16/12/11 16:04 - Έγραφε ο Χριστός ελληνικά; (4)

Έγραφε ο Χριστός ελληνικά; (4)

Διαβάστε το τέλος μιας σειράς άρθρων για το αν ο Χριστός έγραφε ή όχι ελληνικά, με συγκλονιστικά ιστορικά και αρχαιολογικά στοιχεία, όπως ακριβώς τα φιλοξενούμε στην ομώνυμη κατηγορία που έχουμε μέσα στο βιβλίο μας: «Ιησούς Χριστός: Ελληνισμός-Χριστιανισμός»!..

ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ ΜΟΝΑΧΗ

Η γνωστή ελληνίδα μοναχή Μαγδαληνή εις το δικό της βιβλίο: «ΑΓΙΟΝ ΜΑΝΔΗΛΙΟΝ»22 αναφερόμενη εις την Επιστολήν του Κυρίου και τους άλλους ιστορικούς μεταξύ άλλων γράφει και τα εξής:
«Σημείωσε αναγνώστα ότι ο πρωτοσπαθάριος Γεώργιος ο Μανιάκης, στρατηγός στις πέριξ του Ευφράτη ποταμού χώρες, κυρίευσε την Έδεσσα όπου βρήκε και την ιδιόγραφη επιστολή του Κυρίου και απέστειλε αυτή στον βασιλέα Ρωμανό Αργυρόπουλο, κατά το 1028 (βλ. τον Μελέτιο τόμο, σελ. 388). Λέγει ο Θεοφάνης και ο Κωδινός ότι επί Μιχαήλ του Παφλαγόνος έγινε λιτανεία κατά την οποία βάσταζαν οι αδελφοί του βασιλέως, ο ένας την προς ΄Αβγαρον επιστολή του Κυρίου, ο δε τα εντάφια σπάργανα αυτού (βλέπε Δωδεκάβιβλον Αγίου Δοσιθέου σελίς 1152 και εις Πατρολογία Migne, Αγίου Ευσεβίου του Παμφίλου, επισκόπου Καισαρείας της Παλαιστίνης, ενός των 318 Θεοφόρων Πατέρων της Νίκαιας, Tomus Secundus, ΧΧ).
Εις το Α΄ βιβλίο κεφ. ΙΓ΄ της Εκκλησιαστικής Ιστορίας του Αγίου Ευσεβίου Παμφίλου, αναφέρεται ανταλλαγή επιστολών του Κυρίου και του Αβγάρου, λέγοντας μάλιστα, ότι παρέλαβε αυτές από το αρχαιότατο βασιλικό παλάτι της Εδέσσης, στο οποίο απ’ αρχής εφυλάττοντο. Την γνησιότητα των δύο τούτων επιστολών επιβεβαιώνει και ο Όσιος Εφραίμ ο Σύρος, όπου εχρημάτισε διάκονος της εκκλησίας των Εδεσσηνών. Επίσης τις δύο επιστολές – του Κυρίου Ιησού και του Αβγάρου – δέχθηκε ο Προκόπιος ο Ευάγριος, ο Κεδρηνός και ο Θεόδωρος ο Στουδίτης, παρά Αλεξάνδρου του Νατάλη (βλ. Δωδεκάβιβλο Δοσιθέου σελ. 246). Ο δε Μελέτιος λέγει ότι όταν κινδύνευσε η Έδεσσα από τους Ρωμαίους, για να αποφύγουν οι Εδεσσηνοί την αιχμαλωσία, έδωσαν σ’ αυτούς ως αντάλλαγμα την αχειροποίητον Εικόνα του Αγίου Μανδηλίου την οποία υποσχέθηκε ο Ρωμαίος βασιλεύς με λαμπράν και πρέπουσα δορυφορία (βλ. Τόμ. Β, σελ.354 της Ιστορίας Μελετίου). Προσθέτει δε ο Μελέτιος ότι ο Νικηφόρος Φωκάς, κατά το δεύτερον έτος της βασιλείας του (964 μ.Χ.) έφερε στην Κωνσταντινούπολη το εκτύπωμα του Σωτήρος Χριστού επί κεράμου, όπου βρήκε στην Ιεράπολι του Αρμενικού Πόντου. Ίσως το εκτύπωμα τούτο ήταν αυτό που εκτυπώθηκε αργότερα στην κεραμίδα που ήταν μπροστά στο καθ’ αυτό Άγιο Μανδήλιο.
Επίσης ο ΄Αγιος Δοσίθεος στη Δωδεκάβιβλο (σελίς 744) γράφει ότι το Άγιο Μανδήλιο σήμερα βρίσκεται στην παλαιά Ρώμη. Ο δε Κωνσταντίνος Λάσκαρις ο βασιλεύς, γράφει ότι το Άγιο Μανδήλιο μετεφέρθη στην Κωνσταντινούπολι. Ο λόγος αυτού σώζεται στη Μεγίστη Λαύρα, στη Μονή Βατοπεδίου και στη Μονή Ιβήρων. Στη Λαύρα δε βρίσκεται και άλλος λόγος περί της υποθέσεως αυτής, με αρχή: «περί της εν Εδέσση αχειροποιήτου και Θείας Μορφής του Χριστού…» (βλ. στην 29η Δεκεμβρίου τομ. 12ος, εκδ. α΄ σελ. 669 εκδ. β΄ και επόμεναι σελ. 736, Σύναξ, Ματθ.)».

