08/12/14 22:16 - Γιατί οι έσχατοι έσονται πρώτοι!...(7)

 

Γιατί οι έσχατοι έσονται πρώτοι!...(7)

Ανάλυση της θεωρίας του μεγάλου Έλληνα κοινωνιολόγου Ευαγγέλου Λεμπέση με τίτλο: «Η Τεράστια Κοινωνική Σημασία των Βλακών εν τω Συγχρόνω Βίω», μέσα από ένα άλλο οπτικό πρίσμα, δεδομένου ότι οι άνθρωποι μειωμένης αντιλήψεως, αντιστάσεως μη ούσης, επικυριαρχούν στην σημερινή εποχή με όχημα την επιδέξια προβολή τους μέσα από διάφορα ΜΜΕ και με τελικό αποτέλεσμα την λεγόμενη «αποβλάκωση» της ελληνικής κοινωνίας από την συνεχή «πλύση εγκεφάλου»!..

Συνέχεια από το προηγούμενο...

Ο Ιησούς Χριστός εις την Επί του Όρους Ομιλία Του. (Η εικόνα είναι από κινηματογραφική ταινία για την ζωή του Χριστού).

Ωστόσο, η άμεση και οριστική κατάργηση της δουλείας σε διεθνές επίπεδο θεσπίστηκε από τη σύμβαση της Γενεύης του 1926, η οποία επικυρώθηκε από 38 χώρες. Η δουλεία υφίσταται πλέον μόνο ως σποραδικό φαινόμενο σε ορισμένες αραβικές χώρες και σε πρωτόγονους λαούς της Αφρικής και της Ασίας.»

Έπρεπε να έρθει ο Χριστός, για να σηκώσει τον άνθρωπο ψηλά και να αναπτερώσει το ηθικό των ανθρώπων, ιδίως των φτωχών και των δούλων, παρά το γεγονός ότι ορισμένοι λόγιοι ή αρνητές του Ιησού, για να μειώσουν την διδασκαλία του Κυρίου, μάς υπενθυμίζουν συνεχώς την παρακάτω φράση του Ιησού, που δήθεν διαχωρίζει τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες, λέγοντας ότι : «Οὐκ ἔστι μαθητὴς ὑπὲρ τὸν διδάσκαλον οὐδὲ δοῦλος ὑπὲρ τὸν κύριον αὐτοῦ.» (Και ας έχετε υπ' όψιν σας, ότι δεν υπάρχει μαθητής ανώτερος από τον διδάσκαλόν του ούτε δούλος ανώτερος από τον κύριόν του) (Ματθ. 10,24).
Ο Χριστός, με την παραπάνω φράση, δεν μειώνει ούτε διαχωρίζει τους ανθρώπους σε ανώτερους και κατώτερους, αλλά, λόγω της πείρας των ηλικιωμένων, υπάρχει μια σοφία την οποία ακόμη και σήμερα οι νέοι σέβονται και ακολουθούν, έστω και αν οι νεώτεροι επιστήμονες μπορούν να γίνουν πιο ξακουστοί από τους διδασκάλους των. Ο Αριστοτέλης, για παράδειγμα, δημιούργησε έναν Μέγα Αλέξανδρο, αλλά ο Μέγας Αλέξανδρος, όσο μεγάλος κι αν ήταν, δεν μπόρεσε ποτέ να δημιουργήσει έναν Αριστοτέλη!
Για το θέμα των δούλων και της εκμετάλλευσης των ανθρώπων από ανθρώπους, χύθηκαν ποταμοί αίματος και μελάνης! Πόλεμοι, Σταυροφορίες, Ιερές Εξετάσεις, άρθρα, μελέτες, βιβλία, συγγραφείς και τόσα άλλα, συνθέτουν ένα «παζλ» του οποίου η εικόνα, ακόμη και σήμερα, μετά από χιλιάδες χρόνια (από καταβολής κόσμου, θα λέγαμε), δεν έχει ολοκληρωθεί! Για να συνεχίσει ο Ευάγγελος Λεμπέσης με την γλώσσα του κοινωνικού διαφορισμού:

«Εις δε την γλώσσαν του κοινωνικού διαφορισμού: Άνευ αυτής δεν θα υπήρχε διαφορισμός, διότι αντί της ανισότητος, θα υπήρχεν ισότης, έστω και εκ των άνω, δηλαδή θα ήσαν όλοι ευφυείς, όπερ από της απόψεως του διαφορισμού το αυτό: ως να ήσαν όλοι βλάκες• διότι ο διαφορισμός απαιτεί ρητώς και ευφυείς και βλάκας, περικοπτωμένων δε οιονδήποτε εκ των δύο τούτων σκελών του, αίρεται ολόκληρος. Άνευ δε, κατ’ ακολουθίαν, του διαφορισμού, καθισταμένου δυνατού μόνον δια της σοβαράς συμβολής των βλακών, δεν υπάρχει κοινωνία. Τοιαύτη λοιπόν η τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών, ήτις άλλως τε υπό πάντων αναγνωρίζεται, μολονότι μόνον εις τον κοινωνιολόγον είναι επιστημονικώς γνωστή…».

