08/07/11 17:10 - Άλλο «Ιέρειες του Χορού» και άλλο «Θούριοι» του Ρήγα!

Άλλο «Ιέρειες του Χορού» και άλλο «Θούριοι» του Ρήγα!

Αυτή η Χώρα, δεν γέννησε μονάχα σοφούς και επιστήμονες, προφήτες και οραματιστές, μάρτυρες και ήρωες, που πότισαν με το αίμα τους το δένδρο της ελευθερίας, αλλά και τις πάσης φύσεως παραλιακές πίστες ή τα πάσης φύσεως Ωδεία και Σχολές Χορού, που αρχίζουν από την Κρήτη, περνούν στην Πελοπόννησο, ταξιδεύουν στην Θεσσαλία και καταλήγουν στην Ήπειρο, την Μακεδονία την Θράκη και τα νησιά!.. Εκεί που άκουγες παντού Θούριους και τραγούδια ή Χορούς!.. Κάπως έτσι άρχισε κι ο Ρήγας Φεραίος χορεύοντας πρώτος τον «Θούριό» του για να ετοιμάσει την Επανάσταση!..

Πάνω: Η πολύ γνωστή Ελληνίδα καλλιτέχνιδα, Ίνα Λαζοπούλου, σε μια … θεαματική χορευτική φιγούρα, που μας θυμίζει αρχαίες Ελληνίδες χορεύτριες, οι οποίες, ως «ιέρειες του χορού» και της Μούσας Τερψιχόρης, κατάφερναν να αιχμαλωτίζουν τα βλέμματα όλων των παρευρισκομένων θεατών. Δεξιά ο Ρήγας ψάλλων τον «Θούριό» του!.. Κάτι μου θυμίζουν όλα αυτά, όπως θάλεγε κι ο Παπουλάκος, που χόρευε κι αυτός στους ρυθμούς του ταμπουρά!..

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩΝΤΑΣ ένα βράδυ στην τηλεόραση την πανέμορφη Ελληνίδα χορεύτρια, ηθοποιό και τραγουδίστρια Ίνα Λαζοπούλου, σε μια επίδειξη χορευτικών ικανοτήτων και δεξιοτήτων, που ως ιέρεια του χορού και της Μούσας Τερψιχόρης, ήθελα να θυμίσω στους αγαπητούς αναγνώστες και αναγνώστριες, ότι γι’ αυτά τα θέματα ο γράφων εδώ και πολύ καιρό έχει εκδώσει το βιβλίο του «Οι Ελληνίδες της Αρχαιότητας», μέσα στο οποίο γράφουμε για όλες αυτές τις πανέμορφες Ελληνίδες προγόνους μας, που έκαναν τα πάντα για να διαιωνίσουν το εξίσου πανέμορφο (από κάθε άποψη) ελληνικό γένος!
Δεν την γνωρίζω από κοντά την Ίνα Λαζοπούλου, παρά το γεγονός ότι επί δέκα ολόκληρα χρόνια καταπιανόμουν με το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ, απ’ όπου προήλθε και το δίτομο έργο μου «Φάκελλος: Ελληνικό Θέατρο», όπου θα βρει κανείς πάνω από 200 συνεντεύξεις με πολύ μεγάλους και σημαντικούς ανθρώπους στον χώρο του Θεάματος-Ακροάματος, πέραν των πολλών και καυτών θεμάτων, που περιέχουν οι τόμοι αυτοί. Το καλλιτεχνικό ρεπορτάζ και οι πολλές έρευνες, που έχουν κάνει, με φέρνουν στο σημείο να εκδώσω στο μέλλον πολλά βιβλία άκρως συγκλονιστικά.
Επειδή, όμως, άρχισα με την Ίνα Λαζοπούλου, θα ήθελα να πω, ότι πρόκειται, για ένα πολύ ευαίσθητο κορίτσι, που λόγω της εκρηκτικής ομορφιάς της συγκεντρώνει τα βλέμματα όλων των ανδρών, για … πολλούς και ποικίλους λόγους!
Το ξέρω ότι σκάει ένα ελαφρό μειδίαμα στα χείλη σας, μ’ αυτά που γράφω σήμερα, αλλά, για να σας κάνω να γελάσετε καλύτερα, θα πω μονάχα τούτο το χιουμοριστικό: Όποιος δει από κοντά αυτό το υπέροχο πλάσμα «να σειέται και να λυγιέται», που λέει ο θυμόσοφος λαός μας, πάνω στην πίστα, όπως είναι η Ίνα Λαζοπούλου, τότε ελάτε να μου πείτε αν έχετε μυαλό να γράψετε άλλο άρθρο (!!..).
Σπεύδω, λοιπόν, προτού έλθω στο κυρίως θέμα μας, να συγχαρώ και δημοσία αυτό το εκρηκτικό ταλέντο, με την απίθανη ομορφιά, την γνήσια Ελληνίδα καλλιτέχνιδα Ίνα Λαζοπούλου, την σύγχρονη ιέρεια του χορού, και να της υποσχεθώ ότι σε μια τριλογία μου, που ετοιμάζεται για τον Έρωτα στο Θέατρο, την Πολιτική και την Αγία Γραφή, θα έχει ειδική (και πλούσια) αναφορά στο πηγαίο ταλέντο της, όπως τιμητική θέση θα έχουν και άλλες αξιόλογες Ελληνίδες του Θεάματος –Ακροάματος, που με τίμησαν με την προσωπική –και άδολη- φιλία τους όλα αυτά τα δημοσιογραφικά και καλλιτεχνικά χρόνια (Γωγώ Ατζολετάκη, Ισμήνη Καλέση, Ελένη Φιλίνη, Μαρία Τσακαλίδου, Έφη Οικονομάκη, Έμυ Λάβδα, Βίκυ Καπετάνη, Μαίρη Παπανικολάου, Στεφανία Βαν Σαντ, Μαρία Ψιλοπούλου, Κωνσταντίνα Λάσκαρη, Κατερίνα Λιβαθινού, Κατερίνα Γαλανοπούλου και τόσες άλλες, που γράφω στην τριλογία μου με πραγματική συγκίνηση).

