28/05/15 18:46 - Ο Παράδεισος των Μουσών!..

 Ο Παράδεισος των Μουσών!..

Μια λογοτεχνική περιδιάβαση στον νοητό Κόσμο των Μουσών, τον Παράδεισο των Μουσών, εκεί που οι σύγχρονες Ελληνίδες Μούσες σαγηνεύουν με την μπαγκέτα ή το δοξάρι τους τον κόσμο της αγάπης και της καλοσύνης, της χαράς και της αισιοδοξίας, της ελπίδας και της προσδοκίας! Ένα άρθρο γραμμένο με ειδικά Αρχιγράμματα και φιλικά αισθήματα, το οποίο αφιερώνεται σε μία από τις καλύτερες φίλες της ιστοσελίδας μας, την δημοφιλή μουσουργό Ευγενία Μανωλίδου!..

Ελεγαν κάποτε οι άνθρωποι των δυσπρόσιτων ορέων και των μυρωμένων κοιλάδων, ότι κάποια στιγμή θα μαζευτούν όλοι οι ραψωδοί και οι ψαλμωδοί του κόσμου, για να υμνήσουν τρία πράγματα: το θεό, τη φύση και την μουσική!.. Εκεί θ’ ανθίσουν τα λουλούδια, εκεί θα βγάλουν δροσιά τα άνθη, εκεί θα δακρύσουν τα κρίνα του αγρού, εκεί θα χαμογελάσουν οι άνθρωποι και τα λουλούδια στις σχισμές των βράχων!..

Υμνωδοί της ζωής!.. Τέλειοι, ιδεώδεις, μοναδικοί!.. Αυτοί που μας δίδαξαν την θεϊκή ή ζωτική έλξη, η οποία δεν είναι μόνο γήϊνη!.. Πάνω απ’ όλα είναι πνευματική, συναισθηματική, ψυχική!.. Πάνω απ’ όλα είναι ανθρώπινη και, φυσικά, θεϊκή, αφού ο θεός μας χάρισε τη ζωή σε μια ερωτική πανδαισία μεταξύ ουρανού και γης!...

Γιρλάντες θρεμμένες από στάλες βροχής θα γιομίσουν, λέει, τον κόσμο των Μουσών και ιδίως της Μουσικής! Αυτή θα είναι η χαρά της μαγευτικής φύσης!.. Αυτό που είναι το ίδιο το μυστήριο της ζωής!.. Η ακατανίκητη έλξη για δημιουργία, όπως ακριβώς η μέλισσα που συνεχώς πετάει από λουλούδι σε λουλούδι και από άνθος σε άνθος για να καταλήξει στη γύρη! Στη γύρη τη γλυκιά, το ίδιο το νέκταρ της ζωής!

Ετέθη, όμως, το ερώτημα: Αλήθεια, τι είναι ζωή; Μήπως ο φόβος του άγνωστου, επειδή η ίδια η δημιουργία της ζωής είναι το Μέγα Μυστήριο, που ακόμη δεν μπορούμε να λύσουμε; Από πού ερχόμαστε; Πού βαδίζουμε; Πού πάμε; Κι αν όλοι οι σοφοί του κόσμου μαζευτούν με λευκούς χιτώνες κάτω από τον γαλάζιο ουρανό με πράσινες δάφνες στα κεφάλια τι θ’ απαντήσουν;

Να είναι άραγε η στιγμή, που θα πλημμυρίσουν τα βουνά και οι πεδιάδες με παπύρους, περγαμηνές και ειλητάρια; Τότε που θα φωτιστούν οι άνθρωποι και θα πλημμυρίσει με Γνώση ο κόσμος; Τι Μυστήριο!.. Σήμερα αρκεί ένα φύσημα του ανέμου να ανεμίσει την πλουμιστή κόμη των Ελληνίδων Μουσουργών καθώς αυτές γίνονται και σήμερα Μύστιδες της Μουσικής και του Ωραίου και δημιουργοί των ήχων της ψυχής! 