ΤΑ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΑ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Δεν παριστάνομεν τους σοφούς. Πλην, όμως, η αρχαιολογική σκαπάνη απέδειξε ότι όχι μόνον ο Χριστός έγραψε επιστολήν, αλλά τα «αποτρόποια» αυτής της Επιστολής που βρέθηκαν ακόμη και εις τους Φιλίππους της Μακεδονίας μας, αν μη τι άλλο δημιουργούν την υποψίαν ότι η Επιστολή του Ιησού Χριστού ενδεχομένως να ήταν γραμμένη εις τα ελληνικά!
Γράφει η Καθηγήτρια της Θεολογίας Ειρήνη Οικονομίδου:
«Είναι γνωστό από τις ιστορικές και πατρικές πηγές που αναφέραμε ότι ο Άβγαρος μετά την ίασή του κόλλησε το «΄Αγιον Μανδήλιον» επάνω σε ξύλο και αφού το τακτοποίησε όσο μπορούσε πιο καλά, το έστησε στην είσοδο της πόλεως της Εδέσσης στην θέσι ενός ειδωλολατρικού αγάλματος που κατέστρεψε. Τοποθέτησε δε και την εξής επιγραφή: «Χριστέ ο Θεός, ο εις Σε ελπίζων ουκ αποτυγχάνει ποτέ».
Αυτό το έκανε όχι μόνον για να προσκυνείται η εικόνα αλλά και ως προστασία της πόλεως από τους εχθρούς.
Έτσι, κατά την Βυζαντινή εποχή πολλές πόλεις, κατά συνεκδοχή, εχάρασσαν επί των τειχών σε πέτρινες επιγραφές την Επιστολή του Κυρίου προς τον Άβγαρο ή και του Αβγάρου προς τον Χριστό ως προστασία κατά των εχθρών.
Μερικές τέτοιες επιγραφές έχουν βρεθή σε ανασκαφές ή μία μάλιστα στην Ελλάδα, στην πόλι των Φιλίππων της ς. Αυτή η επιγραφή βρέθηκε στις 13 Δεκεμβρίου του 1914 από τους Γάλλους αρχαιολόγους Ch. Avezou και Ch. Picard κατά το διάστημα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα γεγονότα όμως του πολέμου ήταν η αιτία να χαθή η πρωτότυπη επιγραφή. Έχομε όμως τα αντίγραφα που είχαν κάνει σε γύψο οι αρχαιολόγοι αυτοί πριν την απώλεια του πρωτότυπου. Οι φωτογραφίες αυτών των αντιγράφων βρίσκονται στο βιβλίο του Denis Foissel: «Συλλογή των Χριστιανικών επιγραφών της Μακεδονίας από τον 3ο ως τον 6ο μ.Χ. αι.» Έκδοσι γαλλική 1983, Γαλλ. Αρχαιολ. Σχολή Αθηνών (οδ. Διδότου 6).
Η επιγραφή αυτή βρέθηκε σπασμένη σε κομμάτια ήταν στην εξωτερική πλευρά των τειχών επί της πύλης που ονομαζόταν «Πύλη της Νεαπόλεως» (ανατολικά) και περιελάμβανε το κείμενο και των δύο επιστολών: και του Χριστού και του Αβγάρου…».

