14/11/14 23:34 - "Θα ιδείτε 40 άλογα να τα δένουν σε ένα παλούκι"!..

 

"Θα ιδείτε 40 άλογα να τα δένουν σε ένα παλούκι"!..

Είναι γνωστόν ότι ο Πατροκοσμάς, προβλέποντας την εξέλιξη της τεχνολογίας, θα είχε – ασφαλώς - προ οφθαλμών κάποια κάρα ή άμαξες, οι οποίες κινούνταν με τις ίδιες μεγάλες ακτινωτές ρόδες. Και είναι βέβαιον ότι προέβλεψε το σημερινό αυτοκίνητο. Το αυτοκίνητο, που αρχικά δημιουργήθηκε ως ένα είδος άμαξας ή κάρου χωρίς άλογα, συνδέεται, όπως είναι φυσικό, με την ιδέα να καταργηθούν τα ζώα ως μέσα έλξης, μια ιδέα που είχε γεννηθεί πολύ πριν βρεθεί μια νέα πηγή ενέργειας! Διαβάστε το κείμενο που ακολουθεί!...

Αριστερά: Ένας πρωτοπόρος της ελληνικής αυτοκίνησης ποζάρει με υπερηφάνεια στον φακό (φωτογραφία από την έκδοση: «100+1 χρόνια Ελλάδα»). Δεξιά: Ένας απ’ τους σύγχρονους βενζινοκινητήρες που χρησιμοποιείται σε αυτοκίνητα, όπως αυτός της «Ρόβερ», που βλέπουμε σε φωτογραφία της Intercar. Πόσο δίκιο είχε ο Πατροκοσμάς, που προέβλεπε την εξέλιξη της άμαξας ή του κάρου και μιλούσε για την ιπποδύναμη των αυτοκινήτων (σαράντα άλογα σ’ ένα παλούκι)!..

37. "Θα ιδείτε 40 άλογα να τα δένουν σε ένα παλούκι".

Είναι γνωστόν ότι ο Πατροκοσμάς, προβλέποντας την εξέλιξη της τεχνολογίας, θα είχε – ασφαλώς - προ οφθαλμών κάποια κάρα ή άμαξες, οι οποίες κινούνταν με τις ίδιες μεγάλες ακτινωτές ρόδες. Και είναι βέβαιον ότι προέβλεψε το σημερινό αυτοκίνητο.
Το αυτοκίνητο, που αρχικά δημιουργήθηκε ως ένα είδος άμαξας ή κάρου χωρίς άλογα, συνδέεται, όπως είναι φυσικό, με την ιδέα να καταργηθούν τα ζώα ως μέσα έλξης, μια ιδέα που είχε γεννηθεί πολύ πριν βρεθεί μια νέα πηγή ενέργειας.
Ήδη, όπως έχουμε γράψει και στο βιβλίο μας για τον «Παπουλάκο», οι αρχαίοι Έλληνες και Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν στις πολεμικές τους μηχανές μηχανισμούς που λειτουργούσαν με την ανθρώπινη δύναμη, όταν δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν εξημερωμένα ζώα. Παραδείγματα τέτοιας χρήσης έχουμε στις κινητές χελώνες, στις κινούμενες βαλλιστρίδες, στους κινητούς πύργους, τα οποία περιγράφουν ορισμένοι συγγραφείς της εποχής. Οι Ρωμαίοι έπαψαν γρήγορα να χρησιμοποιούν άλογα στα πολεμικά άρματα, γιατί, όπως γράφει ο Ρενάτος Φλάβιος Βεγέτιος στο έργο του Περί στρατιωτικής τέχνης (De re militari), οι στρατιώτες μπορούσαν να τα εξουδετερώνουν εύκολα με τους τριβόλους (murices ferrei) που σκορπούσαν στο πεδίο της μάχης (43).
Έτσι, γεννήθηκε η ιδέα του αυτοκινουμένου άρματος, η οποία απασχόλησε τη φαντασία και την επινοητικότητα των μηχανικών της αρχαιότητας και του Μεσαίωνα, χωρίς όμως να καταλήξει σε πρακτικά αποτελέσματα. Στην πραγματικότητα το πρόβλημα ήταν να αντικατασταθεί η μυϊκή ενέργεια με μια άλλη πηγή ενέργειας, ικανή να κινήσει το όχημα.
Αξίζει τον κόπο, έτσι, για την ιστορία, να δούμε πώς έγινε αυτή εξέλιξη, που προέβλεψε ο Πατροκοσμάς και για την οποία γράφει η Εγκυκλοπαίδεια «Δομή»:

