18/01/15 21:49 - Τι παιχνίδι έπαιζαν οι γιοι της Μήδειας;

 

Τι παιχνίδι έπαιζαν οι γιοι της Μήδειας;

Δεν είναι μόνον τα παιχνίδια!.. Η Μήδεια, σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς, δραπετεύει με φτερωτό άρμα στην Κόρινθο. Αφού φεύγει από την Κόρινθο (λόγω των γεγονότων που περιγράφονται στην τραγωδία του Ευριπίδη), παντρεύεται στην Αθήνα τον βασιλιά Αιγέα, ο οποίος αργότερα τη διώχνει, μετά την ανεπιτυχή της προσπάθεια να δηλητηριάσει τον γιο του Θησέα. Ο Ηρόδοτος λέει ότι από την Αθήνα η Μήδεια πήγε στη Μηδία, όπου οι κάτοικοί της, που ονομάζονταν Άριοι άλλαξαν το όνομά τους και έγιναν Μήδοι!..

Η ΜΗΔΕΙΑ, όπως όλοι γνωρίζουν, ήταν μία μάγισσα της ελληνικής μυθολογίας, που βοήθησε τον Ιάσονα, τον αρχηγό των Αργοναυτών, να πάρει το Χρυσόμαλλο Δέρας από τον πατέρα της, τον βασιλιά Αιήτη της Κολχίδας. Δεν αναφέρεται στον Όμηρο, αλλά ο Ησίοδος την αναφέρει ως γυναίκα του Ιάσονα. Η πιο αρχαία αφήγηση γι’ αυτή είναι του Πινδάρου. Η Μήδεια παντρεύεται τον Ιάσονα, που χρησιμοποιεί τις μαγικές δυνάμεις της και τη συμβουλή της για να κάνει τους άθλους που του επέβαλε ο Αιήτης και να πάρει το δέρας. Ο Πίνδαρος αναφέρεται στο «αθάνατο στόμα» της Μήδειας, υπονοώντας με αυτό πως ήταν θεά, και δίνοντάς της το χάρισμα της προφητείας. Η τραγωδία του Ευριπίδη Μήδεια αρχίζει την ιστορία από ένα μεταγενέστερο σημείο. Ο Ιάσονας και η Μήδεια, αφού δραπέτευσαν από την Κολχίδα, ζούνε στην Κόρινθο, όπου ο Ιάσονας αποφασίζει να την εγκαταλείψει για χάρη της κόρης του βασιλιά Κρέοντα της Κορίνθου. Για να εκδικηθεί, η Μήδεια δολοφονεί τον Κρέοντα, την κόρη του και τους δύο γιους της από τον Ιάσονα και φεύγει με ένα άρμα σταλμένο από τον Ήλιο, τον πατέρα του Αιήτη, για να καταφύγει στον βασιλιά Αιγέα των Αθηνών. Η Μήδεια παίζει σημαντικό ρόλο στο δεύτερο μισό των Αργοναυτικών του Απολλωνίου του Ροδίου, που ωστόσο δεν λέει τίποτα για τη ζωή της μετά το τέλος του ταξιδιού των Αργοναυτών. Κατά τον Απολλώνιο, η Μήδεια ερωτεύεται τον Ιάσονα και τον βοηθά να πάρει το Χρυσόμαλλο Δέρας, αφού του απέσπασε την υπόσχεση να την παντρευτεί. Έπειτα φεύγει από την Κολχίδα μαζί με τους Αργοναύτες και, ακολουθώντας τη συμβουλή της, ο Ιάσονας σκοτώνει τον αδελφό της Άψυρτο και κατόπιν κατακομματιάζει το σώμα του και το πετάει στη θάλασσα. Ο πατέρας της, Αιήτης, για να περισυλλέξει τα μέλη του κομματιασμένου γιου του, καθυστερεί, και έτσι η Μήδεια μπόρεσε να ξεφύγει από την οργή του πατέρα της. Αφού εξαγνίστηκαν από την Κίρκη, ο Ιάσονας και η Μήδεια παντρεύονται στη χώρα των Φαιάκων, πριν από το τέλος του ταξιδιού. Ο Οβίδιος, στις Μεταμορφώσεις του, συνεχίζει την ιστορία. Μετά την επιστροφή τους στην Ιωλκό, η Μήδεια χρησιμοποιεί τη μαγική τέχνη της για να ξανανιώσει τον πατέρα του Ιάσονα και έπειτα ξεγελά τις κόρες του Πελίου, προτρέποντάς τις να κάνουν το ίδιο στον πατέρα τους για να τον ξανακάνουν νέο, όμως εκείνος πεθαίνει απ' αυτό. Η Μήδεια δραπετεύει με φτερωτό άρμα στην Κόρινθο. Αφού φεύγει από την Κόρινθο (λόγω των γεγονότων που περιγράφονται στην τραγωδία του Ευριπίδη), παντρεύεται στην Αθήνα τον βασιλιά Αιγέα, ο οποίος αργότερα τη διώχνει, μετά την ανεπιτυχή της προσπάθεια να δηλητηριάσει τον γιο του Θησέα. Ο Ηρόδοτος λέει ότι από την Αθήνα η Μήδεια πήγε στη Μηδία, όπου οι κάτοικοί της, που ονομάζονταν Άριοι άλλαξαν το όνομά τους και έγιναν Μήδοι. Υπάρχουν πολλές παραλλαγές της ιστορίας της. Μυθολογείται πως όταν η Μήδεια έφυγε από την Κόρινθο, πήγε πρώτα στη Θήβα, όπου ζήτησε τη βοήθεια του Ηρακλή για να εκδικηθεί τον άπιστο άνδρα της. Ο Ηρακλής υποσχέθηκε να τη βοηθήσει, αλλά δεν μπόρεσε να το κάνει, γιατί στο μεταξύ τον έπιασαν μανίες και η Μήδεια δεν μπόρεσε να τον θεραπεύσει. Τότε εκείνη έφυγε για την Αθήνα και από εκεί πήγε στην Ασία, όπου γέννησε τον Μήδο. Σύμφωνα με άλλη εκδοχή, ο Μήδος γεννήθηκε στην Αθήνα και συνόδευσε τη μητέρα του Μήδεια στην Κολχίδα, όπου ο γιος της έσφαξε τον Περσέα και ξανάφερε τον πατέρα της Αιήτη στον θρόνο της Κολχίδας. Άλλοι πάλι αποδίδουν στον Ιάσονα την αποκατάσταση του Αιήτου στον θρόνο της Κολχίδας. Σύμφωνα με μια τελευταία παράδοση, η Μήδεια παντρεύτηκε τον Αχιλλέα στα Ηλύσια. Οι θρύλοι της Μήδειας απεικονίζονται σε πολλά αγγεία και τοιχογραφίες. [Στην πάνω φωτογραφία η δημοφιλής Ελληνίδα ηθοποιός, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη]

