16/08/18 20:56 - Τι είχαμε αναφέρει για την επιστολή και την αχειροποίητη εικόνα του Κυρίου;

 

Τι είχαμε αναφέρει για την επιστολή και την αχειροποίητη εικόνα του Κυρίου;

Με την ευκαιρία της σημερινής εορτής της Εκκλησίας μας, για την Ανάμνηση της εισόδου της αχειροτεύκτου μορφής του Κυρίου εκ της Εδεσσηνών πόλεως εις την Βασιλίδα, ας θυμηθούμε τι είχαμε αναφέρει σε ειδική εκδήλωση για το θέμα αυτό όπου παρουσιάζαμε το βιβλίο μας: «Το Χειρόγραφο του Ιησού», λίγο πριν το Πάσχα του 2007!..

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ: «ΤΟ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ»: 

► Άγιοι Πατέρες, Κυρίες και Κύριοι εκπρόσωποι πολιτικών κομμάτων και άλλων φορέων, Κύριε Πρύτανη, Κυρίες και Κύριοι Καθηγητές Πανεπιστημίου, Φίλες και Φίλοι, αλλά και συγγενείς κι αδέλφια, ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ για την σημερινή παρουσία σας στην αποψινή εκδήλωση του βιβλίου μας.

► Θα ήθελα ευθύς εξ αρχής, πριν περάσω στην παρουσίαση του βιβλίου και για να μην τους ξεχάσω από την συγκινησιακή φόρτιση, να ευχαριστήσω και όλους όσους τις τελευταίες ημέρες ενδιαφέρθηκαν ζωηρά για το καινούργιο μας βιβλίο «Το Χειρόγραφο του Ιησού», όπως για παράδειγμα τους δημοσιογράφους και παρουσιαστές Τέρενς Κουίκ, Κώστα Χαρδαβέλλα, Στάθη Δεληγιώργη, Βίκυ Μιχαλονάκου και άλλους, που θέλησαν να προβάλλουν όσο το δυνατόν καλύτερα το βιβλίο αυτό, αλλά και όλους εκείνους, που για τους όποιους λόγους δεν είχαν την δυνατότητα να παραβρεθούν στη σημερινή μας βραδιά, όπως ο Πρωθυπουργός της Ελλάδος κ Κώστας Καραμανλής, του οποίου το Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων, αφού ευχήθηκε καλή επιτυχία στο βιβλίο μας, εξήγησε τους λόγους που δεν μπόρεσε να παρευρίσκεται ανάμεσά μας.

► Ευχαριστώ όλους όσους με τίμησαν στο σημερινό πάνελ, όπως τον Πρωτοπρεσβύτερο π Γεώργιο Μεταλληνό, τον κ Γεώργιο Ντελόπουλο, που έκανε και την νεοελληνική απόδοση του κειμένου του Αγίου Νεκταρίου, τον κ Αθανάσιο Μυλωνόπουλο, που με προέτρεπε συνεχώς, όσο ήταν στο Τηλεάστυ, να προχωρήσω στην έκδοση αυτού του βιβλίου, ως απάντηση σε πολλούς διαφωνούντες, τον κ Άδωνι Γεωργιάδη, που με ιερόν πάθος, ιδίως τις τελευταίες 10 ημέρες παρουσίαζε -και θα παρουσιάζει- το βιβλίο μας από την εκπομπή του «Ελλήνων Έγερσις», στο Τηλεάστυ, τον κ Γιάννη Παπαγιάννη, που θέλει να κάνει και ειδική εκπομπή την Μεγάλη Τετάρτη στο «Αποκαλυπτικό δελτίο» που παρουσιάζει στο EXTRA-3 και τον φέρελπιν Εκδότην του βιβλίου μας κ Παναγιώτη Βλαχάκη, για τα καλά και συγκινητικά τους λόγια, όπως και όλους όσους συνετέλεσαν στην έκδοση και διάθεση αυτού του έργου, όπως την κα Καίτη Αλεξοπούλου, που είχε την επιμέλεια εκτυπώσεως αυτού του έργου και τον κ Βασίλη Μάνη, που διαθέτει σήμερα το βιβλίο μας.

