09/08/18 20:11 - Οι αποκαλύψεις των νέων άρθρων μας!..

 

Οι αποκαλύψεις των νέων άρθρων μας!..

Ο μοναδικός τρόπος για να φθάσει στα χέρια των φίλων μας όλος αυτός ο πολύτιμος δημοσιογραφικός θησαυρός του Ιστορικού και Δημοσιογραφικού μας Αρχείου (ιστορικά έγγραφα, αρχαιολογικά ντοκουμέντα, αποκαλυπτικά χειρόγραφα, αποκόμματα συγκλονιστικών δημοσιεύσεων διαφόρων εφημερίδων και περιοδικών, βιβλιογραφικά στοιχεία, απομαγνητοφωνημένες συνεντεύξεις, φωτογραφίες, πειστήρια, αποδείξεις κλπ), είναι να δοθούν με την σειρά των άρθρων που ακολουθούν και με την σειρά που δημοσιεύθηκαν, αφού όλα αυτά τα άρθρα είναι απόρροια των προσωπικών μας ερευνών και αποκαλύψεων! Κι όταν μιλάμε για αποκαλύψεις, εννοούμε αποκαλύψεις!

Καλοκαίρι του 1982!
Μέσα στο λιοπύρι και την κάψα των ημερών, την πυκνή αιθαλομίχλη και την αφόρητη έως αποπνικτική ατμόσφαιρα του γκρίζου αθηναϊκού τοπίου, την ώρα δηλαδή που οι Αθηναίοι είχαν αδειάσει κυριολεκτικά την πόλη και έκαναν ξέγνοιαστοι τις αυγουστιάτικες διακοπές τους, ο γράφων, ως εργαζόμενος, μη δυνάμενος να αισθανθεί την αγαλλίαση που του προσφέρει η ύπαιθρος, με την ανεμελιά των τζιτζικιών και την θεόσταλτη δροσιά των βαθύσκιωτων πλατάνων του χωριού του, στο Βεσίνι Καλαβρύτων, προτίμησε να κάνη κάτι άλλο: να πάρη τα πρώτα άρθρα της ζωής του και να δοκιμάσει, πλέον, την τύχη του στον στίβο της Ελληνικής Δημοσιογραφίας!
Μεράκι ήταν αυτό!…
Φλόγα ιερή και άσβεστη μέσα στα σωθικά του!..
Αυτός και ο λόγος, που χτύπησε πολλές πόρτες!..
Άλλες τις βρήκε ερμητικά κλεισμένες και άλλες μισάνοιχτες έως κλειστές!
Ο λόγος;
Το γεγονός ότι ο γράφων είχε την ατυχία να κρατάη στα χέρια του όχι μόνον γραφίδα, αλλά και βακτηρία!
Τρόμαξαν οι άνθρωποι!
- Τι να τον κάνουμε τούτον εδώ; σκέπτονταν αν και έστριψαν αλλού το πρόσωπό τους! Βλέπετε οι άνθρωποι του πνεύματος πρέπει να είναι αρτιμελείς και όχι αρτίφρονες!
Ένα χρόνιο κινητικό πρόβλημα του γράφοντος (παραλυσία των κάτω άκρων από πολιομυελίτιδα που τον χτύπησε σε ηλικία μόλις 18 μηνών!) τον κατέστησε αναξιοπαθούντα για ορισμένους Εκδότες, που ήθελαν πόδια και όχι μυαλά!
Ας είναι καλά οι άνθρωποι!..
Κάποτε μου πετούσαν πέτρες τα παιδιά στο κεφάλι και μάτωνα όταν πήγαινα με τις βακτηρίες στο σχολείο! Σήμερα με πετροβολά η ίδια η Κοινωνία και ματώνει κατάβαθα η καρδιά μου!..
Ας είναι καλά οι άνθρωποι!…
Ας είναι καλά!
Και τι ήθελα να πω; Τι ήθελα να γράψω;
Για Ελλάδα και Χριστό!
Για την Πατρίδα και την Θρησκεία!
Πού ήταν, λοιπόν, το αμάρτημα και πού η αμαρτία;
Δεν πειράζει!..
Κάποια στιγμή, στην απελπισία μου επάνω, χτύπησα και την πόρτα ενός Εκδότη (ας μη πούμε το όνομά του, διότι σήμερα δεν ζει και είχε αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα με τη δικαιοσύνη).