Εάν εις όλα αυτά προσθέσωμεν:
α) Ένα συγκλονιστικό δημοσίευμα της εφημερίδας «ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ» της 18ης Μαρτίου 1997, σύμφωνα με το οποίο βρέθηκε ένα χειρόγραφο, γραμμένο εις δέρμα μόσχου, με «κείμενα του Ιησού Χριστού». 13
β) Η πεποίθησις που κυριαρχείται σιγά–σιγά εις τον κόσμον ότι ο Χριστός όχι μόνον ομιλούσε, αλλά και έγραφε…14
γ) Το γεγονός ότι όλοι οι πιστοί εις τις εκκλησίες, πέραν των άλλων αγοράζουν και ένα (αναξιόπιστο, ασφαλώς) φυλλάδιο που αναφέρεται εις μίαν «Επιστολήν του Χριστού»…

…ίσως οι ιστορικοί του μέλλοντος να ενδιαφερθούν περισσότερο αναζητώντας στοιχεία προς στερέωσιν της Αληθείας, μιας και όπως έχομεν πη: «Η Αλήθεια χωρίς την έρευναν της Αλήθειας, είναι η μισή Αλήθεια»!

Και για να κλείσωμεν:
Λένε ότι ο Χριστός «ούτε έγραφε, ούτε διάβαζε». Περί αυτών ας επισημάνουμε δύο ακόμη στοιχεία:
α) Ο Ευαγγελιστής Λουκάς (Κεφ. 4,17) αναφέρει ότι κατά την επίσκεψιν του Ιησού εις την Ναζαρέτ, την ιδιαιτέραν Του πατρίδαν, μέσα εις την συναγωγήν «επεδόθη αυτώ βιβλίον Ησαϊου του προφήτου και αναπτύξας το βιβλίον εύρε τον τόπον ου ην γεγραμμένον».
Παρεδόθη δηλαδή εις Αυτόν βιβλίον του Προφήτου Ησαία και αφού εξεδίπλωσε το βιβλίο βρήκε το μέρος (που ήθελε) για να εξηγήση την προφητείαν!
Δεν εδιάβαζε λοιπόν ο Ιησούς;
β) Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης, αναφερόμενος εις το θέμα της αμαρτωλής γυνής που έφεραν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι προς τον Κύριον, λέγει ότι, για να τους αποφύγη, δύο φορές «κύψας τω δακτύλω έγραφεν εις την γην» (Ιω. 8,6-8).
Έγραφε λοιπόν ή όχι ο Χριστός;
Και για να λέμε «τα πράγματα με τ’ όνομά τους»: Ο Ιησούς Χριστός με τον Ερχομόν του στη γή, ασφαλώς και δεν κάθισε σαν τον Πλάτωνα, για παράδειγμα, να γράψη κάποια φιλοσοφικά ή άλλα συγγράμματα, δεδομένου ότι κατήλθε στον κόσμο τούτο μόνον για να διδάξη και να σταυρωθή. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν είχε την δυνατότητα , ως ένας απλός άνθρωπος, που επικοινωνούσε με τους ανθρώπους γύρω Του, να συντάσση μία μικρή επιστολή. Τουλάχιστον, ως Θεό, τον αδικούμε.
Τίποτε άλλο.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης κλείνοντας το Ευαγγέλιό του καταλήγει με την εξής φράσιν: «έστι δε και άλλα πολλά όσα εποίησεν ο Ιησούς, άτινα εάν γράφηται καθ’ εν, ουδέ αυτόν οίμαι τον κόσμον χωρήσαι τα γραφόμενα βιβλία, αμήν». (Ιω. 21,25).
Με τον όρο «εποίησε» δεν σημαίνει μόνον ότι έκανε θαύματα, αλλά και άλλα, εν τη ανθρωπίνη δραστηριότητά Του, πράγματα.
2. J.P. MGNE: «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑ» (PATROLOGIA GRAECA) Κέντρο Πατερικών Εκδόσεων, Τόμος 20, Ευσέβιος Καισαρείας Β΄, Αθήναι 1997, σελ. 120-121.
3. Το όνομά της το έλαβε εις ανάμνησιν της μακεδονικής πόλεως Εδέσσης λόγω ομοιότητος φυσικού τοπίου!
4. Ίδε εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ» της Τρίτης 1 Σεπτεμβρίου 1908 όπου ο επιστολογράφος κ. Αν. Βάμβακας θεωρεί ψευδεπίγραφον την επιστολήν του Ιησού Χριστού προς Άβγαρον.
