18/11/11 16:41 - Η Καταγωγή του Ιησού Χριστού (12)

Η Καταγωγή του Ιησού Χριστού (12)

Η συνέχεια του κεφαλαίου: «Η Καταγωγή του Ιησού Χριστού» μέσα από το βιβλίο μας: «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός-Χριστιανισμός», όπου οι φίλες και οι φίλοι της ιστοσελίδας μας θα διαβάσουν για πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία. Από σήμερα η διάσταση που είχε ο Ιησούς με τους Ιουδαίους όπου θίγει εμμέσως πλην σαφώς το θέμα της καταγωγής Του!.



«ΠΟΥ ΕΣΤΙΝ Ο ΠΑΤΗΡ ΣΟΥ;»

Ακολουθεί η μετάβασις του Ιησού εις το όρος των Ελαιών και η σκηνή με την μοιχευομένην γυναίκα, όπου ο Χριστός για να αποφύγη τους Φαρισαίους έγραψε με τον δάκτυλόν Του εις την γην (Ιω. 8, 6-8) για να τους πη αργότερον την περίφημον φράσιν: «ο αναμάρτητος υμών πρώτος βαλέτω λίθον επ’ αυτήν». 57
Εις την συνέχειαν ομιλώντας ο Ιησούς λέει:
«Εγώ είμι το φως του κόσμου˙ ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία αλλ’ έξει το φως της ζωής.
Είπον ουν αυτώ οι Φαρισαίοι˙ συ περί σεαυτού μαρτυρείς η μαρτυρία σου ουκ έστιν αληθής.
Απεκρίθη Ιησούς και είπεν αυτοίς˙ καν εγώ μαρτυρώ περί εμαυτού, αληθής έστιν η μαρτυρία μου, ότι οίδα πόθεν ήλθον και που υπάγω˙ υμείς δε ουκ οίδατε πόθεν έρχομαι ή που υπάγω.
Υμείς κατά την σάρκα κρίνετε˙ εγώ ου κρίνω ουδένα. Και εάν κρίνω δε εγώ η κρίσις ή εμή αληθής έστιν ότι μόνος ουκ ειμί, αλλ’ εγώ και ο πέμψας με πατήρ. Και εν τω νόμω δε τω υμετέρω γέγραπται ότι δύο ανθρώπων η μαρτυρία αληθής έστιν.
Εγώ ειμί ο μαρτυρών περί εμαυτού, και μαρτυρεί περί εμού ο πέμψας με πατήρ.
Έλεγον ουν αυτώ που έστιν ο πατήρ σου; Απεκρίθη Ιησούς˙ ούτε εμέ οίδατε ούτε τον πατέρα μου˙ ει εμέ ήδειτε και τον πατέραν μου ήδειτε αν» 58
Από το ως άνω κείμενο του κατά Ιωάννη Ευαγγελίου δημιουργούνται οι εξής προβληματισμοί:
α) Ο Ιησούς Χριστός φαίνεται ότι διαφωνεί με τον Ιουδαϊκόν Νόμον ή τουλάχιστον αποστασιοποιείται, χρησιμοποιώντας την φράσιν «εν τω νόμω δε τω υμετέρω» και ουχί την φράσιν «εν τω νόμω δε τω ημετέρω» Γιατί;
β) Ο Ιησούς Χριστός δηλώνει ότι μόνον αυτός γνωρίζει για τον εαυτόν Του και πως δεν είναι μόνος Του, αλλά πως έχει πατέρα ο οποίος Τον έστειλε κάπου (εν προκειμένω εις την Γην) για μίαν αποστολήν. Τι εννοούσε; Ασφαλώς τον ουράνιον πατέρα…
γ) Οι Φαρισαίοι, όπως διαπιστώνει ο αναγνώστης, Τον ερωτούν; «Που είναι ο πατέρας σου;». Για να γεννηθή το ερώτημα: Τι εννοούν και γιατί Τον ερωτούν; Να ήταν άραγε ρητορική η ερώτησις; Και τούτο διότι ημείς, ως Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί πιστεύομεν εις τον ουράνιον πατέρα του Ιησού Χριστού.
Ειρήσθω εν παρόδω, ότι παρόμοιες ερωτήσεις για το θέμα της καταγωγής του Ιησού Χριστού και τους πατρός Του, οι Φαρισαίοι Του έκαναν πολύ συχνά, 59 ενώ οι κρίσεις του Ιησού περί των Ιουδαίων είναι τόσο αυστηρές που «ξεκαθαρίζει» ευθέως την διαφοράν Του με το γένος του Αβραάμ λέγοντάς τους ότι «οίδα ότι σπέρμα Αβραάμ έστε» 60 («γνωρίζω ότι κατά την σαρκικήν καταγωγήν είσθε απόγονοι του Αβραάμ») εις αντίθεσιν με τον Πρόδρομον και Βαπτιστήν Ιωάννην ο οποίος ομιλώντας εις την έρημον, υπενθύμιζε εις τους ομόφυλούς του να μη λησμονούν την καταγωγήν τους: «και μη δόξηται λέγειν εν εαυτοίς, πατέρα έχομεν Αβραάμ». 61
Και με την ευκαιρίαν: προς τι το πάθος του Ιησού εναντίον ορισμένων «ομοφύλων» Του Ιουδαίων (Γραμματέων, Φαρισαίων και υποκριτών» με φράσεις όπως: «γεννήματα εχιδνών» (Ματθ. 12,34 Ματθ. 23,33) κ.λ.π. Και αν αυτοί ήσαν μιας τάξεως όχι και τόσο επιθυμητής εις τον Ιησούν, προς τι η επίθεσίς Του κατά των Ιουδαίων χαρακτηρίζοντάς τους ως «τέκνα του διαβόλου»; (Ιω. 8,44). Αλλά γι’ αυτά πιο κάτω…

