28/07/11 2:07 - Τα «Κόκκινα Φανάρια»!..

Τα «Κόκκινα Φανάρια»!..

Μια … επεισοδιακή σκηνή έξω από τον κινηματογράφο «Βικτώρια» των Νέων Λιοσίων, όπου οι πάντες έτρεχαν να δουν, πέραν των άλλων, την Ελένη Ανουσάκη, στην ταινία-θρύλος, τα «Κόκκινα Φανάρια», που ήταν «ακατάλληλη δι’ ανηλίκους» ή μάλλον «ακατάλληλη … δι’ ενηλίκους» (!!)

ΧΘΕΣ είχα μια πολύ ευχάριστη έκπληξη!.. Μια έκπληξη που θέλω να πιστεύω πως την ήθελα πολύ!.. «Πήγαινα γυρεύοντας», που λένε!.. Κι αυτό διότι στο άλμπουμ των προσωπικών μου φίλων του facebook προστέθηκε η πασίγνωστη, η πανέμορφη και εντυπωσιακή Ελληνίδα ηθοποιός, Ελένη Ανουσάκη!..

Τι να πρωτοθυμηθώ απ’ αυτήν την κοπέλα!.. Απ’ αυτήν την πανέμορφη Ελληνίδα ηθοποιό, που ξεσήκωνε τον αντρικό πληθυσμό όπου κι αν πήγαινε ή όπου παίζονταν οι κινηματογραφικές ταινίες της, αφού για όλους ήταν «το απόλυτο θηλυκό»!

Το 1964, στον κινηματογράφο «Βικτώρια» των Νέων Λιοσίων παιζόταν η ταινία «Τα Κόκκινα Φανάρια», όπου, ως γνωστόν, πρωταγωνιστούσε η Ελένη Ανουσάκη! Ήμουν τότε 14 ετών και απαγορευόταν να δούμε ταινίες «ακατάλληλες δι’ ανηλίκους». Αν δεν με απατά η μνήμη μου, έπρεπε να είσαι πάνω από 16 ετών για να δεις ταινίες με την επιγραφή «Ακατάλληλον» και πάνω από 18 ετών με την επιγραφή «Αυστηρώς ακατάλληλον».

Ήταν ο καιρός που οι σέξι εμφανίσεις ηθοποιών ήσαν σε εμβρυώδη μορφή (δεν είχε έλθει ακόμη η Χούντα, που απαγόρευε αυστηρά –τρόπος του λέγειν- παρόμοιες ταινίες), αλλά αρκετά δελεαστικές για να προσελκύουν τον ανδρικό πληθυσμό, ιδίως όταν η Ελένη Ανουσάκη, πανέμορφη και σέξι όπως ήταν, είχε έναν ακόμη λόγο να τραβάει τα … βλέμματά του μισού πληθυσμού της Ελλάδος!

Πατείς με, πατώς σε, λοιπόν, στη «Βικτώρια»!.. Μέσα σ’ όλους να σου και η … αφεντιά μου!.. Αλλά επειδή ήμουν ανήλικος είχα χωθεί μέσα στο τσούρμο από πολλά ψηλά άτομα (άνδρες και γυναίκες), για να βγάλω εισιτήριο και να μη με πάρουν χαμπάρι οι υπεύθυνοι.

Υψηλοί… αρωγοί σ’ αυτήν την … μεγαλειώδη προσπάθεια-επιχείρηση ήσαν τα δύο ξαδέλφια και συνομήλικοί μου (Γιάννης και Σάκης Γιαννόπουλος) οι οποίοι πωλούσαν στα διαλείμματα «φυστίκια, στραγάλια, πασατέμπο, σάμαλι, καταϊφι, παστέλι, κοκ» ή «λεμονάδες, πορτοκαλάδες, μπίρες Άμστελ, σινάλκο», μέσα στον κινηματογράφο και είχαν το ελεύθερο να μπαίνουν στην αίθουσα! Ακόμη ακούω τη φωνή τους νοσταλγικά μέσα στ’ αυτιά μου!

