29/03/13 22:52 - Τι γινόταν ακριβώς στα Ελευσίνια Μυστήρια; (1)

Τι γινόταν ακριβώς στα Ελευσίνια Μυστήρια; (1)

Μια σειρά αποκαλυπτικών άρθρων για τα τεκταινόμενα μέσα στα Ελευσίνια Μυστήρια και ο τρόπος με τον οποίον πολλοί είχαν μεν πρόσβαση, αλλά τηρούσαν σιγήν ιχθύος μέχρι θανάτου, αφού ο παραβάτης καταδιωκόταν απηνώς, εις περίπτωση κατά την οποίαν απεκάλυπτε τα εντός των Μυστηρίων δρώμενα!.. Διαβάστε τα κείμενα!.. Οι πληροφορίες είναι συγκλονιστικές!..

ΑΝΑΝΤΙΡΡΗΤΑ οι Μύστες των Ελευσινίων Μυστηρίων (1) γνώριζαν πολλά και σημαντικά πράγματα. Δε είναι τυχαία η μεγάλη προβολή που έχει γίνει διαχρονικά για τα Μυστήρια αυτά, την ώρα που γνωρίζουμε πόσοι τόνοι μελάνης έχουν χυθεί σε άρθρα, μελέτες και βιβλία. Πριν κάνουμε όμως την όποια αναφορά μας, ας δούμε σε γενικές γραμμές τι ήσαν τα περίφημα Ελευσίνια Μυστήρια:

Τα Ελευσίνια Μυστήρια ήσαν θρησκευτικές τελετές που γίνονταν κατά την αρχαιότητα στην Ελευσίνα και ήταν αφιερωμένες στη θεά Δήμητρα. Οι τελετές γίνονταν δυο φορές το χρόνο: τα «Μικρά Ελευσίνια» το μήνα Ανθεστηριώνα (περίπου 17 Φεβρουαρίου - 16 Μαρτίου) και τα «Μεγάλα Ελευσίνια» το μήνα Βοηδρομιώνα (περίπου 17 Σεπτεμβρίου - 16 Οκτωβρίου).

Τι ακριβώς ήταν, όπως τουλάχιστον αναφέρουν τα διάφορα εγκυκλοπαιδικά λεξικά (1), κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα. Γιατί, ενώ χιλιάδες άνθρωποι γνώριζαν τις μυστικές τελετές, κανένας αρχαίος συγγραφέας δεν έγραψε το παραμικρό γι’ αυτές (2). Δεν επιτρεπόταν, κατά την αρχαία έκφραση, «να τα κοινολογούμε». Εκείνο που θεωρείται βέβαιο είναι ότι οι μύστες πίστευαν ότι εξασφάλιζαν μια ζωή ευτυχισμένη και έναν ήρεμο θάνατο.

Οι μύστες μυούνταν πρώτα στα «Μικρά Ελευσίνια» και έπειτα από ένα χρόνο στα «Μεγάλα». Η μύηση περιλάμβανε κατήχηση από τον «ιεροφάντη» (3), θυσίες, καθαρμούς και νηστείες, ώστε οι υποψήφιοι να είναι έτοιμοι για τη μύηση στα «Μεγάλα Ελευσίνια». Αυτά διαρκούσαν 9 μέρες (15-23 Βοηδρομιώνα), σε ανάμνηση των ημερών που περιπλανήθηκε η Δήμητρα αναζητώντας τη θυγατέρα της.

Η πομπή από την Αθήνα με το ξόανο του Ίακχου (Διόνυσου) κατευθυνόταν από την Ιερά Οδό στην Ελευσίνα. Οι κάτοικοι της Ελευσίνας υποδέχονταν τους προσκυνητές στη γέφυρα του αθηναϊκού Κηφισού ανταλλάσσοντας πειράγματα, τους «γεφυρισμούς» (4). Η πομπή έφτανε στην Ελευσίνα τη νύχτα με το φως των δαδιών. Ακολουθούσε η μύηση στα «Μεγάλα Ελευσίνια», στο Τελεστήριο, όπου συμμετείχαν μόνο οι μύστες.

Το τι ακριβώς γινόταν κατά τη μύηση δεν είναι γνωστό. Είναι γνωστό μόνο ότι η τελετή περιλάμβανε «δρώμενα» και «λεγόμενα», δηλαδή αναπαραστάσεις, πιθανόν από τη ζωή της Δήμητρας, της Κόρης και του Ίακχου και λόγια που απαγγέλλονταν από τον ιεροφάντη.

Με το τέλος της γιορτής οι προσκυνητές έπαιρναν το ίδιο ξόανο του Ίακχου και επέστρεφαν, από τον ίδιο δρόμο που είχαν έρθει, στην Αθήνα. Πρώτος στην τάξη από το ιερατείο της Ελευσίνας ήταν ο «ιεροφάντης» από το γένος των Ευμολπιδών και δεύτερος ο «δαδούχος» από το γένος των Κηρύκων.

Αύριο η συνέχεια...

--------------------------

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:

1. Βλέπε: Εγκυκλοπαίδεια «Μαλλιάρης-παιδεία» (όπου και η φωτογραφία στην κορυφή του άρθρου, όπου δείχνει μία ελληνική ορθόδοξη εκκλησία δίπλα στα αρχαία Ελευσίνια Μυστήρια!.. Ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία πλάϊ-πλάϊ!..
2. Άλλο αναφορά σ’ αυτά, που κάνουν πολλοί συγγραφείς, και άλλο περιγραφή των δρώμενων μέσα στα Ελευσίνια Μυστήρια.
3.  ιεροφάντης ὁ (Α ἱεροφάντης και ιων. τ. ἱροφάντης, θηλ. ἱεροφάντις και ἱεροφάντρια)· (νεοελλ.) (μτφ.) βαθύς μύστης κάποιας επιστήμης ή τέχνης, την οποία ασκεί ευσυνείδητα σαν ιεροτελεστία (α. «ιεροφάντης τής ιατρικής»· β. «ιεροφάντης τής τέχνης»)· || (αρχ.) 1. αυτός που διδάσκει την τάξη τών θυσιών και τής λατρείας (α. «ἱεροφάντης· μυσταγωγός, ὁ ἱερεύς ὁ τὰ μυστήρια δεικνύων», Ησύχ.· β. «ἱεροφάνται τῶν χθονίων θεῶν», Ηρόδ.)· 2. ανώτατος ιερατικός άρχοντας τής λατρείας τής Δήμητρας και τής Κόρης στην Ελευσίνα· 3. (επιγρ.) ένας θρησκευτικός άρχοντας στην Αθήνα· 4. (στη Ρώμη) α) ο αρχιερέας (pontifex)· β) ο μέγας αρχιερέας (pontifex maximus)· 5. ο αρχιερέας τών Εβραίων· 6. (για τους χριστιανούς) ο ιερέας· 7. μυστικός εξηγητής, ερμηνευτής. [ΕΤΥΜΟΛ. < ιερ(ο)* + -φαντης (< φαίνω)· πρβλ. συκο-φάντης, υδρο-φάντης].
4. γεφυρισμός ο (Α) [γεφυρίζω]· άσεμνο σκώμμα. (Πάπυρος, Μέγα Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας).