25/09/14 22:41 - Ελλάς και Ευρώπη!... (32)

 

Ελλάς και Ευρώπη!... (32)

Συνεχίζουμε, λοιπόν, την μεγάλη ιστορική, αρχαιολογική, εθνολογική και δημοσιογραφική έρευνά μας, με την κατηγορία «Ελλάς και Ευρώπη», όπου μιλάμε για τις σχέσεις της Χώρας μας με τους άλλους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο χώρο και στον χρόνο. Δεύτερη χώρα μετά την Αγγλία, η Αυστρία, η οποία έχει πολλούς πολιτιστικούς ή πολιτισμικούς δεσμούς με την Ελλάδα. Είναι η χώρα του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ , του Φραντς Σούμπερτ, του Σίγκμουντ Φρόυντ, του Λούντβιχ Βιτγκενστάιν, του Γκούσταβ Κλιμτ και τόσων άλλων μεγάλων ανδρών, πολλοί των οποίων είχαν φιλελληνικά αισθήματα!...

Η συνέχεια από το προηγούμενο…

Για να έλθουμε, λοιπόν, στα νεότερα χρόνια, ο πολέμιος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 Κλήμης Μέττερνιχ στα απομνημονεύματά βεβαίωνε ότι:

--      «Η Ελληνική Επανάσταση ήταν το πιο δυσάρεστο επεισόδιο όλης της πολιτικής μου ζωής».

Όταν αργότερα η Ευρώπη εκδήλωσε τη συμπάθειά της προς την επαναστατημένη Ελλάδα, η Αυστρία βρέθηκε απομονωμένη στην ανατολική της πολιτική.

Ωστόσο, ένα συγκλονιστικό στοιχείο παρέδωσε προς τον γράφοντα ο Καθηγητής Πανεπιστημίου της Βιέννης Πολυχρόνης Ενεπεκίδης, που γράφουμε και μέσα στο βιβλίο μας «Ο Παγκόσμιος Έλλην». Πιο συγκεκριμένα, σε μία τηλεοπτική του γράφοντος, ο εν λόγω καθηγητής, ενεφάνισε μία παρτιτούρα του μεγάλου μουσουργού Γιόχαν Στράους αφιερωμένη στην Ναυμαχία του Ναυαρίνου (Ο Ύμνος του Ναυαρίνου) και της οποίας ο Μέττερνιχ άλλαξε τον τίτλο (Αναμνηστικόν γκαλλόπ) για να εξυπηρετήσει δικούς πολιτικούς ή διπλωματικούς σκοπούς! Μάλιστα, οι Αυστριακοί, όσες φορές ήθελαν να διαμαρτυρηθούν για τις πολιτικές επιλογές του Μέττερνιχ, χόρευαν το Αναμνηστικό γκαλλόπ γνωρίζοντας ότι το έργο αυτό είναι για το Ναυαρίνο! (Τηλεοπτική εκπομπή: «Το Ντοκουμέντο της Εβδομάδος» στον τηλεοπτικό δίαυλο της Τηλετώρα, 20 Οκτωβρίου 1999, με θέμα: «Αποκαλύψεις για τον Μέττερνιχ», με δεύτερο προσκεκλημένο τον γνωστό Έλληνα ιστορικό και φιλόλογο κ Γεώργιο Ντελόπουλο).

Παρά ταύτα, ο Κλήμης Μέττερνιχ (Metternich 1773-1859), που ως γνωστόν ήταν Υπουργός των εξωτερικών της Αυστροουγγαρίας και εκ των Ιδρυτών της Ιεράς Συμμαχίας., παρά το γεγονός ότι στάθηκε ενάντιος στον άνεμο ελευθερίας που έπνεε τότε στις υποταγμένες χώρες της Ευρώπης, όπως η Χώρα μας, κάποια στιγμή θα πει για την Ελλάδα μετά την ηρωϊκή έξοδο του Μεσολογγίου:

--      «Η Ελλάς, παρά τα πολλά θύματα της, έχει το μέτωπο ψηλά.»

Αλλά και ένας απροσδόκητος φίλος του Ελληνισμού, ο περίφημος Δον Ζουάν (Don Zuan 1547-1578) γιος του Αυτοκράτορος Καρόλου Γ' της Αυστρίας, που ήταν ο νικητής της ναυμαχίας της Ναυπάκτου —Lepando— την 6/10/1571, θα γράψει:

--       «Πανιερώτατε εν Χριστώ πατήρ, ευλαβείς χριστιανοί πνευματικοί, ανδράγαθοι στρατιώται και τιμιώτατοι λαοί της Πέλοπος νήσου, της Ηπείρου και των περιχώρων αυτής. Έλαβα μίαν γραφήν γραμμένην εις τας Κ' του απερασμένου Φεβρουαρίου και εις τι με γράφετε καλώς οίδα, πεθυμώντας την εμήν βοήθειαν εις αυτά τα μέρη του ελευθερώσαι από την δουλείαν και ζυγόν, εις την οποίαν σας κρατεί ο εχθρός του σέβας των χριστιανών...» (Ακριβές απόσπασμα επιστολής γραμμένης στην ελληνική γλώσσα που έστειλε ο Δον Ζουάν μέ υπογραφή: «Ιωάννης ο Αυστριακός», πριν από την Ναυμαχία της Ναυπάκτου, προς τον αρχιεπίσκοπο Μακάριο και τους Πελοποννησίους επαναστάτες που είχαν καταφύγει στη Μάνη. Πηγή: Διον. Κοκκίνου «Η Ελληνική Επανάστασις», έκδοση «Μέλισσα», 1974, τόμος Α ', σελ. 50.)

Βεβαίως, υπάρχει και Έγκον Φρήντελ, Αυστριακός ιστορικός, ο οποίος θα πει:

--       «Ο Ελληνισμός ξεκίνησε για να γίνει παγκόσμιος, και λάμπει ως σήμερα, σαν αστερισμός στον ουρανό των θνητών».

Συνεχίζεται…