11/05/14 22:55 - Οι μυθικές διαστάσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου!... (14)

 

Οι μυθικές διαστάσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου!... (14)

Θρύλοι και ιστορίες για τον Στρατηλάτη όλων των εποχών, όπως είναι ο Έλληνας Μακεδόνας βασιλιάς Μέγας Αλέξανδρος, έτσι όπως περιγράφονται σε ένα μεσαιωνικό χειρόγραφο που βρέθηκε στις αρχές του 16ου αιώνα και το οποίο αναλύουμε μέσα στο βιβλίο μας «Η άγνωστη ζωή του Μεγάλου Αλεξάνδρου»!.. Διαβάστε τα κείμενα!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

Στίχ. 819-838. Απαίτησις Δαρείου από τον Αλέξανδρο δι επιστροφήν αυτού εις την Μακεδονίαν.

δε σ’ απαντά, Αλέξανδρε, εκεί για ν’ αφεντεύης,
στη χώρα την Μακεδονιά, μα ’δω ’ρθες και γυρεύης•
κ’ έπιασες και μάζωξες αυτείνους που σου μοιάζου,257
Κι αυτείνοι οι ταλαίπωροι μ’ εσένα ομονοιάζου.258
Τον εαυτόν σου το λοιπόν κηρύττεις βασιλέα,
ζητάς, θέλεις τες χώρες μου και κάμνεις και μαλέα.
Κακόφρονε Αλέξανδρε, τι έναι το γυρεύεις;
Γύρισε εις το σπίτι σου να πάγης ν’ αφεντεύης.
Ομνέω259 σου εις τους θεούς, τίποτα να μην ποίσω,
κ’ εσένα οπού μόσφαλες να σου τα συμπαθήσω».
Γρικώντας ο Αλέξανδρος ποσώς δεν εσαλεύθη,
Μάλλιο261 ’ξ εκείνο που ’τονε περσότερον262 εχθρεύθη•
κ’ οι Πέρσες εγρικήσασι τι Αλέξανδρος εμπαίνει,
λοιπόν όλοι στον πόλεμον ήσαν ορδινιασμένοι•
και τα δραπανοάμαξα είχαν ορδινιασμένα,
σε τόπον επιτήδειον τα είχασι βαλμένα•
κι ορδινιασμένοι ήσασι262 σ’ αυτό τους Αμαζόνους
για να τους απολύσουσι απάνω ’ς Μακεδόνους
κι άλλο φουσάτ’ αρμάτωσαν, όμορφα βοδωμένο,263
την τάξιν όλην της στρατιάς ήτον διαρμηνεμένο•

Στίχ. 839-858. Μάχη στρατιωτών Αλεξάνδρου και στρατιωτών Δαρείου.

κ’ επαραγγείλαν ολωνών, σαν βούκινο βαρέση,
τότε να κάμη πασαείς264 εκείνο που μπορέση.
Σαν έφτασε Αλέξανδρος, τα βούκινα βαρούσι,
’κ τα δύο μέρη κονδαρές265 όλοι τους να κτυπούσι.
Και εσκοτώθησαν πολλοί, νέοι και παλικάρια,
οπού τους εκτυπούσασι266 στο στήθος με κοντάρια•
Στ’ άλογ’ ανέβ’ Αλέξανδρος κ’ είπε δια ν’ αρχίσουν
οι σάλπιγγες για να λαλούν, δια να πολεμήσουν.
Βοή εγένετο πολλή ανθρώπων και κτημάτων,
πού τέτοιο πράμα κανενείς267 ποτέ δεν το θυμάτον•
παιγνίδια τότ’ επαίξασι ομού κι ανακαράδες,268
Τότες επολεμήσασι αυτείνοι οι ομάδες•
Και τότες εσυνέκρουσαν269 πρώτα μετά κονδάρια,
τα παλικάρια ήβλεπες270 οπού ’τανε καθάρια•
και τα κονδάρια τρίφθησαν σ’ εκείνη τη μπασία,271
Και τα σπαθία βγάλασι, κάμνουν ματοχυσία.272
Πολύν καιρό εμάχονταν τότες και εκτυπούσαν,
τα άρματα ’κ τες κοπανές273 εκείν’ αντιλαλούσαν•
κι ο Δάρειος εστέκετον απάνω εις τ’ αμάξι,
εις τόπον στέκετον ψηλά, τηρά274 κατά την τάξη.

Στίχ. 859-878. Εμψύχωσις Αλεξάνδρου προς στρατιώτες του ώστε να μη δειλιάσουν.

Εστάθηκεν Αλέξανδρος κ’ είπε• «Ω παλικάρια,
όλοι ας σταματήσωμε ετούτα τα κονδάρια.
Εμείς λύκοι λεγόμεσθεν,275 πρόβατ’ αυτοί λογούνται,276
όλους ας τους σκοτώσωμε, πλέο να μη καυχούνται».277
Και τότες πάλι έλεγε• «Στρατιώτες Μακεδόνες,
να τιμηθούμε σήμερον, να βγούμε με κορόνες».
Και τότες εχυμήσασι με καθαρά καρδία,
οι Πέρσες ετσακίζονταν κ’ εκάμνασι μερία•
φουσάτο γαρ το πέρσικο ήτον πολλά μεγάλο,
στον κόσμον όλον το λοιπόν ουδέν ηυρίσκετ’ άλλο•
κ’ εκάμαν ανακάτωμα τότε πολλά μεγάλο,
που δεν εγνώριζε τινάς ένας από τον άλλο•
και δεν εγνωριζόντανε278 ποιοι ’ναι οι Μακεδόνοι,
οι Πέρσες εσκοτίσθησαν279 κ’ ήσανε τρομασμένοι•280
Και δεν εγνώριζες εκεί πεζόν ή καβελάρη,281
κι οπού ’τον άνδρας εδεκεί282 ετσάκιζε κονδάρι•
ούτε τη γη εβλέπασι ουδ’ ουρανόν απάνου,
από τον τόσον κορνιακτόν283 το φως τους όλοι χάνου.284
Και όλοι εκ τες κοπανές έμειναν δειλιασμένοι,285
η νύκτα τους εβόθησε286 κ’ εφύγαν οι καημένοι.

Συνεχίζεται..