30/06/12 17:48 - Τα λουλούδια ανθίζουν για όλους τους ανθρώπους!..

Τα λουλούδια ανθίζουν για όλους τους ανθρώπους!..

Όπως στη φύση χρειάζονται οι θεόρατοι πλάτανοι, αλλά και τα τριαντάφυλλα, οι μεγάλες βελανιδιές, αλλά και τα γιασεμιά, οι πανύψηλες λεύκες, αλλά και τα ζουμπούλια, οι έτσι και η καλλιτεχνία χρειάζεται όλα τα είδη των ερμηνευτών για να ηχούν στο αυτί του ανθρώπου σαν μια ωραία μουσική μελωδία!...

Η Βέρα Λάμπρου με τον τραγουδιστή-θρύλο, Γιάννη Πάριο!. Τα λουλούδια ανθίζουν για όλους τους ανθρώπους!..

ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ αντίρρηση ότι ο ελληνικός καλλιτεχνικός γαλαξίας γέννησε πολλούς μεγάλους εκφραστές της. Μουσουργοί οι οποίοι διέπρεψαν και ακτινοβόλησαν στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα, όπως για παράδειγμα ο Νικόλαος Μάντζαρος, ο Μανόλης Καλομοίρης, ο Δημήτρης Μητρόπουλος, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Χριστόδουλος Χάλαρης και πολλοί μουσικοί, όπως  ο Δημήτρης Σγούρος, ο Λεωνίδας Καβάκος και τόσοι άλλοι επιφανείς καλλιτέχνες!.
Αλλά και από πλευράς ερμηνευτών η Χώρα μας γέννησε πραγματικά «ιερά τέρατα», όπως η Μαρία Κάλλας, η Αγνή Μπάλτσα, ο Κώστας Πασχάλης και τόσοι άλλοι διάσημοι καλλιτέχνες, που διέπρεψαν στον μουσικό γαλαξία της Ελλάδος, αλλά και του Εξωτερικού.
Από την αρχαία ελληνική μουσική, λοιπόν, έως και το δημοτικό τραγούδι, όπως τουλάχιστον μαρτυρούν δεκάδες μουσικοί ερευνητές, λαογράφοι ή ειδήμονες του χώρου, αν θέλετε από τον Κλαύδιο Φωριέλ μέχρι τον Σίμωνα Καρρά και τόσους άλλους, η ελληνική μουσική διαφοροποιείται ανάλογα με τις ιστορικές περιόδους. Υπάρχει δηλαδή μια συνεχής εξέλιξη η οποία μαρτυρείται, εκτός από τη γλώσσα, στο ρυθμό, τη δομή και τη μελωδία.

Από την αρχαιότητα στο σήμερα

Για να φθάσουμε, λοιπόν, στο σήμερα και ν’ ακούμε για παράδειγμα με ηδονική ευχαρίστηση τα τραγούδια του Γιάννη Πάριου, του Στέλιου Καζαντζίδη, του Μανόλη Αγγελόπουλου, του Γιώργου Νταλάρα, του Τόλη Βοσκόπουλου, του Γιάννη Πουλόπουλου, του Βασίλη Τερλέγκα  και τόσων άλλων μεγάλων ερμηνευτών, περάσαμε ως Έλληνες από διάφορες μουσικές περιόδους, όπως ήταν η αρχαία ελληνική μουσική, με τις μεγάλες μουσικές μορφές! Ο Ορφέας, για παράδειγμα, με την λύρα του γοήτευε τ' άγρια θηρία, ο Αμφίονας γοήτευε ακόμη και τις πέτρες, οι οποίες πήγαιναν χορεύοντας και έμπαιναν μόνες τους στη θέση που έπρεπε όταν πρωτοκτιζόταν η Θήβα, ο Αρίωνας γοήτευε με την κιθάρα του τα δελφίνια της θάλασσας, ενώ ένας Φήμιος, ένας Θάμυρης, ή ένας Δημόδοκος είναι ονόματα αοιδών που αναφέρει ο Όμηρος σαν τους πιο ξακουστούς της εποχής του. Και δεν θα μιλήσουμε για τις Σειρήνες που άκουγε δεμένος στο κατάρτι του πλοίου του ο Οδυσσέας!
Αλλά και στη βυζαντινή περίοδο, ο χριστιανισμός που έχει πλέον επίσημα αναγνωριστεί και οι διωγμοί είχαν σταματήσει, η ψαλτική μουσική έχει γίνει βασικό στοιχείο της Λειτουργίας με πολύ μεγάλους εκπροσώπους, όπως για παράδειγμα, ο Ρωμανός ο Μελωδός, ο Ιωάννης Κουκουζέλης, ο Ιωάννης ο Γλυκύς, ο Μιχαήλ Ψελλός, η μοναχή Κασσιανή και τόσοι άλλοι.
Σήμερα τα πράγματα έχουν εξελιχθεί πολύ. Δίπλα στους θεόρατους πλατάνους της ελληνικής μουσικής ή ερμηνευτικής τέχνης, ανθίζουν και λουλούδια, που είναι κι αυτά χρήσιμα, όπως είναι χρήσιμα όλα τα λουλούδια τα φύσεως. Στο μουσικό δάσος που αντικρίζουμε δεν υπάρχουν μόνον οι θεόρατοι πλάτανοι, αλλά και τα τριαντάφυλλα! Δεν υπάρχουν μόνον οι μεγάλες βελανιδιές, αλλά και τα γιασεμιά!. Δεν υπάρχουν μόνον οι πανύψηλες λεύκες, αλλά και τα ζουμπούλια!

