10/08/14 21:09 - «Εις τα χωριά Πέπελη σεις άδικα θα φοβάσθε• τίποτε δεν θα πάθετε. Μόνον τα παιδιά σας που θα είνε στους δρόμους θα κλαίτε»!..

 

«Εις τα χωριά Πέπελη σεις άδικα θα φοβάσθε• τίποτε δεν θα πάθετε. Μόνον τα παιδιά σας που θα είνε στους δρόμους θα κλαίτε»!..

 

Ο Πατροκοσμάς, με την παραπάνω προφητεία, καθησύχαζε μεν τους κατοίκους της Πέπελης, αλλά ήταν από τους ανθρώπους που γνώριζε, ασφαλώς, το θέμα του παιδομαζώματος, όπως ίσχυε στην τουρκοκρατία, που ζούσε ο ίδιος, αλλά και στα νεώτερα χρόνια του εμφυλίου πολέμου (1944-1949) όπου το παιδομάζωμα αναβίωσε μέσα στον ελλαδικό χώρο.

29. "Εις τα χωριά Πέπελη σεις άδικα θα φοβάσθε• τίποτε δεν θα πάθετε. Μόνον τα παιδιά σας που θα είνε στους δρόμους θα κλαίτε".

Ο Πατροκοσμάς, με την παραπάνω προφητεία, καθησύχαζε μεν τους κατοίκους της Πέπελης, αλλά ήταν από τους ανθρώπους που γνώριζε, ασφαλώς, το θέμα του παιδομαζώματος, όπως ίσχυε στην τουρκοκρατία, που ζούσε ο ίδιος, αλλά και στα νεώτερα χρόνια του εμφυλίου πολέμου (1944-1949) όπου το παιδομάζωμα αναβίωσε μέσα στον ελλαδικό χώρο.
Παιδομάζωμα, για όσους δεν έτυχε να πληροφορηθούν, ήταν ένα σύστημα περιοδικής στρατολόγησης και εξισλαμισμού ανήλικων χριστιανών για την επάνδρωση της σουλτανικής διοίκησης και κυρίως του στρατού. Ήταν η πιο απάνθρωπη φορολογία που επέβαλλαν οι Οθωμανοί στους λαούς που υποδούλωναν. Στην αρχή εφαρμόστηκε μόνο στη χερσόνησο του Αίμου, αλλά από τα τέλη του 15ου αιώνα το μέτρο επεκτάθηκε και στη Μ. Ασία. Από το «φόρο» αυτόν απαλλάσσονταν μερικές περιοχές με ειδικούς όρους συνθηκών, όπως τα Ιωάννινα, ο Γαλατάς και η Ρόδος. Στην αρχή το παιδομάζωμα γινόταν κάθε πέντε χρόνια, αργότερα όμως έφτασε να γίνεται ακόμα και κάθε χρόνο, σύμφωνα πάντα με τις πολεμικές ανάγκες των Οθωμανών. Τα παιδιά που προορίζονταν για γενίτσαροι έπρεπε να είναι 14-20 χρονών, τα πιο όμορφα και γεροδεμένα, κατάλληλα για το στρατό.
Ο νόμος του παιδομαζώματος όριζε ότι τα παιδιά έπρεπε να κατάγονται από ευγενείς οικογένειες. Από τις πολύτεκνες έπαιρναν μόνο ένα παιδί, ενώ τα μοναχοπαίδια, τα ορφανά και φυσικά τα ακατάλληλα για στρατιωτικές υπηρεσίες εξαιρούνταν.

Επάνω: Η Πέπελη με τα βουνά, που έβλεπε ο Πατροκοσμάς και έλεγε τις προφητείες του!.. (Φωτογραφία διαδικτύου με υπογραφή: «Οι φωτογραφίες της Αλεξάνδρας από την Πέπελη»). Κάτω: Υποδοχή στην Ελλάδα παιδιών, που έπεσαν θύματα του παιδομαζώματος!.. (Η φωτογραφία είναι από την ιστοσελίδα των «Ελληνικών Γραμμών»).

Ο νόμος εξαιρούσε και τους παντρεμένους και έτσι πολλοί γονείς για να γλιτώσουν τα παιδιά τους τα πάντρευαν σε ηλικία 8, 9 και 10 χρονών. Όμως αυτές οι διατάξεις του νόμου δεν τηρούνταν πάντα από τους υπαλλήλους, με αποτέλεσμα οι γονείς να καταπιέζονται και να αναγκάζονται να πληρώνουν σε αυτούς μεγάλα ποσά για να εξαγοράσουν τα παιδιά τους. Τα στρατολογημένα παιδιά για να γίνουν γενίτσαροι περνούσαν από πολλές δοκιμασίες και ταπεινώσεις, που είχαν σκοπό να τους κάνουν να ξεχάσουν την καταγωγή και τη θρησκεία τους και μετά από σκληρή στρατιωτική εκπαίδευση, σε ηλικία 24 ή 25 χρονών, έμπαιναν στο σώμα των γενίτσαρων (ατζέμ-ογλάν). Από τα παιδιά του παιδομαζώματος, εκτός από τους νέους που προορίζονταν για γενίτσαροι, οι Τούρκοι χώριζαν τα νεότερα ηλικίας 6-10 χρονών, τα οποία θα καταλάμβαναν τα σπουδαιότερα αξιώματα του κράτους. Αυτά ονομάζονταν «ιτς-ογλάν» και ξεχώριζαν για την καλή σωματική τους διάπλαση και την εξυπνάδα τους. Η εκπαίδευσή τους ήταν πολύ σκληρή και κρατούσε 14 ολόκληρα χρόνια. Όταν τελείωνε, ήταν ικανοί να εκτελέσουν οποιαδήποτε αποστολή και έμπαιναν στην υπηρεσία των ανακτόρων. Από αυτούς εκλέγονταν οι μεγάλοι αξιωματούχοι του κράτους, οι μπέηδες, οι πασάδες και οι ακόλουθοι του σουλτάνου. Επειδή το μέλλον των παιδιών αυτών ήταν λαμπρό, οι Τούρκοι παραπονούνταν ότι τα δικά τους παιδιά παραμερίζονταν από τα μεγάλα αξιώματα του κράτους και πολλές φορές τα παρέδιδαν στους χριστιανούς για να τα παρουσιάζουν ως δικά τους.
Το παιδομάζωμα είχε αποτέλεσμα καταστροφικό για τους χριστιανικούς πληθυσμούς, αλλά και στον ελληνισμό, αφού χάθηκαν σχεδόν ένα εκατομμύριο Ελληνόπουλα, όπως κάποιοι υπολογίζουν. Η απελπισία οδήγησε τους Έλληνες σε ανταρσίες κατά του παιδομαζώματος με σπουδαιότερη εκείνη της Νάουσας το 1705. Σύμφωνα με τις πληροφορίες και τους υπολογισμούς που είναι δυνατό να γίνουν, η στρατολόγηση γενίτσαρων σταμάτησε από τα μέσα του 18ου αιώνα. (37)

===================
Περισσότερα στο βιβλίο μας: «Ο Άγνωστος Πατροκοσμάς».