Έτσι, άνοιξε ο δρόμος για την επίσημη Ελληνική Δημοσιογραφία!..
Έτσι άνοιξε ο δρόμος για την Ελλάδα και τον Χριστό!
Ο Ελληνο-Χριστιανικός Πολιτισμός ήταν ο κύριος άξονας πάνω στον οποίον κινήθηκε ο γράφων, που επί 36 χρόνια ολόκληρα δεν κάνει τίποτε άλλο, από το να ερευνά, να μελετά και να γράφει αποκλειστικά για τον αναγνώστη!
Τριάντα έξι (36) ολόκληρα χρόνια!..
Άρθρα (πρωτοσέλιδα και μη), μελέτες, κριτικές, ρεπορτάζ, χρονογραφήματα, ευθυμογραφήματα, σχόλια, συνεντεύξεις (μόνον για το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ είχε λάβει πάνω από 200 συνεντεύξεις μεγάλων προσωπικοτήτων!), αποστολές στο Εξωτερικό, ανταποκρίσεις κλπ, είχαν γίνει ένα μόνιμο ειδησεογραφικό κυνήγι, έστω κι αν πολλές φορές το δημοσιογραφικό θήραμα γινόταν ουτοπία ή ανεδαφική πραγματικότητα για τον υποσημειούμενο, που πάσχιζε «με νύχια και με δόντια» για να βγάλει, αυτό που λέμε: την μεγάλη και δημοσιογραφική είδηση.
Πάντα ταύτα, αν αναλογισθεί κανείς το γεγονός, ότι όχι μόνον το κινητικό πρόβλημα, αλλά και η ταυτόχρονη υποχρέωση του γράφοντος να εργάζεται επί 20 ολόκληρα χρόνια μέσα στα Ελληνικά Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, για να εξασφαλίζει τον επιούσιον!
Για τον γράφοντα, όμως, πάνω απ’ όλα η Ελλάδα και η Ορθοδοξία!
Δεν τον ένοιαζαν ούτε τα χρήματα, ούτε οι διάφορες άλλες φιλοδοξίες που είχαν (και έχουν) ορισμένοι Έλληνες δημοσιογράφοι για την εξασφάλιση του οικονομικού προβλήματός των, αλλά και της προβολής των (Ένωση Συντακτών, Γραφεία Τύπου, μυστικά κονδύλια του υπουργείου Εξωτερικών, διπλοθεσίες κλπ).
Τα μοναδικά πράγματα που απασχολούσαν τον γράφοντα ήσαν η αντικειμενική ενημέρωση του αναγνώστου και η τυφλή αγάπη του προς κάθε τι, που είχε σχέση με την «αληθινή αλήθεια», όπως λέγαμε (και λέμε) στην δημοσιογραφία.
-- Πίστις του;
-- Ο Χριστός!
-- Σκέψις του;
-- Η Ελλάδα!
-- Μέλημά του;
-- Η αλήθεια!
Πάντα ταύτα μιας και ο ίδιος ο Χριστός είχε πει το περίφημο εκείνο: «Ερευνάτε τας γραφάς» (Ιω.5, 39), ή το εκπληκτικό εκείνο:« Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς» (Ιω. 8, 32).
Φίλη αναγνώστρια και Φίλε αναγνώστη!
Ο άνθρωπος, όπως γράφω και στην σειρά των πρώτων άρθρων που είχα την χαρά να γράψω και να σου προσφέρω με την σειρά των βιβλίων, που φέρουν τον τίτλον: «Η Βίβλος της Αλήθειας», απ’ την στιγμή που γεννιέται αναζητά τον Θεό, συναντά δυστυχώς τον Διάβολο, αλλά κάποια στιγμή έρχεται αντιμέτωπος με την Αλήθεια!
Το ξέρεις και το ξέρω:
Η αλήθεια είναι πικρή!
Όσο, όμως, κι αν μας πικραίνει η αλήθεια, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε άλλο από το να την αναζητάμε συνεχώς, αφού αυτή και μόνον αυτή θα μας οδηγήσει εκ του ασφαλούς στον Θεό!
