11/01/16 21:18 - Τι γράφουν άραγε τα Μεταβυζαντινά Κείμενα;

 

Τι γράφουν άραγε τα Μεταβυζαντινά Κείμενα;

Όλα αυτά είναι εμπνευσμένα από την δόξα του Βυζαντίου. Το Βυζάντιον εξακολούθησε να υπάρχει και μετά το Βυζάντιον με τους περιφήμους Έλληνες λογίους του, οι οποίοι μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως κατέφυγον στη Δύσι και με κέντρο κυρίως την Βενετία εδημιούργησαν μίαν Ελληνική Αναγέννηση, η οποία εστήριξε την Ορθοδοξία, διέσωσε την Ελληνική Γλώσσα και προφύλαξε την Ελληνική Ιστορία από διαστρεβλώσεις και παραποιήσεις. Το μοναδικό στο εξωτερικό «Ινστιτούτον Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών» της Βενετίας περικλείει στα απέραντα αρχεία του ανεκτίμητον και εν πολλοίς ανεξερεύνητον ακόμη ελληνορθόδοξον γραπτόν θησαυρόν!..

Ο μεγάλος σκοπός του «ΚΕΝΤΡΟΥ ΠΑΤΕΡΙΚΩΝ ΕΚΔΟΣΕΩΝ» είναι να δημιουργηθεί ένα ενιαίο εκδοτικό σώμα (corpus) στο οποίο να συμπεριληφθούν όλα τα κείμενα της Χριστιανικής Γραμματείας των δύο χιλιάδων (2.000) ετών του Χριστιανισμού. Τα γραπτά μνημεία των είκοσι (20) αυτών αιώνων είναι τεραστίας εκτάσεως.
Δια πρώτη φορά καθωρίσθη ένας τριμερής σχεδιασμός δια την πραγματοποίηση αυτού του μοναδικού στον κόσμο εκδοτικού κολοσσού.
Το πρώτο μέρος είναι η νέα έκδοση της «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΤΡΟΛΟΓΙΑΣ» του J.-P. Migne με αναγκαία επιστημονικά συμπληρώματα, το δεύτερο μέρος είναι η συμπλήρωση της Πατρολογίας του Migne με όσα κείμενα δεν κατώρθωσε αυτός να συμπεριλάβει στη συλλογή του, η οποία καλύπτει τους δέκα πέντε (15) πρώτους αιώνες του Χριστιανισμού, και το τρίτο μέρος είναι η συνέχεια του Migne με τον εντοπισμό, συγκέντρωση, κατάταξη, εκδοτική επεξεργασία και έκδοση των ανά τον κόσμον διεσπαρμένων Μεταβυζαντινών κειμένων της Εκκλησιαστικής Γραμματείας.
Ήδη με την βοήθεια του Θεού και την πολυετή συνεργασία πολλών ειδικών επιστημόνων ολοκληρώθηκε η νέα έκδοση της Πατρολογίας του Migne, η οποία αποτελεί τον κορμόν των Πατερικών και Βυζαντινών Κειμένων, με την προσθήκην χιλιάδων σελίδων αξιολόγων επιστημονικών συμπληρωμάτων (εισαγωγές, βιβλιογραφίες, συστηματικοί πίνακες αγιογραφικών χωρίων κ.α.).
Προετοιμάζεται η έκδοση των κειμένων του δευτέρου μέρους του εκδοτικού αυτού άθλου. Παραλλήλως άρχισε η έκδοση των κειμένων του τρίτου μέρους, δηλαδή της περιόδου από του 15ου έως του 20ου αιώνος με τα έργα του πρώτου Οικουμενικού Πατριάρχου μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως υπό των Τούρκων Γενναδίου του Σχολαρίου, τα οποία έχουν μεγίστην θεολογικήν αξίαν.
Η νέα αυτή μεγαλειώδης σειρά, με την οποία θα ολοκληρωθεί η Πατρολογία του Migne, έχει τον τίτλον «ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΑ ΚΕΙΜΕΝΑ». Το εκδοτικό τούτο τόλμημα είναι κορυφαίο και τιτάνιο. Έχει διαχρονικό χαρακτήρα και διεθνές ενδιαφέρον.
Θα παρουσιασθούν άγνωστα στο ευρύ κοινό θέματα, Εκκλησιαστικά, Ιστορικά, Φιλοσοφικά, Εθνικά, Κοινωνιολογικά, Παιδαγωγικά και άλλα. Θα εκδοθούν και τα μνημειώδη έργα όλων των Διδασκάλων του Γένους.
Όλα αυτά είναι εμπνευσμένα από την δόξα του Βυζαντίου. Το Βυζάντιον εξακολούθησε να υπάρχει και μετά το Βυζάντιον με τους περιφήμους Έλληνες λογίους του, οι οποίοι μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως κατέφυγον στη Δύσι και με κέντρο κυρίως την Βενετία εδημιούργησαν μίαν Ελληνική Αναγέννηση, η οποία εστήριξε την Ορθοδοξία, διέσωσε την Ελληνική Γλώσσα και προφύλαξε την Ελληνική Ιστορία από διαστρεβλώσεις και παραποιήσεις. Το μοναδικό στο εξωτερικό «Ινστιτούτον Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών» της Βενετίας περικλείει στα απέραντα αρχεία του ανεκτίμητον και εν πολλοίς ανεξερεύνητον ακόμη ελληνορθόδοξον γραπτόν θησαυρόν.
Στα Μεταβυζαντινά κείμενα εντρυφούν ξένοι ερευνηταί επιστήμονες και εμείς οι Έλληνες αγνοούμε τα ιδικά μας πνευματικά θησαυρίσματα. Ήλθε το πλήρωμα του χρόνου δια να τα αποκτήσουμε όλοι. Πολλοί εγγράμματοι Έλληνες γνωρίζουν ονόματα Μεταβυζαντινών σκαπανέων των Ελληνικών Γραμμάτων, χωρίς όμως να έχουν αποκτήσει τα υπέροχα κείμενά των.
Παρατίθενται, ενδεικτικώς, μερικά ονόματα εκ των εκατοντάδων Μεταβυζαντινών Συγγραφέων:
Δοσίθεος Ιεροσολύμων – Μελέτιος Πηγάς – Κύριλλος Λούκαρις – Νικηφόρος Θεοτόκης – Αθανάσιος ο Πάριος – Ευγένιος Βούλγαρης – Μακάριος Κορίνθου – Νικόδημος Αγιορείτης – Νοταράς Χρύσανθος – Καλογεράς Νικηφόρος – Καυσοκαλυβίτης Νεόφυτος – Παχώμιος – Ρουσάνος.