04/10/11 15:31 - Τι έλεγαν οι Γερμανοί για τους Έλληνες!.. (8)

Τι έλεγαν οι Γερμανοί για τους Έλληνες!.. (8)

Μια σειρά αποκαλυπτικών άρθρων για τις σχέσεις Γερμανίας και Ελληνισμού, έτσι όπως ακριβώς αναφέρονται μέσα στο ανέκδοτο –και πολύτομο- έργο μας «Οικουμενικός Ελληνισμός», για να θυμούνται όλοι εκείνοι οι Γερμανοί, που λοιδορούν σήμερα την Ελλάδα, τι έλεγαν στο παρελθόν για τους Έλληνες, που τους φώτισαν κυριολεκτικά τη σκέψη μέσω των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων!.. Σήμερα διαβάστε τι έλεγε ο Ιωάννης Ντρόϋζεν, ο Μάξιμος Πλανκ και άλλοι επιφανείς Γερμανοί διανοούμενοι!


Ιωάννης Ντρόϋζεν (Drousen 1808-1884) Διάσημο Γερμανός ιστορικός και πολιτικός. Καθηγητής των Πανεπιστημίων Ιένης και Βερολίνου.
 «Στην παγκόσμια ιστορία το όνομα του Αλέξανδρου σημαδεύει το τέλος μιας περιόδου και την απαρχή μιας νέας εποχής.»
 «Ο αγώνας των Ελλήνων κατά των Περσών είναι η πρώτη γνωστή στην Ιστορία σύγκρουσης της Δύσης με την Ανατολή.» (Από το τρίτομο σύγγραμμα του «Ιστορία του Ελληνισμού», Hamburg, 1833-1843, πρόλογος. Πηγή: Το βιβλίο του Δ. Τσιμπουκίδη «Ιστορία του Ελληνιστικού κόσμου», έκδοση Παπαδήμα, 1984, σελ. 15.)
 «... Κινητήρια δύναμη της Ελληνιστικής Ιστορίας είναι η ισχύς των Μακεδονικών όπλων σε συνδυασμό με την Ελληνική παιδεία...» (Ως άνω, σελ. 18.)
 «Η αρχαία Ελλάδα μοιάζει με πουλί με τσακισμένα φτερά. Επέταξε μακριά, αλλά δε μπόρεσε να φθάσει στους ουρανούς.» (Ως άνω.)

