29/04/16 21:31 - Τα δικά μας αναγνώσματα!..

Τα δικά μας αναγνώσματα!..

Διαβάστε τα δικά μας αναγνώσματα στα Δημοτικά Σχολεία της δεκαετίας του 1950, όπου όλα τα βιβλία μας δίδασκαν ήθος, ευπρέπεια, καλοσύνη και όλες εκείνες τις αρετές με τις οποίες γαλουχήθηκαν οι πατεράδες και οι μανάδες μας στα βάθη των αιώνων!..

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΓΟΛΓΟΘΑ
Τὸ ἐνδιαφέρον ὅλου τοῦ ξένου κόσμου, ποὺ μαζεύτηκε ἐκεῖνον τὸ χρόνο στὴν ῾Ιερουσαλήμ, δέν ἦταν τόσο γιὰ τὸ Πάσχα, ἄν καὶ γι’ αὐτὸ ἦρθαν, παρὰ γιὰ τή δίκη τοῦ Γαλιλαίου ᾽Ιησοῦ. Αὐτον ἀποκαλοῦσαν ἄλλοι μεγάλο κακοῦργο, ἀπατεώνα, ἀγύρτη, ἐπαναστάτη καὶ ἄλλοι μεγάλο Διδάσκαλο, Μεσία, Προφήτη. Οἱ τελευταῖοι ἦταν πρὸ πάντων Γαλιλαίοι ψαραδες τῆς Γενησαρέτ, ποὺ πολλὲς φορές εἶχαν φάει μαζί του ψάρια καἴ εἶχαν ἀκούσει τὶς θεῖες ὁμιλίες τού. Καὶ αὐτοί ἦταν ποὺ ἔστρωσαν πρὸ τριῶν ἡμερῶν τά ἱμάτιά τους στὸ δρόμο τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἔκραζαν: «῾Ωσανὰ ἐν τοῖς ῾Υψίστοις» !
Καὶ γι’ αὐτὸ τὴ νύχτα τῆς δίκης ἦταν πολλοί, πάρα πολλοί, μαζεμένοι στὸ πραιτώριο, νὰ παρακολουθήσουν τὴ δίκη καὶ νά μάθουν τὸ ἀποτέλεσμα. Τὸ πρωὶ διαδὸθηκε σὲ ὅλη τὴν ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι ὁ Γαλιλαῖος, καταδικάστηκε νὰ σταυρωθῆ στὸ λόφο τοῦ Γολγοθᾶ μαζὶ μὲ δύο ληστές. Καὶ γι’ αὐτὸ ἀπὸ νωρὶς καὶ ὁ ντόπιος πληθυσμὸς καί οἱ ξένοι ἄρχισαν νὰ μαζεύωνται στό δρόμο τοῦ Γολγοθᾶ καὶ στὸ λόφο ἐπάνω φαινόταν κόσμος πολὺς σὰν μερμήγκια. Ἔτρεχαν ὅλοι ν’ ἀπολαύσουν τὸ θέαμα τριῶν ἀνθρώπων καὶ πρὸ πάντων γιὰ νὰ ἰδοῦν τὸν παράξενο ἐκεῖνο Γαλιλαῖο, ποὺ τόσες φῆμες διαδίδονταν γι’ αὐτόν.
῎Εβλεπε λοιπὸν κανεὶς ἀπὸ τὸ ἕνα κι άπὸ τὸ ἄλλο μέρος τοῦ δρόμου ἀνθρώπους κάθε ἡλικίας καὶ κάθε φυλῆς νὰ περιμένουν ἀνυπόμονα τὸ πέρασμα τῆς συνοδείας.
Ἦταν πιὰ μεσημέρι κι ἔλαμπαν στὸν ἥλιο οἱ πανοπλίες τῶν Ρωμαίων στρατιωτῶν, ποὺ ὁδηγοῦσαν στὸ Γολγοθᾶ τοὺς καταδίκους.
Σέ λίγο ἡ συνοδεία τῶν στρατιωτῶν, ποὺ βάδιζαν μὲ κανονικὸ βῆμα, ἀνέβαινε στὸν ἀνήφορο τοῦ Γολγοθᾶ, ἔχοντας στὴ μέση τοὺς τρεῖς καταδίκους φορτωμένους τοὺς σταυρούς τους.