Είναι γεγονός, ότι απ’ την αρχέγονη ακόμη εποχή μέχρι σήμερα, η ανισότητα είναι η βάση της κοινωνίας. Και τούτο φαίνεται από την διαφορά με την οποίαν προίκισε η φύση τον άνθρωπο. Άλλον τον έκανε μαύρο, άλλον λευκό, άλλον ερυθρόδερμο και άλλον κίτρινο. Άλλον ψηλό, άλλον κοντό, άλλον ευφυή και άλλον βλάκα.
Η μεγαλύτερη αδικία της κοινωνίας είναι η λεγομένη «ισότητα». Αδικεί ο άνθρωπος τον συνάνθρωπό του όταν, στο όνομα της ισότητας, κάνει την αυτή προσφορά στον συνάνθρωπό του σαν να είναι ταυτόσημο πρόσωπο. Δεν μπορείς, για παράδειγμα, να δίνεις το ίδιο φαγητό σε ένα μωρό και σε έναν ευτραφή άνθρωπο! Δεν μπορείς, για να αναφέρουμε ένα άλλο παράδειγμα, να δίνεις τα ίδια ρούχα στον νάνο και στον πανύψηλο άνθρωπο! Και είναι απορίας άξιον πώς και το ίδιο το Σύνταγμά μας μιλάει για ισότητα αφού: «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου» (άρθρο 4, παρ. 1).
Πέραν του ότι το άρθρο αυτό του Συντάγματος των Ελλήνων μπορεί να δημιουργήσει προβληματισμούς στα δύο φύλα (γιατί οι Έλληνες πρέπει να είναι ίσοι ενώπιον του νόμου και όχι οι Ελληνίδες;), εκείνο που ικανοποιεί βαθύτατα τους ανθρώπους είναι η δικαιοσύνη και όχι η ισότητα! Δεν είναι τυχαία η βιβλική φράση του προφήτη Ησαΐα «δικαιοσύνην μάθετε οι ενοικούντες επί της γης», (Ησ.26,9), αλλά και το γεγονός, ότι ο ίδιος ο Χριστός εις την περίφημη «Επί του Όρους Ομιλία Του» δίδασκε την δικαιοσύνη και όχι την ισότητα [«μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην, ότι αυτοί χορτασθήσονται» (Ματθ. 5,6) «μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης, ότι αυτών εστιν η βασιλεία των ουρανών» (Ματθ. 5, 10)].
Η ισότητα είναι ορθή μόνον όταν μιλάμε για ίδια ή ταυτόσημα πράγματα και γι’ αυτό επικρατεί η λογική αντίληψη περί ίσων όρων («επί ίσοις όροις», όπως συνηθίζουμε να λέμε).
Ο Ευάγγελος Λεμπέσης, μιλώντας για διαφορισμό των κοινωνιών, αντιλαμβάνεται το γεγονός ότι δεν μπορούν να υπάρχουν αυτού το είδους οι ισότητες διότι οι κοινωνίες των ανθρώπων, δια της ισότητας, θα είχαν καθηλωθεί ή θα είχαν εξαφανισθεί από προσώπου γης!

Ένα λιοντάρι έτοιμο να κατασπαράξει τη λεία του στη ζούγκλα.

Όταν ο γράφων ήταν μαθητής Γυμνασίου, άκουγε με ιδιαίτερη προσοχή έναν καθηγητή ο οποίος μία ημέρα ανέλυε το θέμα της ανισότητας των κοινωνιών, που επικρατεί εις την ζούγκλα. Εάν κάποια στιγμή αφήσουμε μόνον ένα είδος ζώων μέσα στη ζούγκλα, αυτά –προϊόντος του χρόνου- θα χάσουν τη ζωή τους, διότι επικρατεί ο αήττητος νόμος της ζούγκλας: Για να επιβιώνουν τα ζώα πρέπει να αλληλοσπαράσσονται και τα ισχυρότερα ζώα (δυστυχώς ή ευτυχώς) κατασπαράσσουν τα ανίσχυρα! Αυτού του είδους η ανακύκλωση είναι το βασικό στοιχείο επιβιώσεως της ζούγκλας και –δυστυχώς- των ανθρώπων!
Βεβαίως, ο Θεός, που μας χάρισε τη λογική και μας έκανε έλλογα όντα, επέτρεψε να κάνουμε τον δικό μας διαφορισμό και να προβληματιζόμαστε, εάν, για παράδειγμα, ένας ελέφαντας λόγω του όγκου του είναι πιο ισχυρός από ένα φίδι, που μπορεί να το ποδοπατήσει οποιαδήποτε στιγμή ή ένα φίδι, που ενώ είναι ερπετό, είναι ισχυρότερο από έναν ελέφαντα αν τον δαγκώσει και τον δηλητηριάσει αφανίζοντάς τον. Επίσης αν ένα ζαρκάδι ή ένας λαγός είναι ανώτεροι από έναν ιπποπόταμο ή έναν γορίλα, που λόγω του βάρους των δεν μπορούν να τρέξουν όπως αυτά μέσα στο δάσος! Αυτό είναι ένα άλλο είδος επιβιώσεως όχι μόνον των ζώων, αλλά και των ανθρώπων, που πολλές φορές, δια της εξυπνάδας ή της πανουργίας των επικρατούν ή επιβάλλονται μέσα στην κοινωνία.
Το θέμα αυτό περνάει σε ένα άλλο επίπεδο διαφορισμού της κοινωνίας (έξυπνων ή πανούργων, ευφυών ή βλακών λογικών ή ανοήτων ανθρώπων), που με τη σειρά τους αναπαράγουν το σύστημα του διαφορισμού ή της διαφορετικότητας των κοινωνιών αυτών και η ζωή συνεχίζει να κάνει τον κύκλο της αέναη, αδιάσπαστη και χωρίς διαταραχές…

Συνέχεια στο επόμενο…