30/11/15 22:05 - Άγνωστες γιορτές της αρχαιότητας!..

Άγνωστες γιορτές της αρχαιότητας!..

Τα Ελλώτια, για παράδειγμα, ήταν μία αρχαία ελληνική θρησκευτική εορτή, με παραλλαγές κατά τόπους. Σύμφωνα με τον Πίνδαρο, τα Ελλώτια τελούνταν στην Κόρινθο προς τιμήν της Αθηνάς. Κατά τη μυθολογική παράδοση, η Ελλώτιδα και η Χρυσή, κόρες του βασιλιά Τίμανδρου, κατέφυγαν στον ναό της θεάς Αθηνάς στη διάρκεια της δωρικής εισβολής στην Κόρινθο, όπου κάηκαν ζωντανές, όταν οι εισβολείς έβαλαν φωτιά στο ιερό. Από το γεγονός αυτό η θεά επονομάστηκε Ελλώτιδα και οι γιορτές που ήταν αφιερωμένες σε αυτήν περιλάμβαναν λαμπαδηδρομίες και, πιθανόν, γυμνικούς αγώνες και είχαν εξαγνιστικό χαρακτήρα!..

ΟΠΩΣ γράφεται στην αρχαία ελληνική γραμματεία, τα Ελλώτια ήταν μια αρχαία γιορτή που διοργανωνόταν στην Κόρινθο, στη Γόρτυνα της Κρήτης και, ίσως, σε άλλες πόλεις.

Σύμφωνα με τον Πίνδαρο, τα Ελλώτια τελούνταν στην Κόρινθο προς τιμήν της Αθηνάς. Κατά τη μυθολογική παράδοση, η Ελλώτιδα και η Χρυσή, κόρες του βασιλιά Τίμανδρου, κατέφυγαν στον ναό της θεάς Αθηνάς στη διάρκεια της δωρικής εισβολής στην Κόρινθο, όπου κάηκαν ζωντανές, όταν οι εισβολείς έβαλαν φωτιά στο ιερό. Από το γεγονός αυτό η θεά επονομάστηκε Ελλώτιδα και οι γιορτές που ήταν αφιερωμένες σε αυτήν περιλάμβαναν λαμπαδηδρομίες και, πιθανόν, γυμνικούς αγώνες και είχαν εξαγνιστικό χαρακτήρα. Άλλοι μελετητές, όπως ο Σουηδός Μάρτιν Μίλσον, υποστηρίζουν ότι τα Ελλώτια ήταν αφιερωμένα σε παλαιότερη θεότητα της Κορίνθου, την Ελλωτίδα, η οποία αργότερα ταυτίστηκε με την Αθηνά. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, η γιορτή είχε γονιμικό χαρακτήρα.

Τα Ελλώτια της Γόρτυνας, στην Κρήτη, ήταν αφιερωμένα στην Ελλωτίδα Ευρώπη και αναφέρονταν στην απελευθέρωσή της από τον Δία. Κατά τη διάρκεια της γιορτής διεξάγονταν διάφορα αγωνίσματα και οι κάτοικοι σχημάτιζαν πομπή και περιέφεραν τεράστιο στεφάνι μυρτιάς, την Ελλωτίδα στέφανο, η οποία υποτίθεται ότι περιείχε τα οστά της Ευρώπης. Είναι πιθανό ότι με το όνομα Ελλωτίδα υπήρχε παλαιότερη κρητική θεότητα, η λατρεία της οποίας ήταν προγενέστερη της Ευρώπης.

ΠΗΓΗ: Ιστορικό και Δημοσιογραφικό Αρχείο του γράφοντος, Εγκυκλοπαίδεια «δομή».