20/11/11 16:01 - Η Καταγωγή του Ιησού Χριστού (14)

Η Καταγωγή του Ιησού Χριστού (14)

Η συνέχεια του κεφαλαίου: «Η Καταγωγή του Ιησού Χριστού» μέσα από το βιβλίο μας: «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός-Χριστιανισμός», όπου οι φίλες και οι φίλοι της ιστοσελίδας μας θα διαβάσουν για πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία. Σήμερα η συνέχεια της διάστασης, που είχε ο Ιησούς με τους Ιουδαίους, όπου θίγεται εμμέσως πλην σαφώς το θέμα της καταγωγής Του!.

Παλιός δρόμος της Γαλιλαίας (Βικιπαίδεια).

«ΠΟΥ ΕΣΤΙΝ Ο ΠΑΤΗΡ ΣΟΥ;»

Είναι πραγματικά συγκλονιστικές οι απαντήσεις του Ιησού Χριστού προς τους Φαρισαίους:
«΄Ελεγον ουν αυτώ˙ πού έστιν ο πατήρ σου; Απεκρίθη Ιησούς ούτε εμέ οίδατε ούτε τον πατέρα μου˙ ει εμέ ήδειτε και τον πατέρα μου ήδειτε αν. Ταύτα τα ρήματα ελάλησεν ο Ιησούς εν τω γαζοφυλακίω διδάσκων εν τω ιερώ και ουδείς επίασεν αυτόν, ότι ούπω εληλύθει η ώρα αυτού» (Ιω. 8,19-20).
Θα πρέπει εδώ να πούμε ότι την ώρα που ο Χριστός έλεγε στους Φαρισαίους, ότι «όπου εγώ υπάγω, υμείς ου δύνασθε ελθείν» οι Ιουδαίοι ενόμιζαν ότι ο Χριστός ήθελε να… αυτοκτονήση, αφού διηρωτώντο: «μήτι αποκτενεί εαυτόν;» (Ιω. 8,21-22).
Στην συνέχεια αφού ο Ιησούς τους εξηγεί ότι «εγώ ουκ ειμί εκ του κόσμου τούτου» (Ιω. 8,23) είπε και άλλα πολλά ώστε «πολλοί επίστευσον εις αυτόν» (Ιω. 8,30).
Οπότε αρχίζει ένας άλλος εξίσου συγκλονιστικός διάλογος με τους Ιουδαίους όπου ο Ιησούς σκληραίνει την στάσιν και την συμπεριφοράν Του απέναντι αυτών κατά τρόπον που πραγματικά εκπλήσσει ακόμα και σήμερον τους μελετητές της Καινής Διαθήκης.
Αξίζει λοιπόν, να παραθέσωμεν ολόκληρη την στιχομυθία ώστε να διαπιστώση ο αναγνώστης του λόγου το αληθές.

«ΥΜΕΙΣ ΕΚ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΕΣΤΕ…»

«΄Ελεγεν ουν ο Ιησούς προς τους πεπιστευκότας αυτώ Ιουδαίους˙ εάν υμείς μείνητε εν τω λόγω τω εμώ, αληθώς μαθηταί μου εστε, και γνώσεσθε την αλήθειαν, και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς.
Απεκρίθησαν αυτώ σπέρμα Αβραάμ εσμέν και ουδενί δεδουλεύκαμεν πώποτε˙ πώς συ λέγεις ότι ελεύθεροι γενήσεσθε;
Απεκρίθη αυτοίς ο Ιησούς αμήν αμήν λέγω υμίν ότι πας ο ποιών την αμαρτίαν δούλος έστι της αμαρτίας.
Ο δε δούλος ου μένει εν τη οικία εις τον αιώνα˙ ο υιός μένει εις τον αιώνα.
Εάν ουν ο υιός υμάς ελευθερώση, όντως ελεύθεροι έσεσθε.
Οίδα (=γνωρίζω) ότι σπέρμα Αβραάμ έστε˙ αλλά ζητείτέ με αποκτείναι, ότι ο λόγος ο εμός ου χωρεί εν υμίν.
Εγώ ό εώρακα (εκείνο που έχω ίδει) παρά τω πατρί μου λαλώ˙ και υμείς ουν ο εωράκατε παρά τω πατρί υμών ποιείτε.
Απεκρίθησαν και είπον αυτώ˙ ο πατήρ ημών Αβραάμ έστι. Λέγει αυτοίς ο Ιησούς ει τέκνα του Αβραάμ ήτε, τα έργα του Αβραάμ εποιείτε.
Νυν δε ζητείτε με αποκτείναι (τώρα, όμως, σεις θέλετε να με σκοτώσετε) άνθρωπον ος την αλήθειαν υμίν λελάληκα, ην ήκουσα παρά του Θεού τούτο Αβραάμ ουκ εποίησεν.
Υμείς ποιείτε τα έργα του πατρός υμών. Είπον ουν αυτώ ημείς εκ πορνείας ου γεγεννήμεθα ένα πατέρα έχομεν, τον Θεόν.
Είπεν ουν αυτοίς ο Ιησούς ει ο Θεός πατήρ υμών ην, ηγαπάτε αν εμέ˙ εγώ γαρ εκ του Θεού εξήλθον και ήκω˙ ουδέ γαρ απ’ εμαυτού ελήλυθα, αλλ’ εκείνος με απέστειλε.
Διατί την λαλιάν την εμήν ου γινώσκετε; Ότι ου δύνασθε ακούειν τον λόγον τον εμόν.
Υμείς εκ του πατρός του διαβόλου εστέ, και τας επιθυμίας του πατρός υμών θέλετε ποιείν. Εκείνος ανθρωποκτόνος ην απ’ αρχής και εν τη αληθεία ουχ έστηκεν, ότι ουκ έστιν αλήθεια εν αυτώ˙ όταν λαλή το ψεύδος, εκ των ιδίων λαλεί, ότι ψεύστης εστί και ο πατήρ αυτού.
Εγώ δε ότι την αλήθειαν λέγω, ου πιστεύετέ μοι.
Τις εξ’ υμών ελέγχει με περί αμαρτίας; Ει δε αλήθειαν λέγω, διατί υμείς ου πιστεύετε μοι;
Ο ων εκ του Θεού τα ρήματα του Θεού ακούει˙ δια τούτο υμείς ουκ ακούετε ότι εκ του Θεού ουκ εστέ».(Ιω. 8, 31-47).

