28/10/14 20:48 - Τι αναφέρει ο Ιταλός πρεσβευτής Emanuele Grazzi σε βιβλίο του για τον Ιωάννη Μεταξά;

 

Τι αναφέρει ο Ιταλός πρεσβευτής Emanuele Grazzi σε βιβλίο του για τον Ιωάννη Μεταξά;

Ο Ιταλός πρεσβευτής στην Αθήνα, την περίοδο του πολέµου, Emanuele Grazzi, στο  βιβλίο του «Η αρχή του τέλους. Η επιχείρηση κατά της Ελλάδος», έκδοση Εστίας, Αθήνα 1980, στις σελίδες 272 –274, αφού περιγράφει όλο το διπλωµατικό παρασκήνιο που προηγήθηκε της ιταλικής διακοίνωσης, και το σκεπτικό µε βάση το οποίο «αναγκάσθηκε» η ιταλική κυβέρνηση να προβεί στο διάβηµα αυτό, παραθέτει κάτι από το κείµενο της διακοίνωσης-τελεσιγράφου το οποίο αξίζει τον κόπο να διαβάσουμε!..

ΕΙΝΑΙ αλήθεια, ότι ο Ιταλός πρεσβευτής στην Αθήνα, την περίοδο του πολέµου, Emanuele Grazzi, στο βιβλίο του «Η αρχή του τέλους. Η επιχείρηση κατά της Ελλάδος», έκδοση Εστίας, Αθήνα 1980, στις σελίδες 272 –274, αφού περιγράφει όλο το διπλωµατικό παρασκήνιο που προηγήθηκε της ιταλικής διακοίνωσης, και το σκεπτικό µε βάση το οποίο «αναγκάσθηκε» η ιταλική κυβέρνηση να προβεί στο διάβηµα αυτό, παραθέτει το κείµενο της διακοίνωσης-τελεσιγράφου το οποίο καταλήγει ως εξής:

»…Όθεν η Ιταλική Κυβέρνησις κατέληξεν εις την απόφασιν να ζητήση από την Ελληνικήν Κυβέρνησιν – ως εγγύησιν δια την ουδετερότητα της Ελλάδος και ως εγγύησιν δια την ασφάλειαν της Ιταλίας – το δικαίωµα να καταλάβη δια των ενόπλων αυτής δυνάµεων δια την διάρκειαν της σηµερινής προς την Αγγλίαν ρήξεως, ωρισµένα στρατηγικά σηµεία του ελληνικού εδάφους.

Η Ιταλική κυβέρνησις ζητεί από την Εληνικήν Κυβέρνησιν όπως µη εναντιωθή εις την κατάληψιν ταύτην και όπως µη παρεµποδίση την ελευθέραν διέλευσιν των στρατευµάτων των προοριζοµένων να την πραγµατοποιήσωσι. Τα στρατεύµατα ταύτα δεν παρουσιάζονται ως εχθροί του ελληνικού λαού και η Ιταλική Κυβέρνησις δεν προτίθεται ποσώς, δια της προσωρινής κατοχής στρατηγικών τινών σηµείων, επιβαλλοµένης υπό της ανάγκης των περιστάσεων και εχούσης καθαρώς αµυντικόν χαρακτήρα, να θίξη οπωσδήποτε την κυριαρχίαν και την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος.

Η Ιταλική Κυβέρνησις ζητεί από την Ελληνικήν Κυβέρνησιν όπως δώσει αυθωρεί εις τας στρατιωτικάς αρχάς, τας αναγκαίας διαταγάς ίνα η κατοχή αύτη δυνηθή να πραγµατοποιηθή κατά ειρηνικόν τρόπον. Εάν τα ιταλικά στρατεύµατα ήθελον συναντήσει αντίστασιν, η αντίστασις αυτή θα καµφθή δια των όπλων και η Ελληνική Κυβέρνησις θα έφερε τας ευθύνας αι οποίαι ήθελον προκύψει εκ τούτου».

Είναι ο ίδιος ο πρεσβευτής ο οποίος στο προαναφερθέν βιβλίο του θα σημειώσει:

