροπολίτης Κεφαλλονιάς Σπυρίδωνας Κοντομίχαλος, στην αγγλοκρατούμενη τότε Κεφαλονιά, αφορίζει τον Ανδρέα Λασκαράτο λόγω του βιβλίου του «Τα μυστήρια της Κεφαλονιάς» και φυσικά το βιβλίο. Ο αφορισμός είχε προαποφασιστεί και συνταχτεί νωρίτερα (φέρει την ημερομηνία 16 Φεβρουαρίου 1856). Ο Λασκαράτος καταφεύγει κυνηγημένος στη Ζάκυνθο, αλλά στις 16 Μαρτίου 1856 αφορίζεται και εκεί, από τον μητροπολίτη της, Νικόλαο Κοκκίνη.

Είναι βέβαιο ότι οι φίλοι στα δύσκολα φαίνονται;

Διαβάστε το παράπονο του μεγάλου Έλληνα σατιρικού μας ποιητή, Ανδρέα Λασκαράτου, όπου, όταν γκρεμίστηκε το σπίτι του από τους σεισμούς της 17ης και ιδίως της 23ης Ιανουαρίου του 1867, στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς, οι μέχρις εκείνη την στιγμή πολυπληθείς φίλοι και αναγνώστες του ποιητή … εξαφανίστηκαν ως δια μαγείας από προσώπου γης!.. Διαβάζουμε τι γράφει:

Το παράπονο του Ανδρέα Λασκαράτου, έτσι όπως δημοσιοποιείται στην εφημερίδα «Εμπρός» (3/12/1953, σελίδα 4)