«ΕΓΩ ΔΑΙΜΟΝΙΟΝ ΟΥΚ ΕΧΩ»!...

Ας συνεχίσωμεν τον συγκλονιστικόν διάλογον του υπερνέφελου Ιησού με «τους πεπιστευκότας αυτώ Ιουδαίους», που διαχωρίζουν κι αυτοί την φυλετική θέσι τους από τον Ιησού και διερωτώνται μήπως ο Χριστός είναι … Σαμαρείτης!
Διαβάζομεν:
«Απεκρίθησαν ουν οι Ιουδαίοι και είπον αυτώ˙ ου καλώς λέγομεν ημείς ότι Σαμαρείτης ει συ και δαιμόνιον έχεις;
Απεκρίθη Ιησούς˙ εγώ δαιμόνιον ουκ έχω, αλλά τιμώ τον πατέρα μου, και υμείς ατιμάζετέ με.
Εγώ δε ου ζητώ την δόξαν μου˙ έστιν (υπάρχει) ο ζητών και κριτών.
Αμήν, αμήν λέγω υμίν, εάν τις τον λόγον τον εμόν τηρήση, θάνατον ου μη θεωρήση εις τον αιώνα.
Είπον ουν αυτώ οι Ιουδαίοι˙ νυν εγνώκαμεν ότι δαιμόνιον έχεις. Αβραάμ απέθανε και οι προφήται, και συ λέγεις εάν τις τον λόγον μου τηρήση, ου μη γεύσηται θανάτου εις τον αιώνα;
Μη συ μείζων εί του πατρός ημών Αβραάμ όστις απέθανε; Και οι προφήται απέθανον˙ τίνα σεαυτόν συ ποιείς;
Απεκρίθη Ιησούς˙ εάν εγώ δοξάζω εμαυτόν, η δόξα μου ουδέν εστιν έστιν ο πατήρ μου ο δοξάζων με, ον υμείς λέγετε ότι Θεός υμών εστί, και ουκ εγνώκατε αυτόν˙ εγώ δε οίδα αυτόν. Και εάν είπω ότι ουκ οίδα αυτόν, έσομαι όμοιος υμών ψεύστης˙ αλλά οίδα αυτόν, και τον λόγον αυτού τηρώ» (Ιω. 8, 48-55).

«ΑΒΡΑΑΜ Ο ΠΑΤΗΡ ΥΜΩΝ…» !!

«Αβραάμ ο πατήρ υμών ηγαλλιάσατο ίνα ίδη την ημέραν την εμήν, και είδε και εχάρη.
Είπαν ουν οι Ιουδαίοι προς αυτόν˙ πεντήκοντα έτη ούπω (όχι ακόμη) έχει και Αβραάμ εώρακας;
Είπεν αυτοίς ο Ιησούς˙ αμήν αμήν λέγω υμίν, πριν Αβραάμ γενέσθαι γενέσθαι εγώ ειμί.
Ήραν ουν λίθους, ίνα βάλωσι επ’ αυτόν˙ Ιησούς δε εκρύβη και εξήλθεν εκ του ιερού διελθών δια μέσου αυτών και παρήγεν ούτως!! (Ιω. 8,56-59).