«Οι Ιταλοί Μαριάνο ντι Γιάκοπο το 1449 και Ρομπέρτο Βαλτούριο το 1455 κατέφυγαν στη δύναμη του ανέμου και σχεδίασαν ένα όχημα του οποίου τις ρόδες κινούσαν έλικες. Αργότερα ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, γύρω στο 1482, συνέλαβε την ιδέα της περίφημης άμαξας με ελατήρια, που το σχέδιό της βρίσκεται στο φύλλο 296 V του Ατλαντικού Κώδικα. Έναν αιώνα αργότερα ο Ταλεμάν ντε Ρεό χρησιμοποίησε την ιδέα του Λεονάρντο για να κινήσει την άμαξα μιας μεγάλης κυρίας, αλλά φυσικά με τα ίδια αρνητικά αποτελέσματα.
Το 1680 ο Νεύτωνας, εμπνεόμενος από την αιολόσφαιρα του Ήρωνα, υπαινίσσεται ένα αυτοκινούμενο με αντίδραση όχημα, με τον λέβητα τοποθετημένο ανάμεσα στους τέσσερις τροχούς. Το πρόβλημα όμως της μετακίνησης με μηχανή μόνο με το θεμελιώδες βαρομετρικό πείραμα του Τοριτσέλι (1644) προσανατολίστηκε προς πρακτικές λύσεις, που επρόκειτο να εφαρμοστούν στην πράξη με την εφεύρεση της ατμομηχανής και αργότερα του εμβολοφόρου κινητήρα…»

Παρακάτω διαβάζουμε την εξέλιξη του αυτοκινήτου την εποχή που ζούσε ο Πατροκοσμάς:

«Το πρώτο δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για αυτοκινούμενο όχημα με τέσσερις τροχούς, από τους οποίους οι δύο κινούνταν με δυο μονοκύλινδρες μηχανές, δόθηκε το έτος 1790 στον Αμερικανό Νάθαν Ριντ. Επίσης και ο Σκοτσέζος μηχανικός Τζέιμς Βατ (1736-1819) σε μια αίτησή του για δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1784 είχε κάνει υπαινιγμό για εφαρμογή της ατμομηχανής σε οχήματα τα οποία κινούνται σε δρόμους, άφησε όμως τους μαθητές του να ασχοληθούν με το θέμα. Ένας από αυτούς, ο Γουίλιαμ Μέρντοκ, κατασκεύασε ένα τρίτροχο όχημα, παρόμοιο σχεδόν με ατμομηχανή, που φυλάσσεται σήμερα στο Λονδίνο.
Στην πραγματικότητα την πρώτη σοβαρή προσπάθεια για αυτοκίνηση οχήματος σε δρόμο έχει κάνει ο Γάλλος Νικολά Ζοζέφ Κινιό (1725-1804), όταν κατασκεύασε το περίφημο τρίτροχο φαρντιέ (fardier = φορτηγός άμαξα), που ο μπροστινός τροχός του χρησίμευε συγχρόνως και για την κίνηση και για την οδήγηση του οχήματος. Το όχημα αυτό είχε έναν δικύλινδρο κινητήρα απλής ενέργειας (κινητήρας Ρόμπινσον) τροφοδοτούμενο από έναν ατμολέβητα εμπνευσμένο από τη χύτρα του Παπέν. Η άμαξα του Κινιό έφτανε τα 9,5 χλμ. την ώρα το 1770, αλλά η πολύ μικρή αυτονομία –περίπου 15 λεπτά– και η δυσχέρεια οδήγησής της, λόγω του βάρους του κινητήρα που ήταν τοποθετημένος εμπρός, οδήγησαν, το 1771, σε διακοπή των δοκιμών αυτού του τύπου του οχήματος…» (44)

Από κει και πέρα η εξέλιξη του αυτοκινήτου και της ιπποδύναμής του ήταν καλπάζουσα και ο Πατροκοσμάς, ένας πραγματικός προφήτης.

===================

Περισσότερα στο βιβλίο μας: "Ο Άγνωστος Πατροκοσμάς"