Το μουσικό αυτί του Έλληνα

Το μουσικό αυτί του Έλληνα έχει συνηθίσει πλέον ν’ ακούει πολύ μεγάλους μουσουργούς ή ερμηνευτές, αλλά και καλλιτέχνες (εν προκειμένω τραγουδιστές ή τραγουδίστριες, όπως για παράδειγμα η Βέρα Λάμπρου) που έχουν ένα δικό τους προσωπικό στυλ. Κάτι διαφορετικό και πρωτάκουστο, αποδεκτό ή μη από το μουσικό αυτί του σημερινού Έλληνα.
Ποιος θα μπορούσε για παράδειγμα στις αρχές της δεκαετίας του ’70 ν’ αποδεχθεί τα λεγόμενα «λαϊκοδημοτικά» τραγούδια; Κι όμως σήμερα όλοι σχεδόν οι Έλληνες ακούνε με περισσή συγκίνηση έναν Μάκη Χριστοδουλόπουλο, ή μία Χαρά Βέρα και τόσους άλλους του είδους!  Και δεν μιλάω για τα ψαλμοτράγουδα, ένα άλλο μεγαλείο της ελληνικής μουσικής μας τέχνης! Αυτός και ο λόγος που η καλλιτεχνία χρειάζεται όλα τα είδη των ερμηνευτών για να ηχούν στο αυτί του ανθρώπου σαν μια ωραία μουσική μελωδία!

Βέρα Λάμπρου

Δράττομαι της ευκαιρίας να σταθώ σε ένα άλλο μουσικό είδος, που προωθούν σήμερα νεαρές καλλιτέχνιδες, όπως για παράδειγμα η Βέρα Λάμπρου, οι οποίες πρωτοπορούν σε μία διαφορετική αντίληψη μουσικής εξέλιξης, που για άλλους είναι αποδεκτό και τις χειροκροτούν, για άλλους είναι αδιάφορο και μένουν απαθείς, και για άλλους είναι αρνητικό και αρχίζουν τις απαράδεκτες ύβρεις ή σχολιασμούς που δεν τιμούν την δική τους κουλτούρα ή –αν θέλετε- το δικό τους μουσικό υπόβαθρο.
Το ότι ακούει κανείς αυτές τις καλλιτέχνιδες, για λόγους που δεν είναι της ώρας να αναλύσουμε, αυτό δεν σημαίνει ότι αρνούνται πάραυτα τις μεγάλες μορφές της ελληνικής μουσικής τέχνης, αλλά «αφήνουν» το μουσικό τους αυτί να ακούσει και ένα διαφορετικό είδος, που ίσως κάποια στιγμή γίνει αποδεκτό από τους Έλληνες ή το λεγόμενο ελληνικό μουσικό αυτί στο μέλλον να μην επιθυμεί να το ακούει και να το απορρίψει. Ας αφήσουμε όμως όλα τα λουλούδια να ανθίσουν. Έτσι κι αλλιώς τα λουλούδια ανθίζουν για όλους τους ανθρώπους!..