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΤΕΡΨΙΧΟΡΗΣ

Η Μούσα Τερψιχόρη, για όσους δεν γνωρίζουν, ήταν μια από τις εννιά Μούσες, κόρη του Δία και της Μνημοσύνης. Γεννήθηκε, όπως και οι αδερφές της, στην κορυφή του Ολύμπου, όπου κατοικούσε.
Στην αρχή η Τερψιχόρη ήταν πρώτη στους χορούς (και στο χορό του δράματος) και τελικά έγινε η Μούσα της λυρικής χορικής ποίησης. Σύμβολά της ήταν η λύρα και ο αυλός. Σύμφωνα με κάποιο μύθο, η Τερψιχόρη ήταν μητέρα των Σειρήνων, πατέρας των οποίων ήταν ο ποταμός-θεός Αχελώος. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι ακόμη και σήμερα, πολλές ελληνικές οικογένειες στέλνουν τα παιδιά τους για να μάθουν χορό και τραγούδια, ώστε να μιμηθούν την Τερψιχόρη στον χορό της, όπως τον μιμήθηκαν τόσες και τόσες στο παρελθόν.
Η Αγαθόκλεια, για παράδειγμα, σύμφωνα με τον Πλούταρχο (Ερωτικός), ήτο χορεύτρια εκ Σάμου. Αφιέρωσε την ζωή της για να υπηρετήση, ως ιέρεια της Τερψιχόρης, τον χορό που, κατά την αρχαιότητα, αποτελούσε την κορυφαία έκφραση της καλλιτεχνικής δημιουργίας μέσω της κινήσεως του σώματος.
Η Ασπασία, η περίφημη εταίρα, που γεννήθηκε το 475 π.Χ. στην Μίλητο, σπούδασε στον τόπο της, στην περίφημη σχολή εταιρών. Εκεί διδάχθηκε μουσική, χορό, τραγούδι, ρητορική, ιστορία κλπ, και κυρίως «τα ερωτικά». Μάλιστα, όπως διαβάζουμε, τελείωσε τις σπουδές της με άριστα και επειδή ήταν εξαιρετικά εντυπωσιακή στις εξετάσεις της, που πολλοί παρακολούθησαν, πλούσιοι νέοι της Μιλήτου κύκλωσαν, το ίδιο βράδυ, το σπίτι της Ασπασίας ζητώντας την και προσφέροντάς της μεγάλα ποσά για να την αποκτήσουν, έστω και για μια ημέρα. Ήταν τότε που ο πατέρας της τους έδιωξε λέγοντας: «Αφήστε μας ήσυχους. Μόλις σήμερα η κόρη μου πήρε το δίπλωμά της»
Η Φαρσαλία, για να κλείσουμε με ένα τρίτο παράδειγμα, ήταν χορεύτρια και καταγόταν από την Θεσσαλία. Το όνομά της, προφανώς, προδίδει τον τόπο προελεύσεώς της. Ίσως τα Φάρσαλα.
Αφιερωθείσα, λοιπόν, στην Τερψιχόρη, την Μούσα των χορών και των ορχήσεων, σύμφωνα με τον Ησίοδον (Θεογ. 78) και Πλάτωνα (Φαίδρος 259), δεν έκανε τίποτε άλλο, από το να "ιερουργεί" ως ιέρεια του χορού, έμπροσθεν των βλεμμάτων των αρχαίων προγόνων μας. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι, σύμφωνα με τον Αθήναιο, ο Φιλόμηλος, στρατηγός των Φωκέων, κατά τον ιερόν πόλεμον, που λεηλάτησε τον ναόν των Δελφών, το 356 π.Χ., προσέφερε στην ορχηστρίδα μας "δάφνης στέφανον χρυσούν"!.. (Αθήναιος, Δειπνοσοφιστές ΙΓ, 83,23).

Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΡΗΓΑ

Ο Ρήγας Βελεστινλής (1757-1798), ως γνωστόν, ήταν ο πρωτοπόρος αγωνιστής της ελληνικής ελευθερίας, εθνομάρτυρας και κορυφαίος εκπρόσωπος του ελληνικού διαφωτισμού. Η προσωνυμία «Φεραίος» του δόθηκε αργότερα από λόγιους που ταύτισαν το Βελεστίνο με τις αρχαίες Φερές. Ο ίδιος υπέγραφε πάντα ως «Ρήγας Βελεστινλής».
Την εποχή που ο Ρήγας βρέθηκε στην Βλαχία, και ειδικότερα στο Βουκουρέστι, εκεί ήταν κέντρο ελληνικής πνευματικής κίνησης και συγκέντρωνε πολλούς γνωστούς λόγιους! Με αυτούς ήρθε σε επαφή ο Ρήγας και η επίδρασή τους στη διάπλαση του πνευματικού του κόσμου ήταν σημαντική. Φαίνεται πως τότε άρχισαν να σχηματίζονται μέσα του τα οράματα της ανάστασης των Ελλήνων και της συντονισμένης δράσης των λαών της Βαλκανικής κατά της σουλτανικής κυριαρχίας.
Στα χρόνια αυτά άρχισε να μελετά τους Γάλλους φιλοσόφους του διαφωτισμού, γεγονός που μαζί με την έκρηξη της Γαλλικής επανάστασης (1789) συντέλεσε στη διαμόρφωση των δημοκρατικών και φιλελεύθερων ιδεών του.
Η οικονομική του άνεση –είχε μεγάλα κτήματα στη Βλαχία, όπου εγκατέστησε και την οικογένειά του– τού έδωσε τη δυνατότητα να ασχοληθεί απερίσπαστος με την προετοιμασία για τη μεγάλη του εξόρμηση. Στα χρόνια αυτά θα πρέπει να έδωσε συγκεκριμένη μορφή στα οράματά του και να προγραμμάτισε, σε γενικές γραμμές, τον τρόπο με τον οποίο θα ενεργούσε.
Στην περίοδο αυτή ο Ρήγας ανέπτυξε τη μεγαλύτερη εκδοτική και επαναστατική του δραστηριότητα. Σε συνεργασία με στελέχη της εκεί ακμαίας ελληνικής παροικίας πραγματοποίησε έναν εκδοτικό άθλο τυπώνοντας και κυκλοφορώντας μια σειρά από βιβλία, χάρτες και άλλα έντυπα, όπως ο «Θούριος», το έργο με την πιο πλατιά διάδοση στους υπόδουλους Έλληνες, ένα φλογερό επαναστατικό σάλπισμα, που καλούσε όλους τους λαούς της Βαλκανικής σε γενική εξέγερση.
Ένα μονάχα: Όταν έκανα μία τηλεοπτική εκπομπή για τον Ρήγα Φεραίο, με προσκεκλημένη μου, την αξιαγάπητη φίλη Ελληνίδα και καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μαρία Μαντουβάλου, θυμάμαι την συγκίνηση και τα δάκρυά της όταν αναφερθήκαμε στο πώς ο ίδιος ο Ρήγας χόρεψε πρώτος τον «Θούριό» του, προετοιμάζοντας τους Έλληνες για το μεγάλο επαναστατικό άλμα!..
Αλήθεια, δεν είναι συγκινητικό;