5. Ίδε και συνέντευξιν του γράφοντος προς τον δημοσιογράφον κ. Θεόδωρον Χατζηγώγον της εφημερίδος «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ» η οποία εδημοσιεύθη εις δύο συνέχειες (Δευτέρα 21 Σεπτεμβρίου 1998 και Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 1998). Η συνέντευξις αυτή παρατίθεται εις το παράρτημα αυτού του βιβλίου.
6. Ο IAN WILSON έγραψε το βιβλίο: «ΤΟ ΣΑΒΑΝΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ» (Εκδόσεις «ΚΟΝΙΔΑΡΗ») όπου ταυτίζει το θέμα του Αγίου Μανδηλίου με την Σινδόνην του Τορίνου.
7. Ίδε επιστολήν κ. Αν. Βάμβακα εις την εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ» της Τρίτης 15 Σεπτεμβρίου 1998.
8. Η Εκκλησία εορτάζει το γεγονός του Αγίου Μανδηλίου ως Αρχιεπισκόπου Εικόνος, την 16ην Αυγούστου, όπου ψάλλει και ειδικόν Απολυτίκιον είς ήχον β΄:
«Την άχραντον Εικόνα σου προσκυνούμεν αγαθέ, αιτούμενοι συγχώρησιν, των πταισμάτων ημών, Χριστέ ο Θεός βουλήσει γαρ ηυδόκησας σαρκί, ανελθείν εν τω Σταυρώ, ίνα ρύση τους έπλασας, εκ της δουλείας του εχθρού˙ όθεν ευχαρίστως βοώμεν σοι˙ Χαράς επληρώσας τα πάντα ο Σωτήρ ημών, παραγενόμενος εις το σώσαι τον κόσμον.» (Από το «ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ» του Χρίστου Δ. Τσολακίδη, Εκδόσεων του ιδίου, σελ. 663).
9. O IAN WILSON εις το έργο του: «Το Σάβανο του Ιησού», καταχωρίζει ολόκληρο το ιστορικό του Κων/νου Πορφυρογέννητου σελ. 372-395).
10. Πολλοί χρησιμοποιούν το όνομα «Άγβαρος» (που αναφέρει ο Ευσέβιος) ως «Αβγαρος» ή «Αύγαρος».
11. Το κείμενο της διηγήσεως του βασιλέως Κων/νου Πορφυρογέννητου βρίσκεται εις ένα χειρόγραφον κώδικα του 15ου αιώνα εις το Μοναστήρι του Βατοπεδίου του Αγ. Όρους (Αριθ. 635 20-9 455α – 476 εις βυζαντινήν γραφήν. Το μικροφίλμ αυτού του κώδικος βρίσκεται εις το Πατριαρχικό Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, εις την Μονήν Βλατάδων, εις την Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310/202302).
Οι ως άνω πληροφορίες δίνονται από την Ειρήνη Οικονομίδου εις το δίγλωσσο βιβλίο της (γαλλιστί και Ελληνιστί): «Το Άγιον Μανδήλιον (Le Saint Voile)».
12. ΜΑΓΔΑΛΗΝΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ : «ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΜΑΝΔΗΛΙΟΝ», Ιερόν Γυναικείον Ησυχαστήριον «Αναλήψεως» Κοζάνης, Αθήναι 1985, σελ. 74-75.
13. Ο Καθηγητής Θρησκευτικών Πολ Μιρέκι, του Πανεπιστημίου του Κάνσας εδήλωσε ότι: «Το μόνο που γνωρίζουμε είναι ότι όλα αυτά προέρχονται από αρχαίες χριστιανικές κοινότητες» ενώ εις το χειρόγραφο υπάρχουν άγνωστες φράσεις του Ιησού Χριστού εις την κοπτικήν και μίαν αρχαίαν αιγυπτιακήν γλώσσαν, που εχρησιμοποιούσε το ελληνικό αλφάβητο»!...
14. Ο γνωστός Έλληνας συγγραφέας και σκηνοθέτης ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΜΑΤΣΑΣ τελευταίως εκυκλοφόρησε το λογοτεχνικό του έργο υπό τον τίτλον: «ΤΑ ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ»…