Ιδεώδης –λέει- θα είναι η κοινωνία των Μουσών! Κι όταν η άμπελος δακρύσει και το ράμφος των πουλιών ρουφήξει μεθυστικά το νέκταρ της ζωής, εκεί θα βρίσκεται ο μεγάλος υμνωδός, ο σύγχρονος ποιητής,  για να εξυμνήσει αυτό που θ’ αντικρύσει ο ίδιος, αφού η ζωή θα του δίνει δύναμη σαν τον μυθικό Ανταίο, μόλις πατούσε το χώμα! Τότε τα στήθη φουσκώνουν και η ζωή χρωματίζει τη φύση με την δική της αίγλη!

Ακριβώς εκεί θα εμφανισθεί ο μυθικός Ζήθος! Ο άνθρωπος που βοήθησε να ανεγερθούν τα τείχη των Θηβών! Με τη μεγάλη του δύναμη θα μεταφέρει ξανά στους ώμους του, βράχους από τα γειτονικά βουνά, οι οποίοι, με τις θείες μελωδίες της λύρας του αδελφού του Αμφίονα, θ' ανεβαίνουν εκ νέου μόνοι τους και θα οικοδομούν τα τείχη των Θηβών, ενώ ο Ορφέας θα εξημερώνει με τη δική του γοητευτική μουσική τα θηρία του δάσους, καθώς οι μαινάδες θα χορεύουν δίπλα του τον αισθησιακό και στη συνέχεια τον οργιαστικό χορό!..

Μαλαματένια θάναι τα λόγια των Μουσών!.. Των σύγρονων Μουσών!..  Κι όταν το θεϊκό δοξάρι θ’ αρχίσει ν’ αγγίζει τις χορδές της ευαισθησίας των ανθρώπων, ένα γαλάζιο ρυάκι, που θα το στολίζουν τα άνθη του φωτός, θ’ αφήνει τη δροσιά του να βυθίζεται στις ρίζες των φυτών για να ρουφήξουν το ύδωρ της ζωής!..  Είναι η στιγμή που οι μίσχοι θ’ αφήνουν τους χυμούς να ρέουν καθώς θα τα συνοδεύει η άγνωστη εκείνη μουσική, που ακούγεται στα ευαίσθητα αυτιά των ανθρώπων κάθε πρωί,  μέσα στις φλέβες τους!

Αγνότητα -λέει- και ομορφιά θα κυριαρχεί παντού! Έτσι τουλάχιστον θα αισθανθεί ένας κοινός θνητός σε ένα τέτοιο θεϊκό και μαγευτικό περιβάλλον!.. Στον Παράδεισο των Μουσών!.. Εκεί όπου θ’ ανοίγουν οι βρύσες του ουρανού για να ρίξουν στη γη ασημένια βροχή, καθώς θα ζευγαρώνει τις πέτρες και το χώμα, για τη δημιουργία μιας άλλης ζωής, κάτω από τον έναστρο ουρανό και πάνω στον ανθισμένο φλοιό της γης!

Νάμα θεϊκό, βγαλμένο από τις ρίζες του Ολύμπου, θα τρέχουν οι βρύσες!.. Αντί για νερό θα βγάζουν αμβροσία, αυτό το εξαιρετικά εύγευστο φαγητό ή ποτό, για να χαρίζει στους θεούς την αθανασία! Ένα μεθυστικό άρωμα, ως αλοιφή ή ως τροφή των αλόγων τής Ήρας! Το ηδύποτο αντί τού νέκταρος, που αλληγορικά το παρομοιάζουν με θεϊκό ατμό! Αυτό που κινεί το ίδιο το εργαστήριο της ζωής!

