03/08/15 18:44 - Τι μου είχε αποκαλύψει ο Θεοφάνης Μανιάς για την ελληνική γλώσσα!..

Τι μου είχε αποκαλύψει ο Θεοφάνης Μανιάς για την ελληνική γλώσσα!..

Μου είπε πράγματα θαυμαστά!.. Μου μίλησε για αξιομνημόνευτα γεγονότα!.. Για αλήθειες που «κρύβει» η ιστορία και για αλήθειες, που κρύβουν οι αριθμοί. Εκεί μου έδειξε και όλα τα βιβλία που έχει γράψει, όπως για παράδειγμα: «Παρθενών» εκδόσεις Πύρινος Κόσμος , «Το Ελληνικό Πνεύμα στις Πυραμίδες της Αιγύπτου» εκδόσεις Πύρινος Κόσμος, «Η Ελληνική γλώσσα το ωραιότερο μνημείο της ανθρώπινης ιστορίας», «Η Δημοτική και η Καθαρά Ελληνική γλώσσα», «Η γυναίκα στην λαογραφία», «Η Δημοκρατία επί Περικλέους» 1973, «Η καταγωγή της ποιήσεως» 1977 κ.α.

ΤΟΝ γνώρισα από τα περίφημα κείμενά του. Τα κείμενα εκείνα με τα οποία οι αριθμοί έπαιζαν τον ίδιο σπουδαίο ρόλο, που έπαιζαν και τα γράμματα, οι φθόγγοι ή οι συλλαβές! Και μιλάω, ασφαλώς, για τον πολυθρύλητο Θεοφάνη Μανιά, του οποίου οι γνώσεις είχαν καταπλήξει τον γράφοντα.
Από τότε έκανα τακτικά παρέα μαζί του. Είχαμε γίνει και οι δύο μέλη του Συλλόγου Ελλήνων Λογοτεχνών και «ρουφούσα» κυριολεκτικά κάθε τι που έλεγε ο σοφός αυτός Έλληνας. Ακόμη περισσότερο όταν έκανε τους περίφημους τριγωνομετρικούς υπολογισμούς και αποδείκνυε την μαθηματική, γεωμετρική ή τριγωνομετρική σχέση που είχαν μεταξύ τους οι αρχαίες ελληνικές πόλεις.
Δεν θα λησμονήσω ένα βράδυ που οι τριγωνομετρικοί υπολογισμοί των αρχαίων ελληνικών πόλεων έδειχναν μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας ακόμη και μία … άκατο διαστημοπλοίου, όπως ακριβώς μας έδειχνε τη φωτογραφία της!

ΠΕΡΑΣΕ καιρός!.. Είχα γράψει αρκετά άρθρα για τον Θεοφάνη Μανιά και ένα βράδυ με κάλεσε για έναν καφέ στο σπίτι του, στην Καλλιθέα (Φιλαρέτου 3, έμενε, αν η μνήμη μου είναι ακόμη ισχυρή). Ανέβηκα σιγά-σιγά την ξύλινη σκάλα και τότε είδα έκπληκτος ένα μεγάλο δωμάτιο με πολλούς χάρτες, πάνω στους οποίους ήταν χαραγμένα διάφορα γεωμετρικά ή τριγωνομετρικά σχήματα!
--Τι είναι αυτά, κύριε Μανιά;
--Χάρτες!..
--Και τι αποδεικνύετε μ’ αυτούς;
--Τη μαθηματική σχέση όλων των αρχαίων ελληνικών πόλεων μεταξύ τους. Ιδιαίτερα οι πόλεις που είχαν μια ιερότητα, όπως για παράδειγμα, οι Δελφοί, η Αθήνα, η Σπάρτη και τόσες άλλες.