«…Η συνείδησίς μου με επίεζε ότι την στιγμήν αυτήν εγενόμην συνένοχος μιας ατιμίας. Είδα επί τέλους να ανάβη το φως και τον Μεταξά να κατεβαίνη. Με εγνώρισε και διέταξε τον σκοπόν να με αφήση να περάσω. Μου έδωκε την χείρα και με ωδήγησεν εις εν μικρόν σαλόνι. Μόλις εκαθήσαμε, του ενεχείρισε το έγγραφον. Ήρχισε μετά προσοχής να το διαβάζη… Παρηκολούθησα την συγκίνησίν του εις τας χείρας του και τους οφθαλμούς του».
Μόλις ετελείωσε η ανάγνωσις, ηκολούθησεν ο εξής διάλογος:
ΓΚΡΑΤΣΙ: κ. Πρόεδρε, είμαι επιφορτισμένος να σας ανακοινώσω ότι, εις περίπτωσιν μη αποδοχής των όρων, τα ιταλικά στρατεύματα θα εισβάλουν εις το ελληνικόν έδαφος την 6ην πρωινήν.
ΜΕΤΑΞΑΣ: Ποια στρατηγικά σημεία θέλει να καταλάβει η Ιταλία;
ΓΚΡΑΤΣΙ: Δεν γνωρίζω, κ. Πρόεδρε.
ΜΕΤΑΞΑΣ: (Προσβλέπων παρατεταμένα εις τους οφθαλμούς τον Ιταλόν πρεσβευτήν και με σταθεράν την φωνήν) κ. Πρεσβευτά, το περιεχόμενον του τελεσιγράφου και ο τρόπος καθ’ον μοι επεδόθη σημαίνουν πόλεμον εκ μέρους της Ιταλίας. (Alors c’ est la Guerre!)».

Ο πρωθυπουργός σηκώνεται από την καρέκλα του και ο Ιταλός πρεσβευτής αποχωρεί, χωρίς οι δύο άνδρες να ανταλλάξουν χαιρετισμό. Και ο Γκράτσι καταλήγει:

«Έφυγα υποκλιθείς με τον βαθύτερον σεβασμόν προ του υπερηφάνου γέροντος, ο οποίος επροτίμησε την θυσίαν αντί της υποδουλώσεως. Έφυγα ταπεινωμένος και με σφιγμένην την ψυχήν από μίσος προς το επάγγελμά μου».

Το ∆ιάγγελµα του Ιωάννου Μεταξά και του Βασιλέως Γεωργίου Β΄

Ας διαβάσουμε τώρα ποιο ήταν το Διάγγελμα του Πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά, αλλά και του Βασιλέως Γεωργίου Β΄ προς τον Ελληνικό Λαό:

«Αθήνα, 28 Οκτωβρίου 1940

Η στιγµή επέστη που θα αγωνισθώµεν δια την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος, την ακεραιότητα και την τιµήν της. Μολονότι ετηρήσαµεν την πλέον αυστηράν ουδετερότητα και ίσην προς όλους, η Ιταλία, µη αναγνωρίζουσα εις ηµάς το δικαίωµα να ζούµεν ως ελεύθεροι Έλληνες, µου εζήτησε σήµερον την 3ην πρωινήν την παράδοσιν τµηµάτων του εθνικού εδάφους, κατά την ιδίαν αυτής βούλησιν, και µου ανεκοίνωσεν ότι, προς κατάληψιν αυτών, η κίνησις των στρατευµάτων της θα ήρχιζε την 6ην πρωινήν. Απήντησα εις τον Ιταλόν Πρέσβυν ότι θεωρώ και το αίτηµα αυτό καθ’ εαυτό και τον τρόπον µε τον οποίον γίνεται τούτο ως κήρυξιν του πολέµου της Ιταλίας κατά της Ελλάδος.
Τώρα θα αποδείξωµεν εάν πράγµατι είµεθα άξιοι των προγόνων µας και της ελευθερίας την οποίαν µας εξησφάλισαν οι προπάτορές µας. Όλον το Έθνος ας εγερθή σύσσωµον. Αγωνισθήτε δια την Πατρίδα, τας γυναίκας, τα παιδιά σας και τας ιεράς µας παραδόσεις.
Νυν υπέρ πάντων ο αγών».

Το Διάγελμα του Γεωργίου Β΄

«Προς τον ελληνικόν λαόν,

Ο πρόεδρος της Κυβερνήσεως ανήγγειλε προ ολίγου υπό ποίους όρους ηναγκάσθημεν να κατέλθωμεν εις πόλεμον κατά της Ιταλίας, επιβουλευθείσης την ανεξαρτησίαν της Ελλάδος.
Κατά την μεγάλην αυτήν στιγμήν είμαι βέβαιος, ότι κάθε Έλλην και κάθε Ελληνίς θα επιτελέση το καθήκον μέχρι τέλους και θα φανή αντάξιος της ενδόξου ημών ιστορίας.
Με πίστιν εις τον Θεόν και εις τα Πεπρωμένα της φυλής, το Έθνος σύσσωμον και πειθαρχούν ως εις άνθρωπος θα αγωνισθή υπέρ βωμών και εστιών μέχρι της τελικής νίκης.

Εν τοις ανακτόροις των Αθηνών τη 28η Οκτωβρίου 1940
Γεώργιος Β΄»