21/06/18 2:49 - Δαλιδά και Σαλώμη (Μέρος 5ον)

 

ΔΑΛΙΔΑ ΚΑΙ ΣΑΛΩΜΗ

Μια μυθιστορία μέσα στην οποία δύο Ελληνίδες κατάσκοποι έβαλαν σαν σκοπό της ζωής τους να αναζητήσουν τον θησαυρό των ναζί στην Ελλάδα!.. Το κείμενο του μυθιστορήματος είναι του Άγγελου Σακκέτου και στην οπτικοποίηση του ρόλου των Ελληνίδων κατασκόπων οι δημοφιλείς Ελληνίδες καλλιτέχνιδες Αννούλα Φλωρινιώτη (Δαλιδά) και Γωγώ Γαρυφάλλου (Σαλώμη).

Μέρος 5ον

α κορίτσια παρακολουθούν τον Δρ Γιέρμακ και βρίσκονται σε μια αμηχανία. Η Σαλώμη σηκώνεται όρθια και ανάβει τα φώτα. Ο νύχτα έχει αρχίσει να ρίχνει τα σκοτεινά της πέπλα παντού. Το σκυλί αρχίζει και γαυγίζει δυνατά. Ακόμη και η γάτα του σπιτιού μαζεύεται στη γωνιά και νιαουρίζει περίεργα.
Ο Δρ Γιέρμακ σηκώνει το βλέμμα του και το «καρφώνει» στο ταβάνι. Ο Άγγελος Βεσινιώτης αποτελούσε γι’ αυτόν μια μεγάλη ιστορική και αρχαιολογική μορφή. Σημαντικός ερευνητής. Και κυρίως μεγάλος γνώστης των θεμάτων που ο ίδιος πραγματεύεται. Μοναδική ελπίδα του, για να βρει τον «πρώτο απόστολο»,  είναι να βελτιωθεί η υγεία του! Να επιζήσει!.. Η Δαλιδά τον βγάζει από την δύσκολη θέση:
--Καλέ, μη στενοχωριέστε!.. Θα πάρω εγώ τηλέφωνο και θα μάθω λεπτομέρειες για την εξέλιξη της υγείας του κ. Βεσινιώτη. Να ετοιμάσουμε κάτι να φάμε;
--Η καλοσύνη σας σήμερα ξεπερνά τα όρια της δικής μου προσδοκίας. Λέω « ναι», αλλά με μία προϋπόθεση. Θα πληρώσω εγώ όλα τα έξοδα.
--Μα, δεν θα παραγγείλουμε φαγητό. Θα το μαγειρέψουμε οι ίδιες!
--Ακόμη καλύτερα!.. Τότε θα μου επιτρέψετε να παραγγείλω εγώ τα ποτά ή τα αναψυκτικά που επιθυμείτε!.. Υπάρχει εδώ κοντά κάποια κάβα;
--Μα δεν χρειάζεται!.. Εμείς, άλλωστε, δεν πίνουμε ποτά… Αφού να σκεφτείτε τα βράδια που δουλεύουμε στο κέντρο διασκεδάσεως, όταν οι πελάτες μας παραγγέλνουν ποτά, εμείς έχουμε κανονίσει με τον ιδιοκτήτη του μαγαζιού να μας φέρνουν … τσάϊ, γιατί καταλαβαίνετε τώρα να πίνουμε ό,τι ποτό επιθυμούν οι πελάτες. Θα γινόμαστε κάθε βράδυ λιώμα στο ποτό!..

