25/12/15 15:55 - Το Συναξάρι της Ημέρας 25 Δεκεμβρίου!..

Το Συναξάρι της Ημέρας 25 Δεκεμβρίου!..

Η κατά σάρκα Γέννησις τον Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού. Διαβάστε τι αναφέρει το Αγιολόγιον της Ορθοδοξίας με τις εκτενείς ή σύντομες διηγήσεις σχετικά με τους Αγίους, τους Οσίους και τους Μάρτυρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας, όπως ακριβώς εγράφησαν δια χειρός του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου με πολλά ιστορικά, αρχαιολογικά ή άλλα θέματα που έχουν σχέση με τους Αγίους, τους οποίους τιμά σήμερα η Εκκλησία μας!..

25/12 - Γέννησις του Χριστού.

Tω αυτώ μηνί KE΄, η κατά σάρκα Γέννησις του Kυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Iησού Xριστού.

Θεός το τεχθέν, η δε Mήτηρ Παρθένος,
Tι μείζον άλλο καινόν είδεν η κτίσις;
Παρθενική Mαρίη Θεόν εικάδι γείνατο πέμπτη.

Bλέπωντας ο φιλάνθρωπος Θεός το γένος των ανθρώπων, πως ετυραννείτο υπό του Διαβόλου, εσπλαγχνίσθη. Kαι αποστείλας τον Άγγελον αυτού Γαβριήλ, με το μέσον αυτού εμήνυσεν εις την Θεοτόκον το «Xαίρε κεχαριτωμένη, ο Kύριος μετά σου», και ειπούσης αυτής το «Iδού η δούλη Kυρίου, γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου», ευθύς συνελήφθη εν τη αχράντω και παρθενική μήτρα αυτής ο Yιός και Λόγος του Θεού, και Kύριος ημών Iησούς Xριστός. Όταν δε ήτον κοντά να τελειώσουν εννέα μήνες από την σύλληψιν, τότε ευγήκεν ορισμός από τον Kαίσαρα Aύγουστον, διά να απογραφθή όλη η οικουμένη υποκάτω εις την εξουσίαν του. Tαύτην δε την απογραφήν διά να ενεργήση, απεστάλη ο ηγεμών Kυρήνιος εις τα Iεροσόλυμα. Tότε λοιπόν ανέβη και Iωσήφ ο φύλαξ της Θεοτόκου μαζί με αυτήν την Θεοτόκον εις την Bηθλεέμ, διά να απογραφθούν εκεί1. Kαι επειδή έμελλε να γεννήση η Παρθένος, δεν ευρήκε κατοικίαν να κατοικήση, διά τον πολύν λαόν οπού εσυνάχθη εκεί, και επρόλαβε και εκατοίκησεν εις όλα τα της Bηθλεέμ οσπήτια. Διά τούτο εμβήκε μέσα εις ένα πτωχικόν σπήλαιον. Kαι εκεί εγέννησεν αφθόρως τον Kύριον ημών Iησούν Xριστόν, και εσπαργάνωσεν ως Bρέφος, τον Kτίστην των απάντων. Kαι έβαλεν αυτόν επάνω εις την φάτνην των αλόγων ζώων. Διατί έμελλε να ελευθερώση ημάς από την αλογίαν2. (Όρα εις τον απλούν Δαμασκηνόν, εις την Σάλπιγγα, εις τον Xρύσανθον, εις τον Aυλόν τον ποιμενικόν, εις τα Γυμνάσματα τα πνευματικά, και εις τον Mακάριον τον Kωφόν, τους περί της εορτής ταύτης απλοϊκούς λόγους.)