► Το βιβλίο μας χωρίζεται σε τρία βασικά κεφάλαια: α) Τα ανακαλυφθέντα ψήγματα παπύρων, που αποδεικνύουν την ιστορικότητα του Κυρίου, β) τα όσα λέγονται και θρυλούνται για την γνησιότητα της Επιστολής του Κυρίου προς τον Άβγαρον, τοπάρχης της Εδέσσης, όχι μόνον από ιστορικούς, αλλά και από τον ίδιο τον Άγιο Νεκτάριο, Επίσκοπο Πενταπόλεως και γ) πώς η Μορφή του Κυρίου μας είναι αυτή που αντικρίζουμε σήμερα στις Εκκλησίες μας! Το βιβλίο μας κλείνει με ορισμένες απαντήσεις της ταπεινότητάς μου στο ζήτημα που προέκυψε με το λεγόμενο «ευαγγέλιο του Ιούδα», το λεγόμενο «τελευταίο μήνυμα του Ιησού» και τα όσα γράφονται τελλευταία για τον δήθεν «τάφο του Ιησού».

► Στην παρουσία του βιβλίου μας θ’ ασχοληθούμε με τα τρία βασικά θέματα και ξεκινάμε ευθύς με το πρώτο θέμα:

► Το αρχαιότερο ευαγγέλιο (1) και μάλιστα σε ελληνική γλώσσα είναι του έτους 154 μ.Χ.. Υπήρχαν, όμως, αρχαιότερα χειρόγραφα, που να αποδεικνύουν την ιστορικότητα του προσώπου του Ιησού;

► Σε ανύποπτο χρόνο. μέσα στο βιβλίο μας «Πού βρίσκονται τα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα», Τόμος Β, (2004) έγραψα ένα κεφάλαιο υπό τον τίτλο: «Το αρχαιότερο χειρόγραφο», όπου υπάρχει η αναφορά για τον λεγόμενο «πάπυρο του Χριστού».

► Στη συνέχεια έρχεται η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», η οποία το έτος 2005, προσφέρει στους αναγνώστες της ένα διπλό ψηφιακό δίσκο DVD με τίτλο «Ένας πάπυρος από τα χρόνια του Χριστού», της γνωστής εταιρείας «Ντισκάβερυ Τσάννελ», που κυκλοφορεί πολλά ντοκιμανταίρ ηλεκτρονικής μορφής σε διανομή της «Άλφα Μίντια ΑΕ», το οποίο διπλό DVD, ούτε λίγο ούτε πολύ, αποδεικνύει ότι τρία ψήγματα παπύρων (2), που αναφέρονται στο Κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, όχι απλώς είναι αρχαιότερα του ευαγγελίου που σας δείξαμε, αλλά, σύμφωνα με ειδικές μελέτες, του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, πως είναι της ίδιας εποχής που έζησε ο Χριστός, πράγμα που δεν αποκλείει την πιθανότητα να εγράφησαν από αυτόπτες μάρτυρες της Σταυρώσεως του Κυρίου!

► Οι συνέπειες α­πό αυτή τη χρονο­λόγηση, είναι πολ­λές. Αμέσως-αμέσως προ­κύπτει το γεγονός, ότι ο Χριστιανισμός ή­ταν πολύ ανεπτυγμένος και συνυπήρχε με τον Ιουδαϊσμό πριν το 70 μ.Χ., που υποτίθεται ότι άρχισαν να γράφονται τα ευαγγέλια.

► Κυρίως, όμως, με τα ψήγματα αυτά του παπύρου (3) προκύπτει ότι το «Κατά Ματ­θαίον Ευαγγέλιο» δεν είναι μια εκδοχή της προφορικής παράδοσης του 2ου αιώνα, αλλά η αφήγηση ενός αυτό­πτη μάρτυρα της ζωής του Κυρίου, πράγμα που αποδεικνύει και την ιστορικότητα της προσωπικότητας του Ιησού Χριστού!

► Κοντολογίς, όπως προκύπτει από τη νέα χρονολόγηση των παπύρων, οι πρώτοι γραφείς της Καινής Διαθήκης έγραφαν σε μια καλλιεργημέ­νη ελληνική γλώσσα, κομμένη και ραμμένη στα μέτρα μιας εγγράμματης κοινωνίας της εποχής εκείνης!