Όταν πήγα να δώσω το εισιτήριο ο υπεύθυνος του Κινηματογράφου δεν με άφηνε να μπω στην αίθουσα!
-- Πόσων χρονών είσαι;
-- Δεκατεσσάρων!
-- Και πού θες να σε πιστέψω;
-- Να στραβωθώ, του είπα, και … έκανα τον σταυρό μου, νομίζοντας ότι ο υπεύθυνος θα με άφηνε να μπω στην αίθουσα!
-- Απαγορεύεται , μου λέει! Είσαι ανήλικος!.. Δεν επιτρέπεται!... Δώσε πίσω το εισιτήριο!..

ΜΟΝΟ που δεν έβαλα τα κλάματα!... Με βλέπει ο Γιάννης ο ξάδελφός μου, που έψαχνε να με βρει, γιατί μου είχε κρατήσει πρώτη θέση, φωνάζει και τον άλλο ξάδελφό μου και οι δύο μαζί … απείλησαν τον υπεύθυνο του κινηματογράφου «Βικτώρια» ότι δεν θα πωλούσαν αναψυκτικά και γλυκίσματα στα διαλείμματα αν δεν μπαίναμε και οι τρεις μέσα!
Για καλή μου τύχη εκείνη την ώρα κάθεται μπροστά στην είσοδο ένας εφοριακός*, που ήταν συγγενής μου (Ανδρέας Ροδόπουλος) και κάνει νόημα στον υπεύθυνο να με αφήσει να περάσω!..
Ήταν τόση η χαρά μου που δεν ήξερα πώς ν’ αντιδράσω και … ξανακάνω τον σταυρό μου:
-Να στραβωθώ!.., τους είπα και έσκασαν όλοι στα γέλια!.

ΤΟ ΤΙ ΑΚΟΥΓΕΣ στα διπλανά ή πίσω καθίσματα δεν λέγεται για την σέξι εμφάνιση της Ελένης Ανουσάκη!.. Όλοι μιλούσαν συνωμοτικά και οι περισσότεροι με νοήματα:
--Ξέρεις, η Ελένη τα …
--Σώπα!..
--Άμα σου λέω, κάτι ξέρω!...
--Για λέγε, ρε μάστορα… όλα;
--Δεν σου λέω τίποτε!.. Μπροστά στο Φούντα!..
--Όλα; .. Εντελώς;
-- Θα πάθεις πλάκα, σου λέω!.. Κάνει κάτι πράγματα «να ’ούμε»!..... Τι να σου λέω τώρα!.. Τρεις φορές την είδα την ταινία!..
-- Όλα;
-- Περίμενε, σου λέω!.. Περίμενε!.. Θα πέσει ο ουρανός απ' τα σύννεφα!...

Πίσω μου οι θεατές φαινόντουσαν πιο γνώστες ή μύστες του θέματος και των καλλιτεχνικών παρασκηνίων και μάλιστα μιλούσαν δυνατά για να δείχνουν στους άλλους ότι είναι διαβασμένοι:
--Ξέρεις, αγάπη, μόλις η Ελένη Ανουσάκη εμφανίστηκε στην ταινία «Κόκκινα φανάρια» διώχτηκε από την σχολή του Εθνικού Θεάτρου, όπου φοιτούσε από τα δεκάξι της χρόνια ως εξαιρετικό ταλέντο!
--Ναι, αλλά αργότερα αναιρέθηκε η απόφαση του διευθυντή Θάνου Κωτσόπουλου και επανήλθε!.
--Σίγουρα, αγάπη;
--Για να στο λέει η Μαιρούλα σου, κάτι ξέρει!...Το διάβασα στο «Ντομινό»!...