Μάξιμος Πλανκ (Max Planck 1858-1947). Διάσημος Γερμανός ατομικός επιστήμων. Ξένος εταίρος της Ακαδημίας Αθηνών. Η φήμη του είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένη με την ανακάλυψη της κβάντωσης της ενέργειας (1900), η οποία άνοιξε το δρόμο για όλες τις μεταγενέστερες εξελίξεις της κβαντικής φυσικής. Ο Πλανκ, αφού τελείωσε τις βασικές σπουδές του στο Μόναχο, γράφτηκε στο πανεπιστήμιο της πόλης αυτής, από το οποίο αποφοίτησε το 1879. Μόνο το 1885, αφού διετέλεσε επί έξι χρόνια βοηθός στο Μόναχο, ο Πλανκ πήρε τη θέση του έκτακτου καθηγητή της θεωρητικής φυσικής στο πανεπιστήμιο του Κιέλου. Το 1889, όταν, με το θάνατο του Κίρχοφ (1887), έμεινε κενή η έδρα της θεωρητικής φυσικής του πανεπιστήμιου του Βερολίνου, ο Πλανκ κλήθηκε να την αναλάβει ως έκτακτος καθηγητής. Το 1892 έγινε τακτικός καθηγητής και κατόπιν διευθυντής του ινστιτούτου φυσικής. Το 1927 αποσύρθηκε από τη διδασκαλία και το 1930 κλήθηκε να διευθύνει το Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft Institut (σήμερα Max-Planck-Gesellschaft Institut). Το 1918 τιμήθηκε με το βραβείο Νομπέλ της φυσικής για τις εργασίες του επί της θεωρίας των κβάντων. Υπήρξε μέλος της Ακαδημίας των Επιστημών του Βερολίνου (1894) και πολλών άλλων επιστημονικών εταιρειών.
Η πρώτη φάση της επιστημονικής δραστηριότητας του Πλανκ περιστράφηκε βασικά γύρω από τη θερμοδυναμική (έλαβε το δίπλωμα του με μια θέση επί της δευτέρας αρχής) και ιδιαίτερα τη μελέτη της εντροπίας. Στα επόμενα χρόνια, ο Πλανκ αφιερώθηκε στη μελέτη της θεωρίας των ακτινοβολιών του μέλανος σώματος, η οποία υπό το φως των απόψεων που επικρατούσαν τότε παρουσίαζε ανυπέρβλητες δυσχέρειες. Η βαθιά γνώση της θερμοδυναμικής έκανε τον Πλανκ να αντιληφθεί το δεσμό μεταξύ της εντροπίας ενός συστήματος ταλαντωτών και της ενέργειας τους, ο οποίος του επέτρεψε να φτάσει σε ένα τύπο που δικαιολογούσε την κατανομή της ενέργειας στις ακτινοβολίες του μέλανος σώματος, καταφεύγοντας στη θαρραλέα υπόθεση ότι η ενέργεια των ταλαντωτών έπρεπε να έχει ασυνεχή χαρακτήρα. Οι υποθέσεις αυτές τον οδήγησαν να εισαγάγει την παγκόσμια σταθερά h, στην οποία έδωσε το όνομα του στοιχειώδους κβάντου δράσης. Η αδυναμία της ερμηνείας της σταθεράς του Πλανκ στο πλαίσιο της κλασικής φυσικής κατάδειξε την αδυναμία επέκτασης των εννοιών της στα φαινόμενα επί ατομικής κλίμακας. Οι θεμελιώδεις ιδέες της θεωρίας των κβάντων ενισχύθηκαν σημαντικά, ύστερα από μια περίπου δεκαετία, με την ερμηνεία του Αϊνστάιν (1905) του φωτοηλεκτρικού φαινόμενου, με τη θεωρία των ειδικών θερμοτήτων (1907) και τη θεωρία των ατομικών δομών του Μπορ (1913). Αλλά η βαθιά έννοια της ιδέας του Πλανκ καταδείχτηκε σε όλη την επαναστατική σημασία της γύρω στο 1925, οπότε γεννήθηκε η κβαντική μηχανική. Αυτές οι εξελίξεις έχουν καθιερώσει τον Πλανκ ως τον πατέρα της σύγχρονης φυσικής, αν και εκείνος δεν θα συμμεριζόταν τα φιλοσοφικά συμπεράσματα που εξήγαγαν από την κβαντική θεωρία ο Μπορ, ο Χάιζενμπεργκ και άλλοι φυσικοί, οι οποίοι εμπνεύστηκαν από τις ιδέες της Σχολής της Κοπεγχάγης (ίδε εγκυκλοπαίδεια «Δομή»). Είναι ο άνθρωπος που θα πει για την Ελλάδα το εξής:
 «Η Ελλάς αγωνίστηκε για θέματα παγκοσμίου ενδιαφέροντος.» (Από λόγο του, το 1933, όταν εξελέγη εταίρος της Ακαδημίας Αθηνών.)