Αναντίρρητα η θεολογική άποψις δίνει την ιδικήν της ερμηνευτικήν διάστασιν, ως Θεού - Πατρός εν τοις ουρανοίς, 62 έναν ουράνιον και ουχί σαρκικόν πατέρα του Ιησού, όπως, ίσως θα ήθελαν οι διάφοροι υλιστές ή ορισμένοι ιστορικοί ερευνητές. Η γήινη, όμως αντίληψις και απορία για το τι εννοούσε και τι ήθελε να πη ο Χριστός αναφερόμενος εις τον πατέρα Του και την καταγωγήν Του, θα εξακολουθή να παραμένη ως ένα ερώτημα ανθρώπων που θέλουν να προβληματίζονται, μιας και ο Ευαγγελιστής Ματθαίος καταγράφει μίαν συγκλονιστικήν ερμηνείαν που δίνει ο ίδιος ο Ιησούς για την σχέσιν Του με τον Θεόν καθώς λέει:
«Πάντα μοι παρεδόθη υπό του πατρός μου˙ και ουδείς επιγινώσκει τον υιόν ει μη ο πατήρ ουδέ τον πατέρα τις επιγινώσκει, ει μη ο υιός και ω εάν βούληται ο υιός αποκαλύψαι…»63 . (Είναι καιρός που ο Χριστός προέβλεπε την τιμωρίαν των πόλεων της Γαλιλαίας διότι δεν επίστευσαν).
Και κάτι ακόμη: Το παραπάνω κείμενο που αναφέρει ο Ματθαίος, αναγράφει και ο Λουκάς εις μίαν εξομολόγησιν που κάνει ο Ιησούς προς τους μαθητές Του. 64
Μη λησμονήσωμεν να αναφέρωμεν εδώ, ότι ο Ιησούς αφήνοντας ίσως να εννοηθή ότι «υπάρχει» και κάποιος άλλος θετός και όχι μόνον ουράνιος πατέρας, εις ένα σημείο του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου απαντά εις τους Ιουδαίους δια της εξής φράσεως: «ο πατήρ μου εως άρτι εργάζεται, καγώ εργάζομαι». 65 Να εννοούσε άραγε τον ουράνιον πατέρα Του, όπως ερμηνεύει ο Παν. Τρεμπέλας ή μήπως τον θετόν πατέραν του (Ιωσήφ, κατά την παράδοσιν, απέθανε πρό της δημοσίας εμφανίσεως του Κυρίου), ο οποίος, μη αφοσιωμένος πλήρως εις τους νόμους του Μωϋσέως, ειργάζετο και το Σάββατο; «Και δια τούτο ουν μάλλον εζήτον αυτόν οι Ιουδαίοι αποκτείναι, ότι ου μόνον έλυε το σάββατον, αλλά και πατέρα ίδιον έλεγε τον Θεόν, ίσον εαυτόν ποιών τω Θεώ…»66

«ΑΒΡΑΑΜ Ο ΠΑΤΗΡ ΥΜΩΝ…»!

Εάν συνεχίσωμεν την ανάγνωσιν του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου θα φθάσωμεν εις το σημείο όπου ο Ιησούς αναφέρεται εις τις ύψιστες περί αυτούς μαρτυρίες καθώς και εις την απόπειραν λιθοβολισμού Του υπό των Ιουδαίων. Εκεί θα διαβάσωμεν τον εξής διάλογον μεταξύ Ιησού και Ιουδαίων, που είναι πάρα πολύ διαφωτιστικός και αποκαλυπτικός:
«Απεκρίθη Ιησούς˙ εάν εγώ δοξάζω εμαυτόν, η δόξα μου ουδέν έστιν έστιν ο πατήρ μου ο δοξάζων με, ον υμείς λέγετε ότι Θεός υμών εστί, και ουκ εγνώκατε αυτόν˙ εγώ δε οίδα αυτόν. Και εάν είπω ότι ουκ οίδα αυτόν, έσομαι όμοιος υμών ψεύστης, αλλ’ οίδα αυτόν, και τον λόγον αυτού τηρώ.
Αβραάμ ο πατήρ υμών ηγαλλιάσατο ίνα ίδη την ημέραν την εμήν και είδε και εχάρη.
Είπον ουν οι Ιουδαίοι προς αυτόν˙ πεντήκοντα έτη ούπω έχεις και Αβραάμ εώρακας;
Είπεν αυτοίς, ο Ιησούς αμήν αμήν λέγω υμίν πριν Αβραάμ γενέσθαι εγώ ειμί.
Ήραν ουν λίθους ίνα βάλωσιν επ’ αυτόν˙ Ιησούς δε εκρύβη, και εξήλθεν εκ του ιερού διελθών δια μέσου αυτών, και παρήγεν ούτως» (Ιω. 8, 54-59).
Αλήθεια γιατί ο Χριστός είπε ότι ο Αβραάμ είναι «ο πατήρ υμών» και ουχί «ο πατήρ ημών»; Δεν εδέχετο, δηλαδή, ότι ο Αβραάμ ήτο (φυλετικώς) πατέρας Του;
Ιδού το ερώτημα…

Συνεχίζεται…