26/12/13 21:03 - Αποδεικνύεται και αρχαιολογικά η κωμόπολη της Βηθλεέμ;

 

Αποδεικνύεται και αρχαιολογικά η κωμόπολη της Βηθλεέμ;

Ισραηλινοί αρχαιολόγοι ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν την πρώτη απόδειξη που στηρίζει τις βιβλικές αναφορές περί της ύπαρξης της Βηθλεέμ πολλούς αιώνες προτού η πόλη αυτή εξελιχθεί σε ιερό τόπο, ως γενέτειρα του Ιησού. Η απόδειξη είναι μια πήλινη σφραγίδα που εντοπίστηκε κοντά στα τείχη της Παλιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ και στην οποία είναι χαραγμένες τρεις αράδες κειμένου στην αρχαία εβραϊκή γραφή. Στο κείμενο αυτό περιλαμβάνεται η λέξη «Βηθλεέμ». Πέραν αυτών ας δούμε πότε γεννήθηκε ο Χριστός και πότε άρχισαν να εορτάζονται τα Χριστούγεννα!...

 ΔΙΑΒΑΣΑΜΕ στο περιοδικό «Αρχαιολογία» ότι Ισραηλινοί αρχαιολόγοι ανακοίνωσαν ότι ανακάλυψαν την πρώτη απόδειξη που στηρίζει τις βιβλικές αναφορές περί της ύπαρξης της Βηθλεέμ πολλούς αιώνες προτού η πόλη αυτή εξελιχθεί σε ιερό τόπο, ως γενέτειρα του Ιησού!
Η απόδειξη είναι μια πήλινη σφραγίδα που εντοπίστηκε κοντά στα τείχη της Παλιάς Πόλης της Ιερουσαλήμ και στην οποία είναι χαραγμένες τρεις αράδες κειμένου στην αρχαία εβραϊκή γραφή. Στο κείμενο αυτό περιλαμβάνεται η λέξη «Βηθλεέμ».
Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο της Ισραηλινής Υπηρεσίας Αρχαιοτήτων Έλι Σούκρον, η σφραγίδα αποδεικνύει ότι η πόλη υπήρχε εκατοντάδες χρόνια προτού καταγραφεί ως τόπος γέννησης του Χριστού. «Για όλες τις ιστορίες περί της Βηθλεέμ στη Βίβλο, υπάρχει πλέον απόδειξη ότι υπήρχε μια τέτοια πόλη και δεν είναι απλά μύθος», δήλωσε.
Η σφραγίδα είχε πιθανότατα τοποθετηθεί σε ένα φορτίο αργύρου ή αγροτικών προϊόντων που εστάλη ως φόρος από την Βηθλεέμ στον βασιλιά της Ιουδαίας. Υπολογίζεται ότι ανάγεται στον 7ο ή 8ο αιώνα προ Χριστού και έχει διάμετρο 1,5 εκατοστό.
Η Βηθλεέμ αναφέρεται για πρώτη φορά στην Παλαιά Διαθήκη στο βιβλίο της Γένεσης, ως ο τόπος όπου ενταφιάστηκε η Ραχήλ, η γυναίκα του πατριάρχη Ιακώβ. Σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη στην πόλη αυτή, που σήμερα βρίσκεται στη Δυτική Όχθη, στα νότια της Ιερουσαλήμ, γεννήθηκε ο Ιησούς Χριστός. (Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Πότε γεννήθηκε ο Χριστός;

Σύμφωνα με τους ιστορικούς ερευνητές η γέννηση του Ιησού Χριστού υπολογίζεται μεταξύ 6-4 π.Χ. «Μπορούμε να υπολογίσουμε πότε γεννήθηκε ο Ιησούς μετρώντας αντίστροφα από το θάνατό του, ο οποίος έλαβε χώρα την άνοιξη του έτους 33 μ.Χ., και συγκεκριμένα το Πάσχα, στις 14 Νισάν. (Ιωάννης 19:14-16) Εφόσον ο Ιησούς ήταν περίπου 30 χρονών όταν άρχισε τη διακονία του, η οποία διήρκεσε περίπου τριάμισι χρόνια, ενδεχομένως γεννήθηκε στις αρχές φθινοπώρου του 2 π.Χ..—Λουκάς 3:23.», γράφει ένας σχολιαστής.

