25/04/18 21:50 - Χορεύοντας για τον θεό κάτω από τ’ άστρα!..

 

Χορεύοντας για τον θεό κάτω από τ’ άστρα!..

Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, αισθανόμεθα την ανάγκη ν' απολογηθούμε στους αιώνες που πέρασαν!.. Ν' αποδείξωμε την μεγάλη μετάνοια και μεταμέλεια στις Αρχαίες Ελληνίδες, που γέννησαν την χαρά και πέθαναν με θλίψη, αφού τις καταδικάσαμε στην αφάνεια, και στην σιωπή δεκάδων αιώνων!.. Ποίες; Αυτές τις Ελληνίδες που μας γέννησαν, που μας ανάθρεψαν, που μας έκαναν Έλληνες!..

ΒΛΕΠΟΝΤΑΣ με ιεράν συγκίνησιν κάθε άνθρωπο που εστιάζει το ενδιαφέρον του στα βιβλία της ταπεινότητάς μου, όπως η δημοφιλής και πανέμορφη Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, Αννούλα Φλωρινιώτη, που κρατάει στα χέρια τα ένα από αυτά, θυμήθηκα πώς γεννήθηκε αυτή η ιδέα, η οποία ξεκίνησε ένα πρωϊνό και τελείωσε με τις πρώτες ψιχάλες ενός δειλινού, καθώς το βιβλίο που κρατάει στα χέρια της, όπως και άλλα εξ αυτών, έκλεισαν και την τελευταία σελίδα τους!.. Μέσα τους, όμως, έκρυψαν όλη την φλόγα, που κάνει τον δημιουργό του να σκιρτά από χαρά και συγκίνηση!.. Μια συγκίνηση που άντεξε μέσα στον χρόνο και την σιωπή, όπως «Οι Ελληνίδες της Αρχαιότητος».
Να ήταν - άραγε - θεϊκό το μήνυμα ή μήπως κάποια κραυγή, που έβγαινε μέσα από τους τάφους των Αρχαίων Ελληνίδων, που οικοδόμησαν τον δικό τους Πολιτισμό και κανείς δεν θέλησε να τις αποκαλύψη;
Τι είχε πη, όμως, ο Χριστός; «Αν σιωπήσουν οι άνθρωποι, θα λαλήσουν οι πέτρες»!... Και σήμερα εμίλησε η γραφίδα!.. Η σκαπάνη του πνεύματος για την αλήθεια!..
Αισθάνομαι (και αυτό είναι αλήθεια) ένα ουράνιο ασπασμό, που έρχεται από το χθες, πλημμυρισμένον από δάκρυα συγκινήσεως των Αρχαίων Ελληνίδων, που κάποιοι επί αιώνες τις έθαβαν στην σιωπή του χρόνου και σήμερα, αυτό το μαγιάτικο πρωϊνό, οι δροσερές παπαρούνες, λες και έλαβαν το μήνυμα, λικνίζουν με αέρινη χάρη το λυγερό κορμί τους, για να μας θυμίσουν τον αιώνιο και συγκινητικό χορό των Εταιρών της χαράς, του έρωτος και της πνευματικής ευφορίας!..
Τι ομορφιά, αλήθεια!..
Μα τον Θεό, τέτοια συγκίνηση πρώτη φορά αισθάνομαι. Κι όσο σκέπτομαι, ότι αυτές οι Ελληνίδες της Αρχαιότητος θέλουν να εκφράσουν την συγκίνησή τους προς το πρόσωπό μας, προσπαθώ να βρω ένα χελιδόνι, ένα περιστέρι, να τους στείλω κι εγώ την αιώνια ευγνωμοσύνη μου, που με γέννησαν Έλληνα και μάλιστα Ορθόδοξο Χριστιανό!..
Η στιγμή, που ζω, δεν λέγεται!.. Μέσα στο θρόϊσμα των ξαναγεννημένων φύλλων των δένδρων, εκεί που τα πουλιά στήσανε φωλιά, ψάλλοντας ρυθμικά την αγάπην τους προς τον Θεόν, κάποιο αεράκι μου θυμίζει την φόρμιγγα, την άρπα ή την λύρα μιας ορχηστρίδος, μιας αρπίστριας η μιας αυλητρίδος!..
Θεέ μου! «Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελάνε», λέει ο ποιητής!...
Λύρες θεϊκές, γαλάζιες οπτασίες, πάνω στ' αφρισμένα κύματα της Ελληνικής θαλάσσης, αρχαίες Ελληνίδες με σοφό κεφάλι, δεν κάνουν τίποτε άλλο, από το να σκύβουνε επάνω μας και να μας θυμίζουν ότι είμαστε Έλληνες!..
Ελλάδα!.. Η Χώρα των Σοφών!.. Η Γη των Ηρώων!.. Η γωνιά των Αγίων!.. Το χώμα των Μαρτύρων!..
Εμείς, βέβαια, ως σύγχρονοι άνθρωποι, αφουγκραζόμεθα την δική τους φωνή και σαν άλλοι Κάλχες, σαν άλλοι Τειρεσίες, προσπαθούμε ν' αγγίξωμε το άϋλο πέπλο των πνευμάτων τους για να τους πούμε ότι δεν γεννήσαμε Σίβυλλες, δεν γεννήσαμε Πυθίες, δεν γεννήσαμε Ιέρειες!.. Όμως, την Επιπόλη, την μοναδική Ελληνίδα, που ντύθηκε άνδρας και πολέμησε στην Τροία, δεν θα την ξανασκοτώσωμε.
Σήμερα, όσο ποτέ άλλοτε, αισθανόμεθα την ανάγκη ν' απολογηθούμε στους αιώνες που πέρασαν!.. Ν' αποδείξωμε την μεγάλη μετάνοια και μεταμέλεια στις Αρχαίες Ελληνίδες, που γέννησαν την χαρά και πέθαναν με θλίψη, αφού τις καταδικάσαμε στην αφάνεια, και στην σιωπή δεκάδων αιώνων!.. Ποίες; Αυτές τις Ελληνίδες που μας γέννησαν, που μας ανάθρεψαν, που μας έκαναν Έλληνες!..
Η αγάπη, όμως, δεν πεθαίνει. Με το βιβλίο μας «Οι Ελληνίδες της Αρχαιότητος» προσπαθήσαμε - όσο μπορέσαμε - να σκίσωμε το πέπλο της σιγής και ν' αποκαλύψωμε τον άγνωστο ψυχικό, πνευματικό και υλικό πλούτο που διέθεταν όλες αυτές οι αρχαίες μανάδες και αδελφές μας, οι γιαγιάδες και οι γυναίκες μας!.. Αυτές που μας βύζαξαν κι αυτές που μας αγκάλιασαν με στοργή!..
Ένα αιώνιο ευχαριστώ!..
Τίποτε άλλο!..

ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