10/03/11 17:25 - 1821: Τα ψέματα και οι αλήθειες!.. (Μέρος Β΄)

1821: Τα ψέματα και οι αλήθειες!.. (Μέρος Β΄)

Ως απάντηση σ’ αυτούς που λένε ότι με τους Οθωμανούς «περνούσαμε μια χαρά», διαβάστε ποιοι είχαν εκπονήσει σχέδιο μεταφοράς του συνόλου του ελληνικού πληθυσμού σε αφρικανική χώρα!..

ΜΙΛΗΣΑΜΕ χθες για το πώς ξεκίνησε η επιχείρηση αλλοίωσης του εθνικού φρονήματος των Ελλήνων με την προσπάθεια που καταβάλλουν ορισμένοι επιχειρηματίες, προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα δικά τους σχέδια, τα οποία έχουν καθαρά οικονομικό αντίκρισμα και καμία –μα καμία σχέση- μ’ αυτά που λέγουν ότι (τάχα μου, τάχα μου) ενδιαφέρονται για την «ιστορική αλήθεια».
Εξηγήσαμε δε, ότι για να επιτύχουν αυτού του σκοπού, οι παραπάνω επιχειρηματίες εδώ και πολλά χρόνια εκμεταλλεύτηκαν εις το ακέραιο τα μέσα που είχαν τότε στη δούλεψή τους (κινηματογράφο και μουσική), ενώ σήμερα προπαγανδίζουν το «έργο» τους με όλα τα ΜΜΕ και ιδίως την τηλεόραση, για να μπορέσουν να αποδυναμώσουν τις αντιστάσεις του ελληνικού λαού, που πιστεύει στις παραδοσιακές αξίες (θρησκεία, πατρίδα, οικογένεια, γλώσσα, πολιτισμός, ιστορία κλπ). Και ας μη χαίρονται οι γείτονες, διότι παρόμοια προβλήματα θα αντιμετωπίσουν πολύ σύντομα κι αυτοί, αφού το χρήμα δεν έχει φίλους, παρά μονάχα όψη!


Οι δακρύβρεχτες τουρκικές ταινίες (μελό), που είχαν πλημμυρίσει τις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες στη δεκαετία του 1970. Στη φωτογραφία μας μία σκηνή με τον δημοφιλή Τούρκο τραγουδιστή, Ζεκί Μιουρέν (Zeki Müren).

Δεκαετία 1970-1980

Στη δεκαετία του 1970, όπως ενθυμούνται οι περισσότεροι, ορισμένοι επιχειρηματίες, στο όνομα της δήθεν «ελληνοτουρκικής φιλίας» ενορχήστρωσαν μια άνευ προηγουμένου προσπάθεια «εκτουρκισμού», αλλά και «εξισλαμισμού» του ελληνικού λαού χρησιμοποιώντας ως μέγα προπαγανδιστικό μέσο τον όχι μόνο τον Κινηματογράφο, αλλά και την Μουσική!
Είχαμε φθάσει στο σημείο να βλέπουμε δεκάδες κινηματογραφικές αίθουσες να ασφυκτιούν από κόσμο για να παρακολουθήσουν δακρύβρεχτες ταινίες (μελό, όπως λέγονται) με δημοφιλείς Τούρκους ηθοποιούς, όπως την Χούλια Κοτσγίγιτ, την οποία είχαν «θεοποιήσει» όλοι οι επιχειρηματίες του είδους στην Ελλάδα!
Κι όχι μόνον!..
Ο γράφων ήταν παρών σε μία εκδήλωση για την παραπάνω Τουρκάλα ηθοποιό, την οποίαν είχαν προσκαλέσει στην Αθήνα οι διοργανωτές της εκδήλωσης.
Ένα μόνο:
Ήταν τόσος πολύς ο κόσμος που ήθελε να δει την Χούλια Κοτσγίγιτ, ώστε οι διοργανωτές άλλαξαν σχέδιο υποδοχής του κόσμου και αντί να φέρουν την ηθοποιό σε μία κινηματογραφική αίθουσα, όπως συνηθιζόταν, την έφεραν μέσα στο γήπεδο Αιγάλεω (!!), όπου οι σκηνές οι οποίες εκτυλίσσονταν, για ένα αυτόγραφο από τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, ήσαν άνευ προηγουμένου!
Εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, θαυμαστές, επειδή δεν είχαν εισιτήριο, είχαν ανέβει πάνω στους γύρω τοίχους που ήσαν κτισμένοι με τσιμεντόλιθους, για να δουν την Χούλια Κοτσγίγιτ, ενώ ένας εξ αυτών των θαυμαστών περιφερόταν μέσα στο πλήθος και επιδείκνυε με χαρά, λες και ήταν … λάβαρο, ένα κομμάτι ύφασμα το οποίο προφανώς είχε αποσπάσει από την γνωστή ηθοποιό.
Περιττό να πούμε ότι οι κασέτες με τα τραγούδια του Ζεκίν Μιουρέν (του Καζαντζίδη της Τουρκίας, για να καταλαβαίνουν οι φίλες και οι φίλοι αναγνώστες), αλλά και πολλών άλλων Τούρκων τραγουδιστών ή τραγουδιστριών είχαν κατακλύσει την οδό Αγίου Κωνσταντίνου στην Ομόνοια, στα ΚΤΕΛ και όπου αλλού ήταν πρόσφορο το έδαφος για την διάδοση του «προϊόντος», που ήθελαν να διαθέσουν ορισμένοι επιχειρηματίες. 