Ωραιότητα -λέει- θα υπάρχει παντού!.. Ρόδα λευκά θα μυρώνουν τον μεθυστικό και εύοσμο αγέρα, που θα κάνει τα πουλιά να «πεθαίνουν τραγουδώντας» από την ουράνια μέθη τους!.. Σαν τα εφήμερα έντομα που χαιρετούν τη ζωή σε ένα ερωτικό μεθύσι!.. Αυτά που δεν τα ενδιαφέρει το παροδικό, το πρόσκαιρο ή το εφήμερο, αρκεί να ρουφάνε τη ζωή!

Λίμνες με χρυσά νούφαρα θα επισκέπτεται ο αγνός, ο αγγελικός και ο όμορφος κόσμος των Μουσών!.. Ο κόσμος της χαράς και της αισιοδοξίας!.. Ο κόσμος της θεϊκής μέθης, που ύμνησε η ίδια η Αγία Γραφή με το «Άσμα Ασμάτων» ή οι αρχαίοι Έλληνες τραγικοί με τις τραγωδίες και τον Ύμνο στον θείο αίσθημα, όπως ακριβώς τον έψαλε η Αντιγόνη του Σοφοκλή!..

Ισότητα –λέει- και δικαιοσύνη! Αδελφοσύνη και αγάπη!.. Ό,τι δίδαξε κάποτε ένας μοναχικός Γαλιλαίος θα είναι τα στοιχεία εκείνα που θα πλημμυρίζουν την καρδιά των ανθρώπων μέσα στον Παράδεισο των Μουσών! Στον ιδεώδη κόσμο των δημιουργών της Τέχνης, όπως της Μουσικής!.. Κι αν μια άρπα θ’ αφήνει τον ήχο της να φωλιάζει στα νέφη των ουρανών, είναι γιατί εκείνη την ώρα οι νότες θα ντύνουν με τα δικά τους ηχοχρώματα τον δικό μας Γαλαξία!

Δάφνες και φλογισμένοι πυρσοί θα στολίζουν τον περιβάλλοντα χώρο, όπου αρχαίες και  σύγχρονες αυλητρίδες θα παίζουν τον σκαλισμένο με τα χέρια τους αρκαδικό δίαυλο αποκοιμίζοντας τον Πάνα στον Λάδωνα ποταμό, ενώ οι φωτισμένες Ελληνίδες Μούσες, θα περνούν κάθε ανατολή και λιόγερμα ψάλλοντας τους δικούς τους ύμνους καθώς θα τις συνοδεύει η μουσική του Ορφέα, του Απόλλωνα και του Πυθαγόρα!

Ολόφωτες και δαφνοστεφανωμένες κεφαλές!.. Αρχαίες ελληνικές και βυζαντινές μορφές!.. Μορφές Μουσών, που φθάνουν στο σήμερα, απ’ τον πορφυρογέννητο Μοριά μέχρι την ορφική Θράκη κι από το ηλιογέννητο Αιγαίο μέχρι την βασιλίδα της ομορφιάς Μακεδονία μας, οι Ελληνίδες Μούσες θ' αγγίζουν με την μπαγκέτα τους ή το δοξάρι τους την καρδιά των εραστών της ομορφιάς της ζωής!  

Υπέροχη Μουσική!.. Τέλεια, ιδεώδης, μοναδική!.. Αυτή που μας δίδαξε την θεϊκή δημιουργία, όπως αυτή εκπηγάζει δια των χειρών των ανθρώπων της θεϊκής τέχνης! Μια τέχνη ουράνια και θεϊκή!.. Μα, πάνω απ’ όλα πνευματική, συναισθηματική, ψυχική!.. Πάνω απ’ όλα ανθρώπινη και, φυσικά, θεϊκή, αφού ο Μέγας Δημιουργός μας χάρισε τη ζωή σε μια ερωτική πανδαισία μεταξύ ουρανού και γης!...


Ευγενία Μανωλίδου! Η δημοφιλής Ελληνίδα μουσουργός της οποίας το μουσικό έργο άρχισε ήδη να γίνεται γνωστό σε όλον τον κόσμο!...