13/04/13 23:31 - Οι αρχαίοι Έλληνες αρνούνταν ή μήπως δέχονταν την ανάσταση; (4)

Οι αρχαίοι Έλληνες αρνούνταν ή μήπως δέχονταν την ανάσταση; (4)

Μια σειρά πολλών και αποκαλυπτικών άρθρων για το γεγονός ότι οι αρχαίοι Έλληνες όχι μόνον πίστευαν στην ανάσταση, αλλά και αν κάποιοι την αρνούνταν αναγκάζονταν να την υιοθετήσουν, μπροστά στα επιχειρήματα που οι ίδιοι οι πρόγονοί μας ανέπτυξαν επί χιλιετίες είτε με την Ελληνική Μυθολογία είτε με την ίδια την Αρχαία Ελληνική Γραμματεία!.

Ο θείος έρως Ψυχής και Ερωτιδέως. [Στην πάνω εικόνα: Η πανέμορφη και γοητευτική Ελληνίδα τηλεπαρουσιάστρια, Πετρούλα Κωστίδου, καθώς αναλογίζεται τον μυστηριώδη τρόπο ανάστασης της ψυχής του ανθρώπου!..]

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΓΛΑΥΚΟΥ

Είναι αλήθεια ότι το όνομα Γλαύκος (*) το συναντάμε πολλές φορές μέσα στην Ελληνική Μυθολογία ή στα κείμενα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας (τραγικοί ποιητές κλπ).

Εμείς σήμερα, όπως συζητήσαμε με την πολυαγαπητή φίλη της ιστοσελίδας μας, Πετρούλα Κωστίδου,  θα μιλήσουμε για τον Γλαύκο, τον γιο του Μίνωα και της Πασιφάης. Λένε πως όταν ήταν ακόμη παιδί και κυνηγούσε ένα ποντίκι, έπεσε σε ένα πιθάρι γεμάτο μέλι και πνίγηκε. Ο Μίνωας τον αναζήτησε πολύ και χάρη σε μάντεις ή στον ίδιο τον Απόλλωνα βρήκε τελικά το πτώμα.

Τότε οι Κουρήτες τον πληροφόρησαν πως ένας μόνο άνθρωπος θα μπο­ρούσε να ξαναδώσει τη ζωή στον Γλαύκο· εκεί­νος που θα μπορούσε να περιγράψει καλύτερα το χρώμα μιας συγκεκριμένης αγελάδας από τα κοπάδια του, που άλλαζε χρώμα τρεις φορές την ημέρα· από άσπρη γινόταν κόκκινη, έπειτα μαύ­ρη και ξανάρχιζε τον ίδιο κύκλο την επόμενη.

Ο Μίνωας συγκέντρωσε τους πιο επιδέξιους κα­τοίκους της Κρήτης και τους ζήτησε να περιγρά­ψουν το χρώμα της θαυμαστής αγελάδας. Ένας μόνο, ο Πολύειδος, γιος του Κοίρανου, το κα­τόρθωσε. Απάντησε πως η αγελάδα αυτή έχει το χρώμα των μούρων, μια και είναι βέβαιο ότι αυ­τό το φρούτο είναι αρχικά λευκό, μετά κοκκινί­ζει και, όταν ωριμάσει, είναι τελείως μαύρο.

Ο Μίνωας έκρινε πως ο Πολύειδος είχε λύσει τη δυσκολία και τον διέταξε να ξαναδώσει τη ζωή στον Γλαύκο. Τον έκλεισε λοιπόν μαζί με το πτώμα και ο Πολύειδος ήταν τελείως αμήχανος, όταν είδε να έρχεται στην αίθουσα, όπου βρι­σκόταν, ένα φίδι που κατευθύνθηκε προς το πτώμα. Από φόβο μήπως το ζώο το καταβροχθί­σει ή και μόνο το πειράξει, ο Πολύειδος σκότω­σε το φίδι. Σε λίγο μπήκε ένα δεύτερο φίδι, που βλέποντας το άλλο νεκρό, αποσύρθηκε και επέ­στρεψε σε λίγο έχοντας στο στόμα του ένα χόρ­το, με το οποίο άγγιζε το ταίρι του. Εκείνο ανα­στήθηκε αμέσως. Ο Πολύειδος άρπαξε γρήγορα το φυτό και μ' αυτό έτριψε τον Γλαύκο, που ξα­ναγύρισε αμέσως στη ζωή (!).

