28/03/18 17:45 - " Θα έρθει καιρός που οι Ρωμιοί θα τρώγονται αναμεταξύ τους. Εγώ συστήνω ομόνοιαν και αγάπην".

 

" Θα έρθει καιρός που οι Ρωμιοί θα τρώγονται αναμεταξύ τους. Εγώ συστήνω ομόνοιαν και αγάπην". 

Σε μια εποχή όπου η ενότητα των Ελλήνων επιβάλλεται όσο ποτέ άλλοτε, λόγω του εξ ανατολών κινδύνου, ας δούμε τι έλεγε ο Πατροκοσμάς για την διχόνοια των Ελλήνων με τα ολέθρια αποτελέσματά της, συστήνοντας με θέρμη ομόνοια και αγάπη!..

 

41. " Θα έρθει καιρός που οι Ρωμιοί θα τρώγονται αναμεταξύ τους. Εγώ συστήνω ομόνοιαν και αγάπην".

 Ο Πατροκοσμάς, με την παραπάνω προφητεία του, προβλέπει τον διχασμό και όχι τον εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των Ελλήνων («θα τρώγονται», λέει, και όχι «θα σκοτώνονται»). Το γεγονός τούτο το ζήσαμε στο δεύτερο κιόλας έτος της Ελληνικής Επανάστασης όπου οι αρχηγικές βλέψεις και φιλοδοξίες ορισμένων οπλαρχηγών έθεσαν σε κίνδυνο την ίδια την υπόσταση του Έθνους!

Εάν επεκταθούμε περισσότερο και δεχθούμε ότι είχαμε εμφύλιο πόλεμο, θα λέγαμε ότι ο «ελληνικός εμφύλιος» της περιόδου 1823-1825 έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επαναστάσεως ως ανταγωνισμός ισχύος για την ηγεσία της επανάστασης αλλά και του υπό διαμόρφωση νέου ελληνικού κράτους.

Ο διχασμός αυτός χωρίζεται σε δύο φάσεις: η πρώτη (Φθινόπωρο 1823 – Καλοκαίρι 1824) χαρακτηρίστηκε από έντονες πολιτικές διαμάχες μεταξύ Φιλικών και Κοτζαμπάσηδων ενώ η δεύτερη (Ιούλιος 1824- Ιανουάριος 1825) από εμφύλιες συρράξεις μεταξύ κυβερνητικών, υποστηριζόμενων από την Αγγλία, και διαφόρων Πελοποννησίων.

Είναι γεγονός ότι, από τους πρώτους κιόλας μήνες της επανάστασης έγινε φανερό το χάσμα μεταξύ Φιλικών, που αποτελούσαν την δημοκρατική πολιτική παράταξη της επαναστατημένης Ελλάδας, και Κοτζαμπάσηδων του Μοριά που με κύριο όργανο εξουσίας, την Πελοποννησιακή γερουσία αλλά και τις τοπικές δημογεροντίες, εκπροσωπούσαν την ολιγαρχική παράταξη.

Με την δολοφονία του Καποδίστρια σηματοδοτήθηκε ένας προβλεπόμενος διχασμός των Ελλήνωνν, έτσι όπως έλεγε ο Πατροκοσμάς, ο οποίος σύστηνε «ομόνοιαν και αγάπην» για να πάνε όλα κατ’ ευχήν. (Αριστερά: Διονύσιος Τσόκος, Η δολοφονία του Καποδίστρια στις 27 Σεπτεμβρίου 183, Μουσείο Μπενάκη, Αθήν). Δεξιά: Αφίσα, που δείχνει την αποτελεσματικότητα των Ελλήνων όταν είναι ενωμένοι και διαπνέονται από αίσθημα αγάπης μεταξύ τους).

Η άρνηση των τελευταίων να δεχτούν τις προτάσεις του Δημητρίου Υψηλάντη, πληρεξούσιου του Μοριά και γενικού επιτρόπου της Ανωτάτης αρχής, με τις οποίες απαιτούσε από τους κοτζαμπάσηδες τον πλήρη έλεγχο της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας της επανάστασης πόλωσε το ήδη τεταμένο κλίμα. Ακολούθησε η εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου με την οποία επισφραγίστηκε η ήττα των Φιλικών αφού παραμερίστηκαν εντελώς από την πολιτική εξουσία.

Καθοριστικής σημασίας για την εξέλιξη των πραγμάτων στην Ελλάδα αποδείχτηκε η Β΄ εθνοσυνέλευση του Άστρους Κυνουρίας. Στην εθνοσυνέλευση διαμορφώθηκαν τρείς πολιτικές παρατάξεις, αυτή των Φιλικών, που αποτελείτο από δημοκρατικούς με κυρίαρχες μορφές τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τον Δημήτριο Υψηλάντη, αυτή των κοτζαμπάσηδων του Μοριά και τέλος αυτή των Υδραίων καραβοκύρηδων που συνεργάζονταν με τους Ρουμελιώτες. Οι δύο τελευταίοι είχαν την απόλυτη πλειοψηφία στην εθνοσυνέλευση έχοντας δύναμη 150 πληρεξουσίων. Οι αποφάσεις της εθνοσυνέλευσης ήταν καταδικαστικές για το κόμμα των δημοκρατικών. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης έχασε την αρχιστρατηγία ενώ οι περισσότερες και ουσιαστικότερες πολιτικές θέσεις καλύφθηκαν από μέλη του κόμματος των κοτζαμπάσηδων και των Υδραίων. Ο εμφύλιος πόλεμος πια ήταν προ των πυλών και ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός επαληθευόταν εις το ακέραιο. (53)

[Περισσότερα στο βιβλίο μας: Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΠΑΤΡΟΚΟΣΜΑΣ]