κρικηλασία

Παιδικό παιχνίδι. Τα παιδιά χρησιμοποιούσαν έναν ξύλινο ή μετάλλινο τροχό που τους έφτανε στο στήθος και τον κινούσαν με ένα σιδερένιο ραβδί με ξύλινη λαβή, που κανόνιζε την ταχύτητα του τροχού. Συχνά προσάρμοζαν στον τροχό κρίκους, που όταν κυλούσε προκαλούσαν έναν περίεργο ήχο, από τον οποίο πήρε και το παιχνίδι την ονομασία του. Αγωνίζονταν για το ποιος θα κυλήσει τον τροχό πιο γρήγορα και πιο μακριά, χωρίς αυτός να πέσει στο μεταξύ στον δρόμο. Το παιχνίδι αυτό, που το έπαιζε ένας ή και πολλοί μαζί, ακόμη και μεγάλοι, ήταν πολύ αγαπητό στα παιδιά. Διάφορες παραστάσεις δείχνουν τον Γανυμήδη και τον Έρωτα να το παίζουν. Ο Ευριπίδης έγραφε ότι το έπαιζαν και οι γιοι της Μήδειας

κρίκος

Διάφορα αντικείμενα που είχαν σχήμα ενός ή περισσότερων κύκλων. Ο Όμηρος και ο Ησίοδος ονομάζουν κρίκο το χερούλι της πόρτας, που ήταν στην αρχή ένας χάλκινος ή σιδερένιος κρίκος στερεωμένος στην πόρτα με ένα καρφί. Αργότερα πήρε τη μορφή κεφαλιού ζώου και κυρίως λιονταριού, στα πλούσια σπίτια. Ο Όμηρος ονόμαζε επίσης κρίκο το αντικείμενο που στερέωνε τον ζευγόδεσμο των ζώων στο άροτρο ή και στα άρματα. Ο Άντυλλος ονομάζει κρίκο τον τροχό με τον οποίο έπαιζαν τα παιδιά στην κρικηλασία. Κρίκος ονομαζόταν, τέλος, ένα αστρονομικό όργανο της αλεξανδρινής εποχής