Τουρκική τουριστική διαφήμιση σε ελληνική εφημερίδα.

Χοντρό παιχνίδι με τον τουρισμό!..

Αλλά να ήταν μόνον ο Κινηματογράφος ή Μουσική, που είχαν γίνει τα μεγαλύτερα προπαγανδιστικά όπλα των επιχειρηματιών εκείνων οι οποίοι προετοίμαζαν το έδαφος για την «νέα τάξη πραγμάτων» στην Ελλάδα; Ήταν και ο Τουρισμός!
Δεκάδες τουριστικά γραφείο είχαν ανοίξει με προορισμό την Κωνσταντινούπολη και τα παράλια ή τα βάθη της Τουρκίας με αποτέλεσμα να διοχετεύουμε το ελληνικό χρήμα στην γειτονική χώρα, ενώ θα μπορούσαμε να αξιοποιήσουμε προς το συμφέρον της Χώρας μας το ασύλληπτο σε ύψος συνάλλαγμα που «διώχναμε» προς την Τουρκία!
Δεν σταματήσαμε ούτε καν τη στιγμή που είδαμε να πυρπολείται ένα ολόκληρο πούλμαν στην Κωνσταντινούπολη, με Έλληνες ταξιδιώτες, μεταξύ των οποίων και ένας φίλος του γράφοντος, ο οποίος εργάζεται ως ταχυδρόμος στο Περιστέρι (Ιωάννης Παπαντωνόπουλος).
Στο επεισόδιο αυτό, που έγινε το Πάσχα του 1990, έχασαν τη ζωή τους δεκάδες Έλληνες οι οποίοι απανθρακώθηκαν μέσα στο λαμπαδιασμένο πούλμαν, χωρίς να μπορούν να αντιδράσουν!
Τι περίεργο!..
Στις αρχές της δεκαετίας αυτής, επειδή ο γράφων εργαζόταν στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά και γνωρίζει πολύ καλά το θέμα, μετ’ εκπλήξεως έβλεπε τους υπευθύνους να φέρνουν χιλιάδες εργατικά χέρια από την Αφρική, κάτι που έκαναν και σε άλλες ελληνικές επιχειρήσεις, κι ας μη μπορούσαν να βρουν δουλειά χιλιάδες άλλοι Έλληνες!
Τυχαίο; 

Δεκαετία 1980…

Αλλά η επιχειρηματική δραστηριότητα «εκτουρκισμού» ή «εξισλαμισμού» των Ελλήνων δεν σταμάτησε στη δεκαετία του 1970. Προχώρησε και στην δεκαετία του 1980!
Η πρώτη φορά που ο γράφων άρχισε να υποπτεύεται ότι «κάτι συμβαίνει», ήταν όταν για πρώτη φορά ήθελε να πιει καφέ στο «ρουφ γκάρντεν» ενός πολύ μεγάλου και πολυτελούς ξενοδοχείου των Αθηνών, όπου είχε χτιστεί ένα … τζαμί, για να προσκυνούν οι μουσουλμάνοι!
Ερώτημα:
Και ο γράφων είχε επισκεφθεί το 1985 χώρες, όπως τη Λιβύη, και διέμενε σε ένα μεγάλο και πολυτελές ξενοδοχείο της Τρίπολης. Γιατί δεν υπήρχε ένας χριστιανικός ναός (έστω ένας ναΐσκος) στην ταράτσα του ξενοδοχείου για να προσεύχονται οι χριστιανοί;
Ασφαλώς το ερώτημα δεν πρόκειται να απαντηθεί!.. 

Ένα από τα πολλά κινηματογραφικά ή τηλεοπτικά έργα, με θέμα το Αιγαίο («Σειρήνες στο Αιγαίο»).

Προσωπική εμπειρία

Για ν’ αντιληφθούν οι αναγνώστες και οι αναγνώστριες των άρθρων μας πόσο καλοστημένα είναι τα παιχνίδια που παίζουν διάφοροι επιχειρηματίες εις βάρος του ελληνικού λαού, θα σας διηγηθώ μια προσωπική τραυματική εμπειρία.