Ὅλοι οἱ θέατές ἔτρεχαν τότε στὸ δρόμο, ὅσοι ἦσαν πίσω ἔσπρωχναν τούς μπροστινούς, ὅλοι σηκώνονταν στὶς μύτες τῶν ποδιῶν τους, τέντωναν τούς λαιμούς τους καὶ ἄνοιγαν διάπλατα τά μάτια τους νά ἰδοῦν, νά ἰδοῦν τοὺς καταδίκους καί πρό πὰντων τὸ Γαλιλαῖο. Γυναῖκες κρατοῦσαν στὴν ἀγκαλιά τους τὰ μικρά παιδιά τους κι ἔδειχναν σ’ αὐτὰ μέ τὸ δάχτυλο τό Γαλιλαῖο.
᾽Εκεῖνος βάδιζε σκυφτὸς ἀπὸ τὸ βάρος τοῦ σταυροῦ καὶ ὁ ἵδρωτας, ἔπεφτε σταγόνες ἀπό τὸ μἐτωπό του στὴ γῆ. Λένε πὼς τήν ἄλλη μέρα ὁ δρόμος τοῦ Γολγοθᾶ ἦταν γεμάτος ἀπὸ ἀνθισμένους κατάλευκους κρίνους, ποὺ φύτρωναν ἀπὸ κάθε σταγόνα τοῦ ἵδρωτα τοῦ ᾽Ιησοῦ καὶ γέμιζαν ἀπὸ εὐωδιὰ τὸν ἀέρα.
Στὸ πλῆθος μέσα ἦταν καὶ πολλἐς γυναῖκες ἀπὸ τῆ Γαλιλαία, ποὺ εἶχαν ἀκολουθήσει τὸν ᾽Ιησοῦ μαγεμένες ἀπὸ τὴ γλυκιά του μορφή καὶ τὴ γλυκιά του ὁμιλία. Τόν εἶχαν ἀκούσει πολλὲς φορές στήν ὡραία πατρἱδα τους νὰ διδάσκη μὲ τή μελωδικὴ φωνή του στὶς ἐξοχές, στὴν ἀκρογιαλιά, στὶς καταστόλιστες ἀπὸ παπαροῦνες πεδιάδες καὶ ἡ φωνή του ἔφτανε ὡς αὐτὲς μυρωμένη ἀπὸ τὶς ἀνθισμένες πορτοκαλιές. Καὶ τώρα τὸν ἔβλεπαν νὰ σηκώνη τὸ σταυρό του καὶ δάκρυα γέμιζαν τὰ μάτια τους, χωρὶς νὰ τολμοῦν νὰ τ’ ἀφήσουν νὰ τρέξουν, γιατὶ τὸ μάτι τῶν Γραμματέων καὶ Φαρισαίων ἔφτανε παντοῦ κι ἔβλεπε καὶ κατασκόπευε κάθε ἔνδειξη συμπάθειας στὸν καταλυτὴ τοῦ Νόμου.
Στὴν ἄκρη τοῦ δρόμου στεκόταν καὶ μιὰ Γαλιλαία, ποὺ κρατοῦσε ἀπὸ τὸ χέρι ἕνα παιδάκι ἕξι χρονῶν καὶ ἐσκυβε σε αὐτό καὶ τοὺ ἔδειχνε μὲ τὸ δάχτυλό της τὸν Ἰησοὺ, τὴ στιγμὴ ποὺ ἡ συνοδεία περνοῦσε ἀπ’ ἐμπρός της. Τὸ παιδὶ ὅμως, ὅταν εἶδε τοὺς ψηλοὺς καὶ αὐστηροὺς Ρωμαίους στρατιῶτες, ὅταν εἶδε τὰ ὅπλα τους, ποὺ συμβόλιζαν τήν κυριαρχία τῆς Ρώμης, νά ἀστράφτουν στὸν ἥλιο, φοβήθηκε, ἔβαλε τὶς φωνές καὶ προσπαθοῦσε νὰ κρυφτῆ στίς δίπλες τοῦ φορέματος τῆς μητέρας του. ᾽Εκείνη τοῦ ἔδωσε θάρρος μὲ λόγια καὶ τοῦ ἔστρεψε τό κεφάλι πρὸς τὸ μέρος τῆς συνοδείας καί τοῦ ἔδειξε τὸν ᾽Ιησοῦ.
