24/04/19 22:51 - Η ελιά

 

Η ελιά

Ούτ᾿ ένα φύλλο! Πέσανε και σκόρπισαν. Σπασμένα
Κλωνάρια ολόγυρά μου-
Και μέσα στα συντρίμμια αυτά -γειά σου, χαρά σου εσέν-
Ακόμ᾿ ανθείς ελιά μου.

Α! πως ο αγέρας ο τρελλός απάνου τους χυμάει
Και πως χτυπιούνται! Μόνο
Μονάχα, εσύ, παράμερα του Κηφισσού το πλάι,
Γιορτάζεις μεσ᾿ στον πόνο.

Ας τα, κι ας κλαίν στην παγωνιά την άγρια, κι ας βογγούνε
Στης μπόρας τη μαυρίλα,
Εγώ κοντά σου στέκομαι ν᾿ ακούσω να μου πούνε
Τ᾿ αμάραντά σου φύλλα,

Ν᾿ ακούσω να μου πούν σιγά τα πρόσχαρά τους χείλη,
Πως είναι μεσ᾿ στα χιόνια,
Είναι ψυχές μεσ᾿ τον βοριά, κι όμως το φως του Απρίλη
Γύρω τους φέγγει αιώνια...

 

ΛΑΜΠΡΟΣ ΠΟΡΦΥΡΑΣ