Παρ' όλα αυτά ο Μίνωας δεν έμεινε ικανοποι­ημένος, θέλησε, πριν αφήσει τον Πολύειδο να επιστρέψει στο Άργος (ή την Κόρινθο), την πα­τρίδα του, να μάθει όλη του την τέχνη στον Γλαύκο. Αυτό και έκαμε ο Πολύειδος, αλλά, όταν επιτέλους ελευθερώθηκε, τη στιγμή της αναχώρησης του, έφτυσε στο στόμα του μαθητή του και εκείνος έχασε όλη τη γνώση, που μόλις είχε αποκτήσει.

Σύμφωνα με άλλες παραλλαγές, ο Γλαύκος δεν αναστήθηκε από τον Πολύειδο, αλλά από τον Ασκληπιό (!!).(**)

Η Ελληνίδα καλλονή, Πετρούλα Κωστίδου, με το βιβλίο μας: «Οι ΕΛληνίδες της Αρχαιότητας», όπου μιλάμε, μεταξύ άλλων, για πολλά και παράδοξα που συνέβησαν την εποχή εκείνη στις αρχαίες Ελληνίδες

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:

(* ) γλαύκος ο (Α γλαῡκος)· (νεοελλ.) ονομασία γαστερόποδου με γλαυκό χρώμα· || (αρχ.) 1. ψάρι με γλαυκό χρώμα· 2. (φρ). «γλαύκου τέχνη»· μαγική τέχνη, μεγάλη ανακάλυψη. [ΕΤΥΜΟΛ. < γλαυκός. Το ψάρι γλαύκος πήρε αυτή την ονομασία από το χρώμα του].(Πάπυρος, Μέγα Λεξικό της ΕΛληνικής Γλώσσας)

(**) Το όνομα Γλαύκος είναι αρχαίο Ελληνικό όνομα, προερχόμενο από το επίθετο γλαυκός (ανοιχτός γαλάζιος). Με το όνομα αυτό αναφέρονται: Τα πρόσωπα, οι θεότητες και τα όντα στην ελληνική μυθολογία είναι τα ακόλουθα:
Γλαύκος του Αντήνορα και της Θεανώς
Γλαύκος του Ιππολόχου
Γλαύκος του Σισύφου, προπάππους του προηγούμενου
Γλαύκος ο Ανθηδόνιος, θαλάσσιος δαίμονας, προσωποποίηση του γαλάζιου κύματος
Γλαύκος του Μίνωα γιος του Μίνωα και της Πασιφάης
Γλαύκος ο Λύκιος, ήρωας της Λυκίας γιος του Βελλεροφόντη
Γλαύκος του Ιμβράσου, σύντροφος του Αινεία
Γλαύκος ο Κυζικηνός Κυζικηνός που πολέμησε με τον Ηρακλή
Γλαύκος ο Αργείος, αοιδός από το Άργος
Γλαύκος ο Μεσσήνιος, βασιλιάς της Μεσσηνίας
Γιος του Αρρήτου
Γλαύκος του Πανός, γιος του Πάνα
Γλαύκος του Μαιάνδρου, ποτάμια θεότητα
Ο ένας από τους Γίγαντες
Γλαύκος ο Αθηναίος, αυτόχθων Αθηναίος
Το άλογο του θεού Ποσειδώνα
Μνηστήρας της Πηνελόπης καταγόμενος από το Δουλίχιο
Γιος του Πριάμου, που τον σκότωσε ο Διομήδης

Αρχαίοι Έλληνες με το όνομα Γλαύκος:

1. Γλαύκος ο Νικοπολίτης επιγραμματοποιός περιλαμβανόμενος στην ανθολογία «Στέφανος του Μελέαγρου». Ένα επίγραμμά του διασώθηκε στην Παλατινή Ανθολογία.
2. Γλαύκος ο Αθηναίος επιγραμματοποιός στον οποίο αποδίδονται επιγράμματα της Παλατινής Ανθολογίας με την ένδειξη «Γλαύκου» (τα οποία από κάποιους αποδίδονται στον Νικοπολίτη). ( Για τα ονόματα στις παρατηρήσεις βλέπε: "Βικιπαίδεια")