20/09/18 19:21 - Η Αννούλα Φλωρινιώτη ως σύγχρονη Δαλιδά!..

 

Η Αννούλα Φλωρινιώτη ως σύγχρονη Δαλιδά!..

Λένε πως πριν φυσήξει η πρωινή αύρα και όταν φεύγουν οι θαμώνες των κέντρων που εμφανίζεται, επιστρέφουν ξανά «σαν το μικρά ελαφόπουλα πάνω στου Βέθερ τα βουνά», που λέει η Αγία Γραφή, ή «του Χελμού τις ρεματιές», που λέει η δημοτική μας παράδοση! Τώρα που νέος ρόλος της, ως βιβλική Δαλιδά, γνωρίζει πως μπορεί να αφοπλίζει στους γενναίους και δυνατούς. Οι διάφοροι Σαμψών, σαν άλλοι μνηστήρες της Πηνελόπης, βρίσκονται συνεχώς δίπλα της!..

Είναι αλήθεια ότι η Αννούλα Φλωρινιώτη, αυτή η πρόσχαρη και χαριτωμένη Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, κάθε φορά που ανοίγει τη Βίβλο βλέπει τι ανεβαίνει από την σύγχρονη έρημο, τι είναι αυτό, που μοιάζει με κολόνα από καπνό μες σε θυμίαμα από σμύρνα και λιβάνι «κι όλες τις σκόνες τις εξωτικές», όπως το λέει το «Άσμα Ασμάτων»!
Δεν ξέρω, βρε Αννούλα!.. Εκείνοι είχαν το ανάκλιντρο του Σολομώντα και τους εξήντα ρωμαλέους άντρες τριγύρω του απ' τους πολέμαρχους του Ισραήλ! Είναι αυτοί που κρατούν όλοι τους ξίφος, μαθημένοι να μάχονται ο καθένας τους ζωσμένος το σπαθί μην τύχει κάτι αιφνίδιο τη νύχτα» που εσύ παραδίδεις μαθήματα κάτω από τ’ αστέρια του ουρανού!

Το ξέρω τι θα απαντήσεις: «Ο βασιλιάς ο Σολομών έφτιαξε το θρόνο του το φορητό με ξύλα του Λιβάνου. Τους στύλους του τους έφτιαξε ασημένιους, τη ράχη του από μάλαμα, το κάθισμα πορφύρα, και το εσωτερικό στολισμένο, ομορφοκέντητο μ' αγάπη από τις κόρες της Ιερουσαλήμ!.. Εγώ, όμως, σαν Ελληνίδα, που ξέρει πώς να λικνίζεται στους ρυθμούς της μουσικής, θα φοράω το στεφάνι που τον στόλισε η αγάπη του κόσμου στην τηλεόραση, την πίστα ή αλλού!..»
Ξανά, βρε Αννούλα, η Βίβλος!.. Αυτή που ξέρει πώς να εγκωμιάζει την ομορφιά των γυναικών, όπως της δική σου:
«Περιστέρια τα μάτια σου, ωσάν κοπάδι ερίφια τα μαλλιά σου, που ροβολάνε από τα ράχες της Γαλαάδ. Τα δόντια σου ωσάν κοπάδι αμνάδες», ενώ, όπως λέει ο Σολομών, «τα χείλη σου είναι σαν σειρήτι κόκκινο και θελκτική η λαλιά σου, τα μαγουλά σου μέσ' από το πέπλο σου σαν δυο μισά ροδιού. Ο τράχηλός σου ορθώνεται καθώς ο πύργος του Δαβίδ, χτισμένος στρογγυλά για φρούριο κι από σειρές λιθάρια λαξεμένα ασπίδες χίλιες κρέμονται τριγύρω του, όλες οι ασπίδες των γενναίων ανδρών…»!
Η Αννούλα Φλωρινιώτη, με τα τραγούδια της θυμίζει και τα δικά μας κάστρα του Μοριά, αυτά που έβλεπε ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης και δάκρυζε στη Ζάκυνθο με τους δικούς του λυγμούς, που έγιναν η αετοράχη των δημοτικών μας τραγουδιών, η κορωνίδα της Επανάστασης!..


Η Αννούλα Φλωρινιώτη, είτε τραγουδάει είτε χορεύει, ξέρει πώς να μαγεύει τα πλήθη, που της φωνάζουν σαν άλλες βιβλικές μορφές: «Κατέβα απ' την κορφή του Αμανά, απ' του Σενείρ και του Ερμών τα ύψη, απ' τις σπηλιές των λιονταριών κι απ' της λεοπάρδαλης τα όρη»!..
«Θα κατέβω, λέει η Αννμούλα, αλλά από της Πίνδου και του Ολύμπου τα μέρη, απ’ τις σπηλιές των Κενταύρων και από τις ρεματιές του ελαφιού της Άρτεμης. Εκεί που ο Ηρακλής θέριευε τους αποσταμένους στρατοκόπους και έδινε κρασί να πιούν οι φτωχοί και αδύνατοι, οι ρωμαλέοι κι οι δυνατοί»! Γι’ αυτούς, λοιπόν, τους ανθρώπους θα συνεχίσω να τραγουδώ και να χορεύω!..
Ποια είναι, όμως, η δική μας προτροπή;
Συνέχισε, Αννούλα!
Συνέχισε να χορεύεις για τον Θεό κάτω από τα άστρα!...
Εσύ θα είσαι το «κλεισμένο περιβόλι κι εφτασφράγιστη πηγή», ενώ η φωνή σου σαγηνεύει τον κόσμο γιατί βρίσκεις το νέκταρ του παραδείσου, ροδιές με τους καρπούς τους πιο εκλεκτούς κι αγριοστάφυλα των δικών μας αμπελώνων!..
Τώρα γνωρίζω: Όσο θα βρίσκεσαι πάνω στην πίστα, πολλοί θα είναι εκείνοι που θα ψιθυρίζουν: «Νάρδος και κρόκος, αρωματικό καλάμι και κανέλα κι όλα τα λιβανόδεντρα, σμύρνα κι αλόη κι όλα τα πιο καλά φυτά, που δίνουνε τα τέλεια βάλσαμα. Βρύση των περβολιών, πηγή τρεχούμενων νερών και ρυάκια που αναβρύζουν απ' το Λίβανο…»!
Και συ, σαν την ηρωίδα του «Άσματος των Ασμάτων» θα απαντήσεις, ενώ η μουσική θα υποβάλει τους θαμώνες:
«Σήκω βοριά κι έλα νοτιά, φυσήξτε μες στον κήπο μου να ξεχυθούν τα μύρα του. ..»!
Είναι η ώρα, που αυτοί οι θαμώνες θα ανοίγουν τα βλέμματά τους και θα παρακολουθούν τα άστρα ενώ εσύ θα αποχωρείς από την πίστα ραίνοντας με τριαντάφυλλα και μάλιστα υπό τους ήχους των δικών σου τραγουδιών, τις μεγάλες μορφές που συναντήθηκαν κάποτε στο σταυροδρόμι του Ελληνισμού και της πίστης ενός Γαλιλαίου, που άλλαξε τη μοίρα του κόσμου!..
Συνέχισε, Αννούλα!..
Τώρα που νέος ρόλος σου, ως βιβλική Δαλιδά, γνωρίζεις πως μπορείς να αφοπλίζεις στους γενναίους και δυνατούς. Οι διάφοροι Σαμψών, σαν άλλοι μνηστήρες της Πηνελόπης, βρίσκονται συνεχώς δίπλα σου!..