᾽Εκεῖνο τόλμησε νὰ παρατηρήση καὶ μόλις ἀντίκρισε το πρόσωπο του ᾽Ιησοῦ, ἔτρεξε χαρούμενο, πέρασε τὴ γραμμή τῶν στρατιωτῶν, πλησίασε τὸν ᾽Ιησοῦ, ἀγκάλιασε τά γόνατὰ του καὶ τὸν ἔβλεπε κατάματα μ ἕνα αγγελικὸ χαμόγελο στὰ χείλη. ῟Ηταν ἕνα ἀπὸ τὰ παιδιὰ ἐκεῖνα, πού εἶχε εὐλογὴσει ὁ Ἰησοῦς πρὸ ὁλίγων ἡμερῶν κι ἔτρεξε νά τὸν ἀγκαλιάση, γιατί τόν εἶχε ἀγαπήσει.
῞Οταν ὁ Ἰησοῦς εἶδε, ὅτι ἀπ’ ὅλο ἐκεῖνο τό πλῆθος μόνο ἕνα μικρὸ παιδί τόλμησε νὰ τοῦ δείξη συμπάθεια, ἀπόθεσε τὸ βαρὺ σταυρὸ καταγῆς, ἔσκυψε καὶ φίλησε τὸ παιδί στὸ μέτωπο.
Μέ τὸ ἐπεισόδιο αὐτὸ ἡ συνοδεία σταμάτησε καί τὸ δειλὸ πλῆθος ἦταν ἔτοιμο νά τραπῆ εἰς φυγήν, μόλις εἶδε τοὺς ρωμαίους στρατιῶτες νά σταματήσουν. Κάποιος κρύος φὸβος ἔπιασε τὸ πλῆθος κι οἱ Ρωμαῖοι στρατιῶτες, ποὺ δὲν ἀγαποῦσαν τὶς ἀταξίες, χτύπησαν τὰ δόρατα στίς ἀσπίδες τους. Ξεροὶ κρότοι ἀκούστηκαν. ῏Ηταν ὁ βρυχηθμὸς τῆς Ρώμης. Τά πλήθη πάγωσαν στή θέση του.
῾Ο κεντηρίωνας ἔτρεξε βιαστικός, γιὰ νά ἱδῆ τί τρέχει καὶ κεντώντας μὲ τὸ δόρυ του τὸν ᾽Ιησοῦ, τοῦ εἶπε ἀπότομα: «᾽Εμπρός, δὲν ἔχουμε καιρὸ νὸ χάνωμε, εἶστε τρεῖς, ποὺ θὰ σταυρωθῆτε καί ἡ ὥρα περνᾶ».
Τὸ παιδὶ δόθηκε στὴ μητέρα του, ὁ Ἰησοῦς σήκωσε τὸ σταυρό του καί ἡ συνοδεία ἐξακολούθησε τὸ δρόμο της πρὸς τὴν κορυφή τοῦ λόφου.

«Ἐκλεκτά διηγήματα»
Δ. Π. Παναγόπουλος

Ν. ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ - Μ. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ - Α. ΒΕΚΙΑΡΕΛΗ - Δ. ΖΗΣΗ κ. ἁ. ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑΤΑ ΔΙΑ ΤΗΝ Δ´ ΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ Β´ ΤΑΞΙΝ ΤΩΝ ΑΣΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ - ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ ΣΧΟΛΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ 1947

================

[Στην πάνω φωτογραφία: Ο Γολγοθάς. Λόφος της Ιερουσαλήμ, στον οποίο σταυρώθηκε ο Χριστός. Ο Γολγοθάς έχει σχήμα κρανίου. Σ' αυτό οφείλεται και η ονομασία του, που στα εβραϊκά σημαίνει κρανίο. Για το λόγο αυτό επίσης είναι γνωστός και ως κρανίου τόπος. Εκεί έχτισε η Αγία Ελένη ένα μεγαλοπρεπή ναό σε ρυθμό βασιλικής, ο οποίος καταστράφηκε από τους Πέρσες το 615 μ.Χ. Σήμερα βρίσκεται εκεί ένας ναός αφιερωμένος στην Ανάσταση.]