27/01/14 23:09 - Οι άγνωστοι μάντεις της αρχαιότητας!... (Β)

 

Οι άγνωστοι μάντεις της αρχαιότητας!... (Β)

Θέλοντας να έχουμε μία - κατά το δυνατόν - ολοκληρωμένη εικόνα, για τους διάφορους μάντεις, μάντισσες, προφήτες ή προφήτισσες, οι οποίοι δραστηριοποιήθηκαν γύρω από τον χώρο της μαντικής τέχνης και τα μαντεία, θελήσαμε να καταρτίσουμε ένα αλφαβητικό πίνακα κυρίων ονομάτων και τοποθεσιών, που είχαν άμεση ή έμμεση σχέση με τον χώρο των ελληνικών μαντείων. Ποίοι ήσαν, λοιπόν, οι άνθρωποι οι οποίοι είχαν άμεση ή έμμεση σχέση με τους χρησμούς και τα μαντεία της ελληνικής αρχαιότητος!.. Σήμερα καταγράφονται οι μάντεις των οποίων το όνομα αρχίζει από «Βήτα»!..

Βααλ-ζεβούβ. Έτερος θεός, ακραιφνέστερον ως φαίνεται σημιτικός ούτος, τιμώμενος υπό των Φιλισταίων ήτο ο Βααλ-ζεβούβ (= κύριος της μυίας), ου παλαιόθεν ελειτούργει μαντείον εν Ακκαρών, περίφημον και έξω των ορίων της Φιλισταίας3. Ότι δε το μαντείον τούτο, όπερ• ουκ ολίγας προσόδους απέφερε τους Φιλισταίους, ήτο παλαιότερον της εν Παλαιστίνη εγκαταστάσεως αυτών, γίνεται δήλον και εκ του καθαρώς σημιτικού αυτού ονόματος (Παν. Μπρατσιώτης).
Βάκις, Βοιωτός εξ Ελαιώνος, εμπνευσθείς υπό των Νυμφών. Με το όνομα αυτό μνημονεύονται, επί πλέον, ένας Αρκάς και ένας άλλος ανήρ εκ της Αττικής. Πολλοί χρησμοί της αρχαιότητος ήσαν διαδεδομένοι με το όνομα αυτό.
Βέλεσις, Βαβυλώνιος μάντις*, που αργότερα έγινε σατράπης της Λυκίας.
Βερηνία. Η εν λόγω γυναίκα ήτο ιέρεια και δη μία από τις Εστιάδες παρθένες μαντείου, επί Νουμά, όπως τουλάχιστον μας αναφέρει ο Πλούταρχος εις το ομώνυμον έργον του. Η ιέρεια αυτή, πέραν των άλλων, είχε ως καθήκον να φυλάττη αμόλυντον και άφθαρτον το αθάνατον πυρ. «Νομά γαρ δη και την των Εστιάδων παρθένων καθιέρωσιν και όλως την περι το πυρ το αθάνατον, ό φυλάττουσιν αύται, θεραπείαν τε και τιμήν αποδιδόασιν, είτε ως καθαράν και άφθαρτον την του πυρός ουσίαν ακηράτοις και αμιάντοις παρατιθεμένου σώμασιν, είτε το άκαρπον και άγονον τη παρθενία συνοικειούντος.» (Πλούταρχος, Νουμάς Κεφ. 9, σελίς 4.)
Βηρωσός (Βηρωσσός) από τη Βαβυλώνα (Βαβυλώνιος). Ιερέας του Βάαλ (Μαρδούκ) του 3ου αι. π.Χ. Φέρεται ως ο ιδρυτής της αστρολογικής σχολής στην Κω. Έγραψε το ιστορικό έργο Βαβυλωνιακά (σε 3 βιβλία), που το αφιέρωσε στον Αντίοχο τον Α' τον Σωτήρα (ο τίτλος δεν είναι απόλυτα σίγουρος, φέρεται και με τη μορφή Χαλδαϊκά): ο λόγος ήταν για τη δημιουργία του κόσμου, για τους παμπάλαιους βασιλιάδες, για τον μεγάλο κατακλυσμό, καθώς και για όλες τις βασιλικές δυναστείες που ακολούθησαν ως τον Μ. Αλέξανδρο" γενικά κάλυπτε - κατά τους δικούς του υπολογισμούς - 468215 χρόνια και στηριζόταν σε ντόπιες πηγές και σε καταλόγους ηγεμόνων. Είναι χαρακτηριστικό ότι το έργο χρησιμοποιήθηκε από τον Ιώσηπο και από Χριστιανούς συγγραφείς. Σώθηκαν αποσπάσματα. Από τα αστρονομικά έργα που του αποδίδονταν μας διασώζει ορισμένα παραθέματα ο Κλεομήδης.
Βοιώ ποιήτρια εκ Δελφών.
Βουτώ, πόλις και λίμνη στο Δέλτα της Αιγύπτου, όπου υπήρχε ναός και μαντείον της Βουτούς.
Βραχγίδαι, απόγονοι του Βράγχου άρχοντος και ιερέως του εν Διδύμοις μαντείου στην χώρα των Μιλησίων, το οποίο εκαλείτο Βραγχίδαι.
Βράγχος. υιός του Απόλλωνος, γενάρχης των Βραγχιδών, διδαχθείς την μαντικήν υπό του Απόλλωνος και ασκών αυτήν εν Διδύμοις της Μιλησίας.
Βριζώ, θεά της Δήλου προλέγουσα δι’ ονείρων τα μέλλοντα, εις την οποίαν οι γυναίκες προσέφερον εδέσματα εις αγγεία έχοντα σχήμα πλοίου και επεκαλούντο αυτήν δι’ αίσιον πλουν.

