22/09/14 19:49 - Ελλάς και Ευρώπη!... (31)

 

Ελλάς και Ευρώπη!... (31)

Συνεχίζουμε, λοιπόν, την μεγάλη ιστορική, αρχαιολογική, εθνολογική και δημοσιογραφική έρευνά μας, με την κατηγορία «Ελλάς και Ευρώπη», όπου μιλάμε για τις σχέσεις της Χώρας μας με τους άλλους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο χώρο και στον χρόνο. Δεύτερη χώρα μετά την Αγγλία, η Αυστρία, η οποία έχει πολλούς πολιτιστικούς ή πολιτισμικούς δεσμούς με την Ελλάδα. Είναι η χώρα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ , του Φραντς Σούμπερτ, του Σίγκμουντ Φρόυντ, του Λούντβιχ Βιτγκενστάιν, του Γκούσταβ Κλιμτ και τόσων άλλων μεγάλων ανδρών, πολλοί των οποίων είχαν φιλελληνικά αισθήματα!...

ΑΥΣΤΡΙΑ

Η Αυστρία είναι μία χώρα ολοκληρωτικά ηπειρωτική με σύνορα μήκους 2.562 χλμ. (τα σύνορα αυτά καθορίστηκαν το 1919 με τη συνθήκη του Αγίου Γερμανού και επικυρώθηκαν το 1945 και το 1955), που τη χωρίζουν από τη Γερμανία, την Τσεχία, τη Σλοβακία, την Ουγγαρία, τη Σλοβενία, την Ιταλία, την Ελβετία και το Λιχτενστάιν. Στο σύνολό της η εδαφική έκταση της Α. αντιστοιχεί σ’ ένα τμήμα των βορείων αλπικών κλιτύων και των ακραίων επεκτάσεών της προς τα ανατολικά και τα βορειοανατολικά. Τα σύνορά της βασίζονται κατά το μεγαλύτερο μέρος τους στις υδροκριτικές γραμμές και σε τμήματα ποτάμιων ρευμάτων. Η Αυστρία έχει πλούσια πολιτιστική κληρονομιά. Ο Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ κατέχει ξεχωριστή θέση ως μουσουργός, αλλά και ο Φραντς Σούμπερτ είναι ιδιαίτερα αγαπητός στους φιλόμουσους. Στον κόσμο της φιλοσοφίας και των ιδεών, το έργο του Σίγκμουντ Φρόυντ εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις, ενώ ο Λούντβιχ Βιτγκενστάιν ήταν από τους στοχαστές που επηρέασαν περισσότερο τις φιλοσοφικές ιδέες του 20ού αιώνα. Στο χώρο της ζωγραφικής, ξεχωρίζουν οι πίνακες του Γκούσταβ Κλιμτ στα τέλη του 19 ου αιώνα. Πρωτεύουσα του κράτους είναι η Βιέννη.