Ας δούμε όμως πώς επιχειρηματολογεί η Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας:

«1. H λογική τού επιχειρήματος
H μέθοδος που ακολουθούν οι αρνητές των Χριστουγέννων για να αποδείξουν λάθος την ημερομηνία 25 Δεκεμβρίου ως ημερομηνία γεννήσεως του Κυρίου, είναι έμμεση. Επειδή δεν υπάρχουν στοιχεία γι' αυτή, στηρίζονται στη γέννηση του Ιωάννη του Προδρόμου, για τον οποίο η Αγία Γραφή μας λέει ότι γεννήθηκε 6 μήνες πριν από τον Κύριο Ιησού (Λουκάς 1/α΄ 24 - 26).
Σ' αυτά τα εδάφια, φαίνεται ότι η Παναγία συνέλαβε τον Ιησού 6 μήνες μετά τη σύλληψη του Ιωάννη από την Ελισάβετ,συνεπώς αυτή ήταν και η διαφορά ηλικίας τους.
Για να υπολογίσουν την ημερομηνία γεννήσεως του Ιωάννη, χρησιμοποιούν το εδάφιο Λουκάς 1/α΄ 23, 24, όπου αναφέρεται ότι η Ελισάβετ έμεινε έγκυος αμέσως ΄΄μετά τις ημέρες της λειτουργίας΄΄ του ιερέα Ζαχαρία στο Ναό, που ήταν πατέρας του Ιωάννη. Αν λοιπόν βρούμε πότε ήταν οι ημέρες λειτουργίας του Ζαχαρία, μπορούμε να βρούμε τη γέννηση του Ιωάννη, και κατ' επέκτασιν τη γέννηση του Ιησού Χριστού.
Από το Λουκάς 1/α΄ 5, πληροφορούμαστε ότι ο Ζαχαρίας ιεράτευε κατά την ΄΄εφημερία Αβιά΄΄. Αυτή ήταν μία από τις 24 εφημερίες που είχαν οι Ισραηλίτες για τους ιερείς τους.
Τα ονόματα και η σειρά των 24 εφημεριών, φαίνονται στο Α΄ Χρονικών 24/κδ΄ 7 - 18. Εκεί, στο εδάφιο 10, φαίνεται ότι η εφημερία του Αβιά ήταν η 8η. Έτσι, διαιρώντας τους 12 μήνες του χρόνου με το 24, βγαίνουν 15 ημέρες για κάθε εφημερία. Η εφημερία του Αβιά λοιπόν, είναι το 8ο δεκαπενθήμερο της κάθε χρονιάς.
Από πότε όμως θα πρέπει να αρχίσουμε να μετράμε; Το Εβραϊκό έτος, δεν άρχιζε τον Ιανουάριο. Αυτό το βλέπουμε στηνΈξοδο 12/ιβ΄ 1,2, που λέει για το μήνα Νισσάν ή Αβίβ της Εξόδου του Ισραήλ από την Αίγυπτο: ΄΄Ο μην ούτος θέλει είσθαι εις εσάς αρχή μηνών. Πρώτος των μηνών...΄΄ Έτσι λοιπόν, οι Προτεστάντες για να βρουν την εφημερία Αβιά, λογαριάζουν 8 δεκαπενθήμερα, αρχίζοντας από τα μέσα Μαρτίου, στα οποία αντιστοιχεί η αρχή του μηνός Νισσάν ή Αβίβ.
΄Εχουμε λοιπόν: 15 Μαρτίου + 8 δεκαπενθήμερα = 15 Ιουλίου: Τέλος εφημερίας Αβιά, και αρχή εγκυμοσύνης της Ελισάβετ.
15 Ιουλίου + 6 μήνες = 15 Ιανουαρίου: Εγκυμοσύνη της Παναγίας.
15 Ιανουαρίου + 9 μήνες = 15 Οκτωβρίου περίπου η γέννηση του Ιησού.