Η γάτα νιαουρίζει και πάει να χαϊδευτεί στα πόδια της Σαλώμης, που ήδη έχει βάλει την κατσαρόλα στην κουζίνα και η οποία χαμογελώντας λέει στον Γιέρμακ:
--Κύριε Γιέρμακ, θα σας φτιάξω μια μακαρονάδα, που θα γλύφετε τα δάχτυλά σας! Είναι η δική μου σπεσιαλιτέ!.. Ρωτήστε τη Δαλιδά να σας το επιβεβαιώσει! Ούτε η Αργυρώ Μπαρμπαρίγου έτσι!
--Δεν χρειάζεται, απαντά ο Δρ Γιέρμακ. Και να θέλατε δεν θα μπορούσατε να κάνετε διαφορετικά!
--Για ποιο λόγο;
--Διότι τα πάντα ξεκινούν απ’ την ψυχή. Όταν αυτή χαίρεται, τότε παντού σκορπάει την καλοσύνη και τη χαρά.. Πάω να φέρω τα ποτά. Μπορείτε να μου πείτε πού είναι η πιο κοντινή κάβα;
--Καλέ, σας είπαμε ότι δεν χρειάζεται. Αλλά, αν θέλετε εσείς, θα πάτε στο δεύτερο στενό δεξιά. Εκεί είναι η κάβα που θα βρείτε! Μόνο που ο ιδιοκτήτης της είναι ηλικιωμένος και δεν ακούει καλά. Να του φωνάζετε δυνατά!
--Αλλά έχει μια μνήμη ξυράφι!.., λέει η Δαλιδά. Θυμάται και την τελευταία λεπτομέρεια της ζωής του!.. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν «κινητή βιβλιοθήκη»!...

Ο Δρ Γιέρμακ σηκώνεται όρθιος. Φοράει το καπελάκι του και αφού βάζει το χέρι του στο μέσα μέρος του σακακιού για να βεβαιωθεί για το πορτοφόλι του, βαδίζει προς την πόρτα. Η Δαλιδά τον συνοδεύει με χαμόγελο.
--Πρώτη φορά με συνοδεύει ένας άγγελος της γης, λέει ο Δρ Γιέρμακ.
--Καλοσύνη σας!.. Απαντά η Δαλιδά και ανοίγει την πόρτα. Κι εγώ που συνοδεύω έναν εξαίρετο κύριο σαν και σας!

Το κρεμμύδι έχει αρχίζει να σκορπά την ευωδία του στην κουζίνα. Κι ενώ η πόρτα είναι ανοιχτή η ευωδία αυτή διαχέεται στο σαλόνι του σπιτιού. Η Δαλιδά βρίσκει την ευκαιρία και ρωτάει την Σαλώμη:
--Και τώρα τι κάνουμε; Πώς θα τα βγάλουμε πέρα;
--Κι εγώ τα ίδια σκέπτομαι!.. Εμείς έχουμε μάθει να τραγουδάμε και να χορεύουμε για τους … ξαναμμένους πελάτες μας!.. Τι δουλειά έχουμε με …«αποστόλους», με κατασκόπους και μετάλλινα φέρετρα; Αλλά… βλέπεις… ίσως είναι η μοναδική ευκαιρία να βγάλουμε τα λεφτά της ζωής μας!
--Και σε τελευταία ανάλυση, τι έχουμε να χάσουμε; Την τσόχα ή τα ραφτικά; Ωραία!.. Εάν ο φίλος μας, ο Βεσινιώτης, συνέλθει, θα τον ρωτήσουμε τι ξέρει… Και αν ξέρει; Έχεις καταλάβει, βρε Σαλώμη, τι έχουμε να κερδίσουμε; Κάτσε να ξαναπάρουμε ένα τηλέφωνο να δούμε αν υπάρχουν τίποτα νέα του.

