31/12/15 22:58 - Το Κόκκινο Καράβι!..

 

Το Κόκκινο Καράβι!..

Η εκδήλωση, παρά την αμηχανία μας, πήγε πολύ όμορφα, μοιράσαμε κουραμπιέδες και μελομακάρονα, ψάλαμε και το «Πάει ο παλιός ο χρόνος», τιμήσαμε και τον δημοφιλή ανθρωπολόγο, Νίκο Πουλιανό (γιο του Άρη Πουλιανού) και όλα πήγαν κατ’ ευχήν, όπως θάλεγαν οι γεροντότεροι της παρέας. Εν ευθυμία τελούσαν και οι καλοί μου φίλοι Μιχάλης Τζάνογλου και Βασίλειος Κατσιαδράμης, οι οποίοι ήθελαν να περιποιηθούν με ιδιαίτερη αβρότητα τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα.

ΠΑΡΑΜΟΝΗ της Πρωτοχρονιάς του 1986 (μια χρονιά πίσω ή μια χρονιά μπροστά, δεν θυμάμαι καλά και μη με παρεξηγήσετε)!.. Μια νέα ομάδα φλογερών νεαρών πατριωτών, μεταξύ των οποίων και ο γράφων, θελήσαμε να κάνουμε μια εκδήλωση για το «Ορφικό Πνευματικό Κέντρο», σε ένα κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας, το “Stanley” (κάπου στην πλατεία Καραϊσκάκη). Το νεαρόν της ηλικίας και να θέλαμε δεν μας επέτρεπε να μείνουμε αδρανείς. Έβραζε πολύ το αίμα στις φλέβες!
Μαζέψαμε πέντε-έξι φίλους ο καθένας, γίναμε καμιά τριανταριά άτομα, τα μοιράσαμε σε ίσες αποστάσεις στη αίθουσα εκδηλώσεων («αρέα-αρέα να φαινόμαστε καμιά σαρανταρέα», που έλεγε ο Θοδωρής Κολοκοτρώνης) και αρχίσαμε να μιλάμε για διάφορα θέματα!
Στον γράφοντα έλαχε να μιλήσει για την Διπλωματική Ιστορία της Δυτικής Θράκης, το ίδιο για τη σημερινή Θράκη και ο γνωστός δικηγόρος των Αθηνών, Μιχάλης Τζάνογλου, ενώ ο αξιαγάπητος πολιτικός μηχανικός και αρχιτέκτων Βασίλειος Κατσιαδράμης είχε αναλάβει να μιλήσει ή να εξηγήσει κάτι που είχε σχέση με τον Δίσκο της Φαιστού. Για να έρθει και η ώρα του πρωτοχρονιάτικου προγράμματος!
Υπήρχε, όμως, ένα πρόβλημα: Δεν είχαμε στολίσει … χριστουγεννιάτικο δέντρο!
Επειδή δεν είχαμε τη δυνατότητα να το στολίσουμε τελευταία στιγμή (πού να βρεις ανθρώπους να κάνουν όλη αυτή τη δουλειά), παρακάλεσα ένα φίλο μου να μου δώσει το κόκκινο καράβι, που είχε φέρει μαζί του, αλλά το απέκρυπτε επιμελώς!
--Βρε, Άγγελε, μου είπε ο φίλος μου, Δημήτρης Κωνσταντίνου (καλή του ώρα όπου κι αν είναι) θα μας περάσουν για … κομμουνιστές!
--Και λοιπόν; Ευκαιρία να κάνουμε κι εμείς τους κομμουνιστές να προσεγγίσουν περισσότερο τον χριστιανισμό!
--Δεν γίνεται!.. Εγώ προσωπικά φοβάμαι!
--Φέρτο εσύ και ας πληρώσω εγώ τη νύφη!
--Θα το φέρω, αλλά η αμαρτία δική σου!
--Έγινε!
Φεύγει ο φίλος μου και γυρίζει με το κόκκινο καράβι, αλλά έχοντάς το πίσω στην πλάτη του. Μόνον οι κορυφές των καταρτιών φαινόντουσαν! Κάνω νόημα στον Δημήτρη να βάλει το κόκκινο καράβι στη μέση της αίθουσας, αλλά αυτός, από φόβο μη χαλάσει η εκδήλωση έβαλε το καράβι πίσω από μία ..κουρτίνα!
--Τι το θέλεις το καράβι πίσω στην κουρτίνα;
--Το μόνο λιμάνι που είναι ασφαλές!
Η εκδήλωση, παρά την αμηχανία μας, πήγε πολύ όμορφα, μοιράσαμε κουραμπιέδες και μελομακάρονα, ψάλαμε και το «Πάει ο παλιός ο χρόνος», τιμήσαμε και τον δημοφιλή ανθρωπολόγο, Νίκο Πουλιανό (γιο του Άρη Πουλιανού) και όλα πήγαν κατ’ ευχήν, όπως θάλεγαν οι γεροντότεροι της παρέας. Εν ευθυμία τελούσαν και οι καλοί μου φίλοι Μιχάλης Τζάνογλου και Βασίλειος Κατσιαδράμης, οι οποίοι ήθελαν να περιποιηθούν με ιδιαίτερη αβρότητα τους κουραμπιέδες και τα μελομακάρονα.
--Να φάμε και λίγη βασιλόπιτα; Ρώτησε χαμογελαστός ένας άλλος φίλος της εκδήλωσης!
--Κόψε!... Το πρώτο κομμάτι όπως ξέρεις στον Χριστό, το δεύτερο στο «Ορφικό Πνευματικό Κέντρο», το τρίτο στο Διοικητικό Συμβούλιο, και η συνέχεια σε όλα τα μέλη.
Τα ποτά έρεαν άφθονα, οι ευχές αλληλοδιαδέχονταν η μία την άλλη, ώσπου κάποια στιγμή, η λαχειοφόρος αγορά έπεσε στο … κόκκινο καράβι!
--Πού είναι το κόκκινο καράβι; Ρωτάω εγώ και γυρίζω αμέσως προς τον Δημήτρη Κωνσταντίνου:
--Καλά, βρε Δημήτρη, το είχες φέρει για λαχειοφόρο αγορά και δεν μου το είπες; Φέρτο και βάλτο γρήγορα στο κέντρο να το καμαρώσει ο κόσμος!
Ο Δημήτρης σκύβει προς το μέρος μου και λέει χαμογελαστός:
--Να τραγουδήσω και το τραγούδι: «Στην Αθήνα μες το κέντρο φύτρωσε καινούργιο δέντρο έχει κόκκινα τα φύλλα και ολόγλυκα τα μήλα…»;
Πάνω που πάω να σκάσω στα γέλια, ακούω τον φίλο μου τον Βασίλη Κατσιαδράμη να μου λέει με χιούμορ:
--Άγγελε, ως Υπεύθυνος Δημοσίων Σχέσεων του «Ορφικού Πνευματικού Κέντρου» τι μπορούμε να κάνουμε με τη μισή βασιλόπιτα, που απόμεινε;
--Παρακαλώ, λέει ο Μιχάλης Τζάνογλου, ως νομικός θα πρέπει να σας ενημερώσω ότι η βασιλόπιτα πρέπει δια λόγους καταστατικού να πάει στο … Αρχείο!!
Από το γέλια όλοι σχεδόν είχαν πέσει στο πάτωμα, ενώ το κόκκινο καράβι άρχισε αθόρυβα να αναβοσβήνει τα φώτα του μέχρι τα μεσάνυχτα γράφοντας με τα λαμπάκια του: «Καλή Χρονιά!..»..