2. Tα λάθη τού παραπάνω υπολογισμού
Για όσους δε γνωρίζουν, ο παραπάνω υπολογισμός φαίνεται σωστός και λογικός. Με λίγη προσοχή όμως, τα λάθη αποκαλύπτονται:
1ο σφάλμα: Ο υπολογισμός αυτός, στηρίζεται στη σειρά των εφημεριών, τότε που πρωτοξεκίνησαν να λειτουργούν. Όταν όμως η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε το 587 π.Χ., οι εφημερίες έπαψαν, και οι εφημέριοι σκορπίστηκαν.
Όταν λοιπόν επέστρεψαν από την αιχμαλωσία στη Βαβυλώνα, και ξανάρχισαν να λειτουργούν, η σειρά ήταν πλέον διαφορετική! Μπορούμε να τη διαβάσουμε στην Αγία Γραφή, στο Νεεμία 12/ιβ΄ 1 - 7.
Τότε επέστρεψαν μόνο 4 από τις 24 εφημερίες. Εκεί παρατηρούμε ότι η εφημερία του Αβιά, δεν είναι πλέον 8η, αλλά 12η! Έτσι, θα πρέπει να προσθέσουμε στον παραπάνω υπολογισμό, ακόμα 4 δεκαπενθήμερα, και έτσι η γέννηση του Ιησού Χριστού, γίνεται:
15 Οκτωβρίου + 60 ημέρες = 15 Δεκεμβρίου περίπου η γέννηση του Χριστού!
Σκεφτείτε, πως αυτή η ημερομηνία, είναι εξαιρετικά κοντινή στις 25 Δεκεμβρίου, και θα ήταν εύκολο να εξηγηθούν αυτές οι 10 ημέρες, ώστε να υποστηρίξουμε ότι πράγματι ο Κύριος Ιησούς γεννήθηκε στις 25 Δεκεμβρίου.
Επειδή όμως θέλουμε να είμαστε συνεπείς και σοβαροί με τα πιστεύω μας, δεν θα επιχειρήσουμε κάτι τέτοιο, παρά το ότι ο πειρασμός είναι μεγάλος ως αντίπραξη προς τους Προτεσταντικούς υπολογισμούς. Στην πραγματικότητα όμως, υπάρχουν περισσότερα σφάλματα στον υπολογισμό τους.
2ο σφάλμα: Στην πραγματικότητα, καμία σοβαρή μελέτη επί του θέματος, δεν λέει ότι η κάθε εφημερία ιεράτευε επί δεκαπέντε ημέρες. Η εφημερία ήταν μόνο για μία εβδομάδα, από Σάββατο σε Σάββατο, και αυτό γινόταν δύο φορές το χρόνο. (Φλάβιος Ιώσηπος: ΄΄Αρχαιότητες΄΄, βιβλίο 7ο, 14: 7).
3ο σφάλμα: Αν και οι εφημερίες προχωρούν κατ' έτος, οι Ισραηλίτες κάθε 3 χρόνια είχαν έναν εμβόλιμο μήνα. Εφ' όσον λοιπόν σε αυτό το μήνα θα υπηρετούσαν κάποιες εφημερίες, το νέο έτος θα αρχίσει με κάποια άλλη απ' ότι τα προηγούμενα.
Με τα παραπάνω, θέλουμε να πούμε ότι τουλάχιστον προς το παρόν, δεν είναι δυνατόν να προσδιορίσουμε την ημερομηνία γέννησης του Κυρίου, και κατά συνέπεια το επιχείρημα της εφημερίας Αβιά είναι άτοπο.