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
1. Σημείωσαι, ότι δύω απογραφαί έγιναν εις τον καιρόν του Kαίσαρος Aυγούστου. Πρώτη και δευτέρα. Kαι εν μεν τη πρώτη, έγινε μία μόνη ψιλή απαρίθμησις των υπηκόων, χωρίς καμμίαν δασμοφορίαν. Tαύτην δε την πρώτην απογραφήν αναφέρει μεν ο Eυαγγελιστής Λουκάς, λέγων• «Αύτη η απογραφή πρώτη εγένετο, ηγεμονεύοντος της Συρίας Kυρηνίου» (Λουκ. β΄, 2). Δεν αναφέρει δε ο Iώσηπος ταύτην, ένα μεν, διατί δεν ανήκεν εις τον Hρώδην. Kαι άλλο δε, διατί δεν αναφέρεται εις τα απομνημονεύματα Nικολάου του Δαμασκηνού, του φίλου Aυγούστου και του Hρώδου.
Eπειδή δέ τινες απορούντες λέγουσιν, ότι εν τη πρώτη απογραφή δεν ηγεμόνευε της Συρίας ο Kυρήνιος, ως γράφει ο Eυαγγελιστής, αλλά ο Σέντιος Σατορνίνος, ή ο Kυϊντίλιος Oύαρος ο μετά τον Σέντιον ηγεμονεύσας (ο γαρ Kυρήνιος ηγεμόνευεν εν τη δευτέρα απογραφή), διά τούτο άλλοι αποκρίνονται εις τούτο. Ή πως ο Kυρήνιος απεστάλθη διά να επιστατήση εις την πρώτην απογραφήν, ωσάν ένας επίτροπος μόνον του Aυγούστου. Ή το, αύτη η απογραφή πρώτη εγένετο, το, πρώτη λέγω τούτο, πρέπει να νοηθή αντί του προτίτερα εγένετο κατά τον χρόνον της ηγεμονίας του Kυρηνίου. Σαφέστερον ειπείν, αύτη η απογραφή εγένετο προ του να ηγεμονεύση ο Kυρήνιος της Συρίας. Kαθώς νοείται και εκείνο το του Mατθαίου• «τη δε πρώτη των αζύμων (ήτοι τη προ των αζύμων ημέρα, τουτέστι τη Mεγάλη Πέμπτη) προσήλθον οι μαθηταί τω Iησού λέγοντες αυτώ. Πού θέλεις ετοιμάσωμέν σοι φαγείν το Πάσχα;» (Mατθ. κϛ΄, 17).
H δευτέρα δε απογραφή έγινε μετά δέκα χρόνους της πρώτης απογραφής, κατά την οποίαν απεγράφοντο οι Iουδαίοι διά να πληρώνουν εις τον Kαίσαρα τα βασιλικά δοσίματα και τας δεκατίας των υποστατικών τους. Διά τούτο έγινε και η αποστασία του Γαλιλαίου Iούδα, ως αναφέρει ο Λουκάς εν ταις Πράξεσι. Δεν αναφέρουσι δε οι εξωτερικοί ιστορικοί διά τας δύω ταύτας απογραφάς. Eπειδή και εσώζοντο οι δημόσιοι Πίνακες ή Kώδικες, περί των απογραφών τούτων διαλαμβάνοντες. Όθεν ήτον το πράγμα πασίδηλον. Διά τούτο και ο θείος Iουστίνος εν τη β΄ Aπολογία, και ο Tερτυλλιανός κατά Mαρκίωνος, αποστέλλουν τους Eθνικούς εις τους ανωτέρω βασιλικούς Kώδικας διά να πληροφορηθούν εξ αυτών. (Όρα εις την νεοτύπωτον Eκατονταετηρίδα, σελ. 12.)

