12/05/19 20:57 - Μάνα! Δεν βρίσκεται λέξη καμία...

 

Μάνα! Δεν βρίσκεται λέξη καμία...

Με την ευκαιρία την σημερινής Παγκόσμιας Ημέρας της Μητέρας, επιτρέψατέ μου να αφιερώσω κι εγώ ένα ποίημα του Γεράσιμου Μαρκορά στη μανούλα μου, την κυρά Κανέλλα Σακκέτου, που έφυγε ξαφνικά ένα πρωϊνό του Απρίλη του 1997, χωρίς να προλάβει να μου ψιθυρίσει ένα «αντίο», προδομένη από την ευαίσθητη καρδιά της!..


ΜΑΝΑ-Γεράσιμος Μαρκοράς

Μάνα! Δεν βρίσκεται λέξη καμία
να’ χει στον ήχο της τόση αρμονία,
σαν ποιός να σ’ άκουσε με στήθος κρύο,
όνομα θείο;


Παιδί από σπάργανα ζωσμένο ακόμα,
με χάρη ανοίγοντας γλυκά το στόμα,
γυρνάει στον άγγελο που τ’ αγκαλιάζει
και Μάνα! κράζει.


Στον κόσμο τρέχοντας ο νέος διαβάτης
πέφτει στ’ αγνώριστα βρόχια τσ’ απάτης,
και αναστενάζοντας, Μάνα μου! λέει,
Μάνα! και κλαίει.


Της νιότης φεύγουνε τ’ άνθια κ’ η χάρη
τριγύρω σέρνεται με αργό ποδάρι,
ώσπου στην κλίνη του, σα βαρεμένος,
πέφτει ο καημένος.


Και πριν την ύστερη πνοή του στείλει,
αργά ταράζονται τα κρύα του χείλη,
και με το Μάνα μου! πρώτη φωνή του,
πετά η ψυχή του.

-------------

Στις εικόνες: Πάνω ο Γεράσιμος Μαρκοράς και στη μεσαία η μανούλα μου, η κυρά Κανέλλα Σακκέτου.]