=====
(*) Οι Μάντεις στην Αρχαία Ελλάδα δεν ήταν σε άμεση επαφή με τους θεούς, αλλά ήταν διερμηνείς των σημείων που δίνονταν από αυτούς. Οι Μάντεις χρησιμοποιούσαν πολλές μεθόδους για να αναλύσουν τη θέληση των θεών, όπως το διάβασμα των εντοσθίων διάφορων ζώων, το πέταγμα των πουλιών κ.α. Ήταν πιο πολλοί από τα μαντεία. Πολλές φορές ήταν περιπλανώμενοι, άλλες φορές (εάν ήταν φημισμένοι) καλούνταν για να γίνουν οι προσωπικοί μάντεις κάποιου υψηλόβαθμου στρατηγού, ή και βασιλιά. Το μειονέκτημα στους μάντεις ήταν ότι μόνο οι άμεσες ερωτήσεις μπορούν να απαντηθούν. Χρησμούς θα μπορούσε να δώσει, μόνο όταν εκτελούνταν αρκετές θυσίες για να πάρει μια πιο συνεπή απάντηση. Για παράδειγμα, αν ένας στρατηγός ήθελε να μάθει αν οι οιωνοί ήταν καλοί γι 'αυτόν να προχωρήσει στον εχθρό, θα ζητήσει απ’ τον μάντη την συμβουλή των θεών ή αν ήταν καλύτερα γι' αυτόν να παραμείνει σε θέση άμυνας. Αν ο μάντης έδινε συνεπείς απαντήσεις, η συμβουλή θεωρείται έγκυρη.Επειδή οι μάντεις είχαν τέτοια δύναμη πάνω στα άτομα με επιρροή στην αρχαία Ελλάδα, πολλοί ήταν επιφυλακτικοί από την ακρίβεια και την ειλικρίνεια απ΄ τους μάντεις. Παρά την αμφιβολία γύρω από μεμονωμένες μάντεις, η τέχνη στο σύνολό της ήταν καλά και θεωρείται αξιόπιστη από τους Έλληνες. (Βικιπαίδεια)

Η συνέχεια στο επόμενο…