► Το θέμα αυτό έγινε πρωτοσέλιδο στην εφημερίδα «Τάϊμς του Λονδίνου» (4) την παραμονή των Χριστουγέννων του 2004 και μάλιστα η έρευνα αυτή της οποίας το κείμενο βλέπουμε σε ειδικό χώρο της εφημερίδας (5), έγινε αντικείμενο πολλών συζητήσεων από ανθρώπους που άλλοι συμφωνούσαν και άλλοι διαφωνούσαν για την χρονολόγηση των ψηγμάτων του παπύρου, που σας δείχνουμε.

► Την δημοσιογραφική αυτή έρευνα έκανε ο Μάθιου Ντ’ Ανκόνα (6), ο οποίος και ολοκλήρωσε την δημοσιογραφική του αποστολή στην Αίγυπτο και στα μέρη της Οξυρύγχου περιοχής, όπου ως γνωστόν ανακαλύφθηκαν πολλά χειρόγραφα και όπως αποκάλυψε η εφημερίδα «Τα Νέα» μέσα στα υπόγεια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης υπάρχουν 800 κιβώτια με ψήγματα παρομοίων παπύρων, όπως γράφουμε και μέσα στο έργο μας «Που βρίσκονται τα αρχαία ελληνικά χειρόγραφα».

► Κι όχι μόνον!… Ο Μάθιου Ντ’ Ανκόνα πήγε και στο Κουμράν (7), όπου υπάρχουν οι γνωστές που βρέθηκαν τα περίφημα «χειρόγραφα του Κουμράν», τα οποία επωλήθησαν «αντί πινακίου φακής», για να καταλήξουν στο Ίδρυμα Ροκφέλερ, όπως αποκαλύπτουμε μέσα στο βιβλίο μας «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός-Χριστιανισμός», για να μπορέσει ο Ντ’ Ανκόνα να διασταυρώσει τις πληροφορίες του, όπως τουλάχιστον αναφέρει το ντοκιμανταίρ του «Ντισκάβερυ Τσάνελ», ως προσφορά της «Ελευθεροτυπίας».

► Για την ιστορία να αναφέρουμε ότι ο πάπυρος αυτός, που βρίσκεται στη Βιβλιοθή­κη της Μαγδαληνής, στην Οξφόρδη, ανήκε σ' έναν Άγγλο ιερέα απόφοιτο του Κολεγίου που υπηρέτησε στο Λούξορ της Αιγύπτου, τον αιδεσιμώτατο κ. Χούλιτ, ο ο­ποίος αργότερα βρήκε τραγι­κό θάνατο στο σπίτι του στη διάρκεια ενός σεισμού στη Μεσσήνη της Σικελίας το 1908. Παραμένει άγνωστο πώς ακριβώς βρέθηκε στην κατοχή του και γιατί τον κληροδότησε στην Οξφόρδη και αν υπήρχαν και άλλα κομμάτια που χάθηκαν στα ερείπια του σπιτιού του.

► Κλείνει το πρώτο θέμα και ερχόμαστε στο λεγόμενο «Χειρόγραφο του Ιησού», που δεν είναι άλλο από την περίφημη Επιστολή του Ιησού Χριστού προς τον Άβγαρο (ή Άγβαρο), τοπάρχη τότε της Εδέσσης της Παλαιστίνης, που λένε όλοι οι ιστορικοί, ο Συναξαριστής και άλλα ιστορικά ή πατερικά κείμενα.

Το θέμα εν συντομία έχει ως εξής:

► Σε μία τηλεοπτική εκπομπή που είχαμε κάνει με την γνωστή και έγκριτη θεολόγο και ξεναγό κ.  Ειρήνη Οικονομίδου, η οποία είχε εκδώσει ειδικό βιβλίο για την  Επιστολή του Κυρίου και την Αχειροποίητη Εικόνα Του,  τέθηκαν οι βάσεις για την δική μας έρευνα.

► Το ίδιο και με την Μοναχή Μαγδαληνή

Έχουμε λοιπόν τέσερα βασικά σημεία του ιστορικού αυτού:

► Η Ασθένεια Αβγάρου.

►Η Ανταλλαγή επιστολών Αβγάρου προς Χριστό και Χριστού προς ΄Αβγαρο μέσω ταχυδρόμου (και ελληνιστή) Ανανία

►Η Αχειροποίητη εικών (Άγιον Μανδήλιον).

► Θαδδαίος, μαθητής Ιησού: Έκανε καλά τον Άβγαρο.

