17/11/11 16:58 - Η αλήθεια για τα ναρκωτικά!..(1)

Η αλήθεια για τα ναρκωτικά!..(1)

Μια μεγάλη δημοσιογραφική έρευνα για την πραγματική πολιορκία της Ελλάδος από την μάστιγα της συγχρόνου εποχής, που απειλεί να εξαφανίσει από προσώπου γης την Ελληνική νεολαία, όπως είναι τα ναρκωτικά. Μια έρευνα που έγινε αντικείμενο ειδικής διάλεξης του Άγγελου Π. Σακκέτου!..


- Νυχτωμένοι στρατοκόποι,
στα σκοτάδια που γυρνάτε,
σαν τι νάναι που ζητάτε;
…………………………….
- Τί ζητάμε; Φως, διαβάτη..
Γ. Βερίτης

Κυρίες, Δεσποινίδες και Kύριοι, Αγαπητοί Φίλοι.

ΘΕΩΡΩ υψίστην την τιμήν που μου έκανε ο «Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων» της ιερής πόλεως των Θηβών, για να μιλήσω, αν αναλογισθώ το γεγονός, ότι τα ιερά αυτά χώματα επάτησε ένας απ’ τους ενδοξότερους αρχαίους Ποιητές, ο Πίνδαρος, ο περίφημος στρατηγός Επαμεινώνδας, και ο ελληνικής καταγωγής Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς, στενός συνεργάτης του Αποστόλου των Εθνών Παύλου και Μαθητής του Ιησού Χριστού, του μεγάλου αυτού επαναστάτου της καρδιάς!
Όπως αντιλαμβάνεσθε είναι ανάμικτα τα συναισθήματά μου γι’ αυτήν την πόλι και ακόμη περισσότερο όταν απέναντί μου, στο ακροατήριο, υπάρχουν αστραποβόλες προσωπικότητες, σεβάσμιες μορφές και εξαίρετοι άνθρωποι, που ρουφάνε τη γνώση και τη σοφία, όπως η άμμος το νερό της θάλασσας!
Ήλθα, λοιπόν, για να μιλήσω για κάτι που μαστίζει την σημερινή ανθρωπότητα, όχι τόσο σαν ειδήμων και επαΐων (τον ρόλο αυτό καλούνται να διαδραματίσουν κεφαλές της Ιατρικής Επιστήμης), αλλά σαν ένα άνθρωπος, του οποίου το δημοσιογραφικό βλέμμα συνέλαβε ορισμένα πράγματα, άκρως ενδιαφέροντα στον πολύ κόσμο και τα οποία θα εκθέσω σήμερα, επιστρατεύοντας από πλευράς μου τη δημοσιογραφική εμπειρία και, κυρίως, την εμπειρία, την πείρα και τη σοφία των διακεκριμένων επιστημονικών προσωπικοτήτων της Χώρας, χωρίς να αγνοήσουμε ασφαλώς τους ίδιους τους ναρκομανείς, από τους οποίους κακώς – κάκιστα – η Πολιτεία αποστρέφει το πρόσωπο, αφού τους αντιμετωπίζει ως εγκληματίες και όχι ως άτομα, που η κακή μοίρα τους ωδήγησε στην ματαιότητα και την απελπισία: την Τοξικομανία.

