21/10/11 22:05 - Η μικρή ιστορία μεγάλων Ελλήνων!..

Η μικρή ιστορία μεγάλων Ελλήνων!..

Διαβάστε τι λέει ο διακεκριμένος Έλληνας δημοσιογράφος και ιστορικός ερευνητής κ Γιάννης Καιροφύλας, μέσα στον Πρόλογο του βιβλίου του : "Η Μικρή Ιστορία Μεγάλων Ελλήνων" για άγνωστους Έλληνες, οι οποίοι έγραψαν την δική τους μεγάλη ιστορία στα πέρατα της Οικουμένης!..

Με τον Γιάννη Καιροφύλα είμαστε φίλοι εδώ και πολλά χρόνια. Είχα μάλιστα την χαρά να τον έχω προσκεκλημένο στην τηλεοπτική μου εκπομπή: "Το Ντοκουμέντο της Εβδομάδος", στην "Τηλετώρα", την 2αν Φεβρουαρίου 1994 για διάφορα λαογραφικά θέματα της Αθήνας, όπου ο Γιάννης Καιροφύλας έχει αναλώσει πολύ μεγάλο μέρος της ζωής του - και έχει τιμηθεί γι' αυτό από διάφορους πνευματικούς φορείς.

Εκείνο, όμως, που έκανε εξαιρετική εντύπωση στο κοινό, ήταν ένα βιβλίο, που έγραψε λίγο αργότερα με τίτλο: "Η Μικρή Ιστορία Μεγάλων Ελλήνων: Από το 300 π.Χ. μέχρι σήμερα", από τις Εκδόσεις Φιλιππότη, Αθήνα 1995, για το οποίο ο γράφων αφιέρωσε ειδική εκπομπή. αφού ο συγγραφέας του βιβλίου αυτού λέει καταπληκτικά πράγματα για άγνωστους Έλληνες με πολύ μεγάλη και εντυπωσιακή ιστορία. Διαβάστε τον πρόλογό του:

Ο συγγραφέας Γιάννης Καιροφύλλας

ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥΣ της ιστορίας μας συναντούμε κάποιες προσωπικότητες που μπορούν αδίστακτα να χαρακτηριστούν ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ. Από την Αρχαιότητα και μέχρι τα δικά μας χρόνια, φωτισμένοι πολιτικοί άφησαν πίσω τους πράξεις αλησμόνητες για το Έθνος και το Λαό, στρατιωτικοί με τις λαμπρές γνώσεις τους και τη γενναιότητα τους μας οδήγησαν στη νίκη και στο θρίαμβο, επιστήμονες και πνευματικοί άνθρωποι σφράγισαν την ανάπτυξη, την πρόοδο και τον πολιτισμό αυτού του τόπου, όπως και όχι λίγοι καλλιτέχνες, χάρη στο μεγάλο ταλέντο τους, διέγραφαν ήδη την τροχιά, που τους τοποθέτησε τελικά στο Πάνθεον των Ημιθέων.

ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ υπήρξαν, αναμφισβήτητα, ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Δομήνικος Θεοτοκόπουλος κι ο Ελευθέριος Βενιζέλος, για ν' αναφέρουμε μόνον τρεις απ' τους πιο γνωστούς. Το πλατύ κοινό τους γνωρίζει καλά, γιατί έχει διαβάσει και διαβάζει πολλά, αφού γι' αυτούς χύθηκε και χύνεται πολύ μελάνι. Μόνον αυτοί όμως είναι οι Μεγάλοι Έλληνες; Μόνον αυτοί είναι που άξιζαν τον μεγάλο τίτλο; Η απάντηση και στα δυο ερωτήματα είναι: Όχι. Γιατί υπήρξαν ασφαλώς κι άλλοι πολλοί Μεγάλοι Έλληνες και μέσα στην Ελλάδα αλλά κι έξω, κυρίως, ανάμεσα σ' εκείνους που αναζήτησαν σε δίσεκτα χρόνια σε ξένους τόπους την ελευθερία η τους άλλους που μέχρι τα χρόνια μας δεν άφησαν να λησμονηθεί ο μύθος του Οδυσσέα, ο τόσο σφιχτά δεμένος με την ξενητιά.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ απ' αυτούς όμως η δεν έχει γραφτεί τίποτα η γράφτηκαν τόσο λίγα, ώστε στο σκοτάδι του χάους που αφήνει πίσω του, όπως τρέχει ο καταλύτης χρόνος, η λησμονιά, που πάντα παραμονεύει, έθαψε αυτές τις λίγες σελίδες της Μικρής Ιστορίας τους. Είναι ίσως περίεργο αλλά είχαν και θα έχουν πιθανό και στο μέλλον κάποιοι Μεγάλοι Έλληνες — αν υπάρξουν — μια θέση στο παιχνίδι της Μοίρας. Όμως σ' αυτό το παιχνίδι, που παίζεται συνήθως προς το τέλος της ζωής του καθενός, υπάρχουν πάντοτε οι τυχεροί και οι άτυχοι. Μερικοί δηλαδή γίνονται αθάνατοι, αλλά και κάποιοι ξεχνιούνται.

ΠΡΙΝ ΑΡΚΕΤΑ ΧΡΟΝΙΑ είχαν εντυπωσιάσει το α¬ναγνωστικό κοινό δυο βιβλία που κυκλοφόρησαν, το ένα με την ιστορία της ζωής ενός Κεφαλονίτη, που έγινε Αντιβασιλιάς του Σιάμ — της σημερινής δηλ. Ταϊλάνδης — και το άλλο με την ιστορία της ζωής ενός Ζακυνθινού, που κατόρθωσε να γίνει κυρίαρχος της θάλασσας στην Ασία και στην Αφρική. Οι σελίδες τους θύμιζαν περιπετειώδη μυθιστορήματα ενώ δεν ήταν, γιατί η ιστορία της ζωής των δυο αυτών Ελλήνων ήταν πέρα για πέρα αληθινή. Σαν αυτούς όμως τους δυο υπήρξαν κι άλλοι το ίδιο τολμηροί και γενναίοι, μεθοδικοί και ικανοί, έξυπνοι και χαρισματικοί, που η ζωή τους μοιάζει με μυθιστόρημα. Υπήρξαν Έλληνες που μπόρεσαν ν' ανέβουν στα υψηλότερα αξιώματα, να διαπρέψουν στην πολιτική και τη διπλωματία, να ηγηθούν πολυάριθμων στρατών ή ακόμα και να ξεπεράσουν με το ταλέντο τους καταξιωμένους καλλιτέχνες που έμειναν στην αθανασία.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ των περισσοτέρων δεν είναι όμως γνωστή, γιατί δεν ερευνήθηκε όσο θα έπρεπε. Σ' αυτούς, λοιπόν, κυρίως αναφέρεται αυτό το βιβλίο που του δώσαμε τον τίτλο «Η ΜΙΚΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ», γιατί ο συγγραφέας του πιστεύει ότι είναι Μεγάλοι Έλληνες και δεν πρέπει να ξεχαστούν. Επί πολλά χρόνια αγωνίστηκε να συγκεντρώσει το υλικό κι ό,τι άλλο σχετικό με τη ζωή τους εύρισκε, έτσι ώστε να υπάρξουν οσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία, βάσει των οποίων θα γράφονταν οι μυθιστορηματικές τους βιογραφίες. Μπορεί σ' αυτές να υπάρχουν μερικές φανταστικές εικόνες, αλλά δεν περιλαμβάνουν ούτε ένα μη βεβαιωμένο γεγονός. Είναι όλα όσα αναφέρονται στην ιστορία του καθενός αληθινά περιστατικά, συμβάντα που ίσως να ξενίζουν, στοιχεία που μπορεί να χρησιμοποιούσε και κάποιος συγγραφέας παραμυθιών, αλλά τα γεγονότα δεν έχουν αλλοιωθεί. Κάτι τέτοιο άλλωστε δεν χρειάστηκε.

ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΡΟΛΟΓΟ ν' αναφερθούμε έστω και με δυο λόγια στη Μικρή Ιστορία αυτών των Μεγάλων Ελλήνων, γιατί θεωρούμε σκόπιμο ν' αφήσουμε τον αναγνώστη ν' απολαύσει στις επόμενες σελίδες τη μυθιστορηματική πράγματι ζωή τους. Άλλωστε τι να πρωτοπείς σ' έναν πρόλογο για τον Έλληνα που αναζήτησε το 300 π.Χ. τον ήλιο του μεσονυκτίου στο βόρειο Πόλο η για τον γιο του καραβοκύρη απ' τη Μήλο που έγινε ένας απ' τους πιο διάσημους ζωγράφους της Αναγέννησης στην Ιταλία; Πώς να κλείσεις σε δυο φράσεις την απίθανη ιστορία ενός πανέζυπνου Μοραΐτη που τον 17ο αιώνα έγινε διοικητής της Αλάσκας; Η την ιστορία της πάμφτωχης κοπέλας, αλλά πραγματικής καλλονής, απ' το Φανάρι της Πόλης που λίγο έλλειψε να γίνει βασίλισσα της Πολωνίας; Μπορείς ποτέ σ' έναν πρόλογο να δώσεις έστω και μια μικρή γεύση της συναρπαστικής ζωής είκοσι τριών Μεγάλων Ελλήνων, ανάμεσα στους οποίους ήταν κι ο γιος ενός μετανάστη απ' το Καστελόριζο, που αν δεν σκοτωνόταν σε αεροπορικό ατύχημα το 1958, θα γινόταν Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην Βραζιλία;

ΕΝΑΣ ΠΡΟΛΟΓΟΣ δεν είναι πάντα εύκολο να κεντρίσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη ενός βιβλίου. Οι επόμενες σελίδες όμως του το υπόσχονται...
Φθινόπωρο 1995
Γ.Κ.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Γιάννης Καιροφύλας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1927. Εζησε τα παιδικά και μαθητικά του χρόνια στη συνοικία της Νεάπολης, που είναι από τις πιο παλιές της πρωτεύουσας. Αφιερώθηκε από πολύ νέος στη δημοσιογραφία κι εργάστηκε σε πολλές αθηναϊκές ημερήσιες εφημερίδες, σε περιοδικά και στη ραδιοφωνία και τηλεόραση. Η ιστορική έρευνα τον απασχόλησε ιδιαίτερα στα 40 χρόνια της δημοσιογραφικής του δουλειάς. Δημοσίευσε πολλά ιστορικά αναγνώσματα, ενώ παράλληλα έγραψε ιστορικές μελέτες, που εκδόθηκαν σε βιβλίο. Τα τελευταία χρόνια το ενδιαφέρον του εντοπίστηκε στην ιστορία της Αθήνας από το 1834, που έγινε πρωτεύουσα μέχρι σήμερα. Τα τρία βιβλία-λευκώματα με τους τίτλους "Η Αθήνα και οι Αθηναίοι" (2 τόμοι) και "Η Αθήνα και οι Αθηναίες", που περιέχουν και 650 σπάνιες και ανέκδοτες φωτογραφίες, κέρδισαν εγκωμιαστικές κριτικές. Από τις εκδόσεις Φιλιππότη, κυκλοφόρησαν τα βιβλία "Η Αθήνα της Μπελ Επόκ", "Η Αθήνα του Μεσοπολέμου", "Η Αθήνα του 40 και της Κατοχής", "Η Αθήνα μετά τον πόλεμο", "Η Ρομαντική Αθήνα", "Η Αθηναϊκή Αποκριά" και "Η Αθηναϊκή σάτιρα". Στη σειρά "Μυθιστορηματικές βιογραφίες" κυκλοφόρησαν τα βιβλία "Αυτοί οι ωραίοι τρελοί", "Γιαννούλης Χαλεπάς", "Νικηφόρος Λύτρας", "Νικόλαος Γύζης" και "Λουκάς Δούκας.