01/12/15 19:36 - Ο μήνας Δεκέμβριος και οι παροιμίες του!..

 

Ο μήνας Δεκέμβριος και οι παροιμίες του!..

Ο λαός μας ονομάζει το Δεκέμβριο Χριστουγεννάρη ή Χριστούγεννα, διότι το μήνα αυτόν γεννήθηκε ο Χριστός, και Αντρά, από τη γιορτή του Αποστόλου Ανδρέα, μετά την οποία αρχίζει. Οι αρχαίοι Μακεδόνες τον ονόμαζαν Ανδιαίο. Ο Δεκέμβριος συνδέεται με τη Γέννηση του Χριστού και το χειμερινό ηλιοστάσιο (21 Δεκεμβρίου). Τις πρώτες μέρες του, με τις γιορτές των αγίων Βαρβάρας, Σάββα και Νικολάου, το κρύο στα ορεινά δυναμώνει και ο αϊ-Νικόλας, συνήθως, «ασπρίζει τα γένια του», όπως λέει ο λαός, δηλαδή χιονίζει.

ΕΙΝΑΙ αλήθεια, ότι ο μήνας Δεκέμβριος είναι ο τελευταίος μήνας του χρόνου. Στους Ρωμαίους αρχικά ήταν ο 10ος μήνας (από το λατινικό decem = δέκα). Όταν όμως προστέθηκαν, την εποχή του Ιουλίου Καίσαρα και του Οκταβιανού, οι δύο μήνες Ιούλιος και Αύγουστος (από το όνομα ο πρώτος και τον τίτλο του αυτοκράτορα ο δεύτερος), ο Δεκέμβριος μετατέθηκε και έγινε ο 12ος μήνας, διατηρώντας όμως την παλιά ονομασία του.

Ο λαός μας ονομάζει το Δεκέμβριο Χριστουγεννάρη ή Χριστούγεννα, διότι το μήνα αυτόν γεννήθηκε ο Χριστός, και Αντρά, από τη γιορτή του Αποστόλου Ανδρέα, μετά την οποία αρχίζει. Οι αρχαίοι Μακεδόνες τον ονόμαζαν Ανδιαίο. Ο Δεκέμβριος συνδέεται με τη Γέννηση του Χριστού και το χειμερινό ηλιοστάσιο (21 Δεκεμβρίου). Τις πρώτες μέρες του, με τις γιορτές των αγίων Βαρβάρας, Σάββα και Νικολάου, το κρύο στα ορεινά δυναμώνει και ο αϊ-Νικόλας, συνήθως, «ασπρίζει τα γένια του», όπως λέει ο λαός, δηλαδή χιονίζει.

Από τις 22 Δεκεμβρίου η μέρα αρχίζει να μεγαλώνει, ο ήλιος αρχίζει να φωτίζει και να θερμαίνει περισσότερο και στις 25 Δεκεμβρίου γεννιέται ο «Ήλιος της Δικαιοσύνης», ο Χριστός. «Η Γέννησίς Σου, Χριστέ ο θεός ημών, ανέτειλε τω κόσμω το φως ...», ψάλλουν οι χριστιανοί. Τα Χριστούγεννα συνδέονται με τα κάλαντα, αλλά και με τους καλικάντζαρους, τα όντα του σκότους, που όλο το χρόνο στα έγκατα της Γης πριονίζουν το δέντρο που κρατάει τη Γη, μα πριν το αποτελειώσουν ο Ήλιος ζωοδότης αρχίζει την αναγέννηση της φύσης. Οι καλικάντζαροι τα Φώτα ξαναχάνονται στο σκοτάδι.

ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟ

 Άγια Βαρβάρα γέννησε [το χιόνι] και ο Σάββας το εδέχθη, και ο Άη Νικόλας έτρεξε να πάει να το βαφτίσει.
 Άγια Βαρβάρα μίλησε και ο Σάββας απλοήθη, μαζώχται ξύλα και άχυρα και σύρται και στον μύλο Άγιο Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος.
 Άγια Βαρβάρα μίλησε και Σάββας αποκρίθει κι Αγιονικόλας έτρεξε να πάει να λειτουργήσει.
 Αγιά- Βαρβάρα μίλησε κι ο Σάββας αποκρίθη: μάζεψε ξύλα κι άχυρα και σύρτε και στο μύλο, γιατί ο Άη Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος.
 Απ' τα Νικολοβάρβαρα αρχίζει ο χειμώνας.
 Βαρβάρα βαρβαρώνει (το κρύο), Άη Σάββας σαβανώνει, Άη Νικόλας παραχώνει
 Γύρω γύρω του Χριστού, η κορφή του χειμωνιού.
 Δεκέμβρη μου, με πάγωσες και πώς να ξεπαγιάσω.
 Δεκέμβριος, Χριστού γέννηση και καλός μας Χρόνος.
 Μαζέψτε ξύλα κι άχυρα και σύρτε και στο μύλο, γιατί Άη Νικόλας έρχεται στα χιόνια φορτωμένος.
 Να 'ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα, και τα Λαμπρά βρεχούμενα, αμπάρια γιομισμένα.
 Να 'ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα, χαρά σ' εκείνο το γεωργό, πού 'χει πολλά σπαρμένα.
 Το Νοέμβρη και Δεκέμβρη φύτευε καταβολάδες.
 Το τραγούδι με τον τρύγο, το Δεκέμβρη παραμύθι.
 Χειμωνιάτικη γέννα, καλοκαιρινή χαρά.
 Χιόνι του Δεκεμβρίου, χρυσάφι του καλοκαιριού.

Καλό μήνα και Καλές Γιορτές!...