Πιο αναλυτικά:

► Η επιστολή εντειχίστηκε ως «αποτρόπαιο» στα τείχη της πόλεως της Εδέσσης της Παλαιστίνης και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι σε πολλούς πολέμους της περιοχής οι πόλεμοι αυτοί τελείωναν με διαπραγματεύσεις πάνω στο

► Πολλές πόλεις έκαναν το ίδιο, μεταξύ των οποίων και η δική μας πόλη Καβάλα, όπου βρέθηκε όχι μόνον η ενεπίγραφη μρμάρινη πλάκα με την επιστολή του Αβγαρου προς τον Ιησού (8), όπου του αναφέρει το πρόβλημά του και τον καλεί να πάει στην Έδεσσα, για να τον θεραπεύσει, από την φοβερή κι ανίατη ασθένειά του, τη λέπρα, αλλά, όπως συνάγεται, και του Ιησού προς τον Άβγαρο (9).

► Τις επιγραφές αυτές βρήκαν οι Γάλλοι αρχαιολόγοι (Ch. Avezou Ch. Picard) στις 13 Δεκεμβρίου του 1914, στην πόλη των Φιλίππων της Μακεδονίας, αλλά λόγω της εκρήξεως του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της μεγάλης αναταραχής που προκλήθηκε, οι Γάλλοι αρχαιολόγοι μόλις που πρόλαβαν να φωτογραφίσουν αντίγραφα των γύψων που είχαν κάνει οι ίδιοι πριν την απώλεια του πρωτοτύπου.

► Τα αποσπάσματα των μαρμάρινων αυτών επιγραφών κατάφεραν να τα διασώσουν σε ειδικό βιβλίο του Denis Foissel: «Συλλογή των Χριστιανικών επιγραφών της Μακεδονίας από τον 3ο ως τον 6ο μ.Χ. αι.». (Έκδοση γαλλική, 1983, Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών), στο δίγλωσσο βιβλίο (ελληνιστί και γαλλιστί) της κας Ειρήνης Οικονομίδου «Το Άγιον Μανδήλιον- Le Saint Voile» και στη συνέχεια στο δικό μας βιβλίο: «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός-Χριστιανισμός», Αθήνα 1997.

► Να σημειωθεί ότι, όπως υποστηρίζεται, η επιγραφή αυτή βρέθηκε σπασμένη σε κομμάτια και ήταν στην εξωτερική πλευρά των τειχών επί της πύλης που ονομαζόταν «Πύλη της Νεαπόλεως» (ανατολικά) και περιελάμβανε το κείμενο και των δύο επιστολών, και του Χριστού και του Αβγάρου.

► Παρόμοιες επιστολές βρέθηκαν στην Έφεσο και στον Πόντο, καθώς και στην Έδεσσα της Συρίας με την επιστολή μόνον του Ιησού προς τον Άβγαρο.

► Περιττό να πούμε ότι το θέμα αυτό, που έμεινε θαμμένο επί πολλούς αιώνες, το είχαν αναφέρει πολλοί ιστορικοί, μεταξύ των οποίων ο Ευσέβιος Καισαρείας, Ευάγριος ο Σχολαστικός, ο Κωσταντίνος Πορφυρογέννητος, που διέσωσε πολλά ιστορικά στοιχεία για την διαδρομή του Αγίου Μανδηλίου μέσα στο χρόνο, ο Αρμένιος ιστορικός Χορέν, ένας Labubna, χρονικογράφος, και πολλοί άλλοι ιστορικοί, που ασχολήθηκαν με το Άγιο Μανδήλιο και την Επιστολή του Κυρίου.

Ας δούμε μερικές εικόνες (οι οποίες επεδείχθησαν κατά την παρουσίαση του βιβλίου):

► Εδώ βλέπουμε ένα ανάγλυφο εικονίδιο από το χρυσό πλαίσιο του Αγίου Μανδηλίου. (10) Ο Άβγαρος, τοπάρχης της Εδέσσης, δίνει στον γραμματέα του Ανανία το γράμμα του προς τον Χριστό. (Από το βιβλίο της Ειρήνης Οικονομίδου: «Το Άγιον Μανδήλιον (Le Saint Voile)» , Αθήναι 1997, σελ. 29).