3. Άλλα επιχειρήματα
Άλλα επιχειρήματα. Ένα άλλο επιχείρημα κατά των Χριστουγέννων, στηρίζεται στο θέμα της απογραφής, που έκανε τον Ιωσήφ και τη Μαρία να πάνε στη Βηθλεέμ.
Λένε ότι δεν είναι δυνατόν να έγινε η απογραφή το Δεκέμβριο, καθώς λόγω της κακοκαιρίας θα ήταν δύσκολο να ταξιδέψει ο κόσμος. Εδώ όμως, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.
Οι περίοδοι απογραφής, θα έπρεπε να είναι χειμερινές, ώστε να μη δημιουργούνται προβλήματα στους αγρότες και τους κτηνοτρόφους, που σε άλλες εποχές θα είχαν πολλή δουλειά, και θα πάθαιναν οικονομική ζημιά.
Λένε επίσης, ότι δεν είναι δυνατόν να ήταν Δεκέμβριος, καθώς υπήρχαν κατά την αφήγηση ποιμένες που αγρυπνούσαν στην ύπαιθρο.
Κατ' αρχήν, οι ποιμένες φύλαγαν σκοπιά τη νύκτα, και το κείμενο δεν λέει ότι βρίσκονταν στο ύπαιθρο. Από τα κλιματολογικά στοιχεία της περιοχής εκείνης, γνωρίζουμε ότι εκεί ο Χειμώνας είναι αρκετά ήπιος, και τουλάχιστον για κάποια μικρή περίοδο της νύκτας και εναλλάξ, θα μπορούσαν οι ποιμένες να φυλούν σκοπιές χωρίς πρόβλημα ψύχους.
Κάποια αρχαία πληροφορία από τον Ιώσηπο, μας λέει ότι η απογραφή που έγινε κατά τη γέννηση του Κυρίου Ιησού, έγινε την9η του μηνός Σαπέτ. (Το χειρόγραφο αυτό πάρθηκε από τον Τίτο, και φυλάσσεται σε μουσείο της Ρώμης). Η 9η του μηνός Σαπέτ, είναι περίπου η 25η Δεκεμβρίου.
Δεν θέλουμε όμως να θεωρήσουμε το θέμα αυτό τόσο σημαντικό, καθώς οι ημερομηνίες δεν έχουν τόση σημασία. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία δεν γιορτάζουμε ημερομηνίες. Στην Εκκλησία κηρύττουμε το Ευαγγέλιο. Έτσι, τη μια μέρα τονίζουμε τη γέννηση του Κυρίου, την άλλη το γεγονός ότι βαπτίστηκε, την άλλη ότι σταυρώθηκε για εμάς, ή ότι αναλήφθηκε. Και αυτό θα μπορούσε να συμβεί σε οποιαδήποτε ημέρα του έτους.» (Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας)

Τι γράφει η Βικιπαίδεια

Σύμφωνα με τις παραδόσεις των Ευαγγελίων, ο Ιησούς ήταν πρόσωπο συγκεκριμένα υπαρκτό, που εμφανίσθηκε στην ιστορία σε καθορισμένη χρονική στιγμή, «ηγεμονεύοντος της Συρίας Κυρηνίου» (Λουκ. 2, 2).
Γεννήθηκε «εκ γυναικός» και «υπό νόμον» (Γαλ. 4, 4) μέσα στους κόλπους μιας ανθρώπινης οικογένειας της Παλαιστίνης και «εξ οίκου Δαυίδ» (Λουκ. 1, 27). Οι περιγραφές των ευαγγελιστών για τη γέννηση τού Ιησού τονίζουν τον υπερφυσικό χαρακτήρα της με επίκεντρο την «εκ Πνεύματος αγίου και Μαρίας τής Παρθένου» σάρκωση του Υιού και Λόγου του Θεού. Η ημερομηνία γέννησης του Ιησού και εορτασμού των Χριστουγέννων, γνωρίζουμε πως είναι συμβατική (οι εσωτερικές βιβλικές ενδείξεις τοποθετούν την πραγματική ημερομηνία κάπου στα μέσα του φθινοπώρου). Αρχικά δεν εορταζόταν καν η γέννησή του και οι πρώτες πιθανές ημερομηνίες άρχισαν να διατυπώνονται από τον 2ο αιώνα μ.Χ. Τελικά, μετά τον 4ο μ.Χ. αιώνα, όλες οι πιθανές ημερομηνίες γέννησης του Ιησού που είχαν διατυπωθεί καταργήθηκαν, και ως τελική ημερομηνία εορτασμού των Χριστουγέννων καθιερώθηκε η 25η Δεκεμβρίου, ημερομηνία που συνέπιπτε με την ειδωλολατρική γιορτή των Σατουρναλίων προς τιμήν του θεού Κρόνου, με τα γενέθλια του Μίθρα, και με τα Μπρουμάλια τον εορτασμό της μικρότερης μέρας του έτους. Αυτό ήταν κάτι που κατά την άποψη των χριστιανών, έδινε την ιδέα της αναγέννησης του κόσμου μέσω του χριστιανισμού, που ήθελε να δώσει μια νέα διάσταση στα πράγματα ξεπερνώντας τις αρχαίες θρησκείες. Αναλόγως, 9 μήνες πριν, εορτάζεται ο Ευαγγελισμός.(Βικιπαίδεια)