Η Δαλιδά σηκώνει το τηλέφωνο και σχηματίζει τον αριθμό. Πατάει την ανοικτή ακρόαση και συνομιλεί με μία ανδρική φωνή που ακούγεται στην άλλη άκρη του σύρματος:
--Παρακαλώ, μη με παρεξηγήσετε, αλλά επειδή ο κ. Άγγελος Βεσινιώτης είναι φίλος μας, μπορώ να ρωτήσω πώς πάει η υγεία του;
--Ευτυχώς, πάει καλύτερα!
--Καλύτερα; Δόξα τω Θεώ! Δεν ξέρετε πώς χαίρομαι γι’ αυτό!
--Να είστε καλά, κυρία μου! Η υγεία του παρουσιάζει ραγδαία βελτίωση, όπως μας ανακοίνωσε ο ίδιος ο Διευθυντής του Καρδιολογικού Τμήματος του Λαϊκού Νοσοκομείου.
--Α!.. Στο Λαϊκό Νοσοκομείο βρίσκεται;
--Ναι, ναι. Εκεί βρίσκεται. Βεβαίως είναι ακόμη στην Εντατική και δεν τον έχουν απαλλάξει από τη σχετική καλωδίωση! Αλλά είναι πολύ καλύτερα!.. Σε λίγες μέρες ελπίζουμε να πάρει Εξιτήριο!
--Σας ευχαριστώ πολύ, λέει η Δαλιδά και κλείνει το τηλέφωνο. Βλέπεις, Σαλώμη; Ήδη έχουμε την πρώτη πληροφορία!..Τι μουσική να βάλουμε τώρα για τον Γιέρμακ;
--Πάντως όχι τα δικά μας τσιφτετέλια. Αυτά θα έρθουν αργότερα!.. Βάλε κάτι από Σοπέν, Μότσαρτ ή Μπετόβεν!.. Δεν βλέπεις ότι ο άνθρωπος είναι αριστοκράτης;
--Έχεις δίκιο, Σαλώμη. Κάτι τέτοιο ψάχνω να βρω!..

Σε λίγο ένα κλασικό κομμάτι από τον Μότσαρτ πλημμυρίζει το σαλόνι του σπιτιού. Έτσι κι αλλιώς ο Μότσαρτ ήταν ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες κλασικής μουσικής.
Η Δαλιδά κάνει χορευτικές κινήσεις στους ήχους της μουσικής. Παρασύρεται και χορεύει για ορισμένα λεπτά μέχρι που χτυπάει το κουδούνι.
--Ο Γιέρμακ, λέει η Σαλώμη. Άνοιξε την πόρτα!

Η Δαλιδά ανοίγει την πόρτα και ο Δρ Γιέρμακ εμφανίζεται χαμογελώντας με ένα καλάθι ποτά! Δείχνει μια μεγάλη χαρά, μια άκρα ικανοποίηση!
--Ωωωω!.. Ακούω τον αγαπημένο μου Μότσαρτ, που μου θυμίζει τις ωραιότερες βραδιές στη Βιέννη!.. Ο Μότσαρτ είναι ο αγαπημένος μου συνθέτης.
Ακουμπάει δίπλα στον καναπέ το καλάθι με τα ποτά και συνεχίζει:
--Ξέρετε, ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, μαζί με τον Γιόζεφ Χάυντν, τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν και τον Φραντς Σούμπερτ αποτελούσαν τους σημαντικότερους εκπροσώπους του λεγόμενου βιεννέζικου κλασικισμού! Αυτός μας γνώρισε την «Πρώτη Σχολή της Βιέννης»! Συνέθεσε περισσότερα από 600 έργα, μουσική δωματίου, συμφωνική και εκκλησιαστική μουσική, καθώς και μικρότερες συνθέσεις: παραλλαγές, φαντασίες, σονάτες, άριες και τόσα άλλα!.. Άχ, τι μου θυμίσατε!..
--Χαιρόμαστε που σας κάνουμε να αισθάνεστε όμορφα!.., λέει η Δαλιδά.
--Αλλά η μεγάλη μου έκπληξη, αγαπητές μου δεσποινίδες, τουλάχιστον για σήμερα δεν είναι ο Μότσαρτ, αλλά ο ιδιοκτήτης της κάβας! Αν σας πω ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος δεν θα πιστεύετε στ’ αυτιά σας!

Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