Και πιο δίπλα άλλοι «διαβασμένοι», που γνώριζαν τα πάντα: Μιλούσαν κι αυτοί δυνατά για να δείξουν στους άλλους ότι γνωρίζουν πολύ καλύτερα το θέμα:
--Ποια είναι, βρε Γωγώ, η υπόθεση του έργου; Για να δούμε αν ξέρεις!..
--Εγώ δεν ξέρω; Θα σου πω: Το σπίτι με τα κόκκινα φανάρια βρίσκεται στην Τρούμπα του Πειραιά και ονομάζεται Phryne’s Bar. Σ’ αυτό ζουν κι εργάζονται πέντε γυναίκες: η Ελένη, μια κοπέλα που μεγάλωσε στις όχθες του Δούναβη και σπούδασε γλυπτική στο ... στο…
--- … στο Βουκουρέστι! Ξεκόλλα!..
--Ακριβώς! Αλλά η λαίλαπα του πολέμου την έφερε στην Ελλάδα, η Μαίρη που ερωτεύεται παράφορα ένα ξανθό αγόρι το οποίο μαζί της γνώρισε για πρώτη φορά τον έρωτα, η Μαρίνα, η αποκαλούμενη «πριγκίπισσα», που συναντά κρυφά ένα νεαρό φοιτητή και είναι παντελώς άβουλη στα χέρια του αδυσώπητου πατρώνου της … της…
--… της Μιχαλού!... Άντε, ξεκίνα!...
-- … η Άννα η οποία κρατά καλά φυλαγμένο το μεγάλο μυστικό της, την ύπαρξη ενός παιδιού, το οποίο εκείνη σπουδάζει κρυφά, τέλος η Μυρσίνη, η Ελένη Ανουσάκη, δηλαδή, μια νεοφώτιστη πόρνη, η μόνη που οσφραίνεται τις επερχόμενες αλλαγές. Σε λίγο θα κλείσουν όλα τα σπίτια της Τρούμπας προς μεγάλη απογοήτευση των πατρώνων τους!.. Είδες, αγαπούλα;

Η ΑΓΩΝΙΑ έφθασε στο κατακόρυφο μέχρι την ώρα που τα μαγικά φώτα έπεφταν επάνω στην μεγάλη οθόνη και μαζί τα γράμματα, που κατέβαιναν κι αυτά με τη δική ξεχωριστή μαγεία!..
Κάποια στιγμή τελείωσε και το έργο!.. Βεβαίως η Ελένη Ανουσάκη δεν έκανε αυτά που … περίμεναν με αδημονία οι άντρες, πέραν ενός κατεβάσματος τού αραχνοΰφαντου υφάσματός της δείχνοντας για ελάχιστα δευτερόλεπτα το στήθος της, αλλά τους αποζημίωσε όλους με την εξαίσια ομορφιά και το υποκριτικό της ταλέντο!

Ελένη Ανουσάκη,

Ίσως για σένα δεν ήταν τίποτε ένα επί πλέον άτομο σε μία κινηματογραφική αίθουσα, που έπαιζες εσύ, αλλά για μένα ήταν η απαρχή της αγάπης μου για την καλλιτεχνία, που για πολλές δεκαετίες ασχολήθηκα με ειδικά άρθρα, εκπομπές και βιβλία γι’ αυτήν, όπως το τελευταίο πολύτομο και ανέκδοτο έργο μου: "Τα Άγνωστα Παρασκήνια"!
Σήμερα είσαι φίλη μου!.. Αλήθεια, ποιος το περίμενε!
Ποιος το περίμενε!..
Να είσαι καλά, Ελένη μου!.. Να είσαι πάντα καλά!...

----------

* Τον καιρό εκείνο πολλοί δημόσιοι υπάλληλοι έπαιρναν εντολή, έναντι επί πλέον αμοιβής, να ελέγχουν την πώληση των εισιτηρίων στις εισόδους των Κινηματογράφων, αλλά περισσότερα δεν γνωρίζω επ' αυτού.