Ναρκωτικά, λοιπόν. Αλλά τι είναι «ναρκωτικά»; Τί σημαίνει ο πληθυντικός μιας λέξεως, που μας αναστατώνει και μας ανησυχεί;
Σύμφωνα με τις διατάξεις τους άρθρου 4, ενός Νόμου, που πρόσφατα κατετέθη στη Βουλή και ο οποίος συζητήθηκε τις ημέρες αυτές, ναρκωτικά, κατά την έννοια του νόμου αυτού, είναι ουσίες τεχνητές ή φυσικές που δρουν στο Κεντρικό Νευρικό Σύστημα του ανθρώπου και προκαλούν εξάρτηση του ατόμου από αυτές. (Ετυμολογικά η λέξις προέρχεται από το ρήμα ναρκόω –ώ, ναρκώνω που σημαίνει προξενώ νάρκη, τοπική αναισθησία, αναισθητοποιώ, αναισθητίζω, προξενώ αποχαύνωσι, αποχαυνώνω κλπ.)
Αλλά πριν περάσουμε στον χώρο της Επιστήμης, μήπως θάταν καλύτερο να κάνουμε μια μικρή ιστορική αναδρομή, για να δούμε πώς εξελίχθηκε η μάστιγα αυτή μέσα στο διάβα των αιώνων;
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι από καταβολής κόσμου, οι άνθρωποι αναζητούσαν βότανα ή φυτικές ουσίες που να επιδρούν ευνοϊκά στην ψυχική τους διάθεση και στην συμπεριφορά τους με το περιβάλλον. Ήδη οι Σουμέριοι, που κατοικούσαν ανάμεσα στους ποταμούς Τίγρη και Ευφράτη, από το 5.000 π.Χ. (κατ’ άλλους από το 3.000 π.Χ.) εγνώριζαν την παπαρούνα «μήκωνο την υπνοφόρο» ή «φυτό της χαράς», όπως το ωνόμαζαν και από το οποίο έπαιρναν τον οπό, το γαλακτώδες εκείνο υγρό, που βγαίνει αφού τρυπήσουμε τον άγουρο καρπό της. Εξ ου, λοιπόν, κι η λέξις «όπιο», απ’ τον οπό.
Το 3.500 π.Χ. ένας αιγυπτιακός πάπυρος περιγράφει την παρασκευή του αλκοόλ, ενώ το 2.500 π.Χ. οι Ελβετοί χρησιμοποιούν το όπιο. Το 900 π.Χ. ο Όμηρος μας μιλά για τα «νηπενθή» (νη και πένθος), που είναι ένα παρασκεύασμα οπίου και το 300 π.Χ. ο Θεόφραστος στην Ελλάδα αναφέρεται στην παρασκευή και τη χρήση του.
Λίγο αργότερα, το 50 π.Χ. ο Βιργίλιος στα έργα του «Αινειάδα» και «Γεωργικά» μας μιλάει για το όπιο, ενώ το 100 μετά Χριστόν ο Διοσκουρίδης στην Αθήνα και ο Πλίνιος ο γεροντότερος κάνουν αναφορά σ’ αυτό.
Στη συνέχεια οι Άραβες εισβάλλουν στην Ινδία (600 μ.Χ.) και μεταφέρουν εκεί το όπιο, το οποίο εμπορεύονται οι Ινδοί στην Κίνα, όπου χρησιμοποιείται πλατιά μέχρι το 1000 μ.Χ.
Το 1.500 μ.Χ. ο Κολόμβος φέρνει καπνό απ’ την Αμερική και ο Παράκελσος εισάγει το λαύδανο, το οποίο, κατά την ιστορική πρακτική, είναι βάμμα του οπίου.
Έτσι, για πρώτη φορά, το 1600 μ.Χ., στη Βαυαρία, Σαξωνία, Ζυρίχη, Λουξεβούργο, Ρωσία, Οθωμανική αυτοκρατορία απαγορεύεται ο καπνός, ενώ στις 3 τελευταίες χώρες προβλέπεται ακόμη και η ποινή του θανάτου.
Το 1800 μ.Χ. ο στρατός του Ναπολέοντα φέρνει από την Αίγυπτο στη Γαλλία την κάνναβη (χασίς ή μαριχουάνα), στο Παρίσι, και σ’ ένα κέντρο πολιτιστικό και καλλιτεχνικό στο οποίο καυχώνται ότι ανήκουν ο Μπαλζάκ, ο Μπωντλαίρ, ο πατέρας Δουμάς και ο Γκωτιέ, ενώ προς τα τέλη του 19ου αιώνος πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και διάσημοι γιατροί συνιστούσαν τη χρήση εκχυλισμάτων κάνναβης, ακόμη και στα νοσοκομεία!
Βρισκόμαστε δηλαδή στον 19ο αιώνα, όπου γίνεται της μόδας ένα κρασί, το «MARIANI» το οποίο – αν μη τι άλλο – περιείχε «COCA του Πέτρου». Τα φύλλα αυτού του φυτού περιέχουν μια ποσότητα ψυχοδραστικών ουσιών όπως καφεΐνη, κοκαΐνη κλπ. Κι έτσι έχουμε και την πρώτη «ζωντανή διαφήμιση» του ποτού αυτού, αφού η βασίλισσα Βικτωρία και ο Πάπας Λέων ο 8ος εβράβευσαν το ποτό μ’ ένα... χρυσό μετάλλιο. (...)
Τα 1805 μ.Χ. έας Γερμανός επιστήμων (FRIEDERICH SORTURNER) απομονώνει το ενεργό συστατικό του οπίου, τη μορφίνη, ενώ στα 1834 μ.Χ. η Κίνα καταστρέφει 20.000 κάσσες οπίου εισαχθείσες από Άγγλους εμπόρους, για νάχουμε πέντε χρόνια αργότερα τον πρώτο πόλεμο του οπίου, μεταξύ Αγγλίας και Κίνας!!