Αυτός και ο λόγος, που δεν θέλω να εκπλαγείς με όλα όσα θα δεις να γράφω μέσα στα άρθρα μου, αφού, ορισμένα από αυτά, ίσως σε στενοχωρήσουν, μιας και η πολιτική των κρατούντων ήταν να τα βάζουν πολλές φορές με τις ίδιες τις πατροπαράδοτες αξίες του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού! Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, η άμυνα που έπρεπε να κάνουμε πάνω στις συνεχείς επιθέσεις που δεχόταν η Εθνικοθρησκευτική μας Παράδοση, ελάμβανε και πολιτική διάσταση, αφού έπρεπε να τους πολεμήσουμε με τα ίδια ιδεολογικά όπλα, που χρησιμοποιούσαν οι ίδιοι!
Ήθελα, όμως, με το χέρι στην καρδιά, να σου αποκαλύψω μια αλήθεια, Μια μεγάλη αλήθεια:
Είναι γεγονός, ότι με όλα όσα κατά καιρούς έχω ερευνήσει, μελετήσει και γράψει, συσσωρεύτηκε ένα συγκλονιστικό και πολύτιμο Ιστορικό και Δημοσιογραφικό Αρχείο, το οποίο είναι αδύνατον να φθάσει στα χέρια σου, όσες φιλότιμες προσπάθειες και αν καταβληθούν.
Ο μοναδικός, λοιπόν, τρόπος για να φθάσει στα χέρια σου όλος αυτός ο πολύτιμος δημοσιογραφικός θησαυρός (ιστορικά έγγραφα, αρχαιολογικά ντοκουμέντα, αποκαλυπτικά χειρόγραφα, αποκόμματα συγκλονιστικών δημοσιεύσεων διαφόρων εφημερίδων και περιοδικών, βιβλιογραφικά στοιχεία, απομαγνητοφωνημένες συνεντεύξεις, φωτογραφίες, πειστήρια, αποδείξεις κλπ), είναι να δοθούν με την σειρά των άρθρων που ακολουθούν και με την σειρά που δημοσιεύθηκαν, αφού όλα αυτά τα άρθρα είναι απόρροια των προσωπικών μας ερευνών και αποκαλύψεων!
Αντιλαμβάνεσαι, λοιπόν, τι θα αποκομίσεις έχοντας αποκτήσει ολόκληρη την σειρά των βιβλίων, που κρατάς στα χέρια σου, αφού μέσα στην «Βίβλο της Αλήθειας»περιλαμβάνεται το απάνθισμα της συνολικής συγγραφικής και δημοσιογραφικής μας ερεύνης!!
Θέματα εθνικά, θρησκευτικά, πολιτικά, πολιτιστικά, κοινωνικά και ό,τι άλλο φαντασθεί ο νους σου, δεν κάνουν τίποτε άλλο, από τα «φωτογραφίζουν» τα γεγονότα του καιρού που επισημάνθηκαν, ώστε ο αναγνώστης, με την παρέλαση των στοιχείων αυτών προ των οφθαλμών του, να έχει μίαν πλήρην εικόνα των συμβάντων, που σήμερον πλέον έχει την δυνατότητα να διϋλίζει ανεπηρέαστος μέσα από την νηφαλιότητα και την ηρεμία του μυαλού, που μας δημιουργεί το πέρασμα του χρόνου!
Πέραν αυτών, ο αναγνώστης θα έχη την δυνατότητα να συνθέσει από μόνος του την εικόνα των γεγονότων, έτσι όπως εκτυλίχθηκαν απ’ τον καιρό εκείνο μέχρι σήμερα, ενώ δεν είναι λίγα τα άρθρα που έχουν μίαν προφητικήν διάστασιν, όχι γιατί ο γράφων διεκδικεί δι’ εαυτόν μαντικές ικανότητες, αλλά διότι τα γεγονότα από μόνα τους οδηγούσαν ένα νηφάλιο νου στην κατάληξη των γεγονότων (πτώσις κομμουνισμού, παγκοσμιοποίηση, λαθρομετανάστευση, «μεγάλος αδελφός» και άλλα).
Το ξέρω, Φίλε αναγνώστη και Φίλη αναγνώστρια, ότι, όπως σου είπα και παραπάνω, σε μερικά σημεία των άρθρων μας (ιδίως αυτά που εμπεριέχουν πολιτικές αιχμές) ίσως μου στενοχωρηθείς.
Είσαι πέρα για πέρα δικαιολογημένος!
