21/07/14 22:26 - Το τρίπτυχο της τραγωδίας: Πολυτεχνείο, 25η Νοεμβρίου, Κυπριακό πραξικόπημα (2)

 

Το τρίπτυχο της τραγωδίας: Πολυτεχνείο, 25η Νοεμβρίου, Κυπριακό πραξικόπημα (2)

Μία περιληπτική αναδρομή στο Κυπριακό από το 1967 μέχρι το καταστροφικό πραξικόπημα του 1974, έτσι όπως ακριβώς δημοσιεύθηκε στο βιβλίο «Ξενοκρατία» του περιοδικού «Επίκαιρα» το 1975 αφού, όπως αναφέρει ο συντάκτης του, η έρευνα αυτή είναι απαραίτητη για να φωτιστεί η τελευταία σκηνή τού δράματος!.. Και η τελευταία σκηνή του δράματος ήταν η τουρκική εισβολή στην Κύπρο!..

Συνέχεια από το προηγούμενο…

Το άρθρο αυτό θα μπορούσε να είχε γραφή και τέσσερα χρόνια αργότερα. Μετά τα γεγονότα του Ιουλίου 1974. Οι συνθήκες, οι επεμβάσεις, τα σχέδια, είναι εκπληκτικώς ταυτόσημα. Μόνο η εφαρμογή των σχεδίων διαφέρει, γιατί ο Μακάριος, που επέζησε από την απόπειρα κατά του ελικοπτέρου, παρέμεινε κύριος της καταστάσεως.
Η συνωμοσία όμως δεν σταμάτησε. Καιροφυλακτούσε για να βρη άλλη ευκαιρία και να ματαιώση τις προσπάθειες για την ενίσχυση της ανεξαρτησίας της Κύπρου. Και η ανεξαρτησία αυτή ήταν συνάρτηση, βέβαια, της σταθερότητος του εσωτερικού καθεστώτος της και της αμυντικής ισχύος της χώρας.
Υπήρχε η Κυπριακή Εθνοφρουρά, που αποτελούσε την ένοπλη αμυντική της δύναμη. Αλλ' ήταν στα χέρια των Ελλήνων αξιωματικών, που υπάκουαν στην Αθήνα. Άρα αποτελούσε όργανο της ελληνικής δικτατορίας και είχε αποδειχθή ότι κατ' έντολήν της βυσσοδομοΰσε κατά του κυπριακού καθεστώτος.
Για να την εξισορροπήση, για να διατηρήση την ισορροπία των δυνάμεων και να διασφαλίση το καθεστώς, ο Μακάριος συγκρότησε ένα άλλο όργανο, το Εφεδρικό Σώμα, πιστό προς εκείνον, που ήταν ημιστρατιωτική αστυνομική δύναμη. Και θέλησε να το εξοπλίση γερά. Έτσι έσπευσε να αγοράση όπλα από την Τσεχοσλοβακία, τον Ιανουάριο του 1972.
Η απόκτηση εκείνων των όπλων δεν απέβλεπε μόνο στην εξισορρόπηση της Εθνοφρουράς. Δεν είχε μόνο εσωτερικά ελατήρια. Αλλ' είχε κύριο σκοπό την ενίσχυση γενικά της αμύνης της χώρας. Γιατί το κενό που άφησε αποχωρώντας το 1967 το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα, δεν καλύφθηκε εξ ολοκλήρου από την νέα Εθνοφρουρά. Παοά την πλήρη σχεδόν στελέχωσή της από εξ επιλογής ¨Ελληνες αξιωματικούς, δεν ανεπλήρωνε την δύναμη που έφυγε. Και ο Μακάριος ήλπιζε ότι τα τσεχικά όπλα θα καθιστούσαν πιο δύσκολη για τους Τούρκους μιαν απόβαση.
Και τότε, ξαφνικά, εξεδηλώθη μια παράξενη αντίδραση. Θα νόμιζε κανείς πως η Ελλάς θα επικροτούσε εκείνο το μέτρο. Δεν ενίσχυε την άμυνα της Μεγαλονήσου; Αλλά το καθεστώς της δικτατορίας κάθε άλλο παρά ενθουσιάσθηκε. Τουναντίον, απέστειλε στη Λευκωσία τον υφυπουργό Εξωτερικών Παναγιωτάκο, στις 11 Φεβρουαρίου 1972. Ταυτοχρόνως οι αθηναϊκές εφημερίδες ανήγγειλαν ότι:

«Υπό την προεδρίαν του Αντιβασιλέως συνήλθε χθες κυβερνητική σύσκεψις ανωτάτης στάθμης προς εξέτασιν της καταστάσεως, η οποία εδημιουργήθη εν Κύπρω εκ της διαπιστωθείσης εισαγωγής σοβαρός ποσότητος οπλισμού εκ Τσεχοσλοβακίας».

Τι μετέφερε στον Μακάριο ο υφυπουργός Παναγιωτάκος; Την αξίωση της δικτατορίας των Αθηνών: Ή να παραλαβή τα όπλα αυτά η Κυπριακή Εθνοφρουρά, ή να παραδοθούν στην μικρή διεθνή δύναμη τού ΟΗΕ που εστάθμευε στην Κύπρο (ΟΥΝΦΙΚΥΠ).
Γιατί ήθελε αυτή την χρησιμοποίηση των τσεχικών όπλων η Αθήνα; Απλούστατα για να μην ενισχυθούν οι δυνάμεις που προστάτευαν τον Μακάριο. Γιατί ήθελε να βρίσκεται πάντα στο έλεος της Εθνοφρουράς, η οποία θα τον ανέτρεπε με πραξικόπημα, όταν θα έκρινε η Αθήνα ότι ήταν κατάλληλες οι συνθήκες. Και προτιμούσε να αχρηστευθούν τα πολύτιμα αυτά όπλα, παρά να βρίσκωνται στα χέρια δυνάμεων που θα ήταν έτοιμες να τα χρησιμοποιήσουν είτε κατά των Τούρκων, είτε κατά των πραξικοπηματιών.
Ο Μακάριος δεν δέχθηκε να περιέλθουν στην Κυπριακή Εθνοφρουρά. Έτσι τα τσεχικά όπλα κατέληξαν στις αποθήκες της ΟΥΝΦΙΚΥΠ. Όταν, δυόμιση χρόνια αργότερα, τον Ιούλιο του 1974, έγινε η τουρκική εισβολή, τα όπλα παρέμειναν εκεί, αχρησιμοποίητα, υπό την άγρυπνη φύλαξη των "Κυανοκράνων" του ΟΗΕ.
Ήταν όμως πρωτοβουλίες της δικτατορίας όλοι εκείνοι οι χειρισμοί; Όχι! Πίσω της υπήρχαν οι ίδιες δυνάμεις που ενδιεφέροντο για την Κύπρο. Εκείνες που εξηνάγκασαν το 1967 το ελληνικό εκστρατευτικό σώμα να αποχωρήση, για να μείνη η Κύπρος ανυπεράσπιστη και, ζώντας με τον εφιάλτη της τουρκικής εισβολής, να υποκύψη στον εκβιασμό που της ησκείτο.
Εκείνες οι ίδιες δυνάμεις που έστησαν την συνωμοσία του 1970, σε συνεργασία με το ελληνικό καθεστώς (θάνατος του Μακαρίου, πραξικόπημα), για να καταληφθή η εξουσία, να γίνη υποχείρια της ελληνικής δικτατορίας και μέσω αυτής να αποδεχθή η Κύπρος τα ίδια σχέδια.

Αύριο η συνέχεια και το τέλος της έρευνας.

===================================
(*) Το κείμενο στο πρωτότυπό του είναι πολυτονικό και γράφεται, όπως ακριβώς το διατηρήσαμε, σε απλή καθαρεύουσα. Οι φωτογραφίες είναι δανεισμένες από το διαδίκτυο.