06/06/13 23:44 - Ποιος θυμάται το … «τάκα-τάκα»;

 

Ποιος θυμάται το … «τάκα-τάκα»;

Ένα παιχνίδι του χεριού, το οποίο είχε ένα σχοινάκι στα άκρα του οποίου ήσαν δύο μεγάλες χάντρες σαν μπίλιες και όλοι σχεδόν οι Αθηναίοι έπαιζαν μ’ αυτό κάνοντας … «τάκα-τάκα»!.. Πιάνοντας, λοιπόν, τον παλμό αυτό της εποχής ο γνωστός και πολυτάλαντος τραγουδιστής, Τέρης Χρυσός, το έκανε τραγούδι και από τότε έγινε το «κοινό άσμα» όλων των Ελλήνων!...

Η γλυκύτατη και πανέμορφη Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, Γωγώ Γαρυφάλλου, που μας θύμισε για μία ακόμη φορά το τραγούδι του Τέρη Χρυσού: «Τάκα-τάκα»!..

ΠΕΡΑΣΑΝ κιόλας πάνω από 40 χρόνια!..

Λίγα χρόνια πριν πέσει η στρατιωτική κυβέρνηση των απριλιανών, ένα τραγούδι με τίτλο: «Τάκα-τάκα», το οποίο τραγουδούσε ο Τέρης Χρυσός και μαζί μ’ αυτόν όλη η Ελλάδα, ίσως σηματοδοτούσε με τον τρόπο του το «τάκα-τάκα» των γρήγορων πολιτικών εξελίξεων στην πατρίδα μας . Και για να είμαστε πιο ακριβείς ας πούμε λίγα λόγια παραπάνω:

Σε όποιο δρόμο κι αν πήγαινες, σε όποιο καφενείο κι αν ήσουν, σε όποιο δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο κι αν βρισκόσουν, έναν διπλό ήχο άκουγες: «Τάκα-τάκα»!

Οι πάντες σχεδόν, με πρώτον τον …. γράφοντα, κρατούσαν στα χέρια τους ένα είδος σαν κομποσχοίνι, στα άκρα του οποίου ήσαν δεμένοι δύο μεγάλοι κρίκοι (κάτι σαν μεγάλες χάντρες ή μπίλιες) και το έπαιζαν στα δάκτυλά τους κάνοντας συνεχώς ένα θόρυβο καθώς χτυπούσαν μεταξύ τους οι χάντρες: «Τάκα-τάκα»!..

Ήταν τόσο το πάθος των Ελλήνων γι’ αυτό το παιχνίδι , αφού δεν υπήρχε δημόσιος ή ιδιωτικός χώρος που να μην έπαιζαν με τα δάχτυλά τους το παιχνίδι αυτό! Γήπεδο, κινηματογράφος (στα διαλείμματα), καφενείο, ζαχαροπλαστείο, πλατεία, σοκάκι, ακόμη και μέσα στα λεωφορεία, όπου κι αν πήγαινες όπου κι αν στεκόσουν, ένα διπλό ήχο άκουγες: «Τάκα-τάκα»!..

Δεν ξέρω αν με απατά η μνήμη. Ίσως ναι, ίσως και όχι. Ωστόσο, μες το μυαλό μου έρχεται μια αμυδρή εικόνα από εφημερίδες που διάβαζα εκείνη την εποχή, όπου οι Αρχές είχαν σκεφθεί σοβαρά ν’ απαγορεύσουν δια νόμου το παιχνίδι αυτό το οποίο είχε γίνει πλέον ένας … εφιάλτης των πολιτών. Πάντα ταύτα μέχρι που ήρθε ο … Τέρης Χρυσός!