Αλλά δεν θέλω να μου χολιάσεις!
Και σου εξήγησα απ’ την αρχή το πώς και το γιατί ξεκίνησε όλη αυτή η συγγραφική και δημοσιογραφική πορεία, που έπρεπε για λόγους κοινωνικού ρατσισμού να αντιπαραβληθούν με την ωμή πραγματικότητα, και, παράλληλα, ο γράφων να αμυνθεί πολεμώντας για την Ελλάδα και τον Χριστό, κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες, έτσι ώστε, ξεπερνώντας τις Συμπληγάδες αυτές, να δεις κατάματα την σημερινή αλήθεια, που σου χαμογελά ύστερα από 36 χρόνια δημοσιογραφικής σταδιοδρομίας και 68 χρόνια ζωής, όσο κι αν τα κάτω άκρα του σώματος τρικλίζουν πάνω στον ταλαίπωρο φλοιό της γης!
Δεν θέλω, λοιπόν, να μου χολιάσεις!
Δεν θέλω!..
Και τούτο γιατί το ξέρω πόσο με αγαπάς και πόσο σε αγαπώ!..
Ναι!..
Πολλοί με είπαν δεξιό, άλλοι αριστερό και άλλοι ουδέτερο, αφού η αρθρογραφία μου έθιγε τα κακώς κείμενα και εστηλίτευε μετά πάθους κάθε τι που χτυπούσε τον αδύναμο άνθρωπο!
Ήρθε, λοιπόν, η ώρα να σου αποκαλύψω ότι ουδέποτε υπήρξα δεξιός ή αριστερός με την σημερινή σημασία των όρων, αφού το μόνο για το οποίο αγωνιζόμουν ήταν η λατρεία μου προς τον Χριστό και η υπερβολική αγάπη μου προς την Πατρίδα και τους συμπατριώτες μου!
Γιατί, όμως, έπαιρνα ορισμένες πολιτικές θέσεις;
Θα σου εξηγήσω:
Θέλεις γιατί τα πρώτα χρόνια της ζωής μου τα πέρασα μέσα σε διηγήσεις φρικιαστικές του εμφυλίου πολέμου (ήμουν δεν ήμουν ενός έτους μόλις τέλειωσε η λαίλαπα του ανελέητου και αιμοσταγούς εμφυλιοσπαραγμού), θέλεις γιατί η προσωπική μου εμπειρία με το να ταξιδεύω κατ’ επανάληψιν στις χώρες του τότε λεγομένου «υπαρκτού σοσιαλισμού», ώστε να διαπιστώνω «ιδίοις όμμασι» τα όσα διεδραματίζοντο στις κομμουνιστικές χώρες, είχα παγώσει αντικρίζοντας χλωμά και ταλαίπωρα από τον χρόνο και δοκιμασία πρόσωπα των τότε πολιτικών προσφύγων, που μου διηγούνται συγκλονιστικά πράγματα!
Δεν έβλεπα, λοιπόν, αυτά που έγραφε ο Καρλ Μαρξ στο «Κεφάλαιό» του να γίνονται πραγματικότητα. Οι άνθρωποι εκεί πονούσαν, όπως πονούσαμε κι εμείς στον δήθεν «δυτικό παράδεισο»! Τι κόκκινος, τι μαύρος ο φασισμός, σκέφθηκα, αφού ο ίδιος βούρδουλας πέφτει παντού! Πουθενά ο παράδεισος, παντού η κόλαση και μόνον κόλαση!
Μαύρα κι άσπρα γατιά, τα ίδια ποντίκια κυνηγάνε!
Μόνο που το ψωμί δεν είχε χρώμα!
Έκανα όμως ένα ερώτημα στον εαυτό μου:
- Πώς γίνεται, έλεγα, εγώ που έχω μια κινητική αδυναμία να βρω συμπαράσταση και δίκιο εκεί που η αδικία είχε γίνει συνώνυμη με το σύστημα;
Πολέμησα, λοιπόν, το σύστημα αυτό όχι γιατί υπήρξα εκ πεποιθήσεως «αντικομμουνιστής», αλλά γιατί ο δήθεν «κομμουνισμός» στα λεγόμενα «σοσιαλιστικά κράτη» ή του «υπαρκτού σοσιαλισμού» δεν έδειχναν ανθρώπινο πρόσωπο!