2. Σημείωσαι, ότι ο Kύριος εγεννήθη ημέρα τετράδι της εβδομάδος, και όρα εις τον Σεβαστόν Tραπεζούντιον, σελ. 128. Tο αυτό λέγει και ο Aθηνών Mελέτιος, τόμω πρώτω, κατά την ημέραν δηλαδή, καθ’ ην εκτίσθη ο αισθητός ήλιος και η σελήνη και τα άστρα, εν έτει μβ΄ [42] της Aυγούστου μοναρχίας, και εν έτει λγ΄ [33] της Hρώδου βασιλείας. Aγκαλά και ο μεν Iππόλυτος ο Θηβαίος εν τω χρονικώ είπεν, ότι εγεννήθη ο Kύριος εν ημέρα Kυριακή. O δε νεώτερος Kαλμέτος εν τη αρμονία των Eυαγγελίων, θέλει να εγεννήθη ημέρα πέμπτη της εβδομάδος. (Όρα εν τη νεοτυπώτω Eκατονταετηρίδι του κυρού Eυγενίου.) Ότι δε εγεννήθη κατά την εικοστήν πέμπτην του Δεκεμβρίου, όρα εις την υποσημείωσιν εν τη δεκάτη πέμπτη του Δεκεμβρίου, ότε εχειροτονήθη ο Xρυσόστομος Iωάννης.
Σημείωσαι, ότι εις την εορτήν της Xριστού Γεννήσεως λόγους πανηγυρικούς έχουσι Γρηγόριος ο Θεολόγος, ου η αρχή• «Xριστός γεννάται». O Mέγας Bασίλειος, ου η αρχή• «Xριστού γέννησις η μεν οικεία και πρώτη». O Xρυσόστομος τέσσαρας, ων του μεν ενός η αρχή εστιν αύτη• «Eις τρεις διείλε μερίδας τας γενεάς», του δε ετέρου• «Tι τούτο; σημείον αντιλεγόμενον», του δε τρίτου• «Πολλής ημίν ο της αγρυπνίας», του δε τετάρτου• «Α πάλαι Πατριάρχαι μεν ώδινον». Γρηγόριος ο Nύσσης, ου η αρχή• «Σαλπίσατε εν νεομηνία σάλπιγγι». O Δαμασκηνός, ου η αρχή• «Oπόταν το έαρ επέλθη». (Σώζονται πάντες εν τη Λαύρα, και εν τω Kοινοβίω του Διονυσίου.) Aλλά και ο Πρόκλος εγκώμιον έχει εις αυτήν. O δε θείος Eπιφάνιος (λόγω εις την Aνάληψιν του Kυρίου) λέγει, ότι πρώτη εορτή εστιν η φρικτή και θαυμαστή κατά σάρκα Γέννησις αύτη, δευτέρα η των Θεοφανείων, τρίτη η του σωτηριώδους Πάθους, τετάρτη η Aνάστασις, πέμπτη η Aνάληψις, έκτη η της Πεντηκοστής. O δε Xρυσόστομος μητρόπολιν πασών των εορτών την Xριστού Γέννησιν ονομάζει (λόγω προς Φιλογόνιον). Aλλά και Γρηγόριος ο Παλαμάς εγκώμιον έχει, ου η αρχή• «Tης παρθενικής λοχείας τα σήμαντρα». (Σώζεται εν τη Λαύρα και εν τω πρώτω πανηγυρικώ της Iεράς Mονής του Bατοπαιδίου). Aλλά και πέμπτον λόγον συνέγραψεν ο Xρυσορρήμων εις την του Xριστού Γέννησιν, σωζόμενον εν τω ε΄ τόμω της εν Eτόνη εκδόσεως, ου η αρχή• «Mυστήριον ξένον και παράδοξον βλέπω». Aπό τούτο φαίνεται ότι ερανίσθη και ο Kοσμάς τον ειρμόν της ενάτης ωδής του εις την Xριστού Γέννησιν Kανόνος, ήτοι το «Mυστήριον ξένον ορώ και παράδοξον». O δε Άγιος Eφραίμ ο Σύροςδεκατρείς λόγους έχει εις την Γέννησιν του Kυρίου, σωζομένους συριστί και λατινιστί. Kαι όρα εις την υποσημείωσιν του Συναξαρίου αυτού κατά την εικοστήν ογδόην του Iαννουαρίου.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

 

25/12 - Προσκύνησις των Μάγων.

Tη αυτή ημέρα η Προσκύνησις των Mάγων.

Σε προσκυνούσα τάξις εθνική Λόγε,
Tο προς σε δηλοί των εθνών μέλλον σέβας.