► Στην εικόνα αυτή (11) ο Χριστός βρέχει το πρόσωπό με νερό που χύνει ο Ανανίας για να τοποθετήσει επάνω το μανδήλιο όπου αποτυπώθηκε η Αγία Μορφή Του. Εικονίδιο από το χρυσό πλαίσιο του Αγίου Μανδηλίου. (Από το βιβλίο της Ειρήνης Οικονομίδου: «Το Άγιον Μανδήλιον (Le Saint Voile)», Αθήναι 1997, σελ. 4).

► Στην άλλη εικόνα μας (12) βλέπουμε τον Απόστολο Θαδδαίο (αριστερά), που έκανε καλά τον Άβγαρο, τοπάρχη της Εδέσσης, με το Άγιον Μανδήλιον και δεξιά ο Άβγαρος, με μορφή Βυζαντινού αυτοκράτορος, καθώς κρατά το Άγιον Μανδήλιον, έχοντας στα δεξιά του τον Ανανία. Δύο φύλλα από ένα τρίπτυχο. Τέμπερα. Μέσα του 10ου αιώνος, Ιερά Μονή Αγίας Αικατερίνης Σινά. (Βλέπε: «Σινά: Οι Θησαυροί της Μονής», Εκδοτική Αθηνών, 1990, καθώς και το βιβλίο της Ειρήνης Οικονομίδου: «Το Άγιον Μανδήλιον (Le Saint Voile)», Αθήναι 1997, σελ 22).

► Στην εικόνα αυτή (13) βλέπουμε τον ανδριάντα του Πάρθου βασιλιά Ουθάλ της Χάτρα (2ος αι. μ.Χ.), που δείχνει το στυλ δικτυωτού το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήθηκε για να δοκιμάσει τη σινδόνη του Ιησού και να την μεταμορφώσει στο «Άγιον Μανδήλιον». Γενική Διεύθυνση Αρχαιοτήτων, Βαγδάτη. (Από το βιβλίο του Ian Wilson: «Το σάβανο του Ιησού: Το μυστήριο της Σινδόνης του Τορίνο», Εκδόσεις Κονιδάρη, Αθήνα 1980, ειδικό λεύκωμα).

► Ο Αυτοκράτωρ Ιωάννης Παλαιολόγος ο Ε΄, που βλέπουμε στην άλλη εικόνα (14) δίδει το Άγιον Μανδήλιον στον Γενοβέζο στρατηγό Montaldo. Η εικόνα αυτή βρίσκεται στη Μονή του Αγίου Βαρθολομαίου, στη Γένουα. (Από το βιβλίο της Ειρήνης Οικονομίδου: «Το Άγιον Μανδήλιον (Le Saint Voile)», Αθήναι 1997, σελ 23)

► Και κάτι συγκλονιστικό!.. Εδώ βλέπουμε, ένα Άγιο Μανδήλιον (15) ως πολεμικό λάβαρο του (ελληνικής καταγωγής) Ιβάν του Τρομερού, όπως το βλέπουμε στο Μουσείο Όπλων, της Μόσχας. (Από το βιβλίο του Ian Wilson: «Το Σάβανο του Ιησού: Το μυστήριο της σινδόνης του Τορίνο», Εκδόσεις Κονιδάρη, Αθήνα 1980, ειδικό λεύκωμα).

► Όλα αυτά θα είχαν ενταφιασθεί οριστικά εάν ορισμένοι άλλοι, νεώτεροι ερευνητές, δεν είχαν ασχοληθεί με το θέμα, έστω και περιστασιακά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο Άγιος Νεκτάριος, Επίσκοπος Πενταπόλεως (16), που έζησε από το 1846 μέχρι το 1920, ο οποίος μέσα στο σύγγραμμά του «Αι Οικουμενικαί Σύνοδοι – Περί των Αγίων Εικόνων», όχι απλώς έθιξε το θέμα του Αγίου Μανδηλίου, που η Εκκλησία μας τιμά την 16ην Αυγούστου (υπάρχει και σχετικό Απολυτίκιο), αλλά υπεραμύνθηκε κιόλας της γνησιότητας αυτής της επιστολής με πλήθος ιστορικών και αρχαιολογικών μαρτυριών!