Τι λένε άλλοι ερευνητές

«Του Δεκέμβρη η μέρα, καλημέρα-καλησπέρα», λέει μια παροιμία δηλώνοντας ότι ο μήνας αυτός έχει τις μικρότερες μέρες του χρόνου. Με τον ήλιο και το φως σχετίζονται και τα Χριστούγεννα. Από τις 22 του Δεκέμβρη, δηλαδή από το χειμερινό ηλιοστάσιο, η απόκλιση του ήλιου αρχίζει να λιγοστεύει, οπότε το βόρειο ημισφαίριο φωτίζεται περισσότερο και η μέρα μεγαλώνει.
Η γέννηση του Χριστού γιορταζόταν αρχικά στις 6 Ιανουαρίου, μαζί με τη βάπτιση. Το 378 για πρώτη φορά γιορτάστηκαν στην Κωνσταντινούπολη τα Χριστούγεννα ως αυτοτελής γιορτή. Οι Χριστιανοί θέσπισαν τη γιορτή των γενεθλίων του Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου με σκοπό να παραμερίσουν τον περσικό θεό Μίθρα, θεό του ήλιου και του φωτός. Η ημέρα των γενεθλίων του Μίθρα, «το Γενέθλιον του αήττητου Ήλιου», γιορταζόταν στις 25 του Δεκέμβρη. Η γιορτή αυτή συνδυαζόταν με τα Σατουρνάλια, παλιά αγροτική γιορτή, που έγινε μία από τις σπουδαιότερες γιορτές των Ρωμαίων και γιορταζόταν από τις 17 έως τις 23 Δεκεμβρίου. Ο σύνδεσμος του Χριστού με τον ήλιο φανερώνεται και στην υμνογραφία των Χριστουγέννων: «Ανέτειλας, Χριστέ, εκ Παρθένου, νοητέ Ήλιε της Δικαιοσύνης».
Το Δωδεκαήμερο των Χριστουγέννων αντικατέστησε πιθανότατα αρχαιοελληνικές ή ρωμαϊκές γιορτές, συνδεδεμένες με τις χειμερινές τροπές του ήλιου (22 Δεκεμβρίου), όπως τα Σατουρνάλια, τα Κρόνια κ.ά. Περιλαμβάνει τις ημέρες από την παραμονή των Χριστουγέννων (24 Δεκεμβρίου) μέχρι την παραμονή των Θεοφανείων (5 Ιανουαρίου). Έτσι, είναι φυσικό, οι χριστιανικές γιορτές, όπως είναι η Γέννηση του Χριστού, η εορτή του Αγίου Βασιλείου, η Περιτομή και η Βάπτιση να έχουν συνδεθεί με ειδωλολατρικές συνήθειες που αποσκοπούσαν στον εξευμενισμό των δαιμονικών όντων και στην ευετηρία (καλοχρονιά). Κύριο χαρακτηριστικό των ημερών αυτών είναι οι αγερμοί (κάλαντα) από μικρούς και μεγάλους, οι μεταμφιέσεις, οι προληπτικές ενέργειες για το καλό της χρονιάς κ.ά. … (Από το Κέντρον Ερεύνης της Ελληνικής Λαογραφίας)