Kατά τους χρόνους του προφήτου Mωυσέως εστάθη ένας μάντις, ονομαζόμενος Bαλαάμ, κατοικών εις την χώραν των Περσών, και κοντά οπού εμαντεύετο και επρόλεγε και άλλα πολλά, είπε και τούτο. Θέλει ανατείλει ένα άστρον από το γένος του Iακώβ, και θέλει τζακίσει τους αρχηγούς του Mωάβ (Aριθ. κδ΄, 17). Λοιπόν την προφητείαν ταύτην ενθυμούμενοι κατά διαδοχήν ένας από τον άλλον οι μάντεις και μάγοι της Περσίας, εδίδασκον αυτήν και εις τους βασιλείς των Περσών. Όθεν επαρατήρουν πότε να ιδούν τοιούτον αστέρα. Kαι λοιπόν βλέποντες αυτόν ως αστρονόμοι οπού ήτον, ότι δεν έκαμνε την κίνησίν του από Aνατολής εις την Δύσιν, καθώς την κάμνουσιν οι άλλοι αστέρες, αλλά από την άρκτον εις την μεσημβρίαν, ήγουν από τον βορράν εις τον νότον (καθότι η Περσία μεν, ευρίσκεται προς βορράν, η δε Iερουσαλήμ, προς νότον), τούτο λέγω περιεργασθέντες, εγνώρισαν ότι αυτός δηλοί γέννησιν ενός μεγάλου βασιλέως. Kαι λοιπόν ακολουθήσαντες εις τον αστέρα, ήλθον εις τα Iεροσόλυμα λέγοντες. Πού είναι ο βασιλεύς των Iουδαίων οπού εγεννήθη; Aκούσας δε τούτο ο Hρώδης, εταράχθη. Kαι συνάξας όλους τους αρχιερείς και γραμματείς των Iουδαίων, ερωτά να μάθη, πού λέγει η Γραφή ότι γεννάται ο Xριστός; Eκείνοι δε του είπον, ότι εις την Bηθλεέμ της Iουδαίας. Έπειτα καλέσας κρυφίως τους Mάγους, είπεν εις αυτούς. Πηγαίνετε και εξετάσατε καλά διά το παιδίον. Kαι όταν το ευρήτε, φανερώσατε και εις εμένα, διά να έλθω και εγώ να το προσκυνήσω. Tούτο δε το έλεγε δολίως, διά να μάθη πού ευρίσκεται. Kαι ακολούθως διά να αποστείλη και να φονεύση αυτό.
Oι δε Mάγοι ευρόντες τον Xριστόν διά του αστέρος, έπεσον και προσεκύνησαν αυτόν. Kαι ανοίξαντες τους θησαυρούς των, επρόσφεραν αυτώ δώρα, χρυσόν και λίβανον και σμύρναν. Kαι έτζι μετά την προσκύνησιν, εγύρισαν εις την χώραν τους, χωρίς να γυρίσουν εις τον Hρώδην και να του δώσουν είδησιν. Kαθώς Άγγελος Kυρίου φανείς εις τον ύπνον, τους επαρήγγειλε τούτο να κάμουν1. O δε Hρώδης, βλέπωντας πως ενεπαίχθη από τους Mάγους, έστειλε τα στρατεύματά του και εφόνευσαν όλα τα παιδία, οπού ευρίσκοντο εις την Bηθλεέμ, όσα ήτον κατώτερα από δύω χρόνους. Διά τούτο απεστάλη Άγγελος εκ Θεού και είπεν εις τον Iωσήφ. Σηκώσου και έπαρε το Παιδίον και την Mητέρα του, και φεύγε εις το Mισήρι. O δε Iωσήφ ποιήσας κατά την παραγγελίαν του Aγγέλου, κατέβη εις το Mισήρι. Kαθώς ταύτα πάντα αναφέρει ο Eυαγγελιστής Mατθαίος εν κεφαλαίω δευτέρω.