► Το πώς είχε περάσει μέσα στον θρησκευόμενο ελληνικό λαό η πίστη του για το Άγιον Μανδήλιον και την Επιστολή του Ιησού, σας δείχνω ένα οπισθόφυλλο από μία «Ιερά Σύνοψη» των Εκδόσεων Σπύρου Δαρεμά (17), του έτους 1965, όπου ο καλλιτέχνης απεικονίζει την Σταύρωση του Κυρίου και δίπλα, πάνω σε κίονα το Άγιον Μανδήλιον!

Κι όχι μόνον!..

► Θέλετε να σας πω τι λέει για την Σίβυλλα και την προφητική Ακροστιχίδα «Ιησούς Χρ(ε)ιστός Θεού Υιός Σωτήρ Σταυρός»: Θα συγκλονισθείτε!… Όχι μόνο για το χθές, αλλά και για το σήμερα, και το αύριο!!.. Δείτε το άντρο της Σίβυλλας (18) στην Κάτω Ιταλία, όπου η Σίβυλλα η Κυμαία προφήτευε τόσα και τόσα συγκλονιστικά στοιχεία για τον Χριστό και τα θαύματα της ζωής Του!… Τα αναφέρει ο Ευσέβιος Καισαρείας και τα υποστηρίζει ο Άγιος Νεκτάριος!… Όλα αυτά μέσα στο βιβλίο μας «Το Χειρόγραφο του Ιησού»!..

► Σαν παρένθεση να αναφέρω ότι όχι μόνον οι Σίβυλλες και οι Πυθίες, αλλά και πολλοί αρχαίοι Έλληνες σοφοί προφήτευσαν με καταπληκτική ακρίβεια την Έλευση του Θεανθρώπου πάνω στη γη. Ο Μέγας Αθανάσιος μνημονεύει προφητείες Ελλήνων που είχαν πει ότι η Μητέρα του Ιησού θα λέγεται Μαρία!.. Ποιος άλλος προφήτης το είπε αυτό; Κανείς!… Μία απ’ αυτές τις εικόνες αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων βλέπουμε στην Ιερά Μονή της νήσου των Ιωαννίνων (19), αλλά και σε άλλους ελληνικούς χριστιανικούς ναούς!

Περνάμε τώρα στο τρίτο μέρος του βιβλίου μας, που είναι η Μορφή του Ιησού Χριστού:

► Πολλοί καλλιτέχνες, όπως είναι γνωστόν, απεικονίζουν τον Ιησού Χριστό με την Μορφή που γνωρίζουμε. Στο εξώφυλλο του βιβλίου μας έχουμε βάλει μία λεπτομέρεια της Μεταμορφώσεως του Κυρίου (20), έργον του Θεοφάνους του Έλληνος, που κρατάει συμβολικά ένα χειρόγραφο στο χέρι.

► Υπάρχουν, όμως, και άλλες εικόνες του Ιησού που έχουμε στο βιβλίο μας. Ήταν όμως αυτή η Μορφή του Κυρίου μας;

► Μέσα στο βιβλίο μας «Το Χειρόγραφο του Ιησού», υπάρχει μία πληθώρα ιστορικών και αρχαιολογικών αποδείξεων, που τεκμηριώνουν με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι η Μορφή του Κυρίου μας είναι αυτή που βλέπουμε σήμερα στις Εκκλησίες μας (21), με ένα χειρόγραφο στο χέρι από εξώφυλλο ημερολογίου του 2007 του Παραδοσιακού Συλλόγου Βεσινίου Καλαβρύτων

► Ο Άγιος Νεκτάριος, για παράδειγμα, εστιάζει το ενδιαφέρον του όχι μόνον στις ιστορικές, αλλά και αρχαιολογικές πηγές, που μνημονεύουν και περιγράφουν την Μορφή του Κυρίου μας, όπως:

1ον. Η περίφημη Επιστολή του Πούπλιου Λέντουλλου, ηγεμόνος της Ιουδαίας, προς την Γερουσίαν των Ρωμαίων, επί Καίσαρος Τιβερίου, προκατόχου του Ποντίου Πιλάτου (22). Εδώ μία αρχαιολογική ανακάλυψη που αποδεικνύει την ύπαρξη του Ποντίου Πιλάτου, από φωτογραφία της εγκυκλοπαίδειας «Μαλλιάρης-παιδεία».

2ον. Το Άγιον Μανδήλιον, που ήταν της εποχής του Κυρίου.

