21/02/12 19:10 - Πώς συνδέεται η Δημοκρατία του Αγίου Τίτου με τον Ελληνισμό;

Πώς συνδέεται η Δημοκρατία του Αγίου Τίτου με τον Ελληνισμό;

Διαβάστε για ένα βραχύβιο κράτος που ιδρύθηκε στη βενετοκρατούμενη Κρήτη κατά τα έτη 1363-1366 από Βενετούς ευγενείς και Έλληνες του νησιού. Οι πρώτοι, με επικεφαλής τις δύο μεγάλες οικογένειες των Γραδενίγων και των Βενιέρηδων, που ήταν δυσαρεστημένοι από τις βαριές φορολογικές πιέσεις της Βενετίας, ενώθηκαν με τους δεύτερους, επικεφαλής των οποίων ήταν οι αδερφοί Καλλέργη, και επαναστάτησαν εναντίον της Βενετίας!..

 

Η Κρήτη τον 17ον αιώνα .

ΕΙΝΑΙ αλήθεια, ότι η Δημοκρατία του Αγίου Τίτου (*) ήταν ένα βραχύβιο κράτος που ιδρύθηκε στη βενετοκρατούμενη Κρήτη κατά τα έτη 1363-1366 από Βενετούς ευγενείς και Έλληνες του νησιού. Οι πρώτοι, με επικεφαλής τις δύο μεγάλες οικογένειες των Γραδενίγων και των Βενιέρηδων, που ήταν δυσαρεστημένοι από τις βαριές φορολογικές πιέσεις της Βενετίας, ενώθηκαν με τους δεύτερους, επικεφαλής των οποίων ήταν οι αδερφοί Καλλέργη, και επαναστάτησαν εναντίον της Βενετίας.

Οι επαναστάτες επικράτησαν και ίδρυσαν μια ανεξάρτητη Δημοκρατία, σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη της οποίας η Κρήτη θα ήταν πολιτεία ανεξάρτητη, χωρίς κυρίαρχο, κάτω από την προστασία του αγίου Τίτου. Η σημαία που υιοθέτησαν είχε ως έμβλημα την εικόνα του αγίου Τίτου (όχι το λεοντάρι που ήταν σύμβολο του αγίου Μάρκου της Βενετίας) και αποφάσισαν να υπάρχει ισοτιμία καθολικών και ορθοδόξων.

Το κράτος που ιδρύθηκε είχε διάρκεια μόλις 17 μηνών. Γρήγορα εκδηλώθηκαν εσωτερικές αντιθέσεις και συγκρούσεις και την κατάσταση επιδείνωσε η οικονομική δυσπραγία, συνέπεια κυρίως της απομόνωσης. Τέλος, το Μάιο του 1364, οι Βενετοί αποβίβασαν ισχυρές δυνάμεις στο νησί, νίκησαν το στρατό των επαναστατών στη σύγκρουση που ακολούθησε και κατέλυσαν τη Δημοκρατία του Αγίου Τίτου. Τα ηγετικά στελέχη της εκτελέστηκαν και η Κρήτη προσαρτήθηκε και πάλι στη Βενετία. (**)

------------

(*) Η «Βικιπαίδεια» λέει ότι: «Τον 13ο αιώνα με το επίσημο όνομα «Δημοκρατία Αγίου Τίτου» (στο πρότυπο του ονόματος της «Δημοκρατίας του Αγίου Μάρκου», τηςΓαληνότατης Δημοκρατίας της Βενετίας) ανακηρύχθηκε η Κρήτη ανεξάρτητη Χώρα. Συγκεκριμένα από εκείνη την εποχή μέχρι τον 18ο αιώνα η Κρήτη διατελούσε υπό τη κυριαρχία των Ενετών, την δε διοίκησή της, ασκούσε η Ενετική Δημοκρατία μέσω αρμοστή που έφερε τον τίτλο Δούκας του Βασιλείου της Κρήτης, με έδρα τον Χάνδακα (σημερινό Ηράκλειο). Για τη μεγαλύτερη ασφάλεια η Ενετία είχε κτίσει πολλά φρούρια (κάστρα) σε διάφορες περιοχές στις οποίες και είχε εγκαταστήσει πολλούς αποίκους ως τιμαριούχους. Στη περίοδο αυτή της Ενετοκρατίας βεβαίως και δεν έπαυσαν οι επαναστάσεις κατά των Ενετών που δεν ήταν και λίγες. Μία από τις σημαντικότερες ήταν και εκείνη του 1363 η οποία είχε το χαρακτηριστικό ότι οργανώθηκε και διεξάχθηκε με τη συνεργασία των Ενετών εποίκων και του ελληνικού στοιχείου. Αιτία της επανάστασης εκείνης ήταν ένα πλήθος από δυσαρέσκειες πρώτα των Ενετών αποίκων της Κρήτης κατά της μητροπολιτικής κυβέρνησης κυρίως από αυθαιρεσίες των εκάστοτε αρμοστών, και που εκδηλώθηκε με αφορμή μια νεότερη φορολογία για τον καθαρισμό και την εκβάθυνση του λιμένα του Χάνδακα, που για κείνη την εποχή κρίθηκε πολύ υψηλή. Έτσι οι άποικοι Ενετοί (οι οικογένειες Gradonico και Venier) υπό την ηγεσία του Οίκου των Γραδενίγων, βοηθούμενοι κυρίως από τον φιλόδοξο Κρητικό Ιωάννη Καλλέργη, ισχυρό προύχοντα της Κρήτης, που συγκρότησε ένοπλες ομάδες Κρητών, καθαίρεσαν και φυλάκισαν τον αρμοστή Δάνδολο, κατέλαβαν όλα τα φρούρια, και κήρυξαν τη Κρήτη ως ανεξάρτητη δημοκρατία. Αμέσως μετά συνήλθε 35μελής επιτροπή, ως είδος συνταγματικής συνέλευσης η οποία και κατάρτισε το καταστατικό χάρτη της νέας Πολιτείας. Σύμφωνα μ΄ εκείνο το Χάρτη η Κρήτη ανακηρύχθηκε: "Πολιτεία αυτοκρατής, αδέσποτος, υπό σεπτήν προστασίαν Αγίου θαυματουργού Τίτου, αποστόλου και πάτρωνος της νήσου ταύτης". Συγχρόνως καθιερώθηκε ως επίσημη θρησκεία: "η ιερωτάτη των ιθαγενών γραικική", ενώ καταργήθηκε η σημαία της ενετικής Δημοκρατίας και συστάθηκε ενδεκαμελές εκτελεστικό Σώμα υπό τη προεδρία μέλους της οικογένειας Γραδενίγου στον οποίο και τελικά ανατέθηκε η Κυβέρνηση. Η Δημοκρατία του Αγίου Τίτου διατηρήθηκε μόλις 1,5 χρόνο (ακριβέστερα 16 μήνες). Όταν η Γαληνότατη Δημοκρατία πληροφορήθηκε την αποστασία του Βασιλείου (Δουκάτου) της Κρήτης απέστειλε ενισχυμένο στόλο και στρατό όπου και κατέστειλε γρήγορα την επανάσταση επαναφέροντας το πρότερο καθεστώς (…)»

(**) ΠΗΓΗ: Εγκυκλοπαίδεια «Μαλλιάρης-παιδεία»