Το 1844 μ.Χ. απομονώνεται το δραστικό συστατικό του φλοιού της COCA, η κοκαΐνη, ενώ στα 1856 μ.Χ. έχουμε τον δεύτερο πόλεμο για το όπιο, μεταξύ Αγγλίας και Κίνας, όπου η πρώτη με τη βοήθεια της Γαλλίας, αναγκάζει την δεύτερη χώρα να επιβάλλει τη διανομή του οπίου στην απέραντη Κίνα!
ΓΙΑ να μην σας κουράσω άλλο με χρονολογίες-σταθμούς στην ιστορία της τοξικομανίας, απλά θα σας αναφέρω εδώ τα πιο σπουδαία γεγονότα, όπως την ποτοαπαγόρευση στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1920 που κράτησε μέχρι το 1933, την αυστηρή απαγόρευση του καπνίσματος στην ίδια χώρα το 1921, ενώ στη συνέχεια έχουμε και μια σειρά διεθνών συνθηκών για την μονοπώληση του οπίου. Στο σημείο αυτό αξίζει να αναφέρουμε το γεγονός ότι, μια Συμφωνία που έγινε το 1953 στη Νέα Υόρκη για το όπιο, καθιστούσε ικανά 7 έθνη να παράγουν και να εξάγουν όπιο, μεταξύ των οποίων και την… Ελλάδα!
Το 1928 στη Γερμανία το 1% των γιατρών είναι εξαρτημένοι απ’ τη μορφίνη ενώ το 1941 ο στρατάρχης Τσαν Κάϊ Σεκ καταργεί την καλλιέργεια της μήκωνος της υπνοφόρου, όταν δέκα χρόνια αργότερα, το 1951 ο Ο.Η.Ε. υπολογίζει σε 200 εκατομμύρια τους καπνιστές κάνναβης στον κόσμο!
Το 1960 στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής υπάρχουν ήδη 45.000 οπιοεξαρτημένοι για να φθάσουν στις 565.000 το 1972!
Τα πράγματα αρχίζουν και δυσκολεύουν για την ανθρωπότητα. Σε μία εποχή, που ο κίνδυνος φορά τη μαύρη μάσκα του θανάτου, η βιομηχανία τσιγάρων στις ΗΠΑ ξοδεύει 250 εκατομμύρια δολάρια το χρόνο για διαφήμιση, ενώ στην Ιταλία το 1967 το Συνταγματικό Δικαστήριο εφαρμόζει το νόμο του 1954 και στον καταναλωτή, μη κάνοντας διάκρισιν μεταξύ αυτού και του πωλητή ή του παραγωγού ναρκωτικών!
Στο σημείο αυτό οι αριθμοί «τρελαίνονται»: Στον Καναδά καταναλώνονται 3 δισεκατομμύρια ασπιρίνης, 556 εκατομμύρια αμφεταμίνες, ενώ στην Αγγλία το 1968 ένα 7% των συνταγών είναι για βαρβιτουρικά μισού εκατομμυρίου Άγγλων, όταν, ένα χρόνο αργότερα, στις ΗΠΑ καταναλώνονται 19 εκατομμύρια κιλών ασπιρίνης, 300 χιλιάδες κιλά ηρεμιστικά, 400 χιλιάδες βαρβιτουρικά, για να φθάσουμε στην εποχή του 1970 όπου το 17% των συνταγών διατίθεται για ψυχοφάρμακα, δηλαδή 214 εκατομμύρια συνταγές για αγχολυτικά, ψυχοδιεγερτικά, υπνωτικά, καταπραϋντικά!
ΔΟΞΑ σοι ο Θεός!... Από αριθμούς η ανθρωπότητα δεν πήγε και άσχημα!…
Και μιας και μιλήσαμε για Θεό, φαίνεται ότι ο Πανάγαθος εισάκουσε κάποιες πονεμένες ψυχές, αφού το 1970 στην Ευρώπη γεννώνται οι πρώτες «κλινικές μεθαδόνης» καθώς και οι κλινικές ηρωΐνης!
Στην Τουρκία μάλιστα, το 1971, απαγορεύεται η καλλιέργεια του οπίου στο έδαφός της, με μοναδική παραγωγό χώρα τη Γιουγκοσλαβία, ενώ με μια παραγωγή κατώτερη του ενός τόνου το χρόνο αναφέρεται η Ινδία.
Ξυπνάνε ίσως και οι συνειδήσεις των συνταγματολόγων. Στην Ιταλία το 1975 ο νόμος 685 κανονίζει παραγωγή, εμπόριο και κατανάλωση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών και κάνει διάκριση μεταξύ πωλητών και καταναλωτών, ενώ κάπου ακούγεται η αποποινικοποίηση της κατανάλωσης! Πότε; Όταν στην Ινδία, το 1979, κάτω από την πίεσιν των δύο Γκάντι, υπογράφεται με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η υποχρέωση στο κράτος να εκριζώσει μέσα σε 25 χρόνια την καλλιέργεια και την χρήση της κάνναβης «βάζοντας χέρι» και στα αλκοολούχα!
Έχουν, όμως, έτσι τα πράγματα; Κι αν όντως η ανθρωπότητα ξυπνά μέσα απ’ τον βαθύ λήθαργό της, γιατί οι φωνές απογνώσεως των ναρκομανών και γενικά των τοξικομανών γίνονται κάθε μέρα όλο και πιο αγωνιώδεις; Γιατί το S.O.S. εκπέμπεται προς κάθε κατεύθυνση και ακούγεται σε κάθε μεριά του άτυχου πλανήτου μας; *

--------

* Η διάλεξη συνεχίζεται…