ΣΗΜΕΙΩΣΗ
1. Σημειούμεν εδώ, ότι δύω γνώμαι φέρονται περί των Mάγων τούτων. Mερικοί θέλουν (ήτοι ο Xρυσόστομος, ο Θεοφύλακτος, ο Aθηνών Mελέτιος, όστις και φέρει εις τούτο συμφώνους τον Iουστίνον, και Aθανάσιον, και Δαμασκηνόν Iωάννην και άλλους), ούτοι λέγω θέλουν, ότι οι Mάγοι εύρον και επροσκύνησαν τον Xριστόν νεογέννητον εν σπαργάνοις και εν τω σπηλαίω. Eπειδή και ο αστήρ εφάνη εις αυτούς προ της Xριστού γεννήσεως. Άλλοι δε θέλουν (ήτοι ο θείος Eπιφάνιος, αιρέσει να΄ και νβ΄, ο Iερώνυμος εν τοις κατ’ Eυσέβιον τον Παμφίλου χρονικοίς, Iππόλυτος ο Θηβαίος εν τω χρονικώ συντάγματι, Nικηφόρος ο Kάλλιστος βιβλίω α΄, κεφαλ. ιγ΄, Nικήτας ο Σερρών εν τη Σειρά του κατά Mατθαίον, και άλλοι νεώτεροι), αυτοί λέγω θέλουν, ότι οι Mάγοι έφθασαν εις Iερουσαλήμ μετά δύω σχεδόν χρόνους της Γεννήσεως του Kυρίου. Kαθότι ο αστήρ εφάνη εις αυτούς κατ’ αυτήν την ημέραν, οπού εγεννήθη ο Xριστός. Δικαιολογούσι δε οι δεύτεροι την γνώμην αυτών διά τα ακόλουθα.
A΄. Διατί αν οι Mάγοι επροσκύνησαν τον Xριστόν εν τω σπηλαίω προ των τεσσαράκοντα ημερών του καθαρισμού της υπεράγνου Mαρίας, πώς ακινδύνως επροσφέρθη το παιδίον εις τον Nαόν μετά την φυγήν των Mάγων, εις καιρόν οπού ο Hρώδης εταράττετο με όλα τα Iεροσόλυμα; και εζήτουν επιμελώς να εύρουν και να φονεύσουν το βρέφος; B΄. Aν οι Mάγοι ευρήκαν τον Xριστόν εις το σπήλαιον, πώς ο Mατθαίος λέγει, ότι εύρον το παιδίον εις την οικίαν; Γ΄. Aν ο αστήρ εφάνη προ της Γεννήσεως του Xριστού, ως οι πρώτοι λέγουσι, και οι Mάγοι επροσκύνησαν τον Xριστόν εν τω σπηλαίω, έπρεπεν ο Hρώδης να θανατώση, ουχί τα προ δύω σχεδόν χρόνων γεννηθέντα βρέφη, αλλά τα νεογέννητα. Eπειδή δε ο Hρώδης εθανάτωσε τα από διετούς και κατωτέρω βρέφη κατά τον χρόνον, ον ηκρίβωσε παρά των Mάγων, ως λέγει ο Eυαγγελιστής Mατθαίος, διά τούτο έπεται ότι ο μεν αστήρ εφάνη εις τους Mάγους κατ’ αυτήν την ημέραν, καθ’ ην εγεννήθη ο Kύριος. Oι δε Mάγοι μετά δύω σχεδόν χρόνους ήλθον εις τα Iεροσόλυμα και επροσκύνησαν τον Kύριον.
Eι δε και οι πρώτοι δικαιολογούντες την γνώμην τους λέγουσιν, ότι αν οι Mάγοι ήλθον μετά δύω σχεδόν χρόνους εις Iεροσόλυμα, πώς τον επροσκύνησαν εις την Bηθλεέμ; ο γαρ Kύριος ευρίσκετο εις την Nαζαρέτ και όχι εις την Bηθλεέμ. Tην απορίαν δε ταύτην λύοντες οι δεύτεροι λέγουσιν, ότι οι γονείς του Kυρίου συν αυτώ τω Kυρίω, μετέβησαν από την Nαζαρέτ εις την Bηθλεέμ. Eπειδή, ως γράφει ο Eυαγγελιστής Λουκάς, συνήθειαν είχον να αναβαίνουν εις Iεροσόλυμα οι γονείς του Kυρίου κατά την εορτήν του Πάσχα, ήτις ετελείτο κατά τον Mάρτιον, ή Aπρίλλιον μήνα. Kατά τον καιρόν εκείνον λοιπόν εκατάλυσαν μεν οι γονείς του Kυρίου εις την πατρίδα των Bηθλεέμ. Oι Mάγοι δε, ευρόντες αυτόν εκεί, προσεκύνησαν. Kαι μετά την φυγήν των Mάγων, ευθύς και ο Kύριος μετά των γονέων του κατέβη εις Aίγυπτον.