Ο Τέρης Χρυσός (Κων/πολις 1939), όπως όλοι γνωρίζουν, είναι το ψευδώνυμο του γνωστού τραγουδιστή της ελαφράς μουσικής Λευτέρη Χρυσόγαλου (γόνου οικογένειας μουσικών). Άρχισε τη σταδιοδρομία του στην Ελλάδα το 1961, συνεργαζόμενος με την Ορχήστρα Ποικίλης Μουσικής της ΕΡΤ. Συνεργάστηκε επίσης (επί 11ετία) με τον Μπ. Μαυρομμάτη και άλλους μαέστρους του Χώρου, εμφανιζόμενος σε συναυλίες και από τις «πίστες» ονομαστών Κέντρων. Το 1963 κέρδισε το Α΄ βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσ/νίκης με το τραγούδι «Πέταξε ένα πουλί» (του Κ. Κλάββα). Το 1964 ερμήνευσε το τραγούδι του Α. Αλεξανδράτου «Σβήσε νύχτα», που πήρε το Δ΄ βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσ/νίκης. Το 1966 μετέσχε στους Τελικούς του Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού Θεσ/νίκης, με το τραγούδι του «Αγάπη αν είναι νά ’ρθεις». Μεγάλη επιτυχία γνώρισε το 1968 ο δίσκος του 45 στροφών, με τα τραγούδια «Μύλος η καρδιά μου» και «Τώρα πια». Άλλες επιτυχίες του: «Όνειρο», «Τί σου κάνω Μαίρη», «Τάκα-τάκα-τα», «Μάθημα το πάθημα», «Μικρή Ντηλάιλα», κ.λπ. Εμφανίστηκε σε ξένα Φεστιβάλ και μεσουράνησε ώς τη δεκαετία του 1980. Κατόπιν ακολούθησε την τύχη του μουσικού είδους που με συνέπεια υπηρέτησε. Στους LP δίσκους του: «Τέρης Χρυσός, Νο 1, 2, 3» (1969, 1971, 1971), «10 Χρόνια» (1972), «Αρλεκίνος» (1973), «Ζήτω η ζωή» (1974), «Όνειρα» (1975), «Αυτός είναι ο Χρυσός» (1975), «Ανησυχία μου» (1976), «Τί βα σου κάνω Μαίρη» (1977), Μάθημα το πάθημα» (1978), «Από χθες μέχρι σήμερα» (1978), «Για πάντα» (1980), «Τα Καλύτερα» (1981), «Αναδρομή» (1983), «Ονειρεύομαι» (1988), «Τραγουδώντας τις Εποχές, Νο 4» (1990, με μεγάλες ξένες επιτυχίες σε ελλ. στίχους), κ.λπ. Έχει δισκογραφία και στις 45 στροφές, ενώ μετέχει και σε πολλούς άλλους LP δίσκους.

Ο Τέρης Χρυσός, λοιπόν, ένας πολυτάλαντος και εξαιρετικός τραγουδιστής, ένας πραγματικά χαρισματικός ερμηνευτής, βγήκε τότε και έγινε κυριολεκτικά ένας πραγματικός θηρευτής δημιουργικού κενού. Πιάνοντας τον σφυγμό της εποχής με το παιχνίδι«τάκα-τάκα», το έκανε τραγούδι και … ηρέμησαν οι πάντες αφού σε κάθε γωνιά πλέον δεν άκουγες το «τάκα-τάκα» με τις μπίλιες στα χέρια, αλλά το «τάκα-τάκα» του Τέρη Χρυσού που έδινε μια ξεχωριστή ομορφιά κι ακουστική γοητεία σε όλους τους Έλληνες!

Χαίρομαι, λοιπόν, που σήμερα, μια φλογερή Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, η πανέμορφη φίλη μας, Γωγώ Γαρυφάλλου, που τη βλέπουμε στη φωτογραφία να φωτογραφίζεται στέλνοντας το δικό της συμβολικό μήνυμα δίπλα σε τοίχους με γκράφιτι ενδεδυμένη καταλλήλως, ξαναζωντανεύει εκείνη την εποχή με την δική της ερμηνεία!.. Ας θυμηθούμε το τραγούδι:

«Τάκα τάκα»

Τάκα τάκα τάκα τα
τάκα τάκα τάκα τα
τάκα τάκα τάκα τα, καρδιά μου πως χτυπάς
Τάκα τάκα τάκα τα
τάκα τάκα τάκα τα
τάκα τάκα τάκα τα, το ξέρω αγαπάς!

Έχεις ερωτευτεί φτωχή καρδιά και το ξέρω
ξέρω ότι πονάς κι όπως χτυπάς υποφέρω
έχεις καημό κρυφό που σε πονάει και σε λιώνει
άλλη σκληρή καρδιά σε τυραννά, σε πληγώνει!

Πως κλαις, το ξέρω, κρυφά, μα δεν το λες καρδιά μου
έχεις βαθιά πληγωθεί με μια πληγή που δεν περνά!

Ξέχασε την καρδιά που αγαπάς και ζητάει
όταν εσύ πονάς χωρίς ντροπή να γελάει
άλλη καρδιά θα βρεις που θα μπορεί να σε νιώσει
κι όση στοργή ζητάς, χωρίς ψευτιά θα σου δώσει! (*)
--------------------------------

(*) Στίχοι: Θανάσης Τσόγκας
Μουσική: Paul Moriat
Πρώτη ερμηνεία: Τέρης Χρυσός
Δεύτερη ερμηνεία: Γωγώ Γαρυφάλλου