10/01/18 17:10 - Το χαμόγελο είναι ευλογημένο;

 

Το χαμόγελο είναι ευλογημένο;

Χαμογελούν οι Ιερωμένοι μας; Επιτρέπεται το χιούμορ στους κληρικούς μας; Γιατί είναι πάντα σκυθρωποί οι Άγιοι στις εκκλησίες μας; Είναι μερικά από τα ερωτήματα, τα οποία απασχόλησαν πολλές φορές τον γράφοντα. Γεννήθηκαν λοιπόν πολλά ερωτήματα: Πώς και γιατί απέδωσαν ορισμένοι σε κληρικούς και ρασοφόρους τον χαρακτηρισμό τών … βλοσυρών, σκυθρωπών και απλησίαστων ανθρώπων από τα παιδιά, που τόσο αγαπούσε ο Χριστός; Διαβάστε το κείμενο που ακολουθεί!.

ΕΙΝΑΙ γεγονός, ότι από τα παιδικά μας χρόνια κάποιοι μας είχαν περάσει την αντίληψη ότι οι ιερωμένοι των χωριών και των πόλεών μας είναι άνθρωποι …βλοσυροί, σκυθρωποί, εκδικητικοί, απλησίαστοι και όλα τα συμπαρομαρτούμενα των εννοιών αυτών.

Δεν το κρύβω. Ακόμη και ο γράφων, ενώ είχε θείο ιερωμένο (τον παπα-Σπύρο Ζαφειρόπουλο, εφημέριο του χωριού μας Βεσινίου Καλαβρύτων), αλλά και εξαδέλφια, όπως τον γνωστό, και καταξιωμένο στην συνείδηση των πιστών Αρχιμανδρίτη, Εμμανουήλ Καλύβα, εν τούτοις, ο υπερβολικός σεβασμός προς τα πρόσωπα αυτά, που τα βλέπαμε θεία και ιερά, δεν μας επέτρεπε να τα πλησιάζουμε!

Θα σας πω και κάτι άλλο: Μερικές φορές, όταν άκουγα τον μακαρίτη τον πατέρα μου να αστειεύεται με τον παπα-Σπύρο, με ξένιζε αυτό σαν γεγονός και μάλιστα αποχωρούσα από το χώρο διότι μου φαινόταν περίεργο να λέει αστεία ή να χορεύει ένας παπάς! Σε τέτοιο σημείο, που όταν είδα από τηλεοράσεως για πρώτη φορά τον πολυαγαπημένο μου παπα-Κατινά να χορεύει ζεϊμπέκικα κάνοντας … ανάποδα ψαλίδια στον αέρα με τα πόδια του ή τον πολύ καλό μου φίλο, τον παπα-Τσάκαλο, να αναποδογυρίζει με χαμογελαστό, αλλά οργισμένο ύφος … τα τραπέζια στα στούντιο της τηλεόρασης, σίγουρα θα είχα … κοκκινίσει σαν παιδί από ντροπή!

Ας σημειωθεί εδώ ότι και η Βίβλος (Παλαιά και Καινή Διαθήκη) εκτιμούν πολύ το γέλιο και προσφεύγουν μάλιστα πολλές φορές στο αστείο, ακόμη και στο λογοπαίγνιο.

Κατά τους πατέρες της Εκκλησίας «μόνον δια του γέλωτος τιμωρείται η ανοησία». Κατά δε την Γραφή: «Κύριος αληθινού στόμα εμπλήσσει γέλωτος»!

Σχετικά με το χιούμορ της Γραφής, ακόμη κι αυτός ο παρερμηνευμένος Εμμανουήλ Ροΐδης δεν θα λησμονήσει να αναφέρει τα εξής:

«Την σάτιραν, ήτοι την τιμωρίαν δια του εμπαιγμού της κακίας και ανοησίας μεταχειρίσθη πρώτος πάντων αυτός ο Θεός κατά του πρώτου ανθρώπου. Η Γραφή τουλάχιστον μας διδάσκει ότι ο Αδάμ παρασυρθείς υπό της μωράς ελπίδος να γίνει όμοιος με τον Πλάστην του, παρέβη τας θείας αυτού εντολάς ο δε Θεός προς τιμωρίαν της απείθειάς του εδίωξεν αυτόν του Παραδείσου, του εστέρησεν της αθανασίας και μη αρκεσθείς επί τούτο, προσέθεσε το σκώμμα εις την ποινήν, λέγων εις αυτόν, ενώ ίστατο ενώπιον του τρέμων, γυμνός και κατησχυμένος. "Ιδού Αδάμ γέγονεν ως είς εξ ημών", όπερ κατά τον Άγιον Βασίλειον και τους λοιπούς ερμηνευτάς είναι φοβερά ειρωνεία, δι' ης έσκωπτεν ο Θεός την ανοησίαν του πρώτου ανθρώπου. Ο δε άγιος Βίκτωρ, ερμηνεύει και κείνος κατά το αυτό πνεύμα το χωρίον, προσθέτει ότι ο εμπαιγμός είναι δίκαιον και θεάρεστον έργον, όταν δι' αυτού τιμωρείται η κακία» (Πάπισσα Ιωάννα).

Να είναι καλά η ψυχούλα του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, Χριστοδούλου, που άλλαξε αυτό το μελαγχολικό τοπίο και με τα εύστοχα και πολύ αθώα ανέκδοτά του κατάφερε να φέρει τη νεολαία στην Εκκλησία, όπως ακριβώς και ο Χριστός, που μόλις είδε τα παιδάκια είπε τη μεγάλη εκείνη φράση: «Άφετε τα παιδία ελθείν πρός με»!..


Με σεβασμό και τιμή

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018