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ:

Θα πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουν όλοι οι «Ιουδαϊζοντες» στον τόπο μας ότι ο Κύριος μας και Θεός μας ο Ιησούς Χριστός, ουδεμίαν σχέσιν είχε με τους Ιουδαίους παρά μονάχα με τους εξελληνισθέντας Γαλιλαίους και τούτο δια τους εξής λόγους:
1ον) Ναι μεν εδικαιώθησαν όλοι οι προφήτες της Βίβλου για την προέλευσιν του Μεσσία εκ της Ιουδαίας μιας και εγεννήθη εις την Βηθλεέμ, κώμην της Ιουδαίας αλλά, όπως αποδείξαμε και σε προηγούμενο άρθρο μας, ο Ιησούς ήτο Γαλιλαίος και ουχί Ιουδαίος, δεδομένου ότι κατήγετο εκ της Ναζαρέτ της εξελληνισθείσης περιοχής της Γαλιλαίας.
2ον) Το γεγονός ότι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός δέχεται ότι είναι ο Ιησούς ο Ναζωραίος (άρα Γαλιλαίος) η Καινή Διαθήκη το αναφέρει 4 φορές (Ιω. 18,5, Ιω. 18,8, Πράξεις 9,5, Πράξεις 22,8) 1,
3ον) Η Καινή Διαθήκη κατά κόρον κάμνει αναφοράν εις τον Ιησούν τον Ναζαρηνόν, τον Ναζωραίον ή τον από Ναζαρέτ της Γαλιλαίας, όπως θα διαπιστώση ο αναγνώστης διαβάζοντας την Καινή Διαθήκη. 2
4ον) Δεν είναι δυνατόν (αν και ουδέν απόλυτον) ο Ιησούς Χριστός να είναι Ιουδαίος και να συμπεριφέρεται καθ’ ον τρόπον συμπεριεφέρθη προς τους «ομοφύλους» του. Και να σκεφθή κανείς ότι το 8ον Κεφάλαιον του Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο αναφέρεται στους «πεπιστευκότας αυτώ Ιουδαίους», δηλαδή προς τους Ιουδαίους οι οποίοι είχον πιστεύσει εις Αυτόν. Και όμως, οι ίδιοι πήγαν να τον λιθοβολήσουν, ενώ δεν ήσαν λίγες οι φορές που ο Χριστός είχε χρησιμοποιήσει πολύ σκληρότερη γλώσσα Θυμηθείτε, αν θέλετε, φράσεις του Ιησού προς αυτούς όπως: «γεννήματα εχιδνών» (Ματθ. 3,7 Ματθ. 12,34, Ματθ.23,33 Λουκ. 3,7), τα περίφημα: «ουαί υμίν…» (Ματθ. 23,13 Ματθ. 23,14 Ματθ. 23,15 κ.λ.π., κ.λ.π.) καθώς και τόσα άλλα.
Πέραν αυτών θα πρέπει να υπογραμμίσωμεν την διαφοροποίησιν του Ιησού Χριστού από τους νόμους των Ιουδαίων (πάντοτε έλεγε οι νόμοι σας και όχι οι νόμοι μας). Το γεγονός ότι για τον Αβραάμ έλεγε ότι είναι «ο πατήρ υμών» και όχι «ο πατήρ ημών» και τόσα άλλα για τα οποία δεν έχομε το χώρο να τα αναπτύξωμε μέσα σε μία σελίδα, προβληματίζουν πολλούς.
Ένα μόνον: Το 8ον Κεφάλαιον του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου αποτελεί ένα ηχηρότατον κόλαφον εις όλους τους «ιουδαϊζοντες» του τόπου μας που για μία ακόμη φορά τονίζομεν ότι προσπαθούν να μας «αποδείξουν» ότι ο Ιησούς ήτο Ιουδαίος και ουχί Γαλιλαίος!
Το ευτύχημα για μας είναι ότι διαβάζομεν (και θα διαβάζωμεν) ολόκληρη και όχι μισή την Αγία Γραφή μιας και όπως έχομεν διδαχθή εις την επιστήμην των ερευνών: «Αλήθεια που δεν ερευνά την Αλήθειαν, είναι η μισή Αλήθεια»!
Γι’ αυτό και τασσόμεθα ανεπιφυλάκτως υπέρ της διδασκαλίας της Αγίας Γραφής (Παλιάς και Καινής Διαθήκης) εις τα Σχολεία διότι μόνον στην Γραφή θα βρη κανείς την Αλήθεια και μόνον την Αλήθεια!...

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1) Σε άλλους κώδικας υπάρχει η φράσις: «Εγώ ειμί Ιησούς ο Ναζωραίος ον συ διώκεις».
2) Ίδε παραπάνω άρθρον του γράφοντος «ΙΗΣΟΥΣ Ο ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ»

Συνεχίζεται…