20/04/19 17:15 - Εν Εκκλησίαις…

 

Εν Εκκλησίαις…

20 Απριλίου: Η Εκκλησία μας σήμερα τιμά τη μνήμη των Αγίων και Οσίων ως ακολούθως: Ανάσταση του Λαζάρου (1), Αποστόλου (Ο΄) Ζακχαίου, του αρχιτελώνου της Ιεριχώ. Ιερομάρτυρος Αναστασίου, επισκόπου Αντιοχείας. Μαρτύρων Ακινδύνου, Αντωνίνου, Βίκτωρος, Ζήνωνος, Ζωτικού, Θεωνά, Καισαρίου, Σεβηριανού και Χριστοφόρου. Οσίων Αθανασίου (2) κτίτορος της Μονής των Μετεώρων (†1310) και Ιωάσαφ. Θεοδώρου του «Τρίχινα», Ιωάννου του Παλαιολαυρίτου.

(1) Ο Λάζαρος ήταν φίλος του Χριστού και οι αδελφές του Μάρθα και Μαρία τον φιλοξένησαν πολλές φορές (Λουκ.ι΄, 38-40, Ιωαν.ιβ΄, 1-3) στη Βηθανία κοντά στα Ιεροσόλυμα. Λίγες μέρες πρό του πάθους του Κυρίου ασθένησε ο Λάζαρος και οι αδελφές του ενημέρωσαν σχετικά τον Ιησού που τότε ήταν στη Γαλιλαία να τον επισκεφθεί. Ο Κύριος όμως επίτηδες καθυστέρησε μέχρι που πέθανε ο Λάζαρος, οπότε είπε στους μαθητές του πάμε τώρα να τον ξυπνήσω. Όταν έφθασε στη Βηθανία παρηγόρησε τις αδελφές του Λάζαρου που ήταν πεθαμένος τέσσερις μέρες και ζήτησε να δει το τάφο του.
Όταν έφθασε στο μνημείο, δάκρυσε και διέταξε να βγάλουν την ταφόπλακα. Τότε ύψωσε τα μάτια του στον ουρανό, ευχαρίστησε τον Θεό και Πατέρα και με μεγάλη φωνή είπε: Λάζαρε, βγές έξω. Αμέσως βγήκε έξω τυλιγμένος με τα σάβανα ο τετραήμερος νεκρός μπροστά στο πλήθος που παρακολουθούσε και ο Ιησούς ζήτησε να του λύσουν τα σάβανα και να πάει σπίτι του. (Ιωαν. ια΄,44)
Η αρχαία παράδοση λέγει ότι τότε ο Λάζαρος ήταν 30 χρονών και έζησε άλλα 30 χρόνια. Τελείωσε το επίγειο βίο του στην Κύπρο το έτος 63 μ.Χ. και ο τάφος του στην πόλη των Κιτιέων έγραφε: «Λάζαρος ο τετραήμερος και φίλος του Χριστού».
Το έτος 890μ.Χ. μετακομίσθηκε το ιερό λείψανό του στην Κωνσταντινούπολη από τον αυτοκράτορα Λέοντα το σοφό, ο οποίος συνέθεσε τα ιδιόμελα στον εσπερινό του Λαζάρου: Κύριε, Λαζάρου θέλων τάφον ιδείν, κλπ
Χαρακτηριστικό της μετέπειτας ζωής του Λαζάρου λέγει η παράδοση, ήταν ότι δεν γέλασε ποτέ παρά μια φορά μόνο όταν είδε κάποιο να κλέβει μια γλάστρα και είπε την εξής φράση: Το ένα χώμα κλέβει το άλλο.
Η Ανάσταση του Λαζάρου επέτεινε το μίσος των Εβραίων που μόλις την έμαθαν ζήτησαν να σκοτώσουν τον Λάζαρο και το Χριστό.
Αυτή τη μέρα δεν γίνονται μνημόσυνα με κόλλυβα, σε ανάγκη μόνο απλό Τρισάγιο.
(2)

(2) Ο όσιος Αθανάσιος γεννήθηκε στη Πάτρα της Πελοποννήσου το 1305, από γονείς πλουσίους και επιφανείς. Όμως σε πολύ μικρή ηλικία έμεινε ορφανός από πατέρα και παραδόθηκε στην επιμέλεια του θείου του. Μετά την κατάληψη της πατρίδος του μετέβη στη Θεσσαλονίκη και από εκεί στο Άγιο Όρος, όπου γνώρισε και συνδέθηκε με τους περιώνυμους τότε ασκητές Γρηγόριο το Σιναΐτη τον ησυχαστή, Ισίδωρο το Θεσσαλονικέα, τον μετέπειτα Οικουμενικό Πατριάρχη και άλλους οσίους άνδρες από τους οποίους μυήθηκε στην ασκητική ζωή. Αφού επισκέφθηκε και άλλους ασκητικούς τόπους για να γνωρίσει και να συνομιλήσει με διάφορους ασκητές κατέληξε στους Σταγούς (Καλαμπάκα). Εκεί στα πανύψηλα βράχια και συγκεκριμένα επάνω σε κάποια τεράστια πέτρα τη λεγόμενη Στύλο κατοίκησε με δύο μαθητές του και έκτισε ναό. Την πέτρα εκείνη την ονόμασε Μετέωρο. Επειδή η φήμη του έφερε κοντά του πολλούς νέους ασκητές ίδρυσε κοινόβιο με μεγάλο ναό αφιερωμένο στη Μεταμόρφωση του Σωτήρα. Εκεί με αυστηρή άσκηση και θέρμη πέρασε τα υπόλοιπα έτη της ζωής του διδάσκοντας και νουθετώντας τους νέους αδελφούς. Εκοιμήθη ειρηνικά το 1383 σε ηλικία 78 ετών.

Το Απολυτίκιον της Ημέρας.
Ήχος α'.

Την κοινήν Ανάστασιν προ του σου πάθους πιστούμενος, εκ νεκρών ήγειρας τον Λάζαρον Χριστέ ο Θεός• όθεν και ημείς ως οι παίδες, τα της νίκης σύμβολα φέροντες, σοι τω νικητή του θανάτου βοώμεν• Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος, εν ονόματι Κυρίου
https://www.youtube.com/watch?v=2d2lQaUk3lk