Το 1986 με κάλεσε στην Εκάλη ένας γνωστός παραγωγός τηλεοπτικών ταινιών, ο οποίος ήταν επιστήθιος φίλος του αδελφού ενός πολύ μεγάλου Έλληνα πολιτικού, ο οποίος (αδελφός) επί χρόνια εκλεγόταν βουλευτής και διετέλεσε για χρόνια υπουργός, ενώ ο παραγωγός αυτός έριχνε στην αγορά πολλές τουρκικές ταινίες.
Ήταν η εποχή που κάθε γωνία είχε και ένα κατάστημα με ταινίες βίντεο, διότι δεν είχαν ανοίξει ακόμη οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί και αφού ο επιχειρηματίας άρχισε να μου πλέκει τα εγκώμια, μου ζήτησε να γράψω ένα σενάριο κινηματογραφικής ταινίας.
--Τι θα διαπραγματεύεται το θέμα;
--Κάτι ανθρώπινο!
--Τι εννοείτε «ανθρώπινο»;
--Ας πούμε μια ερωτική ιστορία δύο ανθρώπων!
--Πολύ ωραία!.. Πού θα εκτυλίσσεται το επεισόδιο;
--Να.. Κάπου στα παράλια της Τουρκίας!.. Βάλε … ας πούμε… δύο νέους να είναι ναυαγοί στο Αιγαίο και στην προσπάθειά τους να σώσουν ο ένας τον άλλο, στο τέλος ερωτεύονται, αλλά έχουν ένα εμπόδιο για να παντρευτούν: Ο νέος είναι Τούρκος και είναι μουσουλμάνος, αλλά η νέα είναι Ελληνίδα και είναι χριστιανή!.. Θα βρεις εσύ τον τρόπο να το περιπλέξεις το θέμα και να δώσεις την όποια λύση!..
--Άστο σε μένα το θέμα!..

Κάθομαι, που λέτε, και γράφω το σενάριο. Έβαλα στο τέλος τον Τούρκο να γίνεται χριστιανός και να παντρεύονται με χριστιανικό γάμο!

Ποιος είδε τον Θεό και δεν τον φοβήθηκε!.. Μόλις διάβασε την περίληχη του έργου ο παραγωγός «άστραψε και βρόντηξε»:
--Τι είναι αυτά που έγραψες;
--Τι εννοείς;
--Όλο για … Αγία Σοφία μου μιλάς, για … Κωνσταντίνους Παλαιολόγους, για … Αγίες Ελένες και Αγίους Κωνσταντίνους… βρε άνθρωπε του Θεού, δεν βρήκες πουθενά ένα τζαμί να προσευχηθούν οι άνθρωποι;
--Και πώς θα προσευχηθεί στο τζαμί η Ελληνίδα αφού είναι χριστιανή;
--Να την κάνεις μουσουλμάνα!

Δεν χρειαζόταν ν’ ακούσω περισσότερα. Άνοιξα την πόρτα και έφυγα σχεδόν τρεχάτος, παρά το σοβαρό κινητικό πρόβλημά μου.

Δεν νομίζω έχει σημασία να αναφέρω ποια ήταν η κατάληξη του θέματος και πώς κινήθηκαν οι δικηγόροι του γράφοντος για να διεκδικήσει η ταπεινότητα μου κάποια δικαιώματά μου. Ούτε θα αναφέρω το όνομα του παραγωγού, ούτε τον τίτλο του κινηματογραφικού σεναρίου, που έγραψα, διότι δεν εστιάζουμε το θεμα στα πρόσωπα, αλλά στην φιλοσοφία, που «κουβαλάνε» στο μυαλό τους.
Ήταν, όμως, η στιγμή που συνειδητοποίησα πόσο μακριά πήγαιναν το θέμα ορισμένοι επιχειρηματίες, που «έβλεπαν με άλλο μάτι» την «ελληνοτουρκική φιλία» ή την λεγόμενη «ελληνοτουρκική προσέγγιση, χρησιμοποιώντας ως προπαγανδιστικό μηχανισμό τον Κινηματογράφο, την Μουσική ή τις Τηλεταινίες, λίγο πριν ανοίξουν οι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί!.. 

Ο Μητροπολίτης Τραπεζούντας, Χρύναθος.

Σχέδιο εκπατρισμού των Ελλήνων

Θα κλείσουμε για σήμερα με μία αποκάλυψη για να δουν ορισμένοι πώς μας αγαπούσαν οι Οθωμανοί κατά την διάρκεια της τουρκοκρατίας:
Ο Μητροπολίτης Τραπεζούντας Χρύσανθος, (κατά κόσμον Χαρίλαος Φιλιππίδης, Γρατινή Ροδόπης, 1881 – Αθήνα, 28 Σεπτεμβρίου 1949), μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αθηνών (1938-1940), σε μία μελέτη του για τον Ελληνισμό, αποκαλύπτει ότι δύο φορές στο παρελθόν είχαν εκπονηθεί σχέδια μαζικού εκπατρισμού των Ελλήνων για την Αιθιοπία, αλλά σωθήκαμε χάρις στις σωτήριες επεμβάσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου και όλων όσων είχαν τη δύναμη να επηρεάσουν τη σκέψη του Σουλτάνου για να μην ξεριζωθούν οι Έλληνες από την πατρίδα τους!

Ποιος άλλος είχε εκπονήσει παρόμοιο σχέδιο, σύμφωνα πάντοτε με τον παραπάνω μητροπολίτη;
--Ο Αδόλφος Χίτλερ!

Θα συνεχίσουμε αύριο με άλλες αποκαλύψεις.