3ον. Η μορφή του Κυρίου, που βρέθηκε κι αυτή αχειροποίητη επί ενός κεράμου.

4ον. Δύο εικόνες με την Μορφήν του Κυρίου, που βρίσκουμε σε δύο αποτυπώματα, το πρωτότυπο της Ακυλίνης και το αντίτυπο της εικόνας αυτής.

5ον. Την αναφορά του Ειρηναίου στο «Κατά των αιρετικών» (Βιβλ. Α΄ κεφ. 25) όπου γράφει: «Έχουν μερικές ζωγραφιστές εικόνες και μερικές από άλλο υλικό κατασκευασμένες και λένε ότι αυτές είναι εικόνες του Χριστού, από εκείνη που έκανε ο Πιλάτος, όταν ο Χριστός βρισκόταν μεταξύ των ανθρώπων· και στεφανώνουν αυτές και τις προσθέτουν με τις εικόνες των φιλοσόφων του κόσμου, δηλαδή με την εικόνα του Πυθαγόρα, του Αριστοτέλη κ.ά. κι αποδίδουν σ’ αυτές σεβασμό όμοιο με τους εθνικούς.»

6ον. Την αναφορά του ιστορικού Λαμπριδίου, που αναφέρει ότι ο Αλέξανδρος Σευήρος, Αυτοκράτορας της Ρώμης των αρχών του 3ου αιώνα, είχε στο προσκυνητάριό του (Latarium) ιερόν, εικόνα του Χριστού μεταξύ των εικόνων του Απόλλωνα, του Ορφέα, κ.ά.

7ον. Ο Ευσέβιος στην Εκκλησιαστική του ιστορία, όταν αναφέρει την κατασκευή του ανδριάντα του Σωτήρα σαν έκφραση της ευγνωμοσύνης προς αυτόν της αιμορροούσης γυναικός, λέγει: «Αυτός ο ανδριάντας του Ιησού έλεγαν ότι αποδίδει την εικόνα του Ιησού· και εμείς οι ίδιοι όταν βρεθήκαμε στην πόλη υπήρχε, ώστε να τον δούμε και δεν μπορούμε να απορούμε καθόλου γι’ αυτούς τους εθνικούς να έχουν κάνει αυτά, αφού ευεργετήθηκαν από το Σωτήρα μας όταν και οι εικόνες των Αποστόλων Του Παύλου και Πέτρου και του ίδιου του Χριστού αναφέραμε ότι σώζονται ζωγραφισμένες με χρώματα. Αυτό ήταν φυσικό για τους παλαιούς αφού με όμοιο τρόπο με αυτόν συνήθιζαν να τιμούν τους Σωτήρες από την εθνική τους συνήθεια.»

8ον. Τα Άγια δισκοπότηρα του 1ου αι. μετά Χριστόν, που βρίσκονται στο Μουσείο του Βατικανού, όπου απεικονίζεται η Μορφή του Κυρίου μας.

9ον. Και ακόμη ο Άγιος Νεκτάριος δεν αγνοεί την περίφημη περικοπή του Τερτυλλιανού στην οποία όταν μνημονεύει αυτός τις εικόνες του καλού ποιμένα που παριστάνοντο στο βάθος, των αγίων ποτηρίων και των κοινών ποτηρίων των πρώτων Χριστιανών λέγει ότι οι Χριστιανοί ζωγράφιζαν έναν ποιμένα που έφερε στους ώμους του πρόβατο, υπενθυμίζοντας τον καλό ποιμένα του Ευαγγελίου. Τα πιο πολλά από τα ποτήρια αυτά για τα οποία ομιλεί ο Τερτυλλιανός σώζονται μέχρι σήμερα στο Μουσείο του Βατικανού.

10ον. Ένα ερώτημα από την ταπεινότητά μου: Εάν η Μορφή του Ιησού δεν ήταν αυτή η, που βλέπουμε σήμερα σε όλες τις χριστιανικές εκκλησίες, γιατί επί τόσους αιώνες δεν την αντικατέστησαν με μία άλλη μορφή; Μήπως, λοιπόν, η Μορφή του Κυρίου μας ήταν αυτή που με τόση συγκίνηση αντικρίζουμε σήμερα στις Εκκλησίες μας;

Καλή Ανάσταση!..