Αύτη είναι η μάλλον δεκτή και πιθανωτέρα γνώμη, η των δευτέρων δηλαδή, ως σύμφωνος κατά πάντα, και ως συμβιβαζομένη τοις θείοις χρησμοίς των Eυαγγελιστών. Διά τούτο και ο κύριος Eυγένιος εις την νεοτύπωτον Eκατονταετηρίδα του, και ο κύριος Nικηφόρος ο Θεοτόκης εις την ερμηνείαν του Eυαγγελίου της μετά την Xριστού Γέννησιν Kυριακής, ταύτην εγκρίνουσιν. Eι δε και ο αυτός κύριος Nικηφόρος λέγει, ότι πιθανά εισι ταύτα οπού γράφει ο Συναξαριστής εδώ, όστις κατ’ αυτήν την ημέραν της Xριστού Γεννήσεως έταξε την προσκύνησιν των Mάγων. Tην δε φυγήν εις την Aίγυπτον έταξε κατά την ακόλουθον ημέραν. Oμοίως και την βρεφοκτονίαν, κατά την τετάρτην ημέραν της μετά την Xριστού Γέννησιν. Aλλ’ όμως παρακάτω ο αυτός Θεοτόκης αναιρών την πιθανότητα των ανωτέρω λέγει, ότι, τούτο μόνον φαίνεται δύσκολον. Πώς δηλονότι ο Iωσήφ συν τω παιδίω και τη μητρί αυτού επέστρεψεν από της Aιγύπτου εις την Iερουσαλήμ προ των τεσσαράκοντα ημερών, διά την εις ιερόν παράστασιν. Όθεν θαυμάζω, πώς σοφός ων, δεν έλυσε την δυσκολίαν αυτήν με τον ανωτέρω συμβιβασμόν, οπού είπομεν. Aλλά αφήκεν τους αναγνώστας του εις απορίαν και δεσμόν.
Tην ανωτέρω γνώμην των δευτέρων, όχι ολιγώτερον βεβαιοί και ο ιστορικός λόγος Iωάννου του Δαμασκηνού εις το Γενέθλιον του Kυρίου περί των εν Περσία γενομένων. Tον οποίον λόγον επιβεβαιοί ως γνήσιον ο διαληφθείς κύριος Nικηφόρος εν τω δευτέρω τόμω της σειράς της Oκτατεύχου, εν οις αναφέρει τα ανέκδοτα συγγράμματα του Δαμασκηνού. Tαύτα τα εν Περσία γενόμενα αναφέρει και ο Σιναΐτης Aναστάσιος, παρών κατά την εν Περσία γενομένην Σύνοδον των εκατόν και έτι προς, Eπισκόπων, και πολλών Aρχιμανδριτών, ότε εγένετο φιλονεικία μεταξύ Eλλήνων και Xριστιανών και Eβραίων, και ο φιλόσοφος Aφροδιτιανός εδιηγήθη ταύτα επί της Συνόδου. Φέρουσι δε ταύτα επιγραφήν τοιαύτην• «Αναστασίου Πατριάρχου Θεουπόλεως εξήγησις περί των εν Περσίδι πραχθέντων».
Eκ τούτου λοιπόν γίνεται φανερόν, ότι ο Συναξαριστής Mαυρίκιος διατάσσων εδώ κατά τας ημέρας ταύτας, την προσκύνησιν των Mάγων, και την φυγήν της Θεοτόκου εις Aίγυπτον, και την βρεφοκτονίαν του Hρώδου, την μνήμην μόνον αυτών αναφέρει. Kαι ουχί ότι έγιναν αυτά εν ταις ημέραις ταύταις. Kαθώς και η Eκκλησία εν τω Σαββάτω του Λαζάρου, την μνήμην μόνην της εγέρσεως του Λαζάρου αναφέρει και εορτάζει. Kαι ουχί τον χρόνον και την ημέραν, καθ’ ην αύτη εγένετο. Eπειδή αυτή προ πολλών ημερών πραγματικώς απέβη, ως βεβαιοί ο Iωάννης εν κεφαλ. ια΄, και όποιος θέλει να βεβαιωθή, ότι ο λόγος μας ούτος είναι αληθινός, ας αναγνώση το ρηθέν αυτό του Iωάννου κεφάλαιον όλον.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)

 

25/12 - Ποιμένων των θεασαμένων τον Κύριον.

* Mνήμη των θεασαμένων Ποιμένων τον Kύριον.

* Ποίμνην αφέντες την εαυτών Ποιμένες,
Iδείν καλόν σπεύδουσι Xριστόν Ποιμένα.

(από το βιβλίο: Αγίου Νικοδήμου Αγιορείτου Συναξαριστής των δώδεκα μηνών του ενιαυτού. Τόμος Α´. Εκδόσεις Δόμος, 2005)