28/05/14 22:18 - Διαμαρτυρήθηκαν – λέει –και … τα βατράχια!!!

 

Διαμαρτυρήθηκαν – λέει –και … τα βατράχια!!!

Δεν είναι σχήμα λόγου, ούτε καν βερμπαλιστική εκφορά του λόγου αυτού!... Δεν είναι καν φραστικό πυροτέχνημα ούτε λόγος εντυπωσιασμού!... Στην Εγνατία Οδό, λέει, βγήκαν κατά χιλιάδες τα βατράχια και σταμάτησαν επί δίωρο την κυκλοφορία των οχημάτων για να «διαμαρτυρηθούν» κι αυτά με τον τρόπο τους στις ανθρώπινες παρεμβάσεις στο οικοσύστημα (!!)...

ΠΟΛΛΕΣ φορές οι άνθρωποι διερωτώνται πώς είναι δυνατόν να αντιδρά το ζωϊκό ή φυτικό βασίλειο στις καταστροφικές παρεμβάσεις του ανθρώπου στη φύση. Σε ένα παλιότερο δημοσίευμα, για παράδειγμα, αναφέρεται ότι στην Εγνατία Οδό βγήκαν κατά χιλιάδες τα βατράχια για να διαμαρτυρηθούν κι αυτά με τον τρόπο τους στις ανθρώπινες παρεμβάσεις στο οικοσύστημα!
Οι βάτραχοι –συνεχίζει το δημοσίευμα- κατέκλυσαν τον οδικό κόμβο Προφήτη- Λαγκαδά Θεσσαλονίκης κατευθυνόμενοι στον τόπο αναπαραγωγής τους, παρά το γεγονός, ότι στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες στα μεγάλα οδικά έργα, που διέρχονται κοντά από υγροτόπους. εφαρμόζονται ειδικά φράγματα ώστε τα είδη που μετακινούνται ή μεταναστεύουν να μην περνούν από το οδόστρωμα αλλά από ειδικές διαβάσεις.
Στελέχη πάντως της «Εγνατία ΑΕ» εκτιμούν ότι ο αριθμός των βατράχων αυξήθηκε στην περιοχή εξαιτίας της καταστροφής της Κορώνειας. Όπως υποστηρίζουν, η αποστράγγιση των υδάτων οδήγησε στην εξαφάνιση των ψαριών τα οποία έτρωγαν τους γυρίνους. «Έτσι οι βάτραχοι πολλαπλασιάστηκαν ανεξέλεγκτα με συνέπεια κατά τη μετανάστευσή τους να δημιουργούν πλέον προβλήματα»!
Δεν ξέρω αν ο Αριστοφάνης ξανάγραφε τους «Βατράχους» του αντικρίζοντας αυτό το (όπως και να το κάνουμε) αιφνιδιαστικό ή εντυπωσιακό θέαμα!.. Για δικαιοσύνη μιλούσε στο έργο του (η υπόθεση του έργου περιστρέφεται γύρω από έναν ποιητικό διαγωνισμό που οργανώνει στον κάτω κόσμο ο Διόνυσος ανάμεσα στον Αισχύλο και τον Ευριπίδη, καθώς οι μεγάλοι τραγικοί έχουν πεθάνει, είναι αποφασισμένος να αναλάβει δράση για να αρχίσουν ξανά αξιόλογοι δραματικοί αγώνες στην Αθήνα). Για δικαιοσύνη θα μιλούσε και τώρα!..
Και η δικαιοσύνη που θα ήθελε ο Αριστοφάνης για τα άμοιρα αυτά πλασματάκια δεν θα ήταν να πάει ο Διόνυσος με τον δούλο του Ξανθία ένα περιπετειώδες ταξίδι προς τον Κάτω Κόσμο με σκοπό να φέρουν πίσω τον καλύτερο τραγικό ποιητή, παρά το γεγονός, ότι όταν φτάνουν στον Άδη, επικρατεί αναταραχή.
Και το λέω αυτό διότι πραγματική αναταραχή προκλήθηκε στην … Εγνατία Οδό, όπου –παρακαλώ- είχαμε ήδη τρία τροχαία ατυχήματα, αλλά και τη διακοπή της κυκλοφορίας περίπου για δύο ώρες!
Ο Ευριπίδης –λέει στους «Βατράχους» του ο Αριστοφάνης- διεκδικεί από τον Αισχύλο την τιμητική θέση του καλύτερου τραγικού ποιητή. Για να λυθεί η διαφορά, ο Πλούτωνας καλεί τον Διόνυσο, σε ρόλο διαιτητή, καθώς και τους τρεις τραγικούς σε έναν δραματικό διαγωνισμό, ενώ ο αγώνας για την ανάδειξη του καλύτερου, αρχίζει, με τα κωμικά ευρήματα και τα επεισόδια-φάρσες να διαδέχονται το ένα το άλλο καθώς από την πικρή σατιρική διάθεση του Αριστοφάνη έρχεται στο φως η πάντα σύγχρονη διάσταση του έργου!..
Τι να πουν τα έρμα τα ζωάκια, που ο μόνος διαιτητής τους είναι ο Δημιουργός Θεός, ο οποίος (απ’ ό,τι φαίνεται και συγχωρήστε μου την βλασφημία) έδωσε περισσότερο μυαλό σ’ αυτά, παρά στους ανθρώπους! Γιατί δεν εξηγείται το γεγονός τα βατράχια να ξέρουν πότε θα γονιμοποιηθούν χωρίς καταστροφή του οικοσυστήματος και οι άνθρωποι να κάνουν τα ακριβώς αντίθετα, όπως βλέπουμε σε μερικές χώρες της Ασίας!
Στο έργο "Ορνιθες" –λέει- ο κωμικός ποιητής αναζητά την ιδανική πολιτεία στον ουρανό, ενώ στους "Βάτραχους" ο μη-τόπος είναι ο Κάτω Κόσμος -ο Άδης, όπως τον ονόμαζαν οι αρχαίοι Έλληνες. Πρόκειται για την ουτοπία η οποία βρίσκει έδαφος και στήνει εδώ τη γιορτινή της ονειροφαντασία, σ’ ένα γλέντι όπου οι νεκροί είναι πιο ζωντανοί από τους ζωντανούς κι ο Άδης πιο φωτεινός από τον κόσμο της επιφάνειας!
Τα βατράχια, φίλοι μου, όπως αντιλαμβάνεσθε, δεν θέλουν τον φωτεινό κόσμο της επιφάνειας της … Εγνατίας Οδού! Επιθυμούν, όμως, να τα αφήσουμε ήσυχα να κάνουν τη ζωούλα τους, αφού κανέναν από μας δεν ενοχλούν με την δική τους … αναπαραγωγή!
Εκτός κι αν μας ενοχλεί η νυχτερινή συναυλία, που δίνουν τα άκακα αυτά πλασματάκια, όταν τ’ ακούς να «τραγουδούν» τις νυχτερινές ώρες μ’ εκείνο τον αρμονικό «βρε-κε-κεξ, κοάξ-κοάξ», κι εσύ να κοιτάς αμέριμνος τον απέραντο έναστρο και μαγευτικό ουρανό της ελληνικής υπαίθρου, που ζήσαμε και βιώσαμε εμείς ως παιδιά, ενώ η δροσιά των δέντρων έσταζε πάνω στα κεφάλια μας!...