13/08/13 21:34 - «Έλληνας είμαι»!..

«Έλληνας είμαι»!..

Ήταν ο καιρός που τα βιβλία, λόγω πενίας, ήσαν ανύπαρκτο ή δυσεύρετο είδος για τα μαθητικά μας χρόνια και το μόνο περιοδικό που αγοράζαμε ήταν το … «Ντομινό», για να διαβάζουμε τα φωτορομάντζα του (ένα είδος φωτογραφικών σήριαλ), αφού δεν υπήρχε οικονομική ευχέρεια για άλλου είδους αναγνωστικές απολαύσεις!.. Σήμερα μιλάμε για τον αείμνηστο τραγουδιστή Μανώλη Αγγελόπουλο!..

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε που χάσαμε τον Μανώλη Αγγελόπουλο. Τον μεγάλο αυτό Έλληνα (το «έψιλον» με κεφαλαίο) τραγουδιστή της φτωχολογιάς. Τον τραγουδιστή των Ελλήνων και όχι μόνον των τσιγγάνων ή «της Αγίας Βαρβάρας», που λένε κάποιοι με μία δόση ειρωνείας.

Δεν ξέρω αν αυτό λέγεται τύχη, αλλά έτυχε να τον βλέπω τακτικά σε μικρή ηλικία καθώς περνούσε από τα φτωχικά μέρη, που ζούσαμε κι εμείς, φορτωμένος … κουβέρτες και χαλιά και παράλληλα τραγουδούσε σαν ελεύθερο πουλί ένα τραγούδι - κάτι σαν μοιρολόϊ- με τίτλο: «Καμπάνα χτύπα σήμερα…»!

Ο Μανώλης Αγγελόπουλος ήταν μεγαλύτερός μου κατά 11 χρόνια (γεννήθηκε το 1939), αλλά με είχε επηρεάσει πάρα πολύ με τα τραγούδια του, όπως η «Μαγκάλα», που είχε γίνει το τραγούδι της εποχής και το οποίο τον είχε καθιερώσει σαν μεγάλο Έλληνα τραγουδιστή!

Ήταν ο καιρός που τα βιβλία, λόγω πενίας, ήσαν ανύπαρκτο ή δυσεύρετο είδος για τα μαθητικά μας χρόνια και το μόνο περιοδικό που αγοράζαμε ήταν το … «Ντομινό», για να διαβάζουμε τα φωτορομάντζα του (ένα είδος φωτογραφικών σήριαλ), αφού δεν υπήρχε οικονομική ευχέρεια για άλλου είδους αναγνωστικές απολαύσεις.

Δεν ντρέπομαι να ομολογήσω ότι μόλις διάβασα για πρώτη φορά μία συνέντευξη που έδωσε ο Μανώλης Αγγελόπουλος το 1963 στη Μίνα Σημηριώτη και δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στο περιοδικό «Ντομινό» με τίτλο «Το άστρο του Τσιγγάνου» (απόσπασμά της αναδημοσίευσε το περιοδικό «Όασις»), αισθάνθηκα μία δυνατή συγκίνηση γιατί αυτόν τον άνθρωπο, που έβλεπα στο εξώφυλλο του περιοδικού (αν θυμάμαι καλά φορούσε και ένα σκουλαρίκι στη φωτογραφία!), τον βλέπαμε να περνάει συνέχεια από κοντά μας πουλώντας χαλιά!

Επειδή μου άρεσε πάρα πολύ αυτός ο τραγουδιστής, ορισμένοι από το περιβάλλον μου, μου είχαν δημιουργήσει κάποια «αισθήματα ενοχής», γιατί άκουγα συνέχεια Μανώλη Αγγελόπουλο και όχι, για παράδειγμα, Στέλιο Καζαντζίδη, Βαγγέλη Περπινιάδη, Πέτρο Αναγνωστάκη ή Σπύρο Ζαγοραίο, που ήσαν Έλληνες, ενώ ο Μανώλης Αγγελόπουλος … γύφτος!

Πέρασαν πολλά χρόνια για να ξεπεράσω αυτό το … πλέγμα κατωτερότητας, που μου είχαν δημιουργήσει ορισμένοι οικείοι μου, μέχρι την ώρα που γνώρισα ως δημοσιογράφος όχι μόνον τον Μανώλη Αγγελόπουλο (στο αναψυκτήριο «Άκρον» του φίλου μου Γιάννη Μπουρνέλη, επί της οδού Λένορμαν στον Κολωνό), αλλά και τον Στέλιο Καζαντζίδη, και τον στιχουργό Χρήστο Κολοκοτρώνη, που βοήθησε στα πρώτα του βήματα τον Αγγελόπουλο, και τόσους άλλους.

Ευκαιρία, λοιπόν, να ρωτήσω ευθέως τον Μανώλη Αγγελόπουλο αν αισθανόταν Έλληνας ή … γύφτος. «Σε λίγο καιρό θα μάθεις», μου έλεγε, πάντα χαμογελαστός και πάντα φιλικός μαζί μου.

Φανταστείτε τη χαρά μου όταν πήρα τον τελευταίο δίσκο του με τίτλο: «Έλληνας είμαι…» κι έβγαλα από μέσα μου όλες τις … ενοχές!

Νάσαι καλά, βρε Μανώλη, εκεί που βρίσκεσαι!... Εσύ τουλάχιστον είχες το θάρρος να δηλώσεις με παρρησία πώς είσαι Έλληνας, ενώ κάποιοι άλλοι, που φαίνονται στα χαρτιά ότι είναι Έλληνες, ντρέπονται να το πούνε μήπως και … κακοχαρακτηριστούν από τους κάθε λογής ανθέλληνες, που μας περιβάλλουν!...

Ας θυμηθούμε, λοιπόν, το τραγούδι του μεγάλου αυτού τραγουδιστή με τίτλο: "Έλληνας είμαι...", σε στίχους Λευτέρη Χαψιάδη και μουσική Χρήστου Νικολόπουλου:

"Έλληνας είμαι Ανατολίτης, 
γέννημα θρέμμα της Αφροδίτης,
παιδί του έρωτα και της αγάπης,
τη μέρα Άγιος, τη νύχτα αντάρτης,
παιδί του έρωτα και της αγάπης,
τη μέρα Άγιος, τη νύχτα αντάρτης.

Έλληνας είμαι και μη με κρίνεις
με τους κανόνες της λογικής,
εγώ ποιος είμαι για να το μάθεις
μες στην καρδιά μου πρέπει να μπεις.

Έλληνας είμαι και καμαρώνω
για ό,τι κάνω δε μετανιώνω
παιδί φιλότιμο μ’ αδυναμίες
που πάντα ψάχνει για ευκαιρίες,
παιδί φιλότιμο μ’ αδυναμίες
που πάντα ψάχνει για ευκαιρίες.

Έλληνας είμαι και μη με κρίνεις
με τους κανόνες της λογικής,
εγώ ποιος είμαι για να το μάθεις
μες στην καρδιά μου πρέπει να μπεις"!...