24/05/15 18:58 - Μπάμπης Καραπαναγιωτίδης: Ο άνθρωπος της καλοσύνης και της αγάπης!..

 

Μπάμπης Καραπαναγιωτίδης: Ο άνθρωπος της καλοσύνης και της αγάπης!..

Σήμερα ο Μπάμπης πήρε την μεγάλη απόφαση να κάνει το μεγάλο ταξίδι της ζωής!.. Ένα ταξίδι που λένε ότι δεν έχει γυρισμό!.. Κι όμως!. Όσο η σκέψη μας θα στριφογυρίζει στη μορφή του, όσο αυτή η σκέψη θα περιπλανιέται γύρω από την δική του ζωή, ο ίδιος θα είναι πάντα εδώ, πάντα κοντά μας, πάντα δίπλα μας, πάντα σιμά μας, μ’ εκείνο το γλυκό χαμόγελο, που άνθιζε όπως ακριβώς τα λουλούδια του Μάη, που θέλησαν να τον συνοδεύσουν στον κόσμο των αγγέλων και της ουράνιας γαλήνης!..

ΤΗΝ ώρα αυτή, που η γραφίδα σέρνεται αργά πάνω στις κουρασμένες σελίδες της καθημερινότητας, ένας δικός μου άνθρωπος, ο αγαπημένος μου ανιψιός, Μπάμπης (Χαράλαμπος) Καραπαναγιωτίδης, πήρε την μεγάλη απόφαση να ταξιδέψει στον ουρανό. Να βρεθεί ανάμεσα στους αγγέλους του Θεού και κάποιους δικούς του ανθρώπους! Πήγε να τους πει την δική του ουράνια καλησπέρα!.. Έτσι ξαφνικά κι απρόσμενα!.. 
Χρυσό παιδί, ο Μπάμπης!.. Ένας γλυκύτατος άνθρωπος γιομάτος καλοσύνη κι ανθρώπινη ευαισθησία!.. Μια πραγματική τρυφερή καρδιά!.. Και πάντα με το χαμόγελο στα χείλη! Όταν με έβλεπε έλεγε τα καλύτερα λόγια για μένα και με συγκινούσε πολύ ο καλόκαρδος χαρακτήρας του!

Θυμάμαι την γέννησή του, τη βάπτισή του κι αργότερα τον γάμο του! Όταν γεννήθηκε ήμουν ο άνθρωπος που έζησε για τρία ολόκληρα χρόνια κοντά του αφού ζούσα στο ίδιο σπίτι που γεννήθηκε και κουνούσα το κρεβατάκι του για να κοιμηθεί!.. Επινοούσα χίλιους τρόπους για να μην κλαίει, πότε κουνώντας την κουδουνίστρα πάνω από το κεφαλάκι του και πότε δίνοντάς του μερικές καραμελίτσες, που μου έφερνε η μανούλα του ή ο πατεράκος του από το μαγαζί που είχαν δίπλα! Βιοπάλη, βλέπετε!..
Αλλά και στα βαπτίσια του Μπάμπη κάναμε μεγάλη χαρά!.. Ο ναός της Ευαγγελιστρίας στα Νέα Λιόσια (σήμερα Ίλιον) ήταν γεμάτος από κόσμο!.. Εκεί άκουσα για πρώτη φορά το όνομά του κι εκεί άρχισα κι εγώ να συνειδητοποιώ τα μυστήρια της Εκκλησίας! Ο νονός, τα βαπτιστικά δώρα, οι στολισμένες άσπρες λαμπάδες, τα κουφέτα, η ανθρώπινη επικοινωνία των συγγενών, που βρέθηκαν εκεί, οι φωτογραφήσεις και τόσα άλλα!.. Σαν τις μέλισσες όλοι εκεί στριφογυρίζαμε για να δούμε τον Μπάμπη με τα ωραία βαπτιστικά του!