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ. Χώρα φιλική πάντοτε προς τους ξένους, η Αυστρία φιλοξένησε αρκετούς Έλληνες κατά καιρούς, ενώ σήμερα ζουν εκεί περίπου 6.500 σύμφωνα με το Αρχείο Ομογενειακών Οργανώσεων.
Στη Βιέννη υπήρχε από το 15ο αιώνα ακμαία ελληνική παροικία και δραστηριοποιήθηκαν εκεί μεγάλες μορφές του Αγώνα (Ρήγας Βελεστινλής, Ιωάννης Καποδίστριας, Άνθιμος Γαζής, Θεόκλητος Φαρμακίδης κ.ά.). Η «Οδός των Ελλήνων» βρίσκεται στο κέντρο της παλιάς πόλης, που αποτελεί πόλον έλξεως πολλών Ελλήνων επισκεπτών.
Τον Αύγουστο του 1796 ο Ρήγας Βελεστινλής πήγε στη Βιέννη και έμεινε εκεί ως το τέλος του 1797. Στην περίοδο αυτή ο Ρήγας ανέπτυξε τη μεγαλύτερη εκδοτική και επαναστατική του δραστηριότητα. Σε συνεργασία με στελέχη της εκεί ακμαίας ελληνικής παροικίας πραγματοποίησε έναν εκδοτικό άθλο τυπώνοντας και κυκλοφορώντας μια σειρά από βιβλία, χάρτες και άλλα έντυπα, όπως ο «Ηθικός τρίπους», μεταφράσεις ξένων λογοτεχνικών έργων, ο «Νέος Ανάχαρσις» του Μπαρτελεμί, η «Νέα Χάρτα της Βλαχίας», η «Γενική Χάρτα της Μολδαβίας», μια εικόνα του Μεγάλου Αλεξάνδρου και άλλα. Τα πιο σημαντικά του όμως έργα, αντιπροσωπευτικά των επαναστατικών πολιτικών του ιδεών, ήταν: α) Η «Χάρτα της Ελλάδος», γνωστή και ως «Μεγάλη Χάρτα του Ρήγα», δωδεκάφυλλος χάρτης, έργο μεγαλειώδες στη σύλληψη και την εκτέλεσή του. Απεικόνιζε όλη τη Βαλκανική, από το Δούναβη ως την Κρήτη και από το Ιόνιο ως τη Δυτική Μικρά Ασία, δηλαδή όλη την έκταση όπου οραματιζόταν ο Ρήγας να απλώσει το κίνημά του. Ο χάρτης ήταν διακοσμημένος με παραστάσεις από την ελληνική μυθολογία και από τις μεγάλες στιγμές της αρχαίας και της βυζαντινής ιστορίας. Είχε ακόμη επιγράμματα, καταλόγους Βυζαντινών αυτοκρατόρων, απεικονίσεις ελληνικών νομισμάτων και δίπλα στις σύγχρονες ονομασίες αναγράφονταν και οι αρχαίες. Δικαιολογημένα χαρακτηρίστηκε ως «Πατριδογνωστική εγκυκλοπαίδεια». β) Ο «Θούριος», το έργο με την πιο πλατιά διάδοση στους υπόδουλους Έλληνες, ένα φλογερό επαναστατικό σάλπισμα, που καλούσε όλους τους λαούς της Βαλκανικής σε γενική εξέγερση. γ) Το «Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας», η εφαρμογή σε συγκεκριμένο κείμενο των πολιτικών ιδεών του Ρήγα. Τυπώθηκε σε μεγάλο τετρασέλιδο, μαζί με το Θούριο και μια επαναστατική προκήρυξη, και είχε τον τίτλο «Νέα πολιτική διοίκησις των κατοίκων της Ρούμελης, της Μ. Ασίας, των Μεσογείων νήσων και της Βλαχομπογδανίας». Για τη σύνταξή του ο Ρήγας βασίστηκε στα γαλλικά επαναστατικά συντάγματα, και ιδιαίτερα στο σύνταγμα του 1793, και διέγραφε το πολίτευμα που θα επικρατούσε στην ελληνική δημοκρατία, η οποία θα προερχόταν από την επανάσταση. Το έργο κατασχέθηκε από την αυστριακή αστυνομία και μόνο χειρόγραφα αντίγραφά του σώθηκαν
Για να έλθουμε τώρα σε ιστορικά στοιχεία της Αυστρίας σε σχέση με τον Ελληνισμό, θα λέγαμε ότι από τη λίθινη εποχή και την εποχή του σιδήρου ήταν ήδη κατοικημένη η χώρα που αργότερα ονομάστηκε Αυστρία. Η πρώτη φυλή όμως που κατονομάζεται στην ιστορία ως εγκατεστημένη εκεί ήταν οι Κέλτες. Λέγεται μάλιστα ότι το 335 π.Χ. στον Κάτω Δούναβη, ο Μέγας Αλέξανδρος δέχτηκε πρέσβεις των Κελτών που του προσέφεραν φιλία και του ζήτησαν ειρήνη. Το 113 π.Χ. οι Ρωμαίοι, θέλοντας να αντιταχθούν στην εισβολή των Κίμβρων και των Τευτόνων στην Καρινθία, εγκαταστάθηκαν ανάμεσα στο Βίνερβαλντ και στο Τιρόλο, στην περιοχή εκείνη που ονομάστηκε επί Αυγούστου επαρχία του Νορικού. Εκεί ίδρυσαν τη Vindobona (Βιέννη) και το Ιuvavum (Σάλτσμπουργκ). Το Νορικό χρησιμοποιούσαν οι Ρωμαίοι στην προσπάθειά τους να επεκταθούν προς την Πανονία. Το Νορικό ήταν το αμυντικό τους οχυρό όταν πολεμούσαν τους βαρβάρους, ακόμα και μέχρι τους χρόνους του Μάρκου Αυρηλίου. Το ρωμαϊκό αμυντικό σύστημα, όμως, αποδείχτηκε ανίσχυρο να συγκρατήσει τα γερμανικά φύλα (Βαυαρούς και Αλαμανούς) που από τον 4ο μέχρι τον 6ο αι. εγκαταστάθηκαν διαδοχικά στη Στυρία και την Καρινθία, αφομοιώνοντας και εκγερμανίζοντας το κελτορωμαϊκό στοιχείο. Στο διάστημα αυτό, διάφοροι σλαβικοί πληθυσμοί εγκαταστάθηκαν επίσης στις κοιλάδες του Μουρ, του Δράβου και του Σάβου, ενώ Ούννοι, Άβαροι και Μαγυάροι κατοίκησαν στο λεκανοπέδιο της Πανονίας. Από τους Φράγκους στον Μεσαίωνα. Το φραγκικό βασίλειο περιέλαβε αργότερα το αυστριακό έδαφος στις κτήσεις του. Κι έτσι, στην εποχή του Καρλομάγνου δεν μιλάμε πια παρά για την Ανατολική Μαρκιονία (Όστμαρκ).

Συνεχίζεται…