Άνοιξα το μαγνητόφωνο και τον άφησα να μιλάει… Μου μιλούσε σχεδόν για δύο ώρες!.. Η συνέντευξη υπάρχει και κάποια στιγμή θα βρω τρόπο να την ανεβάσω στο διαδίκτυο μέσω Youtube.
Μου είπε πράγματα θαυμαστά!.. Μου μίλησε για αξιομνημόνευτα γεγονότα!.. Για αλήθειες που «κρύβει» η ιστορία και για αλήθειες, που κρύβουν οι αριθμοί. Εκεί μου έδειξε και όλα τα βιβλία που έχει γράψει, όπως για παράδειγμα: «Παρθενών» εκδόσεις Πύρινος Κόσμος, «Το Ελληνικό Πνεύμα στις Πυραμίδες της Αιγύπτου» εκδόσεις Πύρινος Κόσμος, «Η Ελληνική γλώσσα το ωραιότερο μνημείο της ανθρώπινης ιστορίας», «Η Δημοτική και η Καθαρά Ελληνική γλώσσα», «Η γυναίκα στην λαογραφία», «Η Δημοκρατία επί Περικλέους» 1973, «Η καταγωγή της ποιήσεως» 1977 κ.α.
Ήδη ο Θεοφάνης Μανιάς, μετά από μια μεγάλη επιστημονική διαδρομή ως Καθηγητής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων επί δεκαετία περίπου (1955-1965) στην Αθήνα και στην Στρατιωτική Ιατρική Σχολή επί ένα έτος στην Θεσσαλονίκη το 1962, αλλά και σε διάφορες Σχολές Εφέδρων Αξιωματικών στην Αθήνα, Λάρισα και Θεσσαλονίκη, ήταν Ταξίαρχος, πια, του Υγειονομικού Σώματος του Ελληνικού Στρατού, όπου παραιτήθηκε με αίτησή του το 1965, για να ασχοληθεί με την έρευνα και την αποκαλυπτική συγγραφή των έργων του. Έλαβε μέρος με πρότυπες ανακοινώσεις σε Παγκόσμια Επιστημονικά Συνέδρια, του Δουβλίνου Ιρλανδίας, της Μαδρίτης, ενώ σε ηλικία 68 ετών,  ανακηρύχτηκε Ακαδημαϊκός και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Κτηνιατρικών Επιστημών της Ισπανίας.

Κάποια στιγμή τον ρώτησα:

--Κύριε Μανιά, υπάρχει κάποιο στοιχείο, που σας συγκλόνισε κατά την διάρκεια των επιστημονικών ερευνών σας;
--Πολλά. Αλλά θα σου αναφέρω για παράδειγμα ένα στοιχείο, το οποίο το θεωρώ πολύ σημαντικό για την σπουδαιότητα της ελληνικής γλώσσας!
--Ποιο είναι αυτό το στοιχείο;
--Είχα πάει με το ελικόπτερο της Γεωγραφικής Υπηρεσία Στρατού στο Σούνιο για ορισμένες ανασκαφές, που θα επιβεβαίωναν τις έρευνές μου. Κάνοντας όμως ορισμένες μετρήσεις είδα ότι μου έλειπαν 50 μέτρα και δεν μου έδιδαν τον απόλυτο αριθμό που ήθελα, ώστε να επαληθευτούν και οι λεξαριθμικές διερευνήσεις μου. Ώσπου κάποια στιγμή φώτισε το μυαλό μου και σκέφτηκα ότι γράφοντας λανθασμένα το όνομα ΣΟΥΝΙΟ και όχι ΣΟΥΝΙΟΝ, που ήταν και το ορθό, διαπίστωσα ότι το τελικό «Ν», που αντιστοιχεί στον αριθμό 50, μου έδιδε επακριβώς τη λύση του προβλήματος!
--Τι λέτε;
--Ακριβώς εκεί συνειδητοποίησα πόσο σημαντική είναι η ελληνική γλώσσα και πόσα μυστικά κρύβει αν αποκωδικοποιήσουμε τις ελληνικές λέξεις!..