Κάποια στιγμή πέρασαν τα χρόνια!... Οι δρόμοι μας, ασφαλώς, είχαν χωρίσει, λόγω της ρημάδας της ζωής, που θέλει τους ανθρώπους να είναι τόσο κοντά, αλλά οι συνθήκες σε κάνουν να ζεις μακριά τους!.. Ώσπου μια μέρα βλέπω την μάνα του Μπάμπη, την πολυαγαπημένη μου ξαδέλφη, Μαρία, να έρχεται μαζί με τον γιο της, έχοντας μαζί τους το προσκλητήριο του γάμου του!..  Μεγάλωσε ο Μπάμπης!.. Το παιδάκι που κουνούσα για να κοιμηθεί στο κρεβατάκι του, τώρα πια ήταν άνθρωπος της παντρειάς!.. Συγκινήθηκα, αν και νομίζω ότι μόλις που πρόφτασα να σκουπίσω ένα μικρό δάκρυ που κύλησε γρήγορα από τα βλέφαρά μου!..

Ο Μπάμπης ευτύχησε να δει την οικογένειά του όπως την φανταζόταν!.. Τη γυναίκα του Χριστίνα (το Χριστινάκι, όπως έλεγε) και τα παιδιά του Εύα και Χάρη!.. Με χαρά και αγάπη, όπως ακριβώς μου έλεγε όταν συναντιόμαστε μερικές φορές στο σταυροδρόμι της ζωής!.. Ήταν το καμάρι του!.. Η δική του φωλιά!.. Η δική του προσωπική ευτυχία!
Μόνον που αυτή η ζωή δεν μας τα φέρνει όπως τα θέλουμε!.. Έρχεται και μας κόβει τη χαρά εκεί που δεν επιθυμούμε!.. Αυτός και ο λόγος που ο Μπάμπης είδε σε παιδική ηλικία να χάνει ξαφνικά τον αγαπημένο του πατέρα,  Κώστα (χαϊδευτικό όνομα του Θεοχάρη Καραπαναγιωτίδη), σε διάστημα λίγων χρόνων τον παππού και τη γιαγιά του (Κωνσταντίνο και Ελένη), ενώ αργότερα χάνει και τον μοναδικό αδελφό του Ανδρέα!
Κι όχι μόνο!.. Μέσα σε λίγο διάστημα χάνει τούς εκ μητρός αγαπημένους του θείους Ευγένιο (Σάκη) Γιαννόπουλο και Γιάννη Γιαννόπουλο, ενώ ο ίδιος έρχεται αντιμέτωπος με μία ανίατη ασθένεια, που ενώ τη γνωρίζει, την καταπολεμά με ηράκλεια δύναμη και παρά το γεγονός ότι ο ίδιος στα μηνύματά του μέσα στην προσωπική του διαδικτυακή σελίδα (που μόλις σήμερα είδα!) δίνει πολλά παραδείγματα κουράγιου και αντιμετώπισης της ζωής με μια φιλοσοφημένη αντίληψη, κάποια στιγμή η ασθένεια αυτή θα του στερήσει το χαμόγελο της δικής του ζωής!

Αγαπημένε μου, Μπάμπη!

Σήμερα πήρες την μεγάλη απόφαση να κάνεις το μεγάλο ταξίδι της ζωής!.. Ένα ταξίδι που λένε ότι δεν έχει γυρισμό!.. Κι όμως!.. Όσο η σκέψη μας θα στριφογυρίζει στη μορφή σου, όσο αυτή η σκέψη θα περιπλανιέται γύρω από την δική σου ζωή, εσύ ο ίδιος θα είσαι πάντα εδώ, πάντα κοντά μας, πάντα δίπλα μας, πάντα σιμά μας, μ’ εκείνο το γλυκό χαμόγελο, που άνθιζε όπως ακριβώς τα λουλούδια του Μάη, που θέλησαν να σε συνοδεύσουν στον κόσμο των αγγέλων και της ουράνιας γαλήνης!

Καλό ταξίδι, Μπάμπη!.. Η μανούλα σου, η οικογένειά σου, ο θείος Νίκος, τα ξαδέλφια σου και όλοι οι συγγενείς σου σε συνοδεύουν με την θερμή τους αγάπη και το στερνό τους δάκρυ!

Καλό ταξίδι, αγαπημένε μου ανιψιέ!.. Η θύμησή σου θα μας συντροφεύει πάντα!…