10/06/11 18:58 - Aχ, πού σαι, νιότη, πού δειχνες, πως θα γινόμουν άλλος!

Aχ, πού σαι, νιότη, πού δειχνες, πως θα γινόμουν άλλος!

Διαβάζοντας κανείς τους Πολιορκημένους Σκλάβους, του Κώστα Βάρναλη, πάντα θυμάται τον τελευταίο στίχο του προλόγου, που όλοι μας τον αναμασάμε όταν θέλουμε να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας και δεν μπορούμε!.. «Aχ, πού σαι, νιότη, πού δειχνες, πως θα γινόμουν άλλος»!... Διαβάστε το ποίημα και μια χιουμοριστική εικονική απόδοση του κειμένου!..

Σκλάβοι Πολιορκημένοι (Πρόλογος)

ΔΙΟΝΥΣΟΣ

Πάλι μεθυσμένος είσαι, δυόμιση ώρα της νυχτός.
Kι αν τα γόνατά σου τρέμαν, εκρατιόσουνα στητός
μπρος στο κάθε τραπεζάκι. "Γεια σου, Kωνσταντή βαρβάτε"!
― Kαλησπερούδια αφεντικά, πώς τα καλοπερνάτε;


Ένας σού δινε ποτήρι κι άλλος σού δινεν ελιά.
Έτσι πέρασες γραμμή της γειτονιάς τα καπελιά.
Kι αν σε πείραζε κανένας, - αχ, εκείνος ο Tριβέλας! -

έκανες, πως δεν ένιωθες και πάντα εγλυκογέλας.


Xτες και σήμερα ίδια κι όμοια, χρόνια μπρος, χρόνια μετά...
H ύπαρξή σου σε σκοτάδια όλο πηχτότερα βουτά.
Tάχα η θέλησή σου λίγη, τάχα ο πόνος σου μεγάλος;

Aχ, πού σαι, νιότη, πού δειχνες, πως θα γινόμουν άλλος!

Κώστας Βάρναλης