Βόλφκανγκ Σάντεβαλντ (Schadewaldt 1900-1974), Γερμανός καθηγητής Πανεπιστημίων. Θα διαβάσουμε αποσπάσματα από άρθρα του που περιέχονται στο βιβλίο του «Από τον κόσμο και το έργο του Όμηρου» Stutgart, 1965. Ελληνική έκδοση του Μορφωτικού Ιδρύματος της Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος, 1980. Μετάφραση Φάνη Κακριδή.
 «Τα έπη του Ομήρου είναι ποίηση με την υψηλότερη έννοια: Μέσα τους συμπυκνώθηκε σε λόγο μια τεράστια πραγματικότητα... Με τα ποιήματα αυτά μίλησε πρώτη φορά η Ευρώπη.» (Πρόλογος).
 «Ο ποιητής, που οι αρχαίοι Έλληνες ονόμαζαν "Ποιητήν", που η δόξα του δεν χάθηκε μέσα στους σκοτεινούς αιώνες... σαν άνθρωπος ήταν αυτός που ήταν ήταν όμως, και "ιδέα και χαρακτήρας του "Έλληνα", όπως το διαπίστωσε ο φιλόσοφος.» (Από το άρθρο του «Ο Όμηρος και το ομηρικό ζήτημα», σελ. 48.)
 «Η Ιλιάδα... όπως όλα τα μεγάλα έπη, ήταν το πλούσιο σε προϋποθέσεις προϊόν μιας ύστερης επικής εποχής, όταν η γραφή ήταν οπωσδήποτε γνωστή στην Ελλάδα.» (Από το άρθρο του «Καινούργια στοιχεία για την Ίλιάδα», σελ. 53.)
 «Από το (Ελληνικό) παραδοσιακό τραγούδι ξεπρόβαλε η καθολική παγκόσμια ποίηση, που είναι την ίδια στιγμή τραγική ηρωική μοίρα, μνημειακή εικόνα της ιστορίας, βιοσοφία, ερμηνεία του κόσμου και θεώρηση του θεού» (Από το άρθρο του «Καινούργια στοιχεία για την Ιλιάδα», σελ. 71.)
 «Με τις γιορτές ο Έλληνας βιώνει ανώτερες μορφές ζωής. Η γιορτή, όταν είναι θρησκευτική αποτελεί συμμετοχή στη θεϊκή φύση...» (Από το άρθρο του «Ο Όμηρος και ο αιώνας του», σελ. 147.)
 «Τα Έπη του Ομήρου δεν ήταν μόνο η βάση για την ποίηση του δυτικού κόσμου, ήταν συνάμα εδραίωση της ποίησης όπως επιζεί από τότε δίπλα στη θρησκεία και την φιλοσοφία.» (Από το άρθρο του «Μια ματιά στη σύλληψη της Ιλιάδας, σελ. 248.)
 «Είναι γνωστή η πολιτισμική επίδραση του Χαλκιδικού αποικισμού στην Ιταλία και η αντοχή της στο χρόνο. Από εδώ δέχτηκαν οι Ετρούσκοι και οι Λατίνοι την Ελληνική επίδραση, από τους Χαλκιδείς πήραν το αλφάβητό τους, από το οποίο κατάγονται και τα νεότερα ευρωπαϊκά...» (Από το άρθρο του «Ο Όμηρος και ο αιώνας του», σελ. 138.)

Σ. Β. Σέραμ (Ceram 1905-1972), Γερμανός ιστορικός της τέχνης.. Τα όσα ακολουθούν είναι αποσπάσματα από το βιβλίο του «Gbtter, Graber und Gelehrte» Αμβούργο 1949, Ελληνική έκδοση Γεμεντζόπουλου με τίτλο «Θεοί, Τάφοι και Σοφοί», μετάφραση Α. Πάγκαλος.
 «Ο Ηρόδοτος είναι ο συγγραφέας που το έργο του, ακόμα και σήμερα, είναι πηγή πληροφοριών και χρονολογιών... Τα έργα των αρχαίων συγγραφέων, σε όποια εποχή κι αν ανήκουν, είναι οι ακρογωνιαίοι λίθοι της ερμηνευτικής.» (Σελ. 33-34)
 «Και κοντά σ’ αυτά παρουσιαζόταν και τούτο: Η Ελλάδα της Ιλιάδας θα πρέπει να ήταν μια χώρα μεγάλου πολιτισμού.» (Σελ. 41)
 «Ο Σλήμαν πίστευε στην ύπαρξη των ηρώων της Ιλιάδας. Και ήξερε πως συμφωνούσε σ' αυτή την πίστη του με ολόκληρη την Ελληνική αρχαιότητα, με τους μεγάλους ιστορικούς Ηρόδοτο και Θουκυδίδη, που πάντα θεώρησαν τον Τρωικό πόλεμο σαν ιστορικό γεγονός και όσους πήραν μέρος σ' αυτόν σαν ιστορικές προσωπικότητες.» (Σελ. 42)
 «Το δυνατότερο έργο του Αισχύλου ασχολείται με τον Αγαμέμνονα... τον "Βασιλιά των ανδρών" που στάθηκε ένας από τους δυνατότερους και πλουσιότερους βασιλιάδες στην Πελοπόννησο.» (Σελ. 51)
 «Ο Σλήμαν με απίστευτη τόλμη είχε οδηγήσει την αρχαιολογία από την λάμπα του πετρελαίου του μελετητηρίου κάτω από τον ήλιο ενός Ελληνικού ουρανού και είχε λύσει το πρόβλημα της Τροίας.» (Σελ. 58)
 «Ο Σλήμαν είχε μια παράξενη δειλία (αυτός ο ικανότερος ίσως στη γλωσσομάθεια από όλους στον αιώνα του) να πλησιάσει την Ελληνική γλώσσα, από φόβο μην υποκύψει στη μαγεία της και εγκαταλείψει τις έρευνές του, πριν κερδίσει τις βάσεις για μιαν ανεξάρτητη επιστημονική εργασία.» (Σελ. 39)

Συνεχίζεται…