Και το πολέμησα !
Μόνον που το πολέμησα, ίσως, περισσότερο απ’ όσο έπρεπε, όσο σκέπτομαι και αναλογίζομαι την φρίκη της αδυναμίας, αλλά και της ανυπαρξίας, πλέον, του λεγομένου «αντιπάλου δέους», αφού, μετά το γκρέμισμα του «Τείχους του Βερολίνου» και του συνολικού γκρεμίσματος του σοσιαλιστικού μύθου στις Χώρες του "ανατολικού μπλοκ", πότε ο Ρήγκαν και πότε ο Μπους, μας κάνουν ό,τι θέλουν!
Ό,τι θέλουν!..
Το έλεγαν οι αρχαίοι: «Δρυός πεσούσης, πας ανήρ ξυλεύεται»!..
Το έβλεπα ο καημένος!..
Και το γράφω και στα άρθρα μου!..
Σ’ ένα ταξίδι μου στην Βουλγαρία, επί καιρού παντοδυναμίας του Ζίβκωφ, μόλις αντίκρισα στην Σόφια τους κατοίκους να κάνουν σαν τρελοί για τα δυτικά προϊόντα και να παθιάζονται με την «μαύρη αγορά» του δολαρίου (ένα δολάριο = 4 λέβα), διέβλεψα αμέσως την επερχόμενη πτώση του συστήματος!
Ήταν ντροπή να βλέπεις κοπέλες, πανέμορφες σαν τα κρύα νερά, να ξημεροβραδιάζονται στα ξενοδοχεία για ένα κουτάκι αμερικανικές τσίχλες ή να πουλάνε το κορμί τους για ένα «μπλου-τζιν» παντελόνι!
- Σεις, τους έλεγα, όχι μόνον θα γκρεμίσετε το σύστημα, αλλά θα αναζητήσετε ακόμη και τον βασιλιά σας!
Πού να φαντασθώ ο έρμος, ότι μέσα σε λίγα χρόνια, οι Βούλγαροι, όχι μόνον θα γκρέμιζαν το πολιτικο-οικονομικό τους σύστημα (τον σοσιαλισμό), αλλά θα επανέφεραν κιόλας τον τέως βασιλιά τους, Συμεών, για να τους κυβερνήσει ως Πρωθυπουργός !!!
Το τι γίνεται σήμερα δεν χρειάζεται να το πούμε εμείς: Όλα τα μπαράκια και τα ξενυχτάδικα της Αθήνας, πολύ πριν αρχίσει το μεταναστευτικό ρεύμα της Συρίας και αλλού, γέμισαν από Βουλγάρες, Ρουμάνες, Πολωνές, Ρωσίδες και Αλβανές στριπτιζέζ … και όχι μόνον!
Τα μεγαλεία του Ζίβκωφ, του Τσαουσέσκου, του Γιαρουζέλσκυ, του Μπρέζνιεφ και του Χότζα στο λικνιζόμενα πόδια των ημίγυμνων κοριτσιών του πάλαι ποτέ «υπαρκτού σοσιαλισμού»!…
Κι όλα αυτά, όταν ο γράφων έτρεφε πολύ μεγάλη εκτίμηση και αγάπη στην Ορθόδοξη Ρωσία, που είχε δεθεί άρρηκτα με τον ελληνικό πολιτισμό, είχε υιοθετήσει σχεδόν εξ ολοκλήρου το ελληνικό αλφάβητο από τους αδελφούς Κύριλλο και Μεθόδιο (η λέξις ΠΡΑΒΔΑ, για παράδειγμα, που ήταν τίτλος εφημερίδος τους, διαβάζεται με άνεση και από τον σημερινό ΄Ελληνα) και για την οποία πολλά μπορεί να διαβάσει κανείς (θετικά ή αρνητικά) μέσα στο βιβλίο μας «Ο Παγκόσμιος Έλλην», «Οι Ελληνίδες της Αρχαιότητας», και τόσα άλλα.
Ω καιροί, ω ήθη!
Τέλος πάντων… Αυτή είναι η μία πλευρά των άρθρων μας. Υπάρχει, όμως, και η άλλη πλευρά για την οποία θα επανέλθουμε...

Με σεβασμό και τιμή
ΑΓΓΕΛΟΣ ΠΑΝ. ΣΑΚΚΕΤΟΣ
Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2018